Το Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ αντιπαραβάλλει έργα του Pawel Althamer, από τη μια, και των Urs Fischer, Jacob Kassay και Jakub Julian Ziolkowski από την άλλη, δημιουργώντας ένα πλαίσιο συμβιωτικών συναντήσεων που προκαλεί τους θεατές να αναθεωρήσουν τις προκαταλήψεις τους γύρω από την τέχνη.
Pawel Althamer (γεννημένος στη Βαρσοβία το 1967)
Μέσω του έργου του, που εκτείνεται από τη γλυπτική και το σχέδιο ώς τις εγκαταστάσεις και την περφόρμανς, ο Pawel Althamer διερευνά το νόημα των βασικών εκείνων ανθρώπινων σχέσεων που εδράζονται στο ένστικτο, θέτει υπό αμφισβήτηση τα όρια και το βαθύτερο νόημα της ταυτότητας και εξετάζει τον κόσμο στον οποίο ζούμε. Το έργο αυτό, τεκμήριο πίστης στη δυνατότητα της τέχνης ν’ αλλάξει τον κόσμο, καταπιάνεται με τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες μέσα στις οποίες δομείται η σύγχρονη ζωή. Εξαιρετικά παραγωγικός και κεντρική φιγούρα της σύγχρονης εικαστικής σκηνής στην Πολωνία ήδη από τη δεκαετία του ’90, ο Althamer δείχνει ένα συστηματικό ενδιαφέρον για τη μεταμορφωτική δύναμη της τέχνης και προσφέρει στους θεατές του έργου του μια νέα αντίληψη της καθημερινής ύπαρξης.
Το πλούσιο γλυπτικό έργο του εστιάζει κατά κύριο λόγο στο ανθρώπινο υποκείμενο. Κεντρική θέση σε αυτό κατέχουν ειδικότερα τα εξόχως ρεαλιστικά και συγχρόνως σουρεαλιστικά γλυπτικά πορτρέτα του εαυτού του, καθώς και μελών της οικογένειάς του και άλλων οικείων του (βλ. Sylwia και Adam, δημιουργημένα αμφότερα το 2010). Οι ανθρώπινες φιγούρες του είναι συνήθως φυσικών διαστάσεων και είναι κατασκευασμένες από οργανικά υλικά όπως εντόσθια ζώων, άχυρο, φυσική τρίχα και ξύλο, αλλά και από πλαστικό. Τα ασυμβίβαστα αναπαραστατικά γλυπτά του μοιάζουν με σώματα εν αναμονή ψυχών, ενώ τα γλυπτικά σύνολά του ειδικότερα δίνουν την εντύπωση της παρουσίας ενός συλλογικού πνεύματος. Όπως έχει δηλώσει ο ίδιος ο καλλιτέχνης, το ενδιαφέρον του για την αναπαραστατική γλυπτική πηγάζει από τη γοητεία που ασκεί επάνω του η ιδέα ενός θεού-δημιουργού.
Το πλήθος των αυτοπροσωπογραφιών και αυτοβιογραφικών έργων που ο Althamer έχει στο ενεργητικό του δηλώνει έναν προβληματισμό σχετικό με την εξερεύνηση του Εγώ. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί το ίδιο το σώμα του και τον εαυτό του γενικότερα ως μέσα στην προσπάθεια οικοδόμησης μιας διαφορετικής σχέσης με τον κόσμο. Απεικονίζοντας τον εαυτό του άλλοτε στο παρόν και άλλοτε στο παρελθόν, ή το μέλλον, προσφέρει στους θεατές του έργου του μια εικαστική αυτοβιογραφία. Το έργο του Self-portrait as an Old Man (2001), για παράδειγμα, ενσαρκώνει μια πρόβλεψη για τη ζωή του στο μέλλον και υποδηλώνει συγχρόνως μια προσπάθεια ανακάλυψης των βαθύτερων καταβολών του. Ομοίως και στο έργο του Mezalia (2007-2010) –παρότι έργο κατασκευασμένο αρχικά ως σκηνικό για την ομότιτλη ταινία animation του Jacek Taszakowski– δε διστάζει να συμπεριλάβει αυτοβιογραφικά στοιχεία.
Πρόκειται για μια εγκατάσταση που αποτελείται από τρεις ανεξάρτητες μακέτες-απεικονίσεις μιας διαφορετικής πραγματικότητας, κάθε μία από τις οποίες προτείνει μια περιήγηση στο παρόν και το παρελθόν του καλλιτέχνη. Βλέπουμε έναν νεαρό Althamer στο μέσον ενός ημιαστικού τοπίου, μιας οιονεί Εδέμ που παραπέμπει κατά πάσα πιθανότητα στο Μπρόντνο, το χωριό όπου μεγάλωσε, και κατ’ επέκταση στην ειδυλλιακή εποχή της νεότητάς του. Απέναντι από τον απολεσθέντα αυτόν παράδεισο της παιδικής ηλικίας ένας ενήλικος Althamer, ο Althamer του σήμερα, στέκει μπροστά σ’ ένα παράθυρο κοιτάζοντας έξω τον νεαρό που υπήρξε κάποτε και αναπολώντας το παρελθόν του.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:
Ημερομηνίες: Μέχρι 31/10
Ώρες λειτουργίας: Τετάρτη 12:00 – 20:00 , Σάββατο 10:00 – 14:00
Χώρος: Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ
Διεύθυνση: Φιλελλήνων 11 & Εμ. Παππά, Νέα Ιωνία, Αθήνα 142 34
Τηλ: 210 2758490
Φαξ: 210 2754862
email: info@deste.gr
