Θεραπεία ζευγαριού

Η θεραπεία ζευγαριού έχει ως στόχο τη βελτίωση και τον επαναπροσδιορισμό της σχέσης.

Από την Τριανταφυλλιά Χαρίλα, Ψυχολόγο, MSc Εργασιακή Υγεία, Ειδίκευση στη Συστημική – Οικογενειακή Ψυχοθεραπεία

Στην αρχή της κοινή ζωής τους όλα τα ζευγάρια έχουν την επιθυμία να ζήσουν μαζί έναν ευτυχισμένο γάμο και την πεποίθηση ότι ο δικός τους γάμος ή σχέση θα είναι διαφορετική και αρμονική. Πράγματι, κάθε γάμος με αυτή την προϋπόθεση θα πρέπει να αρχίζει.

Τις περισσότερες φορές, όμως, η καθημερινότητα έρχεται να διαψεύσει αυτή την πεποίθηση και να εξαφανίσει την αρχική επιθυμία. Ένας από τους βασικούς λόγους είναι η διαφορετικότητα των δύο ανθρώπων που ξετυλίγεται μέρα με τη μέρα. Αυτό το διαφορετικό που μοιάζει τόσο περίεργο, τόσο ξένο προς εμένα, τόσο αλλιώτικο από τα δικά μου δεδομένα… Κι όμως αυτό το διαφορετικό είναι η ελπίδα μιας σχέσης. Να ανακαλύπτεις στον άλλον κάτι καινούριο, όσο καλά κι αν νομίζεις ότι τον ξέρεις. Αυτό το διαφορετικό είναι το υγιές κι αυτό που εμπλουτίζει τη σχέση. Πώς γίνεται την στιγμή που κάποια ζευγάρια λένε «βαρεθήκαμε όλο τα ίδια και τα ίδια», την ίδια στιγμή να μην αντέχουν το διαφορετικό του άλλου; Ο καθένας είχε τη δική του ατομική ιστορία πριν συναντηθεί το ζευγάρι. Αυτή η μοναδική ιστορία του καθενός είναι που θα μπολιαστεί και θα εμπλουτίσει τη σχέση. Κι από μοναδική ιστορία, θα την κάνει μοναδικό ζευγάρι.

Ένας ακόμη εξίσου σημαντικός και συχνός λόγος είναι οι διάφορες ιδιαίτερες συνθήκες που προκύπτουν κάθε φορά μέσα στην καθημερινή ζωή. Μπορεί να είναι μια εγκυμοσύνη, θέματα υπογονιμότητας, προβλήματα  εργασίας, απώλεια των γονέων του ζευγαριού, κάποιες ψυχικές και σωματικές παθήσεις. Τέτοιες καταστάσεις μπορεί να είναι πηγές έντονων καβγάδων και συγκρούσεων. Η τεράστια παρεξήγηση είναι πως σε όλα αυτά τα καθημερινά θέματα που πρέπει να διευθετηθούν ο κάθε σύντροφος παρατηρεί και τονίζει τα λάθη και τους λάθους χειρισμούς του άλλου. Είναι πολύ εύκολο και γρήγορο να ξεκινήσει ένας φαύλος κύκλος αλληλοκατηγόριας του ενός προς τον άλλον, περί μη ανάληψης ευθύνης και μη κατανόησης των συναισθημάτων.

Έτσι, το σκηνικό αλλάζει. Στη θέση της ασφάλειας, της εκτίμησης, της υποστήριξης, της εμπιστοσύνης και της αγάπης έρχεται η πίκρα, ο θυμός, το μίσος, η απογοήτευση, η μοναξιά. Οι προσδοκίες στο ξεκίνημα της σχέσεις αντικαθίστανται από παρεξηγήσεις, φοβίες και ματαιώσεις. Τα βλέμματα έχουν τον πιο επικίνδυνο συνδυασμό συναισθημάτων: ειρωνεία, ματαίωση και πίκρα. Οι καρδιές κουβαλούν πόνο, θυμό και παράπονα χρόνων. Τα λόγια γίνονται βέλη που βρίσκουν το στόχο τους: εκδίκηση για όσα έκανες και δεν έκανες.

Αυτή ακριβώς είναι και η συνταγή που θα οδηγήσει τους ανθρώπους σε απόγνωση, κατάθλιψη, απόσυρση, βίαιες συμπεριφορές και πολλές ψυχικές παθήσεις. Η θεραπεία ζευγαριού έχει ως στόχο τη βελτίωση και τον επαναπροσδιορισμό της σχέσης, τη βελτίωση της επικοινωνίας και την ανάδειξη της διαφορετικότητας του κάθε ατόμου ως εμπλουτισμό της σχέσης και όχι ως πηγή συγκρούσεων. Προσφέρεται η δυνατότητα να ακουσθούν οι επιθυμίες, οι φαντασιώσεις και οι απογοητεύσεις με την καταλυτική παρουσία του θεραπευτή, που δεν αναλαμβάνει ρόλο δικαστή ή διαιτητή, αλλά δημιουργεί κλίμα σεβασμού, ειλικρίνειας και εμπιστοσύνης που αποτρέπει την αδιέξοδη και άσκοπη έκφραση αλληλοκατηγοριών. Ο θεραπευτικός στόχος είναι η προσωπική ανάπτυξη του κάθε μέλους ξεχωριστά, η λειτουργικότητα και η εξέλιξη του ζευγαριού, η καλλιέργεια ή ενίσχυση της κοντινότητας και της ελευθερίας, η ανάληψη της προσωπικής ευθύνης του καθενός στη μέχρι τώρα πορεία της σχέσης, αλλά και στην εξέλιξή της, καθώς και η ανανέωση του αρχικού συμβολαίου της σχέσης.