Η δεύτερη εγκυμοσύνη – Πολύ κοντινές εγκυμοσύνες

Πολλές και λεπτές είναι οι παράμετροι που χαρακτηρίζουν το κάθε στάδιο της κυήσεως και τελικά τον ίδιο τον τοκετό.

Από τον Δρ. Αναστάσιο Α. Γιαντζόγλου, Μαιευτήρα-Χειρουργό Γυναικολόγο, Διδάκτορα Πανεπιστημίου Αθηνών, Ειδ. σε ζητήματα υπογονιμότητας (Hammersmith-London U.K)

Η κάθε εγκυμοσύνη στον πλανήτη, ακόμα και στην ίδια γυναίκα, είναι εντελώς διαφορετική, όπως το δακτυλικό αποτύπωμα. Αυτό δείχνει το πόσες πολλές και λεπτές είναι οι παράμετροι που χαρακτηρίζουν το κάθε στάδιο της κυήσεως και τελικά τον ίδιο τον τοκετό.

Έτσι, η γυναίκα που έχει δεύτερη εγκυμοσύνη, είτε κοντά στην πρώτη είτε αρκετά χρόνια μετά, θα πρέπει να γνωρίζει ότι σε αρκετά πράγματα μπορεί να είναι «έμπειρη» πια, αλλά και αρκετά στοιχεία θα διαφέρουν.

Η προηγούμενη κύηση, δίνει στη γυναίκα την ασφάλεια του ότι «έχω ήδη ένα παιδί, υγιές, που μου δίνει χαρά», ότι «μπορεί να δυσκολεύτηκα στην προηγούμενη εγκυμοσύνη, αλλά τελικά τα κατάφερα», ότι «γνωρίζω τους βασικούς κανόνες, άρα έχω τον αέρα, να αντιμετωπίσω τις επιπλέον έγνοιες του πρώτου παιδιού, παράλληλα με την κύηση».

Πράγματι, η γυναίκα που θα γίνει για δεύτερη φορά μαμά, έχει ήδη λειτουργήσει ως «δυνατό πρότυπο» για το παιδί της, παραμερίζοντας ανασφάλειες, υπερευαισθησίες και ατολμίες που την χαρακτήριζαν πριν. Έχει δει το σώμα της να φτάνει στα όριά του, τις αντοχές και την ψυχολογία της να είναι έτοιμες να ραγίσουν, κι όμως να δώσει εξετάσεις στην υπομονή και να τα καταφέρει, χάρη στη νέα ζωή που θα φέρει στον κόσμο. Γιατί; Διότι αυτό θα είναι ένα μοναδικά μεγάλο δημιούργημα στη ζωή της. Αυτοί οι μηχανισμοί και μόνο, αρκούν ώστε στη δεύτερη εγκυμοσύνη τα πράγματα να είναι πιο εύκολα.

Από την άλλη όμως, η δευτεροτόκος, θα πρέπει να είναι το ίδιο προσεκτική, ίσως και λίγο περισσότερο, από την πρώτη φορά, γιατί η κόπωση και οι ευθύνες που συνεπάγεται η φροντίδα του πρώτου παιδιού της και της υπόλοιπης οικογένειας, οι παιδικές ασθένειες, η αϋπνία του παιδιού, οι διαρκείς και διαφορετικές ανάγκες που έχει το πρώτο παιδί, ανεξάρτητα από την ηλικία που βρίσκεται, σε συνδυασμό με τις όποιες δυσκολίες της δεύτερης κύησης ανάλογα με το τρίμηνο που βρίσκεται, φτιάχνουν ένα εκρηκτικό μίγμα. Και καλά όταν υπάρχει βοήθεια από μία γιαγιά ή αδελφή! Όταν η γυναίκα είναι μόνη στο σπίτι όλη μέρα; Ή ακόμα πιο δύσκολα, όταν θα πρέπει παράλληλα να εργάζεται;

Αργά ή γρήγορα, όλοι καταλαβαίνουν ότι θα πρέπει με τις ανάλογες θυσίες και παραχωρήσεις, να δοθεί προτεραιότητα στην παρούσα κύηση: περισσότερη παραμονή στο σπίτι για ξεκούραση, ήπια δραστηριότητα, αποφυγή στρεσσογόνων καταστάσεων, διαρκής υποστήριξη σε επίπεδο κόπωσης αλλά και ψυχολογική από τον ευρύτερο περίγυρο, μέχρι η έγκυος να καταλάβει ότι «όλοι είναι μαζί μου, υπομονή, λίγοι μήνες έμειναν ακόμη» και να έρθει μία νέα ισορροπία.

Η δουλειά του μαιευτήρα, είναι σχετικά ευκολότερη με τις δευτεροτόκες. Είναι γνωστά τα στάδια της κυήσεως και ο ρυθμός παρακολούθησης, οι εξετάσεις που πρέπει να γίνουν, οι τρόποι αντιμετώπισης του κάθε σταδίου, η διαδικασία του τοκετού αυτή καθ’ αυτή.

Ας σημειωθεί ότι ο φυσιολογικός τοκετός στην δευτεροτόκο, ονομάζεται «ευλογημένος τοκετός» λόγω της θεωρητικής του ευκολίας. Η μήτρα έχει ήδη γεννήσει χωρίς όμως να έχει κουραστεί όπως συμβαίνει στις πολυτόκες, η γυναίκα ξέρει την διαδικασία και μπορεί να συνεργαστεί καλύτερα, ο μαιευτήρας γνωρίζει καλύτερα τις δυσκολίες που μπορεί να συναντήσει.

Το ίδιο συμβαίνει και με την δεύτερη καισαρική τομή: είναι προγραμματισμένη, άρα ακόμα πιο ασφαλής, η μήτρα δεν έχει υποβληθεί σε πολλαπλές τομές, άρα μπορεί και συσπάται πιο εύκολα μετά τον τοκετό και δεν αιμορραγεί, και το σπουδαιότερο η επίτοκος αναρρώνει πολύ καλύτερα σε σχέση με την πρώτη καισαρική. Το χρονικό διάστημα που πρέπει να μεσολαβεί μεταξύ κάθε φυσιολογικού τοκετού είναι minimum οι τέσσερις μήνες.

Το ίδιο ισχύει για την δεύτερη καισαρική, ενώ για την τρίτη ή τέταρτη καισαρική το μεσοδιάστημα θα πρέπει να είναι τα δύο έτη.