1+1=;

 Ίσως όμως να είναι και δύο άνθρωποι που πασχίζουν να έρθουν κοντά, με ό,τι κουβαλάει ο καθένας.
Ίσως όμως να είναι και δύο άνθρωποι που πασχίζουν να έρθουν κοντά, με ό,τι κουβαλάει ο καθένας.

Από τη Φοίβη Λέκκα, Κοινωνική Ψυχολόγο
http://foivi-somethinglikehappiness.blogspot.gr/

Στην παράσταση της «Πρώτης Ύλης» το σύμπαν που έφτιαξε ο Δημήτρης Παπαϊωάννου δεν είναι ούτε πολυπληθές ούτε πολύβουο. Αυτό όμως δεν το καθιστά και λιγότερο πολύπλοκο. Μάλλον το αντίθετο.

Δύο άνθρωποι επί σκηνής. Με ελάχιστα μέσα στη διάθεση τους. Ο ένας γυμνός, ο άλλος ντυμένος. Στην ουσία όμως κι οι δύο το ίδιο γυμνοί και εκτεθειμένοι στο κοινό και στις ερμηνείες του. Σε ένα θέαμα που δε δίνει απαντήσεις, μόνο θέτει αδιάκοπα ερωτήματα. Και αν ανά στιγμές φαίνεται να το κάνει, είναι μόνο για να τις αναιρέσει το επόμενο λεπτό, να ξεβολέψει το θεατή από τη σιγουριά του. Άλλωστε σε όλη τη διάρκεια, του κλείνει το μάτι. Και ταυτόχρονα του δημιουργεί την αίσθηση ότι παρακολουθεί από την κλειδαρότρυπα κάτι που λαμβάνει χώρα κεκλεισμένων των θυρών, μια σχεδόν μυσταγωγία.

Είναι ο δημιουργός με το δημιούργημα του στο εργαστήριο. Σε μια αδιάκοπη αναμέτρηση. Δεν είναι μόνο ο δημιουργός που αναμετριέται μαζί του, είναι και το ίδιο το δημιούργημα που αναμετριέται με το δημιουργό του. Οι ρόλοι δεν είναι απόλυτα διακριτοί. Η «μάχη» είναι στα ίσια. Για το ποιος ή τι τελικά θα υπερισχύσει και με ποιο τρόπο. Δεν είναι δημιουργία σε λευκό καμβά. Είναι μια δημιουργία που προϋποθέτει το διάλογο. Την αλληλεπίδραση και τη σύγκρουση. Ο δημιουργός επιθυμεί να φτιάξει το σώμα κατ’εικόνα και καθ’ομοίωσιν. Αυτό όμως δε γίνεται, γιατί το δημιούργημα αντιστέκεται, αλλά και γιατί ο ίδιος ο δημιουργός δεν είναι σίγουρος για τον εαυτό του. Κι αυτή η αμφιβολία προχωράει τη δημιουργία, μαζί και τη σύγκρουση. Για να φτάσουν να καταλάβουν πως ο ένας δε μπορεί να υπάρξει χωρίς τον άλλον, πως αλληλοσυμπληρώνονται με ένα μαγικό αλλά και πολύ επώδυνο τρόπο.

Ίσως όμως να είναι και δύο άνθρωποι που πασχίζουν να έρθουν κοντά, με ό,τι κουβαλάει ο καθένας. Κι αυτό έχει τεράστια δυσκολία. Το να φέρει κανείς τον εαυτό του μέσα σε μία σχέση με έναν άλλον άνθρωπο, προϋποθέτει να φέρει μαζί και ό,τι ο εαυτός του συνεπάγεται. Η σύγκρουση των δύο ατόμων είναι αναπόφευκτη. Έχει στιγμές διεκδίκησης, επιβολής, (κατά)πίεσης αλλά και παραίτησης. Στιγμές εγγύτητας αλλά και πλήρους απομάκρυνσης. Και είναι και δύο άλλες αντίρροπες δυνάμεις μέσα στο ίδιο το άτομο, ο εαυτός μόνος και ο εαυτός-μέλος μιας σχέσης. Τραβάνε και οι δύο το σκοινί μέχρι να σπάσει. Το πλησίασμα δεν προϋποθέτει μόνο περιορισμό του εγωισμού, προϋποθέτει και αποδοχή του άλλου. Γι’αυτό και δύσκολα επιτυγχάνεται. Υπάρχουν όμως κάποιες στιγμές που παρά τις δυσκολίες-ή μάλλον μέσα από αυτές- οι άνθρωποι έρχονται και κουμπώνουν. Και δε μπορεί να προχωρήσει ο ένας χωρίς τον άλλον, γιατί καταλαβαίνει ότι τον έχει ανάγκη όσο έχει ανάγκη και τον εαυτό του. Επαναπροσδιορίζεται μέσα από αυτόν και με έναν τρόπο συντίθεται από την αρχή.

Φεύγοντας ο θεατής από την παράσταση δεν είναι σίγουρος αν πρόκειται τελικά για δύο σώματα ή για ένα. Για δύο ανθρώπους ή για έναν. Και στο φως της αληθινής ζωής αυτό μοιάζει απόλυτα φυσικό. Γιατί εκεί είναι που ο καθένας ταλαντεύεται ανάμεσα στη μοναχική του οντότητα και το μαζί. Ανάμεσα σε αυτό που είναι μόνος του και στην ένωση που με έναν άλλο άνθρωπο δημιουργεί. Άραγε μετουσιώνει αυτή η ένωση τους ανθρώπους σε κάτι άλλο, τους κάνει όντως ένα; «Έσονται οι δύο εις σάρκα μία»; Ή εξακολουθούν να είναι δύο ξεχωριστές οντότητες που πάντα θα προσπαθούν γι’αυτή την απόλυτη ένωση και σχεδόν θα τα καταφέρνουν αλλά όχι τελείως και θα προσπαθούν ξανά και ξανά; Μάλλον, αν υπήρχε ξεκάθαρη απάντηση, η συγκεκριμένη ερώτηση δε θα είχε λόγο ύπαρξης. Ίσως πάλι η απάντηση να βρίσκεται στο «σχεδόν». Και στη δυσκολία. Κι αυτό είναι που δίνει νόημα στη σχέση.

 

* ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Σύλληψη -Σκηνοθεσία – Σκηνικά -Κοστούμια -Φωτισμοί
Δημήτρης Παπαϊωάννου

Ηχητικός σχεδιασμός
Κώστας Μιχόπουλος

Βοηθός Σκηνοθέτη-Διεύθυνση καλλιτεχνικής παραγωγής
Τίνα Παπανικολάου

Βοηθός Σκηνοθέτη-Διεύθυνση σκηνής
Ντίνος Νικολάου

Διεύθυνση Προβών
Παυλίνα Ανδριοπούλου

Βοηθός Σκηνογράφου

Δημήτρης Θεοδωρόπουλος

Παραγωγή
Φεστιβάλ Αθηνών 2012

2WORKS 2013

Με την υποστήριξη του EMPAC

Με τους Μιχάλη Θεοφάνους & Δημήτρη Παπαϊωάννου

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:
Ημερομηνίες
Α’ Κύκλος: 1-23 Ιουνίου, Β’ Κύκλος: 27 Ιουνίου-14 Ιουλίου

Ημέρες
Πέμπτη-Κυριακή

Ώρα έναρξης
21:00

 Χώρος
Πειραιώς 260, Κτίριο Α

Τηλέφωνο κρατήσεων
2103272000

Τιμές εισιτήριων
Κανονικό: 25 ευρώ
Μειωμένο: 20 ευρώ
Φοιτητικό/Άνω των 65: 15 ευρώ
Ανέργων: 5 ευρώ
ΑΜΕΑ: 5 ευρώ

Διάρκεια: 80’