Από τη Βιολέττα – Ειρήνη Κουτσομπού, MBPsS, (BA, MA, Dip.CounsPsy, MSc), Σύμβουλο -Καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας

Η ζωή της κόλασης είναι η ζωή άνευ αγάπης
Fyodor Dostoevsky 

Αγαπώ άρα υπάρχω
Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ 

Ήρθε ξανά αυτή η εποχή του χρόνου…ο αγαπημένος Δεκέμβριος έφτασε με τα γιορτινά του και τις χαρές του όπως κάθε χρόνο. Αλλά η ερώτηση που είχα πάντα μέσα στο μυαλό μου τα τελευταία χρόνια είναι: Ποιο το αληθινό μήνυμα των Χριστουγέννων; Μήπως χαθήκαμε στο δρόμο;  Το στολισμένο δέντρο, τα λαμπάκια, τα γλυκά, οι βόλτες στα μαγαζιά, το χιόνι, οι κρεμασμένες κάλτσες στο τζάκι, τα παραδοσιακά γλυκά, τα δώρα και το οικογενειακό δείπνο; Τελικά μόνο αυτό είναι τα Χριστούγεννα;

Για ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων, τα Χριστούγεννα είναι μια περίοδος θλίψης. Δεν έχουν τα απαραίτητα, δεν διαθέτουν χρήματα για να αγοράσουν δώρα για τα παιδιά τους, την οικογένεια και τους φίλους τους. Πολλοί θλίβονται τα Χριστούγεννα όταν σκέφτονται τους αγαπημένους τους, οι οποίοι δεν θα είναι σε θέση να περάσουν μαζί τις μέρες αυτές στο σπίτι για διάφορους λόγους. Το οικογενειακό δείπνο μπορεί να είναι μόνο μια ευχή και όχι μια πραγματικότητα γι’ αυτούς.

Κάθε χρόνο, λοιπόν, τυχαίνει να διαβάζω άρθρα σχετικά με τις τελευταίες ερευνητικές μελέτες για την θλίψη των Χριστουγέννων, τη μοναξιά, τη σημασία του Αγίου Βασιλείου, τρόπους που θα χαρούν τα παιδιά και το που θα μπορούσαμε να περάσουμε τις γιορτές. Φέτος, και ενώ σκεφτόμουν τι να γράψω, «έπεσα» τυχαία πάνω σε μια βιντεοκασέτα-δώρο της μητέρας μου την «Πεντάμορφη και το Τέρας: Τα μαγεμένα Χριστούγεννα»…..εντυπωσιάστηκα και ταυτόχρονα συγκινήθηκα με αυτή μου την «ανακάλυψη» και έτσι αποφάσισα να ταξιδέψω ξανά με αυτή την ταινία ως ενήλικη. Τελειώνοντας η ταινία είχα βρει και το θέμα του άρθρου μου σχετικά με τα Χριστούγεννα.

Τα τελευταία χρόνια οι γιορτές και τα Χριστούγεννα ειδικά, έχουν λάβει διαστάσεις ως κοινωνικά φαινόμενα με καταναλωτικά χαρακτηριστικά.

Τι θα φορέσουμε, τι δώρα θα αγοράσουμε, κτλ. Χρόνια τώρα αναρωτιέμαι…ωραία και; Φάγαμε, γλεντήσαμε, βγήκαμε, πήραμε δωράκια και αυτό ήτανε; Ένα συναισθηματικό κενό…Αυτή, λοιπόν, η ταινία της Disney μου έδωσε πίσω μια πτυχή, ίσως την πιο σημαντική του βαθύτερου νοήματος των Χριστουγέννων.

Η πρωταγωνίστρια της ταινίας η Μπελ αποφασίζει να γιορτάσει τα Χριστούγεννα έστω κι αν το Τέρας έχει απαγορεύσει αυτή τη γιορτή στο κάστρο του. Μα ποιος μπορεί να απαγορεύσει τα Χριστούγεννα; Γιατί το Τέρας έφτασε στα άκρα και απαγόρευσε ρητά και κατηγορηματικά να γιορτάζονται στο κάστρο του; Η καλοκάγαθη Μπελ δεν γνωρίζει την ιστορία κι όμως παρόλα τα εμπόδια που της στήνει το Κακό που έχει εγκατασταθεί στο κάστρο υπό την μορφή του μαγεμένου εκκλησιαστικού οργάνου, Μαέστρου Φόρτε, εκείνη επιμένει στο να αλλάξει την αρνητική ατμόσφαιρα και να επαναφέρει την μαγεία των εορτών. Η Μπελ την οποία έχει φυλακίσει εκεί το Τέρας, η οποία έρχεται αντιμέτωπη με τόσες δυσκολίες, με την κακία και την μοχθηρία, αυτή και οι φίλοι της στην ταινία δίνουν το πραγματικό μήνυμα των Χριστουγέννων, το οποίο δεν είναι άλλο από την ΑΓΑΠΗ και την ΕΛΠΙΔΑ για ένα πιο φωτεινό κόσμο. Το αρχετυπικό μοντέλο καλού-κακού που ακολουθούν τα παραμύθια φαντάζει περισσότερο αληθινό στις μέρες μας όσο ίσως ποτέ άλλοτε.

Αυτή είναι η ουσία των Χριστουγέννων, η ελπίδα, η αγάπη και η πίστη στο καλό που κρύβουν οι άνθρωποι μέσα τους.. .η ταινία μας υπενθυμίζει την ουσία αυτής της σημαντικότατης γιορτής με συμβολικό τρόπο, με ένα τρόπο για παιδιά που όμως ίσως θα έπρεπε να απευθύνεται και σε όλους εμάς τους ενήλικες…ίσως για να αναθεωρήσουμε την οπτική μας να μπούμε στην καρδιά του ζητήματος και όχι στην καταναλωτική υστερία και στην ανυπαρξία ουσίας…η γέννηση του Χριστού είναι αυτή που φέρνει την αγάπη, την καλοσύνη, την ελπίδα, τη χαρά, την αγνότητα, την απλότητα και την δύναμη. Τα Χριστούγεννα μπορεί να αποτελούν αφορμή για εκδηλώσεις και έθιμα που περιεγράφηκαν παραπάνω αλλά αυτά θα πρέπει να είναι συμπληρωματικά ως προς την πνευματικότητα των ημερών αυτών, θα πρέπει να συνοδεύονται με το ουσιώδες της γιορτής αυτής. Ειδικά στη σημερινή εποχή, σε ένα παγκοσμιοποιημένο τοπίο με τον άνθρωπο χαμένο είναι σημαντικό να αδράξουμε την ευκαιρία να γυρίσουμε στις αληθινές αξίες, αυτές που μας κάνουν όχι μόνο να θεωρούμαστε αλλά και να είμαστε άνθρωποι.

Φέτος ας είναι η χρονιά που θα αντιμετωπίσουμε τις γιορτές αυτές υπό νέο πρίσμα… ας κοιτάξουμε τα Χριστούγεννα με ένα νέο τρόπο. Ας είναι αυτή η χρονιά που θα βάλουμε στην καρδιά μας τα αγαθά που φέρνουν αυτές οι άγιες μέρες, ας πούμε «Καλά Χριστούγεννα» έχοντας μέσα μας τη χαρά και την ειρήνη, την αγάπη και την ελπίδα κι ας ευχηθούμε αυτά τα δώρα συναισθηματικής πληρότητας να έχουν διάρκεια για όλο το χρόνο.

Καλές και ευλογημένες γιορτές!