Ο ωραίος Γερμανός
Γράφει η Χαρά Νικολακοπούλου *
Ήταν ο πιο γοητευτικός άντρας που είχε γνωρίσει.
Ψηλός, ηλιοκαμένος, με γαλάζια μάτια και μακριά καστανά μαλλιά. Τον έλεγαν Otto...
Η νεύρωση
Normal
0
false
false
false
EL
X-NONE
X-NONE
MicrosoftInternetExplorer4
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:"Κανονικός πίνακας";
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:"Times New Roman";
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
Γράφει η Ελένη Κοφτερού *
Ήταν η τρίτη φορά που της συνέβαινε....
Ο Άντρας Που Δεν Σταμάτησε Να Κολυμπά, μια ιστορία για τον ψυχαναγκασμό
Γράφει η Κατερίνα Τζωρτζακάκη*
Κάποτε σε ένα όμορφο, παραθαλάσσιο χωριό ζούσε ένας άντρας με την οικογένειά του. Με τη γυναίκα του και τα δυο τους...
Παράξενο Παραμύθι
Γράφει ο Κωνσταντίνος Δριτσέλης *
Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια παράξενη πόλη, πρωτεύουσα ενός παράξενου βασιλείου ζούσαν κάτι παράξενοι άνθρωποι για τους οποίους...
Τα παπούτσια του άγιου
Γράφει ο Μιχάλης Μακρόπουλος*
Όταν η Βγέρω ήταν στα τελευταία της κι ο καρκίνος τής είχε αφήσει μοναχά την αγάπη της γι’ αυτόν, ο Νασιογκιώκας...
Ο αναποφάσιστος κύριος Συμεών
Γράφει ο Γιάννης Καραγεώργος*
Ο κύριος Συμεών είναι αναποφάσιστος. Ανεβαίνει τις σκάλες του μετρό και σκέφτεται. Κατευθύνεται σωστά άραγε; Είναι ντυμένος καλά. Ο κοντός του...
Μπετόν αρμέ
Γράφει η Αναστασία Νταλταγιάννη *
Tι όμορφα που μυρίζει το χώμα μετά τη βροχή… Σε κάνει και πάλι παιδί. Σου ’ρχεται να σκύψεις να γλύψεις...
Δέκα δάχτυλα και μια κίτρινη κουρτίνα
Γράφει ο Γιάννης Πάσχος *
Το παλιό αρχοντικό μπορεί και να ήταν τριώροφο ίσως και τετραώροφο, δεν θυμάμαι, το σίγουρο πάντως ήταν ότι έβλεπε απέναντι στο...
Στην ξένη πόλη ( ή μήπως ίδια πάντα είναι η «Πόλις»;)
Γράφει η Ελένη Κοφτερού *
Αφιερωμένο στην Πωλλέτα Ψυχογιοπούλου
Πήγα να την επισκεφτώ στην ξένη πόλη. Οικειοθελώς είχε μετακομίσει. Κανείς δεν την εξανάγκασε, κανένας δεν της υποσχέθηκε...
Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος
Γράφει η Χαρά Νικολακοπούλου
Ένα μεσημέρι σαββατιάτικο, Μάρτης ήταν, η Ανθή βρισκόταν στην κουζίνα και καθάριζε αγκινάρες. Είχε πάει νωρίς το πρωί στη λαϊκή και...
Η οικογένεια
Γράφει η Ελένη Κοφτερού
Ένα κομμάτι του δρόμου, μια γέρικη συκιά - τέλειος δείκτης εναλλαγής των εποχών- κι ένα χρυσαφί αυτοκίνητο με ασυνήθιστα χοντρές...
Η παρουσίαση
Γράφει η Αντωνία Παυλάκου *
Το μυθιστόρημα χαρακτηρίστηκε αντισυμβατικό κι ο ήρωάς του το ίδιο. Με φιλολογικούς όρους είπαν. Οι εκδότες δεν το είχαν προκρίνει....
Η νυχτερίδα
Γράφει ο Δημήτρης Γιατρέλλης*
Batwoman: Είσαι πολύ καλός στο τάβλι!
Apon(t)os: enta3i, ta katafernw…
Batwoman: Έχεις μσν;
Apon(t)os: exw
Batwoman: batwoman@gmail.com Έλα να τα πούμε…
Apon(t)os: kleise ki erxomai, ftanw!!
***
Η...
Η προσπάθεια
Γράφει ο Κυριάκος Χαλκόπουλος
Την ίδια την πτώση δε τη θυμόμουν. Θα πρέπει να είχα πέσει, τούτο ήταν λογικό, αφού βρισκόμουν σε ένα σκοτεινό χώρο,...
Κυκλάμινα
Γράφει η Φωτεινή Κελεπούρη *
Μετά από μια σύντομη επίσκεψη στους γονείς της, επέστρεφε με το τρόλεϊ στο σπίτι. Περνώντας έξω από τα γραφεία της...
Το γεφύρι
Γράφει ο Αργύρης Σταυρόπουλος*
Το πέρασμά μου απ’ τη ζωή σου, σαν πέρασμα ήταν από παλιό γεφύρι. Γεφύρι πετρόχτιστο από τα χέρια Λαγακαδιανών μαστόρων.
Με λουλούδια...
Δεν θα ξαναγράψω ποτέ πια άλλα διηγήματα [8]
Γράφει ο Π. Ένιγουεϊ
Μια ηλιόλουστη μέρα του Ιουνίου συναντιούνται όλως τυχαίως ο Αντρέ Μπρετόν και ο Όμηρος στην παραλία της Βουλιαγμένης.
«Όμηρε, παλιόφιλε, πήρα μια...
Όχι χωρίς λόγο
Γράφει η Μαρία Δριμή
Όποτε του δινόταν η ευκαιρία, ταξίδευε. Τα ταξίδια ήταν η ζωή του. Κάθε ταξίδι, μια ξεχωριστή ζωή. Ήταν σαν να έβγαζε...
Σταχτοσκορπίσματα
Γράφει η Τίνα Κουτσουμπού*
Κρατώ στη χούφτα μου την πνοή σου και με το γερασμένο και τρεμάμενό μου χέρι σε σφίγγω πάνω μου εκεί, κοντά...
Στον… ψηταναλυτή
Γράφει η Αναστασία Νταλταγιάννη*
Το γόνατό της ανεβοκατεβαίνει σαν κομπρεσέρ. Τα χέρια της καταϊδρωμένα. Τρέμουν. Μπροστά της το πειστήριο: ΄Ενα μισοφαγωμένο ψητό μπιφτέκι. Και δίπλα...

























