Έργο για έναν άνθρωπο μονάχα – Μέρος Πρώτο

Τριλογία-σύνθεση εικαστικών, μουσικών και παραστατικών τεχνών

Δημιουργός: Ιώκο Ιωάννης Κοτίδης

«Θα ‘θελα, πόσο θα ‘θελα»… Όλες οι εξομολογήσεις που δεν έγιναν ποτέ, μέσα σε 8 λεπτά. Η «Αντίστροφη Αφιέρωση» της σπουδαίας υπερρεαλίστριας ποιήτριας Μάτσης Χατζηλαζάρου στον Ανδρέα Εμπειρίκο, μια εκ βαθέων ερωτική εξομολόγηση, ακούγεται δυνατά στο έργο του εικαστικού Ιώκο Ιωάννη Κοτίδη. Εσείς θα γράψετε αφιέρωση;

«Έργο για Έναν Άνθρωπο Μονάχα», για σένα. Ανεβαίνοντας τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, δίπλα από την Ωνάσειο Βιβλιοθήκη, συναντά κανείς μια μάντρα που αποτελεί το μοναδικό δείγμα αθηναϊκής σκηνής της belle époque στην Αθήνα. Εκεί, στη «Mάντρα», το θέατρο ανοιχτού χώρου που ενεργοποιεί μετά από χρόνια το Ίδρυμα Ωνάση, ένα black box μάς προσκαλεί σε μια φορτισμένη εμπειρία με μια ξεχωριστή εγκατάσταση, ένα Τerrarium σε μεγάλο μέγεθος, από τις 14 Οκτωβρίου έως τις 14 Νοεμβρίου. Τι σημαίνει να αφιερώνω το απόλυτο τραγούδισμα του έρωτά μου σε ένα πρόσωπο που δεν είναι πια εδώ; Σημαίνει πως προσπαθώντας να ταξινομήσω όλα μου τα σημαντικά, καταλήγω να δημιουργώ για τον Έναν-Μου-Άνθρωπο. Το «Έργο για Έναν Άνθρωπο Μονάχα» είναι μια τριλογία-σύνθεση εικαστικών, μουσικών και παραστατικών τεχνών, με θέμα την εξομολόγηση.

Το πρώτο μέρος είναι εμπνευσμένο από το σπουδαιότερο ποίημα της πρώτης Ελληνίδας υπερρεαλίστριας, Μάτσης Χατζηλαζάρου. Το σώμα ως ενδιάμεσος. Ένας φορέας μνήμης, λόγων, βλεμμάτων, δακρύων, χειρονομιών, που μεταφέρει την ανάμνηση σε ένα οξύ παρόν. Μέσα από ένα video art και λόγια που έμειναν χαραγμένα μέσα μας, ο εικαστικός Ιώκο Ιωάννης Κοτίδης πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα του κυνισμού, λέγοντας όλα όσα μας δυσκολεύουν, όλες τις εξομολογήσεις που δεν έγιναν. Προσπαθεί να διαφυλάξει με κάθε δυνατό τρόπο τη σχεδόν χαμένη τρυφερότητα του σήμερα, βάζοντας τους θεατές και ακροατές να αναρωτηθούν για όλα όσα εκείνοι δεν πρόλαβαν να πουν.

Η αντίσταση στην ευκολία. Η ετοιμότητα βλεμμάτων. Η ανιδιοτέλεια χαμόγελων.

Σημείωμα του δημιουργού

Το «Έργο για Έναν Άνθρωπο Μονάχα» είναι μια τριλογία-σύνθεση εικαστικών, μουσικών και παραστατικών τεχνών. Αφορμή και κύριος αποδέκτης του έργου είναι η γενιά των «τριάντα και κάτι»· η παρατήρηση ανθρώπινων αλληλεπιδράσεων κοντά μια δεκαετία –και λίγο παραπάνω· η σταδιακή απομόνωση των ανθρώπων.

Τι σημαίνει να αφιερώνω το απόλυτο τραγούδισμα του έρωτά μου σε εκείνο το πρόσωπο που δεν είναι πια παρόν; Σημαίνει –μεταξύ πολλών άλλων που θα παραμένουν αδιατύπωτα– ότι προσπαθώντας να ταξινομήσω όλα μου τα σημαντικά, καταλήγω να δημιουργώ για τον Έναν-Μου-Άνθρωπο.

Στόχος του έργου, η κόντρα στο ρεύμα του κυνισμού πάσης φύσεως. Να ειπωθούν όσα μας δυσκολεύουν, όλες οι εξομολογήσεις που δεν έγιναν. Η αντίσταση στην ευκολία. Το ακόνισμα κάθε γωνίας. Η ετοιμότητα βλεμμάτων. Η ανιδιοτέλεια χαμόγελων.

Πυρήνας του, η ανάγκη για διαφύλαξη της τρυφερότητας.

14 Οκτωβρίου – 14 Νοεμβρίου 2021

Χώρος: Η «Μάντρα», Διονυσίου Αρεοπαγίτου 2

Ημέρες & Ώρες: Δευτέρα – Κυριακή,  14:00-22:00

Είσοδος ελεύθερη με προκράτηση θέσης.

Οι επισκέπτες θα πρέπει να βρίσκονται στον χώρο της εκδήλωσης 15 λεπτά νωρίτερα από το time slot που έχουν προκρατήσει. Σε περίπτωση καθυστέρησης, θα χρειαστεί να περιμένουν το επόμενο διαθέσιμο.

Ο χώρος είναι προσβάσιμος σε ΑμεΑ.

Tο έργο είναι προσβάσιμο για άτομα με κώφωση και προβλήματα ακοής με υπότιτλους σε ελληνικά και αγγλικά.

Για περισσότερες πληροφορίες και κρατήσεις δείτε εδώ