Από τη Βιολέττα-Ειρήνη Κουτσομπού, MA, MSc, Ψυχολόγος, Εκπαιδευτικός, Βιβλιοκριτικός
Το Μαγικό Φωτογραφείο του Κυρίου Χιρασάκα της Sabaka Hiiragi (εκδόσεις Ίκαρος, μετάφραση Βίκυ Τσιούστα) είναι ένα τρυφερό, βαθιά ανθρώπινο και συναισθηματικό μυθιστόρημα που πραγματεύεται την απώλεια, τον θάνατο και τα μεγάλα υπαρξιακά ερωτήματα που συνοδεύουν κάθε άνθρωπο. Τι συμβαίνει μετά το τέλος; Υπάρχει κάτι πέρα από αυτό; Και, κυρίως, ποιες στιγμές είναι εκείνες που δίνουν πραγματικό νόημα στη ζωή μας;
Η ζωή είναι ένα ταξίδι όπου προχωράμε αφήνοντας πίσω κομμάτι κομμάτι τις αναμνήσεις μας. (σελ. 27)
Όσο πιο σημαντική η ανάμνηση, τόσο πιο συχνά τη φέρνουμε στον νου μας, κι έτσι σταδιακά δεν μπορούμε πια να θυμηθούμε τις λεπτομέρειες. (σελ. 31)
Μέσα από τις ιστορίες των ηρώων, το βιβλίο μας καλεί να αναλογιστούμε τις αναμνήσεις και τελικά το ποια θα επιλέγαμε αν έπρεπε να «ντύσουμε» ολόκληρη τη ζωή μας με μία μόνο σκηνή. Τη βασική.
Να αναφερθεί ότι η δύναμή του δεν βρίσκεται στις μεγάλες αποκαλύψεις αλλά στις μικρές, καθημερινές στιγμές αγάπης, συγχώρεσης και σύνδεσης με τους άλλους ανθρώπους.
Πιστεύω πως υπάρχουν στιγμές στη ζωή που έχεις την ευκαιρία να προσφέρεις σε κάποιον κάτι αληθινό, κάτι που έχεις ζυγίσει προσεκτικά – σαν να του δίνεις ένα μικρό δώρο. (σελ. 83)
Η γραφή είναι απλή, καθαρή και άμεση χωρίς περιττές λογοτεχνικές επιδείξεις. Η απλότητα αυτή επιτρέπει στο συναίσθημα να λειτουργήσει με έναν ιδιαίτερο τρόπο στον καθένα. Η συγγραφέας χειρίζεται δύσκολα θέματα με λεπτότητα και ευαισθησία, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα χαρμολύπης που συνοδεύει τον αναγνώστη μέχρι την τελευταία σελίδα. Φυσικά ανά στιγμές δάκρυα κυλούν.
Κεντρική και ξεχωριστή παρουσία στο βιβλίο αποτελεί ο κύριος Χιρασάκα, ένας χαρακτήρας γεμάτος καλοσύνη, ηρεμία και ζεστασιά. Στην αρχή της ιστορίας γνωρίζουμε έναν άνθρωπο που δεν θυμάται τίποτα για τη ζωή του ούτε έχει μνήμες από το παρελθόν του, γνωρίζει μόνο ότι έχει αναλάβει να καθοδηγεί τις ψυχές μέσα από το μαγικό φωτογραφείο του. Καθώς όμως η αφήγηση προχωρά, αποκαλύπτεται η δική του ιστορία και νιώθω ότι τον εκτιμούμε περισσότερο.
Δεν είναι ότι τα κατάφερα όλα όσα ήθελα στη ζωή μου, αλλά είμαι ικανοποιημένη. (σελ. 85)
Συνολικά, πρόκειται για ένα βιβλίο που συγκινεί χωρίς να εκβιάζει το συναίσθημα και που, αφού ολοκληρωθεί, αφήνει πίσω του σκέψεις, μια γλύκα και μια μελαγχολία. Είναι μια υπενθύμιση ότι τελικά η αξία της ζωής ίσως κρύβεται στις στιγμές, εκείνες τις πολύ πολύ έντονες συναισθηματικά που εγγράφονται βαθιά στη μνήμη και την ψυχή. Ίσως και σε μία. Η ιστορία οδηγεί σε στοχασμό σχετικά με τη δική σου ζωή και αυτό είναι συχνά το σημάδι ότι ένα βιβλίο πέτυχε κάτι περισσότερο από το να αφηγηθεί απλώς μια όμορφη ιστορία.
Πηγή: fractalart.gr
