Από τους Ελίντα Καλπογιάννη, Παιδιατρική Εργοθεραπεύτρια
Κωνσταντίνο Φύσσα, Ψυχοθεραπευτή
Εύη Αβδελιδου, Σχολική Ψυχολόγο  * 

Το παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους είναι πολύ σηµαντικό καθώς συµβάλλει στη νοητική, κοινωνική και αισθησιοκινητική ανάπτυξη των παιδιών. Παρά τη µεγάλη του σηµασία, όµως, τα τελευταία χρόνια φαίνεται πως τα παιδιά παίζουν έξω όλο και λιγότερο. Κάποιοι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η µείωση του παιχνιδιού σε εξωτερικούς χώρους, και ιδιαίτερα στη φύση, έχει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία των παιδιών.

Τα παιδιά περνούν πολύ χρόνο µπροστά σε οθόνες και σε κλειστούς χώρους, εν µέρει επειδή δεν επιτρέπεται να παίζουν ελεύθερα σε εξωτερικούς χώρους. Όταν τους επιτρέπεται, συχνά δεν βρίσκουν κατάλληλους χώρους και οµάδες άλλων παιδιών για να παίξουν. Σε πρόσφατη διεθνή έρευνα (Dorothy,2009), το 54 τοις εκατό των µητέρων κατέταξαν το να παίζουν έξω, σε µια παιδική χαρά ή το πάρκο, µεταξύ των δραστηριοτήτων που έκαναν τα παιδιά τους πιο ευτυχισµένα. Το εξωτερικό παιχνίδι ξεπέρασε όλες τις άλλες δραστηριότητες, συµπεριλαµβανοµένης της τηλεόρασης (41 τοις εκατό) και της χρήσης ηλεκτρονικών παιχνιδιών (19 τοις εκατό). Μια άλλη έρευνα (Clarke, 2010) έδειξε ότι το 89 τοις εκατό των παιδιών προτιµάει το υπαίθριο παιχνίδι µε τους φίλους του παρά την τηλεόραση.

Τα παραπάνω στοιχεία επιβεβαιώνουν αυτό που οι περισσότεροι γνωρίζουµε ενστικτωδώς, πως τα παιδιά έχουν τη διάθεση και την επιθυµία να παίζουν σε εξωτερικούς χώρους. Έρευνες δείχνουν, όµως, πως πέρα από τον περιορισµό των κατάλληλων εξωτερικών χώρων παιχνιδιού, κυρίως στις πόλεις, το παιχνίδι έξω έχει µειωθεί και λόγω κάποιων δυσλειτουργικών αντιλήψεων των ενηλίκων. Σύµφωνα µε τους Sutterby και Frost (2002) πάρα πολλοί εκπαιδευτικοί, πολιτικοί και γονείς πιστεύουν ότι το παιχνίδι σε εξωτερικό χώρο παίρνει πολύ χρόνο σε σχέση µε τις ακαδηµαϊκές δραστηριότητες. Έτσι το διάλειµµα και το µάθηµα της φυσικής αγωγής σε πολλά σχολεία έχει περιοριστεί ή έχει εντελώς εξαλειφθεί. Επίσης, συχνά οι ενήλικες αποφεύγουν να εκθέτουν τα παιδιά σε παιχνίδι έξω λόγω φόβων πως τα παιδιά θα κρυώσουν, θα λερωθούν, θα χτυπήσουν ή θα εκτεθούν σε µικρόβια.

Παιχνίδι σε φυσικό και διαµορφωµένο εξωτερικό περιβάλλον

Υπάρχουν δυο διαφορετικά ήδη εξωτερικών χώρων για παιχνίδι: το φυσικό περιβάλλον και το διαµορφωµένο περιβάλλον. Σίγουρα υπάρχουν διάφορες σε αυτά τα δύο περιβάλλοντα, αλλά και τα δύο µε τον τρόπο τους συµβάλλουν στην ανάπτυξη του παιδιού, καθώς η ποικιλοµορφία του εξωτερικού περιβάλλοντος επιδρά στη συµπεριφορά και ενισχύει τις ευκαιρίες για δηµιουργικότητα, για µάθηση και για ανάπτυξη. Έρευνες στη Νορβηγία (Fjortoft and Sageie,2000) κατέληξαν στο συµπέρασµα ότι η δοµή του εξωτερικού περιβάλλοντος έχει άµεση σχέση µε τον τύπο του παιχνιδιού που θα επιλέξουν τα παιδιά.

Παιχνίδι στο φυσικό περιβάλλον

Το παιχνίδι στο φυσικό περιβάλλον είναι το λιγότερο διερευνηµένο. Αφορά χώρους που δεν έχουν διαµορφωθεί από ανθρώπους, δηλαδή δάση, λιβάδια, παραλίες, ποτάµια, λίµνες κ.λπ. Οι ειδικοί δεν εστιάζονται την έκταση του χώρου, άρα µπορεί να είναι από ένα µικρό ρέµα, µέχρι η πλαγιά ενός βουνού.

Ο τρόπος που οι ενήλικες και τα παιδιά αντιλαµβάνονται το φυσικό περιβάλλον είναι διαφορετικός. Οι ενήλικες «βλέπουν» το περιβάλλον πιο µακροσκοπικά ενώ τα παιδιά πιο µικροσκοπικά. Για παράδειγµα, ο ενήλικας µπορεί να επιλέξει ένα σηµείο χάρη στην όµορφη θέα ή στην ποικιλία του τοπίου, ενώ τα παιδιά µπορεί να εστιαστούν σε πολύ συγκεκριµένο σηµείο του περιβάλλοντος, για παράδειγµα σε µια µυρµηγκοφωλιά, σε έναν κορµό δέντρου ή σε µια λακκούβα µε νερό. Τα παιδιά αντιλαµβάνονται το περιβάλλον πιο λειτουργικά, ως χώρο για παιχνίδι, ενώ οι ενήλικες το βλέπουν πιο πολύ από την αισθητική οπτική. Αυτό πρέπει να το έχουµε υπόψη µας, όταν είµαστε µε τα παιδιά στη φύση ή όταν σχεδιάζουµε µια γωνιά παιχνιδιού.

Ο Richard Louv στο βιβλιο του Last Child in the Woods: Saving Our Children from Nature-Deficit Disorder υποστηρίζει ότι είναι σηµαντικό τα παιδιά να παίζουν σε εξωτερικούς χώρους και υποστηρίζει ότι η µείωση του παιχνιδιού στο φυσικό περιβάλλον έχει αρνητικές επιπτώσεις στην την υγεία των παιδιών, χρησιµοποιώντας µάλιστα τον όρο «διαταραχές εξαιτίας της αποµάκρυνσης από τη φύση». Υποστηρίζει ότι τα παιδιά στη φύση βρίσκουν ελευθερία, φαντασία και ιδιωτικότητα, φτιάχνουν έναν κόσµο που ξεχωριστός από τον κόσµο των ενηλίκων και πολλές φορές φαντασιακό. Η ποικιλία των αισθητηριακών ερεθισµάτων που υπάρχει στη φύση δεν µπορεί να αναπαραχθεί ή να αντιγραφεί σε κατασκευασµένα περιβάλλοντα.

Παιχνίδι σε διαµορφωµένο εξωτερικό περιβάλλον

Οι Bixler και Floyd (1997) υποστηρίζουν ότι µερικές φορές η φύση µπορεί να είναι «άβολη» για αρκετούς ενήλικες και παιδιά που έχουν συνηθίσει τη ζωή στη πόλη και οι τοποθεσίες µε κατασκευασµένο εξωτερικό περιβάλλον δίνουν στα παιδιά την δυνατότητα να παίξουν έξω µε περισσότερη «ασφάλεια» από ό,τι σε ένα δάσος ή σε ένα λιβάδι. Για να ισχύει κάτι τέτοιο, όµως, το περιβάλλον πρέπει να έχει διαµορφωθεί έτσι ώστε να προσφέρει παρόµοιες ευκαιρίες µε τον φυσικό χώρο, κάτι που, δυστυχώς, τις περισσότερες φορές δεν συµβαίνει.

Για τα παιδιά, ο χώρος της αυλής, του παιδικού σταθµού ή και του σχολείου αποτελεί τον πιο σηµαντικό εξωτερικό και διαµορφωµένο χώρο για παιχνίδι.

Είναι σηµαντικό να συµπεριλαµβάνουµε και φυσικά στοιχεία στους διαµορφωµένους εξωτερικούς χώρους. Έχει παρατηρηθεί ότι οι αυλές µε πράσινο ενισχύουν το συνεργατικό παιχνίδι έναντι του ανταγωνιστικού. Σύµφωνα µε τους Dyment and Bell’s «οι αυλές έγιναν πιο ειρηνικές και αρµονικές όταν προστέθηκαν τέτοια στοιχεία πρασίνου».

Αυτά τα στοιχεία «πρασίνου» µπορεί να είναι κάτι σχετικά απλό, όπως κάποια δέντρα, ένα µικρό παρτέρι, γλάστρες ή κάτι πιο πολύπλοκο.

Εισάγοντας στοιχεία «πρασίνου» τα παιδιά έχουνε περισσότερες επιλογές για δραστηριότητες, ανάλογα µε τις ανάγκες τους και τα ενδιαφέροντα τους. Άλλα παιδιά µπορεί να σκαλίζουν, αλλά να ποτίζουν, άλλα να φυτεύουν κ.λπ.

Η αξία του παιχνιδιού σε εξωτερικούς χώρους

 Ένα σηµαντικό πρόβληµα είναι, όπως έχει προαναφερθεί, η διαφορετική στάση που έχουν οι ενήλικες και τα παιδιά για τη σηµασία του παιχνιδιού. Όλοι συµφωνούν ότι τα παιδιά πρέπει να παίζουν έξω, όµως συχνά η πραγµατικότητα απέχει από τη θεωρία. Το παιχνίδι στον εξωτερικό χώρο, είτε στη φύση είτε σε διαµορφωµένους χώρους, είναι όµως θεµελιώδες για την ανάπτυξη των παιδιών.

Το παιχνίδι σε εξωτερικό χώρο προσφέρει στα παιδιά ποικιλία περιβαλλοντικών ερεθισµάτων, που συµβάλλουν στην καλύτερη υγεία τους, την αύξηση της φυσικής τους δραστηριότητας, την ανάπτυξη της αισθητηριακής τους επεξεργασίας, τη βελτίωση των κινητικών τους δεξιοτήτων, τη ρύθµιση της διέγερσής τους, την ανάπτυξη του πειραµατισµού, καθώς και την κοινωνικότητά τους.

Το εξωτερικό περιβάλλον, είτε αυτό είναι κατασκευασµένο είτε φυσικό, είναι σηµαντικό για την ανάπτυξη των παιδιών και αυτό θα πρέπει να λαµβάνεται υπόψη στον προγραµµατισµό και το σχεδιασµό, τόσο σε τοπικό όσο και σε εθνικό επίπεδο.

Το παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους, ειδικά για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας, είναι πολύ σηµαντικό καθώς βοηθάει στην ανάπτυξη τοµέων όπως:

• η περιέργεια
• η εξερεύνηση
• η ανάληψη ρίσκου και η αξιολόγησή του
• ο συντονισµός των αδρών και λεπτών κινήσεων
• η αισθητηριακή επεξεργασία
• η συγκέντρωση
• η αυτορρύθµιση
• η ικανότητα απορρόφησης πληροφοριών
• η κοινωνικοποίηση

Το παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους και ιδιαίτερα στη φύση προσφέρει:

Σωµατική υγεία

Βοηθάει στην καλή σωµατική υγεία και πιο ειδικά στην καταπολέµηση της παιδικής παχυσαρκίας και την πρόληψη του διαβήτη και των καρδιαγγειακών παθήσεων. Επίσης το παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους λειτουργεί προληπτικά για δυσκολίες όρασης, όπως η µυωπία.

Ψυχική υγεία

Ειδικοί συνδέουν το παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους, και ιδιαίτερα στη φύση, µε βελτίωση της διάθεσης και της συµπεριφοράς των παιδιών, για παράδειγµα σε παιδιά µε δυσκολίες προσοχής και υπερκινητικότητας.

Χαρά και ευχαρίστηση

Όπως έχει πει και ο Nuffield (στο Warlde, 2003) «η καλύτερη προετοιµασία για την ενήλικη ζωή είναι να έχουµε µια γεµάτη και ευχάριστη παιδική ηλικία». Οι περισσότερες χαρούµενες αναµνήσεις που έχουµε από την παιδική µας ηλικία είναι συνήθως από παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους.

Γνωριµία µε τον κόσµο

Η µάθηση στο εξωτερικό περιβάλλον είναι πιο αποτελεσµατική και πιο διασκεδαστική. Τα παιδιά µπορούν να µάθουν αριθµητική, γλώσσα, φυσική, χηµεία, οικολογία και πολλά άλλα, ενώ έρχονται σε επαφή µε τη φύση. Τα παιδιά έτσι µαθαίνουν µε βιωµατικό τρόπο, συγκεντρώνονται καλύτερα και µπορούν να θυµούνται περισσότερες πληροφορίες, επειδή µαθαίνουν µε τρόπο που έχει νόηµα.

Μάθηση για τον εαυτό τους και το περιβάλλον

Μαθαίνουν για τις συναισθηµατικές τους ικανότητες και τις σωµατικές τους ικανότητες. (Πόσο ψηλά µπορώ να ανέβω; Τι θα γίνει άµα πέσω;) Μαθαίνουν για την αξία του φυσικού περιβάλλοντος και για τη θέση του ανθρώπου στο περιβάλλον.

Ενίσχυση διαφορετικών ειδών παιχνιδιού

Κινητικό παιχνίδι.

Ιδιαίτερα για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας πρέπει να υπάρχει δυνατότητα να εµπλακούν σε κινητικές δραστηριότητες, όπως το να κυλιστούν στο έδαφος, να συρθούν, να τρέξουν, να αναρριχηθούν και να αιωρηθούν σε κούνιες.

Κοινωνικό παιχνίδι

Τα παιδιά χρειάζονται πολλές ευκαιρίες σε εξωτερικό χώρο για να εξασκήσουν και να βελτιώσουν την κοινωνικές τους δεξιότητες και ικανότητες, όπως να σπρώχνουν κάποιον στη κούνια, να µοιράζονται τα παιχνίδια στην αµµοδόχο, να συναποφασίζουν τους κανόνες σε ένα παιχνίδι. ∆ραστηριότητες όπως η κηπουρική, η παρατήρηση του καιρού, ένα πικνίκ στην αυλή είναι δραστηριότητες που βοηθούν στο κοινωνικό παιχνίδι.

Παιχνίδι φαντασίας

Η αυλή είναι καλό να περιλαµβάνει κατασκευές που τα παιδιά θα µπορούν να αλλάξουν, να προσαρµόσουν και να τις κάνουν όπως θέλουν, σύµφωνα µε ό,τι έχουν φανταστεί. Αυτές οι κατασκευές ενισχύουν το πλούσιο φανταστικό παιχνίδι των παιδιών. Αυτό µπορεί να επιτευχθεί µε απλά, χωρίς κόστος υλικά, όπως χαρτόκουτα, µονωτική ταινία, µπογιές, υφάσµατα κ.λπ., για να φτιάξουν τα παιδιά ένα σπίτι, ένα κάστρο ή έναν πύραυλο.

Παιχνίδι µε κανόνες

Παιχνίδια όπως το κυνηγητό, το κρυφτό, τα παιχνίδια µε µπάλα είναι σχεδιασµένα για εξωτερικούς χώρους. Παιχνίδια όπως το κουτσό ή το λάστιχο, που µπορούν να παιχτούν και σε περιορισµένους εξωτερικούς χώρους. Να επιτρέπουµε στα παιδιά να είναι παιδιά Να κάνουν αυτά που τους αρέσουν, να πηδάνε, να τρέχουν, να φωνάζουν, να κρύβονται, να πετάνε πράγµατα Οι παραπάνω δραστηριότητες δεν µπορούν να γίνουν σε κλειστούς χώρους. Το παιχνίδι έξω καλύπτει τις βασικές ανάγκες των παιδιών για ελευθερία, περιπέτεια, πειραµατισµό, ανάληψη ρίσκου κ.λπ. (Greenman, 1993).

Καλές πρακτικές για γονείς

• Οργανώνετε τακτικές επισκέψεις σε εξωτερικούς χώρους για να παίξουν τα παιδιά. • Γνωρίστε εξωτερικούς και ασφαλείς χώρους στη γειτονιά σας.

• Βγάζετε τακτικά τα παιδιά έξω για παιχνίδι, όλες τις εποχές του χρόνου.

• Προσπαθήστε τα παιδιά να έχουν τουλάχιστον 30 λεπτά εξωτερικού παιχνιδιού κάθε µέρα.

• Περιορίστε τη χρήση της τηλεόρασης και των ηλεκτρονικών συσκευών.

• Σκεφτείτε τα πολλαπλά πλεονεκτήµατα του παιχνιδιού στη φύση.

• ∆ηµιουργήστε ένα χώρο στο µπαλόνι ή στην αυλή, που να είναι για τα παιδιά. Αυτό µπορεί να είναι κάτι µικρό, όπως µια γλάστρα, ένα παρτέρι, µία λεκάνη µε νερό, όπου θα µπορούν να παίξουν και να εξερευνήσουν τα παιδιά.

• Το καλοκαίρι χρησιµοποιήστε το στοιχείο του νερού, µε διάφορους τρόπους. Για παράδειγµα, µπορείτε να γεµίσετε έναν κουβά µε νερό για να παίξετε, χρησιµοποιώντας πλαστικά ποτήρια, χωνιά, νεροφατσούλες, ψαράκια κ.λπ.

Ενδιαφέρουσες προτάσεις για παιχνίδι σε εξωτερικό χώρο (ανά εποχή):

Fun Outdoor Activities for Kids

http://www.sparkpeople.com/resource/fitness_articles.asp?id=1619

Collecting the best ideas for outdoor play and spaces from around the blogosphere.

http://theplayfiles.blogspot.com.au/

60 Nature Play Ideas for Kids

http://theimaginationtree.com/2012/08/60-nature-play-ideas-for-kids.html

* Το υλικό προέρχεται από το εγχειρίδιο προαγωγής του παιχνιδιού για γονείς. Πρόγραµµα “Η ∆ύναµη του παιχνιδιού”.Το εγχειρίδιο αυτό δηµιουργήθηκε στα πλαίσια του προγράµµατος “Η δύναµη του παιχνιδιού”, που πραγµατοποιήθηκε µε δωρεά του Ιδρύµατος Σταύρος Νιάρχος.

http://www.eefs.eu/paizontas/MANUAL-%CE%93%CE%9F%CE%9D%CE%95%CE%99%CE%A3.pdf

Αναφορά: Καλπογιάννη, E., Φύσσας, K., Αβδελίδου, E. (2015) Εγχειρίδιο προαγωγής του παιχνιδιού για γονείς. Πρόγραµµα “Η ∆ύναµη του παιχνιδιού”. www.paizontas.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Τα είδη του παιχνιδιού

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Bixler, R. D and Floyd, M. F. (1997) Nature is Scary, Disgusting, and Uncomfortable. Environment and Behavior. 29 (4).

Singer,D.G., Singer,J.L., D’Agostino, H. and DeLong, R. (2009) Children’s Pastimes and Play in Sixteen Nations: Is Free-Play Declining? American Journal of Play. 1

Dyment, J.E. and Bell, A.C. (2008) Grounds for movement: green school grounds as sites for promoting physical activity. Health Education Research. 23 (6).

Clarke, B. (2010) Family Kids and Youth, Playreport: International Summary of Research Results, published online, available at www.fairplayforchildren.org/pdf/1280152791.pdf.

Fjortoft, I. and Sageie, J. (2000) The natural environment as a playground for children: Landscape description and analysis of a natural playscape. Landscape and Urban Planning. 48

Greenman, J. (1993) It ain’t easy being green. Beginnings workshop. Child Care Information Exchange. 91: 336-337.

Louv, R. (2008) Last Child in the Woods and The Nature Principle. Algonquin Books of Chapel Hill.

Ihn, H. (1998) Analysis of perschool children’s equipment choices and play behaviors in outdoor environments .Early Childhood News, 10(4), 20-22.

Johnson, C. & Wardle,F. (2005) Play, Development and Early Education, Allyn and Bacon, Boston, MA. by Pearson Education.

Sutterby, J. A., & Frost, J. L. (2002) Making playgrounds fit for children and children fit on playgrounds. Young Children. 57 (3): 36-42.

Wardle, F, (2003) Introduction to early childhood education. A multidimensional approach to child-centered care and learning. Boston, MA: Allyn and Bacon.

The post Παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους και επαφή µε τη φύση appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Από την Κατερίνα Γερολύμπου, Δικαστική – Εγκληματολογική Ψυχολόγο, Ψυχοθεραπεύτρια Εφήβων και Ενηλίκων

Μια ιστορία που διαδραματίζεται συχνά στις αίθουσες των δικαστηρίων είναι η απογοήτευση των ατόμων που διεκδικούν την προστασία τους όταν έχουν πέσει θύματα συναισθηματικής κακοποίησης – στις λίγες περιπτώσεις που αποφασίσουν να κινηθούν νομικά – προκειμένου να προστατεύσουν τον εαυτό τους ή ακόμα και την οικογένειά τους από αυτή την κατάσταση. Η απογοήτευση των θυμάτων σχετίζεται είτε με την απουσία αναγνώρισης της ως ξεχωριστής μορφής κακοποίησης (αντίθετα φαίνεται να υπάρχει η αποδοχή από την πλευρά των δικαστών της ύπαρξης ενός συγκρουσιακού κλίματος), είτε με την επιβολή πολύ ελαφρότερων κυρώσεων/προστατευτικών μέτρων συγκριτικά με τις κυρώσεις που επιβάλλονται στις εμφανείς μορφές κακοποίησης, όπως η σεξουαλική και σωματική κακοποίηση.

Η συναισθηματική κακοποίηση είναι μια μορφή βίας, με συνεχιζόμενο χαρακτήρα κατά την οποία ένα άτομο συστηματικά μειώνει και καταστρέφει την ατομική ταυτότητα ενός άλλου ανθρώπου, μέσα από την υποτίμηση των ιδεών, συναισθημάτων και της προσωπικότητας του θύματος (Sims, 2008). Η υποτίμηση μπορεί να επιτευχθεί μέσα από συμπεριφορές, όπως ο χλευασμός των απόψεων, η απόδοση κατηγοριών, η συνεχής αρνητική κριτική, η σιωπή, οι απειλές για εγκατάλειψη ή πρόκλησης σωματικών βλαβών, προσβολές, η χρήση υβριστικών σχολίων, κ.α. (Πρεκατέ, 2008; SCIE, 2013; Sims, 2006). Γίνεται σαφές ότι η συναισθηματική κακοποίηση βασίζεται στη λεκτική επικοινωνία, γι’ αυτό και συχνά χρησιμοποιείται ο όρος συναισθηματική – λεκτική κακοποίηση. Θύματα της συναισθηματικής κακοποίησης τείνουν να είναι οι γυναίκες, τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι.

Δύο βασικά ερωτήματα προκύπτουν αναφορικά στη συναισθηματική κακοποίηση, το ένα σχετίζεται με το ποια είναι τα αίτια που ωθούν τους θύτες να συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο και το δεύτερο αφορά τους παράγοντες που ευθύνονται για το ότι τα θύματα υπομένουν την κακοποίηση για σημαντικό διάστημα πριν πάρουν την απόφαση να σταματήσουν τον κύκλο της κακοποίησης. Τα ερευνητικά δεδομένα αποκαλύπτουν ότι στην εκδήλωση της συναισθηματικής κακοποίησης συμβάλλουν πολλοί και διαφορετικοί παράγοντες, όπως η ανεργία, η κατάχρηση ουσιών, η κοινωνική απομόνωση, η ύπαρξη σοβαρής ψυχικής ασθένειας και ο χαμηλός αυτοέλεγχος (π.χ. μειωμένη υπομονή και ανεκτικότητα στις φυσιολογικές συμπεριφορές των παιδιών, δηλαδή το κλάμα, την αδεξιότητα, τη ζωηράδα, τη φασαρία) των γονέων. Ωστόσο, ο παράγοντας που φαίνεται να σχετίζεται περισσότερο από όλους τους άλλους στην εκδήλωση της συναισθηματικής κακοποίησης είναι ο γονέας να έχει υποστεί και αυτός κακοποίηση στην παιδική του ηλικία. Μάλιστα, ο γονέας που δεν έχει δουλέψει θεραπευτικά τις δικές του «πληγές» από την κακοποίηση, φέρεται στους άλλους όπως του φέρθηκαν, δηλαδή ταπεινώνει, προκειμένου να νιώσει μια στιγμιαία ανακούφιση και είτε να μειωθεί ο πόνος, ο φόβος, ο θυμός που μπορεί να αισθάνεται λόγω μιας κατάστασης, είτε να αυξήσει την αυτοεκτίμησή του (Πρεκατέ, 2008).

Στην ερώτηση για ποιο λόγο τα θύματα δυσκολεύονται να φύγουν από αυτές τις κακοποιητικές καταστάσεις, δεν υπάρχει μόνο μία απάντηση. Ένας παράγοντας που παρατείνει την κακοποίηση είναι η έλλειψη οικονομικών πόρων ή κοινωνικού υποστηρικτικού δικτύου, τα οποία θα διευκολύνουν και θα ενθαρρύνουν τα άτομο στην ανάγκη αλλαγής της ζωής του. Ένας δεύτερος παράγοντας είναι η ανάγκη να μην εγκαταλείψουν τα παιδιά τους ή να τα προστατεύσουν τα παιδιά τους από τον κακοποιητή γονέα. Μερικές φορές, η αλλαγή της ζωής είναι πιο τρομακτική για τα θύματα, με αποτέλεσμα να επιλέγουν να μένουν σε αυτή την αρνητική κατάσταση όπου ξέρουν τι τους περιμένει, παρά να αντιμετωπίσουν το φόβο του αγνώστου. Ένας άλλος παράγοντας που παγιδεύει το θύμα σε μια σχέση που υπάρχει συναισθηματική κακοποίηση μπορεί να είναι το δέσιμο ή και η αγάπη που μπορεί να νιώθουν για τον θύτη, παρά το γεγονός ότι αντιλαμβάνονται ότι η σχέση είναι καταστροφική. Τέλος, μερικά άτομα μένουν σε τέτοιες προβληματικές σχέσεις, καθώς δεν αντιλαμβάνονται ότι αυτό που υφίστανται είναι μια μορφή κακοποίησης, αλλά το αποδίδουν στη δική τους λάθος συμπεριφορά που προκαλεί το θύτη να συμπεριφερθεί με αυτόν τον αρνητικό τρόπο (Sims, 2008).

Οι συνέπειες της συναισθηματικής κακοποίησης μπορεί να είναι βραχυπρόθεσμες ή/και μακροπρόθεσμες. Η επίδραση της κακοποίησης στο ψυχισμό του ατόμου επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες, όπως η ιδιοσυγκρασία του ατόμου, η διάρκεια που υφίσταται την κακοποίηση, η ύπαρξη υποστηρικτικού πλαισίου, κ.α. Τα ερευνητικά δεδομένα επισημαίνουν τις υψηλές πιθανότητες συνύπαρξης μεταξύ συναισθηματικής και σωματικής κακοποίησης (Sanchez, 2012). Επίσης, τα παιδιά που έχουν υπάρξει θύματα συναισθηματικής κακοποίησης τείνουν να παρουσιάζουν αυξημένη επιθετικότητα, μη συμμόρφωση, χαμηλή σχολική επίδοση ή κοινωνική απόσυρση (Glaser, 2002). Ιδιαίτερα, συμπεριφορές όπως το πείραγμα, η απόρριψη και η ταπείνωση σχετίζονται με την εμφάνιση καταθλιπτικών συμπτωμάτων, είτε αυτές οι συμπεριφορές προέρχονται από τους γονείς ή τους συνομηλίκους (Gibbs & Abela, 2008). Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι τα ερευνητικά δεδομένα αποκαλύπτουν ότι οι συνέπειες της συναισθηματικής κακοποίησης στην παιδική ηλικία επεκτείνονται στην ενήλικη ζωή, λόγω της ανωριμότητας των αμυντικών μηχανισμών για την προστασία του εγώ και της κατεστραμμένης αυτοεκτίμησης (Finzi-Dottan & Karu, 2006).

Οι περισσότερες μορφές κακοποίησης θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, αν οι γονείς ήταν εκτεθειμένοι σε κατάλληλα πρότυπα και γνώριζαν ποιες είναι οι ενδεδειγμένες γονεϊκές συμπεριφορές. Γίνεται, λοιπόν, σαφές ότι η ενημέρωση και η εκπαίδευση των γονέων θα μπορούσε να περιορίσει την εκδήλωση κακοποιητικών εμπειριών. Σε αυτό το στόχο, μπορούν να συμβάλλουν καθοριστικά οι Σχολές Γονέων και οποιαδήποτε άλλη συμμετοχή των γονέων σε σεμινάρια σχετικά με τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους. Είναι σημαντικό οι γονείς να ενημερώνουν και να εξηγούν τα παιδιά τους το τι σημαίνει συναισθηματική κακοποίηση και να ενθαρρύνουν την επικοινωνία μαζί τους, ώστε να προλάβουν την περίπτωση κακοποίησης από άλλους ενηλίκους ή συνομηλίκους. Οι γονείς που έχουν ήδη κακοποιηθεί, για να προλάβουν την ανακύκλωση της βίας στη δική τους οικογένεια, θα μπορούσαν να συμμετέχουν σε συμβουλευτική γονέων ή και οικογενειακή θεραπεία για να αλλάξουν παγιωμένα πρότυπα συμπεριφοράς. Πέρα, όμως από τους γονείς, ευθύνη για την αντιμετώπιση της κακοποίησης φέρουν και όλοι όσοι γνωρίζουν ότι κάποια άτομα ή παιδιά κακοποιούνται (π.χ. γιατροί, δάσκαλοι, γείτονες, κ.α.) και δεν κάνουν τίποτα γι’ αυτό (Πρεκατέ, 2008). Η σιωπή ναι μεν διασφαλίζει σε αυτά τα άτομα μια φαινομενική ηρεμία, αλλά συντηρεί ένα βαρύ φορτίο ενοχών για την απροθυμία προστασίας κάποιου ατόμου σε ανάγκη και μια παθογένεια που μπορεί να χτυπήσει και τη δική τους πόρτα κάποια στιγμή.

Εν κατακλείδι, για την ορθότερη αντιμετώπιση της συναισθηματικής κακοποίησης είναι επιτακτική ανάγκη να οργανωθούν ενημερωτικές καμπάνιες για την ευαισθητοποίηση της ευρύτερης κοινωνίας, προγράμματα πρόληψης για τις ομάδες υψηλού κινδύνου (π.χ. άνεργοι γονείς, γονείς με ιστορικό κακοποίησης, κ.α.), καθώς και προγράμματα κατάρτισης των ειδικών που ασχολούνται με τα θύματα της συναισθηματικής κακοποίησης (π.χ. δικαστές, δικηγόροι, κοινωνικοί λειτουργοί, κ.α.), ώστε να μπορούν να αναγνωρίζουν και να χειρίζονται αποτελεσματικά τέτοιες υποθέσεις. Η κακοποίηση ως πολυπαραγοντικό φαινόμενο απαιτεί τη συντονισμένη δράση διαφορετικών ειδικοτήτων για να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα, τόσο σε επίπεδο πρόληψης, όσο και σε επίπεδο αντιμετώπισης.

Βιβλιογραφικές αναφορές
Finzi-Dottan, R. & Karu, T. (2006) From emotional abuse in childhood to psychopathology in adulthood: A path mediated by immature defense mechanisms and self-esteem. The Journal of Nervous and Mental Disease, 194(8), 616- 621.
Gibb, B.E. & Abela, J.R.Z. (2008) Emotional abuse, verbal victimization and the development of children’s negative inferential styles and depressive symptoms. Cognitive Therapy Resources, 32, 161- 176.
Glaser, D. (2002) Emotional abuse and neglect (psychological maltreatment) A conceptual framework. Child Abuse and Neglect, 26, 697- 714.
Πρεκατέ, Β. (2008) Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και στην οικογένεια. Αθήνα: ΒΗΤΑ.
Sanchez, M. (2012) History of emotional and physical abuse and parenting. McNair Scholars Journal, 16(1), 40-50.
SCIE (2013). Protecting adults at risk in London: Good practice service, retrieved from http://www.scie.org.uk/publications/adultsafeguardinglondon/index.asp.
Sims, C.D. (2008). Invisible wounds, invisible abuse: The exclusion of emotional abuse in newspaper articles. Journal of Emotional Abuse, 8(4), 375- 402.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Ενδοοικογενειακή βία & Κακοποίηση

The post Οι αόρατες ουλές της κακοποίησης: Αναγνωρίζοντας τα σημάδια της συναισθηματικής – λεκτικής κακοποίησης appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Συγγραφέας: Laura Tucker

Επιμέλεια – μετάφραση: Ελεάνα Πανδιά, Επικοινωνιολόγος, ΜΑ, Υπ. Διδάκτωρ Παντείου

Η μελέτη της  ψυχολογίας εδράζεται ανάμεσα στις ανθρωπιστικές επιστήμες και την ιατρική.  Με την ευρεία έννοια του όρου, η ψυχολογία, είναι η μελέτη του νου του ανθρώπου και της συμπεριφοράς του και αποτελεί το εργαλείο με το οποίο μας δίνεται η ευκαιρία να διερευνήσουμε αναπάντητα ως σήμερα ερωτήματα,  σχετικά με τον εγκέφαλο και τις λειτουργίες του, τις διαδικασίες με τις οποίες μαθαίνει γλώσσες, ανακαλεί αναμνήσεις  και με ποιο τρόπο επηρεάζεται από τις ψυχικές νόσους. Η έρευνα σε αυτό το αντικείμενο προκρίνει τη βαθύτερη κατανόηση του εγκεφάλου και προωθεί τη βελτίωση της υγείας και ευεξίας των τωρινών αλλά και των μελλοντικών γενεών.

Αν επιλέξετε να σπουδάσετε ψυχολογία σε κάποιο πανεπιστήμιο, έχετε τη δυνατότητα να επιλέξετε ανάμεσα σε μια πληθώρα εξειδικευμένων αντικειμένων, μεταξύ άλλων, την ψυχολογία της υγείας, την ψυχολογία της εκπαίδευσης, την οργανωσιακή, κλινική, τη δικαστική ψυχολογία, την νευροψυχολογία, την ψυχολογία της άθλησης και τη συμβουλευτική. Κατά τη διάρκεια των σπουδών συνηθίζεται να διατίθενται εισαγωγικά μαθήματα αυτών των τομέων, τα οποία αποτελούν έναυσμα για περαιτέρω εξειδίκευση και επιλογή σταδιοδρομίας.

Τι σας προσφέρει ένα πτυχίο ψυχολογίας;

Αν δεν είστε απολύτως σίγουροι, για το ποια είναι η σωστή απάντηση σε αυτή την ερώτηση, τότε διαβάζετε το σωστό άρθρο! Ωστόσο, η απάντηση εξαρτάται από εσάς και τη διαδρομή που εσείς θα επιλέξετε να αποφασίσετε για την απόκτηση του πτυχίου σας.

Έχετε ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ψυχική υγεία; Τότε εξετάστε το ενδεχόμενο να γίνετε κλινικός ψυχολόγος. Ενδιαφέρεστε να εργαστείτε με νέους ανθρώπους και παιδιά; Υπάρχει δυνατότητα να επιλέξετε την ειδικότητα της ψυχολογίας της εκπαίδευσης και το επάγγελμα του κοινωνικού λειτουργού. Θέλετε να ενισχύσετε το σύστημα της δικαιοσύνης και να παίξετε ενεργό ρόλο στην κοινωνική επανένταξη; Αναλογιστείτε την πιθανότητα να εργαστείτε στα σώματα ασφαλείας. Οι δυνατότητες είναι απεριόριστες.

Με ένα πτυχίο ψυχολογίας ανά χείρας μπορείτε να επιδιώξετε μια σταδιοδρομία σε πολλούς οργανισμούς που δραστηριοποιούνται στους τομείς της τέχνης, του πολιτισμού, της εκπαίδευσης, της ψυχοθεραπευτικής και της επιστημονικής έρευνας ανάλογα με τα ενδιαφέροντά σας. Η περαιτέρω εξειδίκευση είναι προαπαιτούμενη αν για παράδειγμα θέλετε να εργαστείτε σε κάποιο οργανισμό ώστε να αποκτήσετε μεγαλύτερη εξοικείωση με το αντικείμενο της εργασίας σας και βαθύτερη γνώση των εφαρμογών του τομέα της ψυχολογίας για τον οποίο ενδιαφέρεστε.

Για όσους δεν επιθυμούν να συνεχίσουν τις σπουδές τους, υπάρχει η δυνατότητα να εργαστούν σε δομές ψυχικής υγείας, εκπαιδευτικούς οργανισμούς, γραμμές ψυχολογικής υποστήριξης, ερευνητικά κέντρα και ιδιωτικά παρέχοντας ψυχολογική στήριξη και υπηρεσίες συμβουλευτικής. Οι απόφοιτοι σχολών ψυχολογίας μπορούν να εργαστούν σε λιγότερο αναμενόμενες θέσεις εργασίας για εκείνους, όπως σε μέσα μαζικής ενημέρωσης, σε διαφημιστικές εταιρείες και σε τμήματα ανάπτυξης εργατικού δυναμικού και υπηρεσίες εύρεσης εργασίας.

Ψυχολόγοι εργαζόμενοι σε οργανισμούς ή εταιρείες

Η επιπλέον εξειδίκευση μπορεί να σας εξασφαλίσει μια συνεργασία με κάποια εταιρεία παροχής ψυχολογικής υποστήριξης. Ο ρόλος σας είναι να εργάζεστε με ανθρώπους από όλα τα κοινωνικοοικονομικά στρώματα, τους οποίους θα συναντάτε είτε ως ασθενείς ή ως πελάτες, με στόχο να αναλύσετε τη συμπεριφορά, τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους ώστε να τους κατανοήσετε και να αντιμετωπίσετε μαζί όποια δυσκολία παρουσιάζεται. Ως μέλος κάποιου οργανισμού, μπορεί να επιλέξετε να ειδικευτείτε σε τομείς όπως η οργανωσιακή ψυχολογία, η ψυχολογία της εκπαίδευσης, της άθλησης και η ψυχοθεραπεία.

(Σημείωση: Αν επιθυμείτε να γίνετε ψυχίατρος, γιατρός που εξειδικεύεται στη διάγνωση και θεραπεία των ψυχικών διαταραχών θα χρειαστείτε πτυχίο ιατρικής σχολής)

Ψυχοθεραπευτής

Ένας ψυχοθεραπευτής απολαμβάνει ποικιλία στην καθημερινότητα της εργασίας του αφού συνεργάζεται με ζευγάρια, ομάδες, οικογένειες, παράλληλα με τις ατομικές συνεδρίες που αναλαμβάνει και αντιμετωπίζει μεγάλο εύρος ζητημάτων που απασχολούν τους θεραπευόμενους, από αγχώδεις διαταραχές έως εξαρτήσεις.

Ανάλογα με τον τομέα στον οποίο εξειδικευτήκατε κατά τη διάρκεια των σπουδών σας και σε συνδυασμό με τα προσωπικά σας επιστημονικά ενδιαφέροντα, μπορείτε να εργαστείτε ως ψυχοθεραπευτής, επιλέγοντας ανάμεσα σε πληθώρα προσεγγίσεων. Αυτές περιλαμβάνουν τη γνωστικο – συμπεριφοριστική προσέγγιση, την ψυχοδυναμική, την προσωποκεντρική, τη δραματοθεραπεία και γενικότερα τη θεραπεία μέσω τέχνης, την υπαρξιακή ψυχοθεραπεία και τη συστημική ψυχοθεραπεία.

Κοινωνικός λειτουργός

Ο κοινωνικός λειτουργός είναι ο επιστήμονας που εργάζεται με ανθρώπους που διανύουν μια δύσκολη περίοδο της ζωής τους, όπως παιδιά και ηλικιωμένοι, άτομα με ειδικές ανάγκες και θύματα βίας και κακοποίησης. Ο ρόλος του κοινωνικού λειτουργού είναι να διαφυλάξει την ψυχική και σωματική ακεραιότητα των ανθρώπων και να τους υποστηρίξει ώστε να βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσής τους. Ως κοινωνικός λειτουργός μπορείτε να εργαστείτε σε νοσοκομεία, δημόσιες υπηρεσίες, μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς και κέντρα απεξάρτησης. Ένας κοινωνικός λειτουργός συνήθως εξειδικεύεται εργαζόμενος με παιδιά, οικογένειες ή ενήλικες σε τομείς όπως οι εξαρτήσεις, η αναπηρία, το σωφρονιστικό σύστημα, η δημόσια υγεία και η γηριατρική φροντίδα, η αντιμετώπιση της βίας και η προστασία των θυμάτων της.

Σύμβουλος ψυχικής υγείας

Ως σύμβουλος ψυχικής υγείας, θα εργάζεστε κυρίως με ανθρώπους που επιδιώκουν να βελτιώσουν τη ζωή τους κατανοώντας καλύτερα τις εμπειρίες και τα συναισθήματά τους. Θα εργάζεστε ώστε να οικοδομήσετε ένα πλαίσιο εμπιστοσύνης στο οποίο θα ακούτε με προσοχή τους πελάτες σας. Ο σύμβουλος ψυχικής υγείας, θα πρέπει να έχει την ικανότητα να ακούει ενεργητικά, να συμπάσχει και να έχει την υπομονή να αναλυθούν τα ζητήματα που απασχολούν τον πελάτη του.  Παρόλο που ο σύμβουλος δεν παρέχει καθοδήγηση και συμβουλές, λειτουργεί υποστηρικτικά ώστε ο πελάτης να πάρει μόνος τις αποφάσεις του. Όπως και στην ψυχοθεραπεία, η παροχή υπηρεσιών συμβουλευτικής αποτελεί ένα είδος θεραπείας μέσω του λόγου που βρίσκει εφαρμογή στη θεραπεία των διαπροσωπικών σχέσεων, των οικογενειακών διαφορών, της επιθετικής συμπεριφοράς, της παιδιατρικής, της αποκατάστασης και επανένταξης.

Η σταδιοδρομία ενός ψυχολόγου στην εκπαίδευση

Οι απόφοιτοι σχολών ψυχολογίας που ενδιαφέρονται για μια σταδιοδρομία στην εκπαίδευση μπορούν να ακολουθήσουν πολλές οδούς, όπως να εξειδικευτούν στην ψυχολογία της εκπαίδευσης, τη σχολική ψυχολογία και να εργαστούν εντός του εκπαιδευτικού πλαισίου με τους καθηγητές, τους γονείς και τους μαθητές στην πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια ή και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Προκειμένου να εξειδικευτείτε στην ψυχολογία της εκπαίδευσης, θα χρειαστεί να κάνετε επιπλέον σπουδές και πρακτική άσκηση, προκειμένου να εργαστείτε με την ανάπτυξη των μαθησιακών δεξιοτήτων των μαθητών σε εκπαιδευτικά περιβάλλοντα ώστε να αντιμετωπιστούν οι όποιες δυσκολίες σε συναισθηματικό ή μαθησιακό επίπεδο.

Αν επιθυμείτε να διδάξετε ψυχολογία, αναλόγως με το επίπεδο της εκπαίδευσης που σας ενδιαφέρει, θα χρειαστείτε οπωσδήποτε επιπλέον εξειδίκευση στην παιδαγωγική διαδικασία. Γενικότερα οι απόφοιτοι των σχολών ψυχολογίας είναι περιζήτητοι στην εκπαίδευση εξαιτίας της κατανόησης των τρόπων εκμάθησης και της επεξεργασίας των πληροφοριών. Αν θέλετε να διδάξετε ψυχολογία στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, θα χρειαστείτε οπωσδήποτε μεταπτυχιακές ή και διδακτορικού επιπέδου σπουδές.

Σταδιοδρομία ψυχολόγων στην επιστημονική έρευνα

Οι ψυχολόγοι που επιθυμούν να συμμετέχουν στην παραγωγή επιστημονικής έρευνας χρειάζεται να απευθυνθούν κυρίως σε πανεπιστήμια και άλλους εκπαιδευτικούς οργανισμούς όπου συνήθως συνδυάζεται η διδασκαλία με την έρευνα. Η σταδιοδρομία στην έρευνα μπορεί να περιλαμβάνει συνεργασία με κυβερνητικούς οργανισμούς ή βιομηχανίες. Μπορείτε επίσης να επιλέξετε να εργαστείτε για μη κυβερνητικούς ή φιλανθρωπικούς οργανισμούς ώστε να βοηθήσετε στην καταπολέμηση ασθενειών, διαταραχών και μαθησιακών δυσκολιών.

Λιγότερο συνηθισμένες επιλογές καριέρας για ψυχολόγους

Ως απόφοιτος σχολής ψυχολογίας μπορείτε να εργαστείτε σε τομείς εκτός του εκπαιδευτικού, του θεραπευτικού πλαισίου ή του συστήματος υγείας. Μπορεί να σας ενδιαφέρει περισσότερο μια καριέρα στη διαφήμιση και τις δημόσιες σχέσεις, στις επιχειρήσεις ή στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Σταδιοδρομία στα μέσα μαζικής επικοινωνίας και στη διαφήμιση

Αν και δεν είναι η προφανής επαγγελματική λύση για τους απόφοιτους σχολών ψυχολογίας, μια σταδιοδρομία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι πολύ πιθανή καθώς η ικανότητα των ψυχολόγων να αντιλαμβάνονται και να διαχειρίζονται πολύπλοκα προβλήματα, οι συνήθως εξαιρετικές επικοινωνιακές τους δεξιότητες και η παροχή συνήθως εύστοχων συμβουλών είναι σημαντικά πλεονεκτήματα που τους εξασφαλίζουν θέσεις εργασίας στη διοίκηση, την παραγωγή και την οργάνωση τμημάτων μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Σταδιοδρομία στη διοίκηση επιχειρήσεων

Εξαιτίας της επιδεξιότητας των ψυχολόγων στη διαχείριση τόσο της πληροφορίας όσο και των ανθρώπινων πόρων μιας επιχείρησης, η εργασία στον επιχειρηματικό κόσμο είναι μια καλή επιλογή για έναν απόφοιτο σχολής ψυχολογίας. Παρόλο που μπορεί να χρειαστείτε επιπλέον κατάρτιση και εργασιακή εμπειρία πριν αναλάβετε διοικητικούς ρόλους, αν αποφασίσετε να εργαστείτε σε κάποια εταιρεία, οι κόποι σας θα ανταμειφθούν.

Ένα πτυχίο ψυχολογίας αποτελεί επίσης μια καλή βάση για σταδιοδρομία στην πληροφορική, στη νομική, στην έρευνα αγοράς και στη δημόσια διοίκηση.

Πηγή: http://www.topuniversities.com/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Σπουδές ψυχολογίας σε δημόσια πανεπιστήμια

The post Πού χρησιμεύει ένα πτυχίο ψυχολογίας; appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Από την Ελεάνα Πανδιά, Επικοινωνιολόγο, ΜΑ, Υπ. Διδάκτορα Παντείου

Η επιστήμη της ψυχολογίας, δηλαδή η διερεύνηση της ανάπτυξης  της προσωπικότητας, η μελέτη και πρόβλεψη της ανθρώπινης συμπεριφοράς, η θεραπεία των ψυχικών διαταραχών και η προαγωγή της ψυχικής υγείας, είναι για κάποιους «κάλεσμα», αφού γνωρίζουν ήδη από τα παιδικά τους χρόνια ότι αυτό θα είναι το επάγγελμα που θα επιλέξουν ολοκληρώνοντας τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Για άλλους,  οι πολλές εφαρμογές της ψυχολογίας στην εκπαίδευση, τη διαφήμιση, τις δημόσιες σχέσεις και στις εργασιακές σχέσεις μεταξύ άλλων, αποτελεί  σημαντικό κίνητρο να επιλέξουν να σπουδάσουν αυτό το αντικείμενο σε προπτυχιακό ή μεταπτυχιακό επίπεδο.

Όποιος και αν είναι ο λόγος που σας ελκύει η μελέτη των διεργασιών της ψυχής του ανθρώπου, οι σπουδές Ψυχολογίας στην Ελλάδα σε προπτυχιακό επίπεδο, προσφέρουν μια ουσιαστική εκκίνηση στην ανάπτυξη των επαγγελματικών σας δεξιοτήτων και τεχνικών και ένα επαρκές υπόβαθρο θεωρητικής κατάρτισης.

Τελειώνοντας κάποια από τις παρακάτω σχολές μπορείτε να λάβετε άδεια ασκήσεως τους επαγγέλματος του ψυχολόγου (δείτε τα δικαιολογητικά εδώ http://www.odigostoupoliti.eu/psichologos-proipothesis-ke-dikeologitika-gia-tin-chorigisi-adias-askiseos-epangelmatos-tou-psichologou/), όμως αν κάποιος θέλει να δουλέψει ψυχοθεραπευτικά είναι απαραίτητη η επιπρόσθετη εκπαίδευση σε κάποια ψυχοθεραπευτική προσέγγιση, η πρακτική εξάσκηση και η χρήση εποπτείας.

Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών http://www.panteion.gr/index.php?p=content&section=26&id=84&lang=el

Αν επιλέξετε να σπουδάσετε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Σπουδών,  θα παρακολουθήσετε ένα μεγάλο εύρος μαθημάτων πάνω στην Κοινωνική Ψυχολογία. Ο συγκεκριμένος τομέας της Ψυχολογίας μελετά μεταξύ άλλων τη συμπεριφορά του ατόμου και των ομάδων στο σημείο συνάντησής τους με την κοινωνία. Η Κοινωνική Ψυχολογία βρίσκει εφαρμογές στην καθημερινή ζωή, στον εργασιακό χώρο, στο χώρο της επικοινωνίας και της διαφήμισης, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης , στην πολιτική , και για όσους ενδιαφέρονται για την έρευνα διαθέτει πλούσιο θεωρητικό υλικό για το σχεδιασμό πειραμάτων.

Επιπλέον πληροφορία: Στο τμήμα Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, διδάσκει ο Ρόμπερτ Μέλλον, διακεκριμένος  καθηγητής κλινικής ψυχολογίας και συγγραφέας εγχειριδίων ψυχολογίας και πολυάριθμων άρθρων. Μη χάσετε τις διαλέξεις του!

Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών http://www.psych.uoa.gr/

Το Τμήμα Ψυχολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών είναι ένα τμήμα που ναι μεν ιδρύθηκε πρόσφατα (2013), αλλά αποτελεί συνέχεια του προγράμματος ψυχολογίας της  Φιλοσοφικής  Σχολής που λειτουργούσε επιτυχώς για δυο δεκαετίες. Το τμήμα Ψυχολογίας του ΕΚΠΑ, προσφέρει σημαντικές βασικές γνώσεις στα αντικείμενα της Γνωστικής  Ψυχολογίας, δηλαδή  στη φύση και στις διεργασίες της σκέψης, στις λειτουργίες της γλώσσας και στις διαδικασίες επεξεργασίας των πληροφοριών,  και της Εξελικτικής Ψυχολογίας που μελετά τα στάδια ανάπτυξης του ανθρώπου και ειδικότερα του παιδιού και του εφήβου.

Επιπλέον πληροφορία: Αν οι σκέψεις  Freud και του Lacan σας έχουν  προκαλέσει το ενδιαφέρον, μην παραλείψετε τα μαθήματα της κυρίας  Χριστοπούλου Άννας που θα σας εισάγει στην ψυχαναλυτική θεωρία.  Αν έχετε κάποιο ειδικό ενδιαφέρον στην ψυχολογία της επικοινωνίας ή στη δυναμική των ομάδων,  επιλέξτε να παρακολουθήσετε τον κύριο Κλήμη Ναυρίδη.

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης http://www.psy.auth.gr/el

Στο τμήμα Ψυχολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, οι φοιτητές αποκτούν ένα σημαντικό εύρος γνώσεων στα αντικείμενα της Εξελικτικής και της Γνωστικής Ψυχολογίας. Στο τρίτο και τέταρτο έτος μπορούν να επιλέξουν να δώσουν έμφαση σ’ έναν από τους παρακάτω τομείς: της Πειραματικής και Γνωστικής Ψυχολογίας, της Εξελικτικής και Σχολικής Ψυχολογίας ή της Κοινωνικής και Κλινικής Ψυχολογίας, παρακολουθώντας τα αντίστοιχα μαθήματα επιλογής.

Επιπλέον πληροφορία:

Στο τμήμα λειτουργεί εκπαιδευτική νησίδα ηλεκτρονικών υπολογιστών για τις ανάγκες των φοιτητών, υπό τον καθηγητή Γρηγόρη Κιοσέογλου.

Τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστήμιου Κρήτης http://www.psychology.uoc.gr/home

Το Τμήμα Ψυχολογίας  του Πανεπιστημίου Κρήτης, έχει αποκτήσει πολύ καλή φήμη για το πρόγραμμα σπουδών του, εξαιτίας της ποικιλίας των  υποχρεωτικών μαθημάτων που προσφέρει. Οι θεματικές ενότητες περιλαμβάνουν τις θεμελιώδεις αρχές της ψυχολογίας, μεθοδολογία  της έρευνας, εκπαιδευτική και σχολική ψυχολογία, αναπτυξιακή ψυχολογία, βιοψυχολογία και νευροεπιστήμες,  κοινωνική και εγκληματολογική ψυχολογία, κλινική και συμβουλευτική ψυχολογία και ψυχολογία υγείας.  Επίσης, οι φοιτητές του συγκεκριμένου τμήματος μπορούν να κάνουν την πρακτική τους άσκηση ή να εκπονήσουν την πτυχιακή τους εργασία σε κάποιο από τα τρία εργαστήρια του τμήματος, εμβαθύνοντας στα ενδιαφέροντά τους και  αποκτώντας πολύτιμη ερευνητική εμπειρία.

Επιπλέον πληροφορία: Σε κάθε ένα διδάσκοντα του πανεπιστημίου της Κρήτης αντιστοιχούν 40 φοιτητές. Το μάθημα στα αμφιθέατρα του Πανεπιστημίου της Κρήτης είναι σχεδόν φροντιστηριακό.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Σπουδές ψυχολογίας σε ιδιωτικές σχολές

The post Σπουδές ψυχολογίας στην Ελλάδα – Δημόσια Πανεπιστήμια appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Συγγραφέας: Ann Steele
Επιμέλεια- μετάφραση: Ελεάνα Πανδιά, Επικοινωνιολόγος, ΜΑ, Υπ. Διδάκτωρ Παντείου

Η διαθεσιμότητα των πανεπιστημιακών μαθημάτων στο διαδίκτυο έχει αυξηθεί με εκπληκτικό ρυθμό τα τελευταία πέντε χρόνια. Πολλά πανεπιστήμια και κολέγια ανακαλύπτουν ότι υπάρχει ένας ολοένα αυξανόμενος αριθμός φοιτητών που ενώ ενδιαφέρονται να παρακολουθήσουν τις διαλέξεις τους και να αποκτήσουν δικά τους πτυχία, δεν έχουν τη δυνατότητα να αφήσουν τον τόπο διαμονής τους για ν’ ακολουθήσουν το πρόγραμμα σπουδών. Οι λόγοι αυτής της άρνησης μπορεί να είναι κάποιες προσωπικές υποχρεώσεις, η ανάγκη να διατηρήσουν την εργασία τους κατά τη διάρκεια των σπουδών τους, ή απλά η έλλειψη οικονομικής δυνατότητας να μετακομίσουν.

Πρόσφατα, εκτός από τη διαθεσιμότητα διαδικτυακών προγραμμάτων εκπαίδευσης από κολέγια και πανεπιστήμια, υπάρχει η δυνατότητα παρακολούθησης ενός μεγάλου εύρους μαθημάτων δωρεάν  από τα ίδια πανεπιστήμια. Ονομάζονται MOOC, (Massive Open Online Courses), δηλαδή  διαδικτυακά μαθήματα ανοικτά στο πλατύ κοινό.  Η μαζική εκδήλωση ενδιαφέροντος οδήγησε τα πανεπιστήμια στην απόφαση να παρέχουν διεθνώς διαθέσιμα μαθήματα για ανθρώπους  από όλο τον κόσμο. Ένα πρόσφατο άρθρο στην εφημερίδα Washington Post, αναφέρεται στον Anant Agarwal, πρόεδρο του EdX, ενός αναπτυσσόμενου παροχέα δωρεάν πανεπιστημιακών μαθημάτων στο διαδίκτυο και την πρόθεσή του αναπτύξει διεθνώς την εκπαίδευση στην εταιρεία του. «Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό να γίνονται διεθνείς συνεργασίες», λέει ο Agarwal. «Οι διαφορετικές γλώσσες έχουν σημασία, όπως και οι διαφορετικές απόψεις, κάτι τέτοιο είναι πολύ σημαντικό για τον πολιτισμό και την πολυμορφία»

Η δημοσιογράφος του USA Today, Mary Beth Marklein, ενδιαφέρθηκε πρόσφατα για αυτό το  εκπαιδευτικό φαινόμενο και έκανε αναφορά σε μια έκθεση της Moody’s που χαρακτηρίζει τα MOOCs μια «πρωτοποριακή εξέλιξη» που μπορεί να φέρει επανάσταση στην ανώτερη και ανώτατη εκπαίδευση.  Οι ανησυχίες για την αύξηση των εσόδων, τη διατήρηση της ποιότητας και την εναρμόνιση των προγραμμάτων σπουδών, είναι εξίσου σημαντικές με τη δημιουργία ενός εκπαιδευτικού συστήματος, διαθέσιμου σε όλο και περισσότερους ανθρώπους διεθνώς.

Στην παρακάτω λίστα θα βρείτε περισσότερα από 55 πανεπιστημιακά μαθήματα στον τομέα της ψυχολογίας. Πολλά κολέγια και πανεπιστήμια παρέχουν τα μαθήματα ολόκληρου του εξαμήνου δωρεάν στο διαδίκτυο μαζί με εισαγωγικές διαλέξεις που προετοιμάζουν τους ενδιαφερόμενους σπουδαστές  ώστε ν’ ανταποκριθούν στο απαιτητικό τους πρόγραμμα.

Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου (ΑΠΚΥ)

Κύκλοι δωρεάν σεμιναρίων σε συμβουλευτική και ψυχολογική υποστήριξη, με καταχώρηση στο YouTube.
Για περισσότερες πληροφορίες και για τη χορήγηση βεβαιώσεων ολοκλήρωσης των σεμιναρίων μπορείτε να επικοινωνείτε με: openseminars@ouc.ac.cy | +357 22411713

Περισσότερες πληροφορίες εδώ

Alison – Εκπαιδευτική Ψυχολογία

Δωρεάν μαθηματικό μάθημα με δυνατότητα πιστοποίησης, διάρκεια 10–15 ώρες, βασισμένο στην ψυχολογία της διδασκαλίας.

Ανοικτά Μαθήματα του Yale University

MIT OpenCourseWare 

Introduction to Psychology (PSYC 110) – Εισαγωγή στην Ψυχολογία

Η μελέτη του νου και της ανάπτυξής του, στοχεύει στην εξήγηση των διαδικασιών της σκέψης. Εξερευνά την αντίληψη, τη μνήμη, την πειθώ, την αγάπη, τον πόθο και τα όνειρα. Εξετάζει την ανάπτυξη της νόησης των παιδιών και τον τρόπο ο επηρεάζεται ο εγκέφαλος από την ασθένεια και τους τραυματισμούς.

The Psychology, Biology and Politics of Food (PSYC 123)-  Η ψυχολογία, η βιολογία και η πολιτική της τροφής

Η διερεύνηση της πρόσληψης  τροφής και της σχέσης της με την υγεία και την ευεξία, οι διατροφικές διαταραχές, η επιδημία της παχυσαρκίας διεθνώς, η φτώχεια και η σίτιση, η αειφόρος γεωργία και οι γενετικά μεταλλαγμένες τροφές αποτελούν μέρος των θεμάτων που αναπτύσσονται σε αυτό το μάθημα.

Ανοικτά μαθήματα του MIT

Introduction to Psychology (9.00ST) – Εισαγωγή στην Ψυχολογία

Το μάθημα ασχολείται με τον εγκέφαλο και τη φύση του ανθρώπου και τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος παράγει νόηση. Ύστερα από περαιτέρω μελέτη, οι σπουδαστές  θα προσεγγίσουν με περισσότερη διαύγεια το ερώτημα του αν η φύση υπερτερεί της ανατροφής, καθώς και ζητήματα όπως η ελευθερία της επιλογής και η συνείδηση.

Introduction to Psychology (9.00) – Εισαγωγή στην Ψυχολογία

Αυτό το μάθημα διαφέρει καθώς εμπλέκει το φοιτητή στη διαδικασία εξήγησης των  θεωριών και των βασικών ιδεών της ψυχολογίας.  Εισάγει το σπουδαστή στις βασικές γνώσεις της ψυχολογίας.

 Social Psychology (9.70)– Κοινωνική Ψυχολογία

Εξετάζει τις συναινετικές κοινωνικές περιστάσεις. Εισηγητής του μαθήματος είναι ο καθηγητής του MIT Stephan Chorover, του οποίου οι σημειώσεις λειτουργούν συμπληρωματικά και επεξηγηματικά, βοηθώντας στην κατανόηση της ύλης.

Neuroscience and Behavior  (9.01)- Νευροεπιστήμη και Συμπεριφορά

Αυτό το μάθημα εστιάζει στις νευρολογικές διεργασίες του εγκεφάλου και τις δραστηριότητές του με στόχο την πληρέστερη κατανόηση των κινητικών και αισθητηριακών συστημάτων, τη σημασία των κινήτρων και ανταμοιβών και τη συσχέτιση της μάθησης με τη μνήμη.

Animal Behavior (9.20) – Συμπεριφορά των ζώων

Εξετάζει  τον εγκέφαλο και την συμπεριφορά των ζώων και μελετά τις αμυντικές και επιθετικές τους συνήθειες και τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος βοηθά τα ζώα να προσαρμόζονται στις συνθήκες του περιβάλλοντος τους ώστε να εξασφαλίζεται η επιβίωσή τους.

Feeling and Imagination in Art, Science and Technology (24.262)- Η σημασία των συναισθημάτων και της φαντασίας στην τέχνη, την επιστήμη και την τεχνολογία

Το σεμινάριο εξετάζει τη δημιουργικότητα και πώς αυτή εκφράζεται στην τέχνη,  την επιστήμη και την τεχνολογία. Η εξιδανίκευση της δημιουργικότητας σε αυτές τις μορφές, νοηματοδοτεί  την ανθρώπινη ύπαρξη και μπορεί να απαντηθεί σε πολλούς τομείς όπως η λογοτεχνία και η φιλοσοφία.

The Nature of Creativity  (24.263) – Η φύση της δημιουργικότητας

Αυτό το μάθημα ασχολείται με την προβληματική της δημιουργικότητας  και το πώς συνδέεται με συγκεκριμένες συμπεριφορές και ειδικότερα με ζητήματα που αφορούν στη φαντασία και την καινοτομία. Η προτεινόμενη ύλη μπορεί να προσαρμοστεί  στα ειδικά ενδιαφέροντα των σπουδαστών.

The Society of Mind (6.868J) – Η κοινωνία του νου

Το μάθημα εισηγείται τη λειτουργία του νου και ταξινομεί τις διεργασίες του ανάλογα με τα βαθμό πολυπλοκότητάς τους. Εξετάζονται οι θεωρείς που αφορούν στο πώς βρίσκουν εφαρμογή οι διάφορες θεωρίες στον τρόπο με τον οποίο το μυαλό επεξεργάζεται τις πληροφορίες.

Reflective Practice: An approach for expanding your learning frontiers  (11.965)– Στοχαστική πρακτική : μια προσέγγιση επέκτασης των γνωστικών σας ορίων

Η στοχαστική πρακτική είναι μια προσέγγιση που εμπνεύστηκε ο Donald Schon, ώστε να εξηγήσει πώς οι επαγγελματίες χρησιμοποιούν τη γνώση και την εφαρμόζουν πρακτικά με στόχο να τους βοηθήσει να βελτιώσουν τις δεξιότητες και την επαγγελματική πρακτική τους.

 Autism Theory and Technology (MAS.771)- Θεωρίες για τον αυτισμό και τεχνολογία

Η σειρά μαθημάτων εξετάζει τις σύγχρονες θεωρίες για τον αυτισμό και πώς αυτές αφορούν τις διαταραχές που συνδέονται με το φάσμα του αυτισμού. Το μάθημα απαιτεί την αλληλεπίδραση των σπουδαστών με άτομα στο φάσμα του αυτισμού.

Μαθήματα στο Apple iTunes

Brain Structure and its Origins – Η δομή του εγκεφάλου και η καταγωγή της

Ο Gerard Scheider του MIT, παραδίδει 33 διαλέξεις πάνω στον εγκέφαλο και την εξέλιξή του. Εξετάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα και τις διασυνδέσεις των νευρώνων του εγκεφάλου και της σπονδυλικής στήλης.  Μέρος της ύλης, είναι η προαιρετική παρακολούθηση της ανατομίας ενός εγκεφάλου.

Buddhist Psychology – Βουδιστική Ψυχολογία

H Eleanor Rosch του UC  Berkeley παραδίδει 24 διαλέξεις για μια σε βάθος κατανόηση του αντικειμένου. Το πρόγραμμα δεν περιλαμβάνει υλικό για ατομική μελέτη.

 How to think like a Psychologist – Σκεφτείτε όπως οι ψυχολόγοι

Αυτή η σειρά διαλέξεων από διάφορους καθηγητές του Stanford, εξετάζει τον τρόπο που εργάζονται οι επαγγελματίες της ψυχικής υγείας με στόχο να επανεξετάσουμε τη δική μας στάση και συμπεριφορά.

 Autism seminar –  Σεμινάριο αυτισμού

Σειρά διαλέξεων με εισηγητή τον Fred Volkmar, MD του Yale, με στόχο να μελετηθεί η αιτιολογία, διάγνωση και η θεραπεία του αυτισμού και οι διαταραχές του αυτιστικού φάσματος.

 The New Psychology of Depression – Η νέα ψυχολογία της κατάθλιψης

Οι καθηγητές της Οξφόρδης Mark Williams και  Danny Penman, μελετούν  αν και κατά πόσο η καθημερινή ζωή σήμερα παράγει περισσότερο άγχος, δυσθυμία και καταθλιπτικά συναισθήματα.

Environmental Psychology – Ψυχολογία του περιβάλλοντος

Ο καθηγητής του πανεπιστημίου της California, Daniel Stokols, μελετά την επίδραση του περιβάλλοντος στους ανθρώπους και πως αυτό επηρεάζει κάθε τομέα της ζωή μας.

 Health Psychology – Ψυχολογία της Υγείας

Ο Brian Yates, καθηγητής ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο American, δίνει αυτή τη σειρά διαλέξεων  με στόχο να παρακινήσει τους σπουδαστές να αξιολογήσουν και αν χρειαστεί να αλλάξουν τις συνήθειές τους ώστε να βελτιώσουν την υγεία τους. Η μελέτη αποτελεί ένδειξη του τρόπου με τον οποίο οι σπουδαστές αξιολογούν την τρέχουσα κατάσταση της υγείας τους και κίνητρο ώστε να καταρτίσουν ένα σχέδιο μεγιστοποίησης της ευεξίας τους.

 Great Ideas in Psychology – Μεγάλες Ιδέες στην Ψυχολογία

Ο καθηγητής του πανεπιστημίου του Missouri, Todd Daniel, διδάσκει αυτή την ενότητα με στόχο να αναδείξει τη σημασία της ψυχολογίας στους σπουδαστές, τονίζοντας μεταξύ άλλων την αξία του καλού ύπνου για την καλή υγεία του εγκεφάλου.

Poverty and Human Development – Φτώχεια και ανάπτυξη του ανθρώπου

Αυτό το σεμινάριο διεξήχθη αρχικά στο  Oxford Poverty and Human Development Initiative (OPHI), μια πρωτοβουλία που στοχεύει στη μείωση της φτώχειας και την εξέταση των εμπειριών και των προσωπικών αξιών που επηρεάζουν την κατάσταση του εγκεφάλου σε συνθήκες αφθονίας και συνθήκες φτώχειας.  Το σεμινάριο χωρίζεται σε τρεις ενότητες και περιλαμβάνει ακουστικές οδηγίες.

 History of experimental psychology – Ιστορία της Πειραματικής  Ψυχολογίας

Το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης διδάσκει αυτή την ενότητα δίνοντας έμφαση στην επιστημονική πλευρά της ψυχολογίας και θέτοντας διαχρονικά φιλοσοφικά ερωτήματα.  Πρόκειται για μια ωριαία διάλεξη.

Understanding Happiness – Κατανοώντας την ευτυχία

Οι ομιλίες TED έχουν συμπεριλάβει αυτήν την ενότητα  στα σεμινάριά τους. Η αξιολόγηση του ατομικού επιπέδου ευτυχίας αφορά σε πολλά βαθιά ερωτήματα και προσωπικές προκλήσεις των πεποιθήσεων που είναι βαθιά ριζωμένες στην κουλτούρα μας. Αυτή η ενότητα περιλαμβάνει 33 μέρη, υλικό ανάγνωσης και διαλέξεις μέσω βίντεο.

Psychology of Adolescence – Ψυχολογία της εφηβείας

Το πανεπιστήμιο Ewra Womans προσφέρει αυτή την ενότητα που  εισηγείται η καθηγήτρια Sung- Kyung Yoo, από την πλευρά της συμβουλευτικής.  Σήμερα δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στη σημασία των κοινωνικών και πολιτισμικών επιδράσεων στην ανάπτυξη των εφήβων.  Η ενότητα χωρίζεται σε 28 τμήματα που περιλαμβάνουν οδηγίες μέσω video και υλικό για μελέτη.

Introduction to Psychology –Εισαγωγή στην ψυχολογία

Αυτή η εισαγωγική ενότητα, αφορά στις αρχικές ιδέες που αφορούν στην επιστήμη της ψυχολογίας.  Η έρευνα χρησιμοποιείται ως εργαλείο ερμηνείας των θεωριών που έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια ώστε να αφορούν καταστάσεις της ψυχής. Η ενότητα χωρίζεται σε 50 τμήματα  και η παρουσίαση είναι πολυμεσική.

Human Development Across  the Lifespan – Η δια βίου ανάπτυξη του ανθρώπου

Το κοινοτικό πανεπιστήμιο του Ohio προσφέρει αυτή την ενότητα για να κάνει μια εισαγωγή στον τρόπο με τον οποίο η ψυχολογία βρίσκει εφαρμογή στην ανάπτυξη των ανθρώπων σε  όλη τη διάρκεια της ζωή τους. Από την πλευρά ενός κοινωνικού λειτουργού και μέσα από αφηγήσεις αληθινών περιστατικών, παρουσιάζεται μια μοναδική άποψη της δια βίου ανάπτυξης των ανθρώπων. Η ενότητα περιλαμβάνει 27 τμήματα που περιλαμβάνουν ήχο, βίντεο και υλικό για μελέτη.

Identity and the psychology of conflict – Ταυτότητα και ψυχολογία της σύγκρουσης

Η ενότητα εξετάζει τα πολυπαραγοντικά αίτια των συγκρούσεων και ανιχνεύει τις πηγές τους. Το Open University μέσω αυτής της εισήγησης μελετά τη σχέση της  θρησκείας, της φυλετικής καταγωγής, της κουλτούρας με τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αντιδρούν σε συγκεκριμένες συνθήκες. Η ενότητα αυτή χωρίζεται σε 20 τμήματα που διαθέτουν οδηγίες μέσω βίντεο και υλικό για μελέτη.

 Critical Social Psychology – Κριτική Κοινωνική Ψυχολογία

Το Open University προσφέρει δωρεάν πρόσβαση σε αυτό το μάθημα που ασχολείται με τις τέσσερις κυρίαρχες θεωρητικές προσεγγίσεις της ψυχολογίας: τη γνωστική, την ψυχαναλυτική και ψυχοθεραπευτική με ανάλυση λόγου και τη φαινομενολογική. Το μάθημα χωρίζεται σε 62 τμήματα, περιλαμβάνει οδηγίες μέσω βίντεο και τα κείμενα κάθε διάλεξης.

 Abnormal Psychology – Ψυχολογία της παρέκκλισης

Ο καθηγητής του πανεπιστημίου του Bristol, Frederick J Rocco, καταγράφει σε αυτή την ενότητα τα πιθανά εμπόδια που μπορεί να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ανάπτυξης του ανθρώπου και τις επιδράσεις τους. Στην ενότητα εξετάζεται επίσης, με ποιο τρόπο η ψυχοπαθολογία και οι διαθέσιμες θεραπευτικές μέθοδοι μπορούν  να φέρουν επιθυμητά αποτελέσματα. Η ενότητα χωρίζεται σε 15 μαθήματα που αναλύουν τι σημαίνει παρεκκλίνουσα συμπεριφορά και περιστατικά ανάλογης διάγνωσης.

 Psychology of Perception – Ψυχολογία της αντίληψης

Αυτή η ενότητα διδάσκεται ήδη στο πανεπιστήμιο του Winsconsin ως εισαγωγή στην επιστήμη των αισθήσεων και της αντίληψης. Το μάθημα περιλαμβάνει τη μελέτη του νευρικού συστήματος και του τρόπου που αξιολογεί τα εξωτερικά ερεθίσματα. Η ενότητα περιλαμβάνει 23 διαλέξεις με οδηγίες μέσω βίντεο.

 Reviving Christian Psychology –  Επιστροφή στη χριστιανική ψυχολογία

Το μάθημα επιχειρεί μια παρουσίαση της χριστιανικής άποψης ως εναλλακτικής πρότασης στη σύγχρονη ψυχολογία. Το πανεπιστήμιο Fuller περιλαμβάνει αυτή τη μελέτη στο πρόγραμμα σπουδών του, για να εξετάσει τον τρόπο με τον οποίο η σύγχρονη επιστήμη φαίνεται να αγνοεί τη χριστιανική παράδοση και την επίδραση που έχει αυτό στην κοινωνία. Αυτή η σειρά έξι διαλέξεων περιλαμβάνει ηχητικά βίντεο.

Psychologyoftime – Ψυχολογία του χρόνου

Ο καθηγητής Stian Reimers του πανεπιστημίου City του Λονδίνου, διδάσκει αυτή την ενότητα, εξετάζοντας την ικανότητα διαχείρισης του χρόνου, την αναπόληση και  τις  κατασκευές του ανθρώπου σχετικά με το χρόνο. Πρόκειται για μια διάλεξη διάρκειας 46 λεπτών.

 Theories of Personality– Θεωρίες προσωπικότητας

To American University προσφέρει σε αυτή την ενότητα που αποτελείται από 67 μέρη, οδηγίες μέσω βίντεο και υλικό για μελέτη και κατανόηση, βασικές γνώσεις πάνω στις  διάφορες θεωρίες της προσωπικότητας, στην  εξέλιξη και την εφαρμογή τους.

Ανοικτά μαθήματα από το JohnsHopkins

Παρά το γεγονός ότι θα βρείτε αρχικά μόνο κάποιες παρουσιάσεις στην ιστοσελίδα του πανεπιστημίου Johns Hopkins, αν εγγραφείτε δωρεάν στο Johns Hopkins Center for Public Health Preparedness, θα μπορέσετε να παρακολουθήσετε ολόκληρες τις διαλέξεις.

 Introduction to Mental Health and Disaster Preparedness – Εισαγωγή στην ψυχική υγεία και την ετοιμότητα σε περίπτωση καταστροφών

Αυτή η διαδικτυακή ενότητα περιλαμβάνει συζήτηση και καθοδήγηση σε σχέση με την ετοιμότητα αντιμετώπισης καταστροφών, τη δυνατότητα διαχείρισης της μαζικής εισροής περιστατικών και τις πρώτες βοήθειες στην ψυχιατρική. Την ενότητα εισηγείται η Cindy Parker.

Issues in Mental Health Research in Developing Countries –  Η έρευνα στην ψυχική υγεία στις αναπτυσσόμενες χώρες

Μια ενότητα με στόχο τη βαθύτερη κατανόηση της κατάστασης της ψυχικής υγείας διεθνώς, μέσω των ερευνών που έχουν γίνει στις αναπτυσσόμενες χώρες. Στις 14 διαλέξεις που συνοδεύονται από υλικό για μελέτη και συζητήσεις, δίνεται έμφαση στις πολιτισμικές διαστάσεις των ερευνητικών μοντέλων που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση της ψυχικής υγείας των κατοίκων των αναπτυσσόμενων χωρών.

 Psychiatric Epidemiology – Η επιδημιολογία στην ψυχιατρική

Αυτή η ενότητα αφορά στην επιδημιολογία των ψυχικών διαταραχών που συναντώνται κατά τη διάρκεια της ζωής του ανθρώπου. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στη σύγκλιση της επιδημιολογίας και της ψυχιατρικής. Η ενότητα περιλαμβάνει διαλέξεις, εργασίες και εξετάσεις ώστε να αξιολογηθεί ο βαθμός κατανόησης της ύλης.

 Social and Behavioral Aspects of public health – Κοινωνικές και συμπεριφοριστικές προσεγγίσεις της δημόσιας υγείας

Ο κυρίαρχος σκοπός αυτής της ενότητας είναι να προσφέρει στους ενδιαφερόμενους τις βασικές γνώσεις ώστε να κατανοήσουν τον τρόπο με τον οποίο η δημόσια υγεία επηρεάζεται από τα κοινωνικά φαινόμενα . Η ενότητα αποτελείται από 16 τμήματα, με διαλέξεις, εργαστήρια και εργασίες.

 Statistics for Phychosocial Research: Structural Models – Στατιστική της ψυχοκοινωνικής έρευνας: δομικά μοντέλα

Σε αυτή την ενότητα επιδιώκεται η γνωριμία με το πεδίο της ψυχολογικής έρευνας, μελετώντας το σχεδιασμό και την ανάλυση διάφορων εργαλείων μέτρησης. Στόχος της ενότητας είναι να μάθουν οι σπουδαστές πώς να δημιουργούν και να ερμηνεύουν τα ποικίλα εργαλεία ποσοτικοποίησης της έρευνας στην ψυχολογία σε 13 διαλέξεις που περιλαμβάνουν υλικό για μελέτη

 Statistics in Psychosocial Research: Measurement – Στατιστικές μετρήσεις στην ψυχολογική έρευνα

Αυτό η διδακτορικού επιπέδου ενότητα αφορά σε συγκεκριμένες μεθόδους έρευνας στην ψυχολογική έρευνα. Τα μαθήματα εστιάζουν στην ψυχομετρία, την ανάλυση των έμμεσων μεταβλητών και τη θεωρία απόκρισης σημείων. Η ενότητα περιλαμβάνει 14 διαλέξεις, εργασία και τελικές εξετάσεις.

Μαθήματα στο Coursera

Introduction to Psychology – Εισαγωγή στηνΨυχολογία

Ο καθηγητής του πανεπιστημίου του Toronto, Steve Joordens, εισηγείται ένα προπτυχιακού επιπέδου μάθημα που δεν απαιτεί εξοικείωση με την επιστήμη της ψυχολογίας και αποτελείται από διαλέξεις, εργασίες και διαρκεί οκτώ εβδομάδες. Το υλικό του σεμιναρίου είναι διαθέσιμο μέσω ενός wiki link, ώστε να έχουν πρόσβαση όλοι οι σπουδαστές σε αυτό.

 Measuring Causal Effects in the social sciences – Μετρήσεις επιδράσεων και συνεπειών στις κοινωνικές επιστήμες

Ο καθηγητής Anders Holm, του πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης εξηγεί πώς επηρεάζουν οι σχέσεις αιτίων- συνεπειών των κοινωνικών σχέσεων, τους μηχανισμούς που διέπουν την ανθρώπινη συμπεριφορά. Η κατανόηση αυτών των μηχανισμών προσφέρει μια καθαρότερη ματιά στο σύνολο των κοινωνικών συμπεριφορών και στις αλλαγές που μπορούν να γίνουν στην κοινωνική πολιτική για τη βελτιστοποίηση της κοινωνικής ζωής.

Saylor Academy – Δωρεάν Πανεπιστημιακά Μαθήματα

Περισσότερα από 300 δωρεάν πανεπιστημιακά μαθήματα, με δυνατότητα πάγιων εξεταστικών και πιστοποιητικών.

Με πληροφορίες από: http://mastersinpsychologyguide.com/

Σημείωση: Τα links ή τα μαθήματα ενδέχεται ν’ αλλάζουν εν καιρώ. Τα Ψυχο-γραφήματα δεν φέρουν ευθύνη γι’ αυτό. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Πού χρησιμεύει ένα πτυχίο ψυχολογίας;

The post ΝΕΑ δωρεάν μαθήματα ψυχολογίας διαδικτυακά appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Από την Ελεάνα Πανδιά, Επικοινωνιολόγο, ΜΑ, Υπ. Διδάκτορα Παντείου

Το Πανεπιστήμιο της Κύπρου είναι ο μοναδικός δημόσιος εκπαιδευτικός οργανισμός  που προσφέρει σπουδές ψυχολογίας.  Το πρόγραμμα σπουδών περιλαμβάνει μαθήματα πάνω στην κοινωνική, την αναπτυξιακή, την εκπαιδευτική, τη σχολική και την κλινική ψυχολογία, τη γνωστική ψυχολογία και τις εφαρμογές της νευροεπιστήμης. Το τμήμα έχει εξασφαλίσει χρηματοδότηση από εγχώριους και διεθνείς οργανισμούς ώστε να υποστηρίζει το ερευνητικό του έργο και έχει αναπτύξει διεθνείς συνεργασίες με ανάλογα τμήματα του εξωτερικού. Οι εγκαταστάσεις του τμήματος περιλαμβάνουν το Κέντρο Εφαρμοσμένης Νευροεπιστήμης, το εργαστήριο Νευρογνωστικών ερευνών, το εργαστήριο πειραματικής ψυχολογίας, το εργαστήριο κοινωνικής και αναπτυξιακής ψυχολογίας, το εργαστήριο κλινικής ψυχολογίας και ψυχοφυσιολογίας το εργαστήριο αναπτυξιακής ψυχοπαθολογίας και το εργαστήριο Κλινικής Ψυχολογίας και συμπεριφορικής ιατρικής.

Επιπλέον πληροφορίες: Το τμήμα ψυχολογίας του πανεπιστημίου Κύπρου προσφέρει τέσσερα μεταπτυχιακά προγράμματα, στη Σχολική Ψυχολογία, στη Γνωστική και Εκπαιδευτική Ψυχολογία, στην Κοινωνική και Αναπτυξιακή Ψυχολογία και στη Σχολική Συμβουλευτική και καθοδήγηση και δυο διδακτορικά προγράμματα, στην Ψυχολογία και στην Κλινική Ψυχολογία.

Ιστοσελίδα: https://www.ucy.ac.cy

Το European University της Κύπρου παρέχει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα προπτυχιακών σπουδών που καλύπτει τις βασικές ενότητες εκπαίδευσης ενός ψυχολόγου ώστε να κατανοήσει τις βασικές αρχές που διέπουν την ανθρώπινη συμπεριφορά, την ανάπτυξη και δια βίου εξέλιξη του ανθρώπου, την αντίληψη και τις κοινωνικές δεξιότητες. Το πρόγραμμα είναι τετραετές και τα μαθήματα και οι εξετάσεις γίνονται στα ελληνικά και τ’ αγγλικά. Δίνεται η δυνατότητα παρακολούθησης μεταπτυχιακών σπουδών και εξ’ αποστάσεως εκπαίδευσης.

Επιπλέον πληροφορίες: Το πανεπιστήμιο διαθέτει φοιτητικές εστίες σχεδιασμένες ώστε να μπορούν να φιλοξενήσουν περισσότερους από 140 σπουδαστές. Το European University διαθέτει πρόγραμμα υποτροφιών.

Ιστοσελίδα: http://www.euc.ac.cy/

Το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας προσφέρει πρόγραμμα προπτυχιακών σπουδών ψυχολογίας που διαρκεί τέσσερα χρόνια. Τα μαθήματα του πρώτου και δεύτερου έτους προσφέρονται και στα ελληνικά. Τα δυο τελευταία χρόνια της φοίτησης τα μαθήματα και οι εξετάσεις γίνονται αποκλειστικά στα αγγλικά. Υπάρχει δυνατότητα μερικούς φοίτησης για εργαζόμενους φοιτητές ενώ κάποια από τα μαθήματα προσφέρονται και εξ’αποστάσεως. Το πανεπιστήμιο δίνει δυνατότητα παρακολούθησης μεταπτυχιακών προγραμμάτων στην κλινική ψυχολογία, τη συμβουλευτική και τη σχολική ψυχολογία.

Επιπλέον πληροφορίες: Το πανεπιστήμιο της Λευκωσίας προσφέρει υποτροφίες και οικονομική ενίσχυση. Μπορείτε επίσης να κάνετε τις πληρωμές σας με Bitcoin.

Ιστοσελίδα: http://www.unic.ac.cy/el

Το Πανεπιστήμιο Νεάπολις Πάφου προσφέρει ένα τετραετές πρόγραμμα σπουδών που εστιάζει στη μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς, της λειτουργίας του εγκεφάλου, των βασικών εννοιών και των θεωριών της ψυχολογίας και τις τεχνικές αξιολόγησης και τροποποίησης της συμπεριφοράς. Το πανεπιστήμιο διαθέτει εργαστήρια έρευνας που διεξάγουν ποικίλες έρευνες ανάλογα με τα ερευνητικά ενδιαφέροντα των διδασκόντων, στα οποία οι σπουδαστές προτρέπονται να λαμβάνουν μέρος. Το πανεπιστήμιο προσφέρει μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών στην εκπαιδευτική ψυχολογία και τη συμβουλευτική.

Επιπλέον πληροφορίες: Το πανεπιστήμιο της Νέαπολις Πάφου προσφέρει τη δυνατότητα εκπόνησης διδακτορικής διατριβής με τη συνεργασία του πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

Ιστοσελίδα: http://www.nup.ac.cy/gr/

Οι σπουδές του προπτυχιακού προγράμματος του τμήματος ψυχολογίας στο Frederick University προσφέρει εκτεταμένη γνώση των θεωριών της ψυχολογίας και εξειδικευμένη εκπαίδευση στις μεθόδους έρευνας της επιστήμης. Τα μαθήματα του προγράμματος υποστηρίζονται από τα εργαστήρια πειραματικής ψυχολογίας και εφαρμοσμένης ψυχολογίας.

Επιπλέον πληροφορίες: Το πανεπιστήμιο Frederick προσφέρει μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών στην κοινωνική εργασία και στην κοινωνική διοίκηση και μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών εξ’αποστάσεως στην ειδική εκπαίδευση.

Ιστοσελίδα: http://www.frederick.ac.cy/

Το ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ, σε συνεργασία με το HELLENIC SEPI RN, προσφέρει ολοκληρωμένη επαγγελματική μετεκπαίδευση στην ΚΛΙΝΙΚΗ ΣΥΝΘΕΤΙΚΗ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ. Πρόκειται για ένα καινοτόμο πρόγραμμα, που απευθύνεται κυρίως σε επιστήμονες με σπουδές στους τομείς της υγείας, της πρόνοιας και της αγωγής. Πρόκειται για εκπαίδευση που παρέχεται εδώ και 15 χρόνια στην Κύπρο και η εφαρμογή της μετεξελίχθηκε σε υβριδική μορφή συνδυάζοντας δια ζώσης και εξ αποστάσεως εκπαίδευση για να καλύπτει και σπουδαστές που διαμένουν εκτός Κύπρου.

Επιπλέον πληροφορίες: Οι σπουδαστές δεν χρειάζεται να αναζητήσουν μόνοι τους φορείς για πρακτική άσκηση επειδή το ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ τους εξασφαλίζει απρόσκοπτη πρακτική άσκηση σε δομές θεραπείας σε όλες τις επαρχίες της Κύπρου. Οι απόφοιτοι εγγράφονται απευθείας ως τακτικά μέλη του Ελληνικού Δικτύου της Παγκόσμιας Οργάνωσης Συνθετικών Ψυχοθεραπευτών SEPI και συστήνονται για εγγραφή στο παγκόσμιο μητρώο μελών της SEPI.

Ιστοσελίδα: https://hellenicsepi.gr/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Σπουδές ψυχολογίας στο εξωτερικό

The post Σπουδές Ψυχολογίας στην Κύπρο appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Από την Ελεάνα Πανδιά, Επικοινωνιολόγο, ΜΑ, Υπ. Διδάκτορα Παντείου

Εκτός από τα υψηλού επιπέδου τμήματα ψυχολογίας  των δημόσιων πανεπιστημίων που λειτουργούν σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Ρέθυμνο, υπάρχει πληθώρα ιδιωτικών πανεπιστημίων, κολεγίων και σχολών που προσφέρουν προπτυχιακά  προγράμματα σπουδών στην ψυχολογία και συνέχιση της ειδίκευσης σε πανεπιστήμια του εξωτερικού.

H Σχολή Ψυχολογίας του Μητροπολιτικού Κολλεγίου – με campuses στην Αθήνα, το Μαρούσι, τον Πειραιά και τη Θεσσαλονίκη -προσφέρει το μοναδικό bachelor στην Ελλάδα στην Ψυχολογία BSc (Hons) Psychology, με την πιστοποίηση του British Psychological Society και 5 masters σε σύγχρονες ειδικότητες όπως η Κλινική και Κοινοτική Ψυχολογία, η Ψυχολογία της Εργασίας, η Συμβουλευτική και Ψυχοθεραπεία, η Εφαρμοσμένη Θετική Ψυχολογία και Ψυχολογία Coaching.

Επιπλέον πληροφορίες: Με το πέρας των σπουδών δίνεται η δυνατότητα εγγραφής στο Βρετανικό Σύλλογο Ψυχολόγων, έπειτα από ατομική αίτηση εγγραφής. Το Μητροπολιτικό Κολλέγιο διαθέτει ένα ευρύ δίκτυο συνεργαζόμενων κλινικών πλαισίων (Ιδρύματα, Νοσοκομεία, Φορείς, Κέντρα, Δομές, Μονάδες Ψυχικής Υγείας κ.α.) για την πρακτική άσκηση των φοιτητών. Επίσης, στο Κολλέγιο λειτουργεί ανοιχτό για το κοινό Συμβουλευτικό Κέντρο, το οποίο προσφέρει υποστήριξη σε ένα ευρύ φάσμα προσωπικών και διαπροσωπικών θεμάτων και στο οποίο οι φοιτητές ασκούνται σε πραγματικά περιστατικά.

Το Αττικό Κολλέγιο  προσφέρει ένα τετραετές πρόγραμμα σπουδών στην ψυχολογία, προσαρμοσμένο στα ευρωπαϊκά πρότυπα εκπαίδευσης. Οι διαλέξεις γίνονται κυρίως στην αγγλική γλώσσα, όπως επίσης και οι εξετάσεις. Το κολλέγιο παρέχει τη δυνατότητα μεταπτυχιακών σπουδών στην Ψυχολογία και στην Ψυχολογία της Εκπαίδευσης.

Επιπλέον πληροφορίες: Το Αττικό Κολλέγιο βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας και συνεργάζεται με το πανεπιστήμιο του Plymouth μεταξύ άλλων.

Στο New York College θα παρακολουθήσετε τετραετές πρόγραμμα σπουδών προσαρμοσμένο στις απαιτήσεις των αντίστοιχων κολλεγίων της Ευρώπης και της Αμερικής όπως το πανεπιστήμιο του Greenwich και το πολιτειακό κολλέγιο της Νέας  Υόρκης. Οι διαλέξεις, οι εργασίες και οι εξετάσεις γίνονται στην αγγλική γλώσσα.

Επιπλέον πληροφορίες: Το κολλέγιο διαθέτει παραρτήματα στην Τσεχία και στην Αλβανία και δίνει δυνατότητα διεκδίκησης υποτροφίας.

Το City Unity College προσφέρει προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα στην Ψυχολογία και στη Συμβουλευτική Ψυχολογία συνεργαζόμενο με το Cardiff Metropolitan University και το City University of Seattle. Στις εγκαταστάσεις του City Unity College λειτουργεί κέντρο ψυχολογικής υποστήριξης για τους φοιτητές του κολλεγίου και τους συγγενείς τους στο οποίο κάνουν την πρακτική τους άσκηση, οι τελειόφοιτοι της σχολής.

Επιπλέον πληροφορίες: Από το 2009 λειτουργούν φοιτητικές εστίες και καφετέρια για τους φοιτητές του κολλεγίου. Το κολλέγιο διαθέτει πρόγραμμα υποτροφιών σε συνεργασία με την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και μειώσεις διδάκτρων για ανέργους και πολύτεκνες οικογένειες.

Το Deree School of Liberal Arts Sciences παρέχει ένα πρόγραμμα σπουδών ψυχολογίας ευρύ και προσαρμοσμένο στην εποχή και τις εξελίξεις της επιστήμης. Δίνει τη δυνατότητα στους τελειόφοιτους φοιτητές να αναλάβουν ερευνητικές δραστηριότητες προκειμένου να διαπιστώσουν τις εφαρμογές του αντικείμενου που επέλεξαν. Οι σπουδαστές του προγράμματος διδάσκονται απαραιτήτως ψυχοπαθολογία και στοιχεία κοινωνικής και γνωστικής ψυχολογίας.

Επιπλέον πληροφορίες: Το Deree School of Liberal Arts Sciences παρέχει δυνατότητα ενισχυτικής διδασκαλίας σε όσους φοιτητές τη χρειάζονται ή την επιδιώκουν και προκρίνει τη συμμετοχή των σπουδαστών του σε συλλόγους και ομάδες ειδικών ενδιαφερόντων όπως  το θέατρο, η φιλοσοφία και οι τέχνες. Το κολλέγιο διαθέτει πρόγραμμα υποτροφιών.

Το Κολλέγιο Ανθρωπιστικών Επιστημών – ICPS είναι εδώ και 27 χρόνια το μόνο Κολλέγιο που εξειδικεύεται αποκλειστικά στην Ψυχολογία και τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες. Ιδρύθηκε το 1989 και έκτοτε πρωτοπορεί στο σχεδιασμό και τη λειτουργία πανεπιστημιακών προγραμμάτων σπουδών στην Ψυχολογία, την Προσωποκεντρική Συμβουλευτική & Ψυχοθεραπεία, την Παιδοψυχολογία, την Ψυχολογία της Υγείας. Παράλληλα, μέσω του ΚΕΔΙΒΙΜ2 του Κολλεγίου προσφέρονται εξειδικευμένα επαγγελματικά προγράμματα στο Coaching, την Επικοινωνία, την Εκπαίδευση, τις Μαθησιακές Δυσκολίες, την Ηγεσία κ.α., πιστοποιημένα από διεθνείς φορείς εκπαίδευσης.

Επιπλέον πληροφορίες: Το Κολλέγιο συνεργάζεται με τα βρετανικά πανεπιστήμια Central Lancashire και Strathclyde, την European Association for Psychotherapy (EAP), τo Management Development Institute (MDI), την Corporate Coach U (Coaching Clinic) τοAmerican Management Association (ΑΜΑ) και το μεγαλύτερο φορέα επαγγελματικών πιστοποιήσεων Pearson BTEC (Edexcel).

To Aegean College,  μέλος του Ομίλου Εκπαίδευσης & Τεχνολογίας ΟΜΗΡΟΣ, προσφέρει ολοκληρωμένο προπτυχιακό πρόγραμμα  σπουδών Ψυχολογίας (BSc (Hons) Psychology Science) που περιλαμβάνει βασικά γνωστικά πεδία όπως η αναπτυξιακή, η κοινωνική και η γνωστική ψυχολογία, η νευροψυχολογία, οι θεωρίες προσωπικότητας κ.ά. Πριν, μάλιστα, από  την έναρξη της πρακτικής άσκησης, οι σπουδαστές προετοιμάζονται κατάλληλα παρακολουθώντας ειδικά σεμινάρια κλινικής πρακτικής. Υπάρχει η δυνατότητα συνέχισης σπουδών και σε μεταπτυχιακό επίπεδο, στα προγράμματα Σχολικής Ψυχολογίας (MSc School Psychology) ή Σχολικής Ψυχολογίας (Εφαρμογές Ψυχολογίας σε Σχολικό Περιβάλλον) (MSc School Psychology (Applications of Psychology in the School Environment).

Επιπλέον πληροφορίες: Στις σύγχρονες εγκαταστάσεις του Aegean College, λειτουργούν δυο άρτια εξοπλισμένα εργαστήρια Ψυχολογίας: το Ψυχομετρίας/ έρευνας και το Κλινικής Προσομοίωσης (In-house Clinic), με στόχο να εκπαιδεύσουν τους σπουδαστές στην έρευνα, αλλά και τις πραγματικές συνθήκες εργασίας του ψυχολόγου.

Το Κ.Ε.ΨΥ.ΣΥ. προσφέρει επίσης ανά τακτά χρονικά διαστήματα ταχύρρυθμα σεμινάρια επιμόρφωσης σε διάφορα θέματα Ψυχικής Υγείας.

Τα Προγράμματα Εκπαίδευσης παρέχονται στην Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Επιπλέον πληροφορίες: Το Κ.Ε.ΨΥ.ΣΥ. είναι μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Συμβουλευτικής, της European Family Therapy Association (E.F.T.A.) και του Association for Coaching. Επιπλέον, είναι οργανωτικό μέλος του British Association of Counselling and Psychotherapy (B.A.C.P.) και του General Hypnotherapy Standards Council (G.H.S.C.).

Το Mediterranean College (Μεσογειακό Κολέγιο) προσφέρει προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών στη Γνωστική – Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεία και στη Συνθετική Συμβουλευτική και Ψυχοθεραπεία. Πρόκειται για να εμπεριστατωμένο πρόγραμμα σπουδών ψυχολογίας εναρμονισμένο με τις απαιτήσεις των επαγγελματικών συλλόγων της Μεγάλης Βρετανίας. Οι προπτυχιακές σπουδές διαρκούν έως τέσσερα χρόνια συνυπολογίζοντας την πρακτική άσκηση φοιτητών σε όποιον από τους 85 συνεργαζόμενους φορείς επιθυμούν. Το προπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών περιλαμβάνει πολυμεσική παρακολούθηση, βιωματικές ασκήσεις, υποχρεωτικές εργασίες , παρουσιάσεις και έρευνα.

Επιπλέον πληροφορίες: Σε όλη τη διάρκεια των σπουδών δίνεται η δυνατότητα υποστήριξης κάθε σπουδαστή από προσωπικό σύμβουλο –καθηγητή.

Το Κέντρο Δια Βίου Μάθησης 1 ATHENS SYNTHESIS προσφέρει σε βάθος εκπαίδευση στη συμβουλευτική και ψυχοθεραπεία βασισμένη στην ανθρωπιστική και συνθετική παράδοση. Συγκεκριμένα προσφέρει: Μεταλυκειακή εκπαίδευση στη συνθετική συμβουλευτική επικυρωμένη από τον επαγγελματικό σύλλογο της Σκωτίας Counselling and Psychotherapy in Scotland (COSCA) εναρμονισμένη με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Συμβουλευτικής και της Ελληνικής Εταιρείας Συμβουλευτικής και Μεταπτυχιακή εκπαίδευση στη συνθετική ψυχοθεραπεία επικυρωμένη από την Ευρωπαϊκή Εταιρεία Συνθετικής Ψυχοθεραπείας, την Ευρωπαϊκή Εταιρεία Ψυχοθεραπείας, η οποία απονέμει το European Certificate of Psychotherapy ενώ εμφανίζεστε στο μητρώο της Εθνικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος.

Επιπλέον πληροφορίες: Καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς πραγματοποιούνται ενδιαφέρουσες ομιλίες με ελεύθερη είσοδο για όλους.

Το Ινστιτούτο Ψυχολογίας και Ψυχοθεραπείας Ελλάδας-Κύπρου (ΙΨΨΕΚ), σε συνεργασία με το HELLENIC SEPI RN, προσφέρει ολοκληρωμένη επαγγελματική μετεκπαίδευση στην ΚΛΙΝΙΚΗ ΣΥΝΘΕΤΙΚΗ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ. Πρόκειται για ένα καινοτόμο πρόγραμμα, που απευθύνεται κυρίως σε επιστήμονες με σπουδές στους τομείς της υγείας, της πρόνοιας και της αγωγής. Η συνεργασία με το Ελληνικό Περιφερειακό Δίκτυο της Παγκόσμιας Εταιρείας Συνθετικής Ψυχοθεραπείας SEPI, εγγυώνται μια ουσιαστική διδακτική και κλινική εμπειρία στη σύγχρονη ψυχοθεραπεία. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα εφαρμόζεται σε υβριδική μορφή, στην οποία κυριαρχεί η εξ αποστάσεως ασύγχρονη εκπαίδευση επιτρέποντας στους σπουδαστές να επιλέγουν το ρυθμό εκπαίδευσης που ταιριάζει στις δικές τους ανάγκες.

Επιπλέον πληροφορίες: Το ΙΨΨΕΚ εξασφαλίζει στους σπουδαστές πρακτική άσκηση σε δομές θεραπείας που λειτουργούν υπό την αιγίδα της Κυπριακής Εταιρείας Συνθετικής Ψυχοθεραπείας (ΚΕΣΥΨΥ) και άλλους συνεργάτες σε Ελλάδα και Κύπρο. Οι απόφοιτοι εγγράφονται απευθείας ως τακτικά μέλη του Ελληνικού Δικτύου της Παγκόσμιας Οργάνωσης Συνθετικών Ψυχοθεραπευτών SEPI και συστήνονται για εγγραφή στο παγκόσμιο μητρώο μελών της SEPI.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Σπουδές ψυχολογίας στην Κύπρο

The post Σπουδές Ψυχολογίας και Συμβουλευτικής στην Ελλάδα – Ιδιωτικά Κολλέγια & Σχολές appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Από την Ελεάνα Πανδιά, Επικοινωνιολόγο, ΜΑ, Υπ. Διδάκτορα Παντείου

Οι σπουδές ψυχολογίας κερδίζουν συνεχώς έδαφος στις προτιμήσεις των αποφοίτων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και όσοι έχουν ήδη αποφασίσει ότι η σταδιοδρομία σε κάποιον από τους πολλούς τομείς της ψυχολογίας είναι η επαγγελματική τους επιλογή, εξετάζουν το ενδεχόμενο ν’ ακολουθήσουν προγράμματα σπουδών στο εξωτερικό ως μέρος της προπτυχιακής ή μεταπτυχιακής τους εκπαίδευσης.

Ας δούμε λοιπόν, ποια είναι τα πιο φημισμένα πανεπιστήμια για το υψηλό επίπεδο σπουδών που παρέχουν στους φοιτητές τους. Η ιστοσελίδα topuniversities.com, κατατάσσει τα πανεπιστήμια διεθνώς ανάλογα με τη φήμη τους στην ποιότητα των παρεχόμενων σπουδών ανά αντικείμενο. Σύμφωνα με αυτή την ιστοσελίδα, το πανεπιστήμιο Harvard στις ΗΠΑ, βρίσκεται στην κορυφή των πανεπιστημιακών προγραμμάτων ψυχολογίας ακολουθούμενο από το πανεπιστήμιο του Cambridge στη Μεγάλη Βρετανία, το αμερικάνικο πανεπιστήμιο Stanford και το βρετανικό πανεπιστήμιο Oxford. Στην πέμπτη θέση βρίσκεται το πανεπιστήμιο UCLA, στην έκτη το Yale,στην έβδομη το πανεπιστήμιο Berkeley, και κατά σειρά ως τη δέκατη θέση συναντάμε το πανεπιστήμιο του Michigan, το University College του Λονδίνου και το Princeton. Στην ενδέκατη έως και την εικοστή θέση της κατάταξης στην οποία βρίσκεται το φημισμένο ΜΙΤ (Massachusetts Institute of Technology), βρίσκονται το πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, το πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ στην Ολλανδία, το πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, το πανεπιστήμιο της Μελβούρνης στην Αυστραλία, και εκείνο του New South Wales επίσης στην Αυστραλία, το αμερικανικό Columbia, το πανεπιστήμιο του Σικάγο, το πανεπιστήμιο Queensland στην Αυστραλία και του Τορόντο στον Καναδά.

Σύμφωνα με το άρθρο του Jack Kelle για λογαριασμό της ιστοσελίδας bestpsychologydegrees.com, στις πέντε πρώτες θέσεις των κορυφαίων προγραμμάτων σπουδών στον τομέα της ψυχολογίας είναι το πανεπιστήμιο Στάνφορντ, το πανεπιστήμιο Yale, το Harvard και το Radcliffe και εκείνο της Πενσυλβάνια.

Η Αμερική κατέχει τα πρωτεία στις σπουδές ψυχολογίας αναμφισβήτητα, αλλά λαμβάνοντας υπόψη το υψηλό κόστος των σπουδών εκεί και την απόσταση από τη χώρα μας, είναι σκόπιμο να γίνει και μια αναφορά στα εξαιρετικά πανεπιστήμια με προγράμματα σπουδών στον τομέα της ψυχολογίας, στην Ευρώπη.

Τα παρακάτω πανεπιστημιακά ιδρύματα της Μεγάλης Βρετανίας, κατατάσσονται ανάμεσα στα καλύτερα της Ευρώπης: King’s College London, Cardiff University, University of Edinburgh, London School of Economics and Political Science, University of Manchester. Στη διεθνή κατάταξη ξεχωρίζουν επίσης τα πανεπιστήμια της Γερμανίας, Humbolt Universitat zu Berlin και Ludwig Maximilians Universitat Munchen.

Το Βέλγιο έχει πέντε συμμετοχές στην παγκόσμια κατάταξη των καλύτερων σχολών ψυχολογίας, η Ισπανία έξι, η Σουηδία και η Ιταλία τέσσερις. Η Γαλλία έχει μια μακρά παράδοση στις ανθρωπιστικές σπουδές, το πανεπιστήμιο της Μασσαλίας μάλιστα, έχει μια  θέση ανάμεσα στα 500 καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου. Εξαιρετικές μπορούν να αποδειχτούν οι σπουδές σας στη Δανία, τη Φινλανδία και τη Νορβηγία, ειδικά αν σας αρέσει ο ψυχρός καιρός, προτιμήστε τα πανεπιστήμια του Aarhus, της Κοπεγχάγης, του  Ελσίνκι και του Όσλο.

Το χρονικό διάστημα των σπουδών, είναι σημαντικό γιατί αποτελεί το θεμέλιο όχι μόνο για μια επιτυχημένη σταδιοδρομία αλλά και μια ευκαιρία να ξεκινήσει κάποιος να πραγματοποιεί  τα όνειρά του ακολουθώντας την επιθυμία του οπουδήποτε στον κόσμο.

Καλή αρχή και καλή επιτυχία!

Πηγές:

http://www.topuniversities.com/

http://www.bestpsychologydegrees.com/    

http://www.studyineurope.eu/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
55+ δωρεάν μαθήματα ψυχολογίας

The post Σπουδές ψυχολογίας στο εξωτερικό appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Από τη Βιολέττα-Ειρήνη Κουτσομπού, MBPsS, BA, MA, MSc Psychology

Η θλίψη είναι μια συναισθηματική αντίδραση στην απώλεια. Συνήθως περιλαμβάνει διάφορα στάδια, τα οποία περιλαμβάνουν την άρνηση, το θυμό, τη διαπραγμάτευση, την κατάθλιψη, και την αποδοχή (Kubler-Ross, 1969). Παρά το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι περνούν από αυτά τα στάδια σε μια αρκετά προβλέψιμη σειρά, υπάρχει σημαντική επικάλυψη μεταξύ των σταδίων. Δουλεύοντας μέσα από τα στάδια της θλίψης μπορεί τελικά να οδηγηθεί κάποιος στα θετικά αποτελέσματα της ανάκτησης, την ανάλυση και την ανθεκτικότητα. Ωστόσο, τα αποτελέσματα αυτά είναι σαν μια μακρινή ακτή, όταν κάποιος πνίγεται σε εκείνα τα πρώτα ισχυρά κύματα της θλίψης. Για να κατανοηθεί η διαδρομή από το πένθος και τη θλίψη προς την αποδοχή, την προσαρμοστικότητα και την ανθεκτικότητα, μπορεί να είναι χρήσιμο να κατανοηθούν κάποιες από τις εμπλεκόμενες διαδικασίες. Η λέξη πένθος αναφέρεται στην κατάσταση της ύπαρξης που προκύπτει από μια σημαντική απώλεια. Περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα αντιδράσεων – συναισθηματικές, γνωστικές, συμπεριφορικές, σωματικές και πνευματικές.

Η θλίψη αφορά την εσωτερική διαδικασία της επανάκτησης, της ισορροπίας. Απαιτεί αναδιοργάνωση και στα δύο επίπεδα, το συναισθηματικό και το γνωστικό, και περιλαμβάνει μια επαναξιολόγηση της ζωής και των πνευματικών ανησυχιών. Η λεγόμενη «προκαταβολική» θλίψη αναφέρεται σε θλίψη που εμφανίζεται πριν από την απώλεια. Αν και δεν προετοιμάζει για την απώλεια, η θλίψη αυτή δίνει χρόνο για την επίλυση ορισμένων ζητημάτων. Για το λόγο αυτό, ο ξαφνικός θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου είναι ιδιαίτερα δύσκολη περίπτωση για τους επιζώντες, διότι δεν παρέχει καθόλου χρόνο προετοιμασίας. Η λέξη πένθος αναφέρεται στη δημόσια έκφραση της θλίψης, συμπεριλαμβανομένων των θρησκευτικών τελετουργιών, οι οποίες μπορεί να διαφέρουν σημαντικά από πολιτισμό σε πολιτισμό. Η εμπειρία της θλίψης είναι εσωτερική, ιδιωτική, και έχει ατομικιστικό χαρακτήρα, η διαδικασία του πένθους είναι πιο εξωτερική, δημόσια και εμπεριέχει πολιτιστική έκφραση.

Στο κλασικό άρθρο του, ο Engel (1961) θέτει το ερώτημα, «Είναι μια ασθένεια η θλίψη;» Η θλίψη, γενικά, δεν θεωρείται διαταραχή, αλλά μάλλον θεωρείται ως μια προσαρμογή σε μια απώλεια. Από την άποψη αυτή, η διαδικασία του θρήνου είναι παρόμοια με τη διαδικασία της επούλωσης. Περιλαμβάνει εργασία μέσα από τα στάδια της θλίψης/πένθους. Τα καθήκοντα του πένθους περιλαμβάνουν βίωμα του πόνου, της θλίψης, αποδοχή της πραγματικότητα της απώλειας, την προσαρμογή σε ένα περιβάλλον στο οποίο ο αγαπημένος λείπει, και την ανάκληση κάποιας συναισθηματικής ενέργειας και επανεπένδυση σε μια άλλη σχέση. Η αποτυχία να ολοκληρώθουν αυτά μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια/περιπλεγμένη θλίψη, η οποία είναι ένα είδος παρατεταμένης θλίψης που σχετίζεται με την κατάθλιψη και φυσικά μπορεί να εμποδίσει την περαιτέρω ανάπτυξη και εξέλιξη. Για παράδειγμα, η απουσία της οικογένειας, αγαπημένων προσώπων ή η κοινωνική υποστήριξη κατά τη διάρκεια του πένθους μπορεί να περιπλέξει τη διαδικασία. Μερικά από τα πρώτα προειδοποιητικά σημάδια για ανθρώπους με το λεγόμενο «άλυτο πένθος» είναι τα παρακάτω:

-Αποφυγή της κηδείας, δεν επισκέπτονται τον τάφο, ή δεν συμμετέχουν σε άλλες τελετές.

– Δεν είναι σε θέση να μιλήσουν για το χαμένο αγαπημένο πρόσωπο χωρίς να αντιμετωπίζουν έντονο πόνο.

-Βιώνουν μια έντονη αντίδραση θλίψης η οποία ενεργοποιείται από κάποιο σχετικά μικρό συμβάν.

-Διαπιστώνουν ότι τα θέματα της απώλειας φαίνεται να έρχονται συχνά σε καθημερινές συνομιλίες.

-Μια αδυναμία ή απροθυμία να κινηθούν προς τα υλικά αγαθά (π.χ. ρούχα, αντικείμενα κτλ.) που ανήκουν στο αγαπημένο τους πρόσωπο.

-Αίσθημα υποχρέωσης να μιμηθούν τις συνήθειες ή τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του αγαπημένου προσώπου.

-Ανάπτυξη σωματικών συμπτωμάτων όπως αυτές που βιώνει ο αποθανών πριν από το θάνατο.

-Ανάπτυξη αυτοκαταστροφικών σκέψεων ή, αντίθετα, την ανάπτυξη φόβων ή φοβίας για την ασθένεια ή το θάνατο.

-Κάνοντας ριζικές αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως αποκλείοντας παλιούς φίλους, τα μέλη της οικογένειας, ή δραστηριότητες που σχετίζονται με το χαμένο αγαπημένο πρόσωπο.

-Βιώνοντας ανεξήγητες περιόδους θλίψης ή «κατάθλιψη επέτειων»

Η επίλυση της θλίψης απαιτεί την αποδοχή της πραγματικότητας της απώλειας, γνωστικά και συναισθηματικά, και την αναδιοργάνωση των πτυχών της ζωής, παρά την απώλεια. Ωστόσο, η επίλυση δεν είναι μια επιστροφή στο «παλιό εαυτό». Κανένας δεν επιστρέφει ποτέ πραγματικά στον παλιό του εαυτό. Αντ’ αυτού, μπορεί να ενσωματώσει την εμπειρία και να εξελιχθει, προχωρόντας σε ένα νέο εαυτό, ο οποίος φυσικά συνδέεται με τον παλιό. Για να φτάσει κανείς στην επίλυση απαιτείται διεργασία μέσω της θλίψης, η οποία απαιτεί χρόνο. Η παλιά παροιμία λέει, «ο χρόνος γιατρεύει όλες τις πληγές», αν λοιπόν και ο χρόνος που απαιτείται για τη θεραπεία μπορεί να διαφέρει από άτομο σε άτομο, η διαδικασία του θρήνου περιλαμβάνει αρκετές βασικές εργασίες (Bonanno & Kaltman, 1999). Οι εργασίες που περιγράφονται παρακάτω μπορεί να συμβούν με ένα λιγότερο ή περισσότερο ομαλό τρόπο, αν και υπάρχει σημαντική επικάλυψη μεταξύ τους.

Βιώνοντας το συναισθηματικό πόνο της απώλειας. Στην πρώτη φράση του βιβλίου A Grief Observed,  το οποίο δημοσιεύθηκε από το προσωπικό ημερολόγιο του οποίου η γυναίκα είχε πεθάνει, ο συγγραφέας CS Lewis (1961, σ. 15), παρατήρησε, «Κανείς δεν μου είπε ποτέ ότι η θλίψη έμοιαζε τόσο με τον φόβο». Ο πόνος και η οδύνη της θλίψης δεν μπορούν να  ξεπεραστούν από την αποφυγή του πόνου, αλλά μάλλον με τη βίωση και την εργασία μέσα από τον πόνο. Αν και η πρώτη αντίδραση ενός ατόμου σε μια τραγική απώλεια μπορεί να περιλαμβάνει μούδιασμα ή αίσθημα κενού, το πρώτο κύριο καθήκον ενός ατόμου περιλαμβάνει το απλό, αλλά φαινομενικά ανυπέρβλητο έργο του βιώματος  του πόνου της απώλειας.

Μιλώντας για το αγαπημένο σας πρόσωπο και το θάνατο. Αργά ή γρήγορα, ο πόνος της απώλειας περιλαμβάνει συζητήσεις για το αγαπημένο πρόσωπο που έχει χαθεί. Είναι συχνά μια ιστορία που πρέπει να ειπωθεί ξανά και ξανά. Ωστόσο, υπάρχει ένα οδυνηρό παράδοξο για τη θλίψη. Μερικές φορές, η οικογένεια και οι φίλοι μπορεί να μην είναι διαθέσιμοι, αλλά κάποιοι γνωστοί ακόμα και άγνωστοι που ακόμα κανείς δεν σκέφτηκε ή δεν υπολόγισε καθόλου μπορεί να φαίνενται και να είναι πιο έτοιμοι να ακούσετε. Εν πάση περιπτώσει, είναι σημαντική η επαφή με όσους ενδιαφέρονται, ιδιαίτερα σε εκείνους που γνώριζαν και νοιαζόταν για το αγαπημένο πρόσωπο, αυτό μπορεί να διευκολύνει τη διαδικασία της ανταλλαγής.

Ενσωμάτωση της θετικής και της αρνητικής πλευράς. Κατά την πρώτη, το χαμένο αγαπημένο πρόσωπο μπορεί να εξιδανικεύεται, έτσι ώστε ο επιζών να θυμάται μόνο τη θετική πλευρά, ενώ η ζωή χωρίς το αγαπημένο σας πρόσωπο μπορεί να είναι κενή, γεμάτη μοναξιά, και ζοφερή. Υπάρχουν πολλά παράδοξα στην εμπειρία της θλίψης. Για παράδειγμα, οι πιο υπέροχες αναμνήσεις από το παρελθόν γίνονται ξαφνικά οι πιο οδυνηρές αναμνήσεις από την απώλεια. Σε άλλες εποχές, μια ανάμνηση των δύσκολων στιγμων του παρελθόντος, μπορεί να φέρουν ένα απρόσμενο χαμόγελο. Αν οι επιζώντες συνεχίσουν να μοιράζονται τις ιστορίες, και αρχίζουν να ζουν ένα διαφορετικό είδος ζωής, οι έντονες αντιθέσεις του μαύρου και του λευκού τελικά θα συγχωνευθούν σε πιο ρεαλιστικές αποχρώσεις του γκρι. Τελικά, οι υπέροχες αναμνήσεις από το παρελθόν μπορεί να γίνει παρήγορες υπενθυμίσεις της ελπίδας και της χαράς.

Η αποδοχή της πραγματικότητας της απώλειας. Αν και δεν υπάρχει χρονοδιάγραμμα, το σοκ της απώλειας αγαπημένου προσώπου θα ξεκινήσει να φθείρεται, και η πραγματικότητα της μοναξιάς θα θέτει τις βάσεις της. Στο βιβλίο που έχει περιγραφεί ως ένα από τα 10 πιο σημαντικά βιβλία που γράφτηκαν ποτέ, ο Ραβίνος Harold Kushner τονίζει ότι η διαδικασία της ανάκαμψης περιλαμβάνει  στο να πάρει όλα αυτά τα ερωτήματα του γιατί που επικεντρώνονται στο παρελθόν και τον πόνο: «Γιατί συνέβη αυτό;» Αντ ‘αυτού, πρέπει να θέσουμε το ερώτημα που ανοίγει την πόρτα για το μέλλον: «Τώρα που αυτό έχει συμβεί, τι θα κάνω γι’ αυτό;» (1981, σελ. 137). Καθώς ο επιζών συνεχίζει να μοχθεί κατά μήκος της διαδρομής προς την ανάκαμψη και την αποδοχή, κάνοντας μικρά βήματα προς τη δημιουργία μιας νέας ζωής και πάλι, η αποδοχή μιας νέας πραγματικότητας αρχίζει σιγά-σιγά να αναδύεται.

Βρίσκοντας νόημα στην εμπειρία. Ο επιζών του Ολοκαυτώματος και ψυχίατρος Viktor Frankl έγραψε κάποτε, «Αν υπάρχει ένα νόημα στη ζωή, τότε πρέπει να υπάρχει νόημα και στον πόνο και στη δυστυχία» (1969, σελ. 106). Ο Frankl έζησε τον πόνο από τα τρία χρόνια στα τέσσερα διαφορετικά ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μετά την απελευθέρωση από τα στρατόπεδα του θανάτου, όταν επέστρεψε στην πατρίδα του, στη Βιέννης, έμαθε ότι η σύζυγός του, ο αδελφός του, και οι δύο γονείς του είχαν σκοτωθεί στα στρατόπεδα. Ο Frankl βρήκε λύτρωση με την εύρεση νοήματος. Σε μια συνέντευξη λίγο πριν από το θάνατό του στην ηλικία των 92, σημείωσε ότι ακόμα λάμβανε κατά μέσο όρο 23 γράμματα κάθε μέρα, ως επί το πλείστον από εκείνους που τον ευχαριστούσαν τον για τη συγγραφή ενός βιβλίου που άλλαξε τη ζωή τους («Frankl dies», 1997). Το επίτευγμα ζωής του Frankl δεν ήταν μόνο το μνημειώδες βιβλίο του, αλλά και το γεγονός ότι ο πόνος του είχε διαμορφωθεί σε ένα μέσο λύτρωσης που άλλαξε τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Η ζωή του είναι μια ιστορία λύτρωσης, η διαδικασία της μετατροπής του πόνου σε ένα σημαντικό σκοπό στη ζωή. Όπως ο ίδιος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, «Τα βάσανα, ο πόνος παύει να είναι πόνος κατά κάποιο τρόπο, τη στιγμή που βρίσκει νόημα» (1969, σελ. 179).

Σταδιακή εξασθένηση του συναισθηματικού πόνου. Στην αρχή, τα κύματα της θλίψης είναι πολύ ισχυρά, συχνά χτυπούν δυνατά, σαν μια ψυχική συντριπτική ήττα. Με την πάροδο του χρόνου, τα κύματα γίνονται όλο και μικρότερα, ενώ οι περίοδοι ύφεσης γίνονται όλο και περισσότερες. Τελικά, θα έρθουν στιγμές, όπου τα κύματα θα μεταμορφωθουν σε γλυκές αναμνήσεις.

Η οδυνηρή εμπειρία του θρήνου της απώλειας μπορεί τελικά να οδηγήσει στα θετικά αποτελέσματα της ανάκαμψης, της επίλυσης/αποδοχής και της ανθεκτικότητας/προσαρμοστικότητας. Η Ανάκαμψη περιλαμβάνει τη συνειδητή διαδικασία της εργασίας μέσα από τα στάδια της θλίψης. Η επίλυση/αποδοχή αφορά την τελική έκβαση της αποδοχής της πραγματικότητας της απώλειας, γνωστικά και συναισθηματικά, και την αναδιοργάνωση των πτυχών της ζωής. Και η ανθεκτικότητα/ προσαρμοστικότητα αναφέρεται στην θετική ικανότητα του ατόμου να αντιμετωπίσει τις μελλοντικές κρίσεις, ακόμη και την καταστροφή.

Ενώ πολλοί άνθρωποι ολοκληρώνουν τις εργασίες του πένθους για τους δικούς τους, η διαδικασία ανάκτησης μπορεί συχνά να διευκολυνθεί από την ομιλία με έναν ψυχολόγο που διαθέτει κατάρτιση και εμπειρία στην παροχή συμβουλών θλίψης. Αν και δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις, υπάρχουν μερικοί αποτελεσματικοί τρόποι εργασίας μέσα από τα στάδια της θλίψης για να ανακαλύψετε τα θετικά αποτελέσματα που είναι σχεδόν απίθανο να αντιληφθεί κάποιος όταν πνίγεται σε εκείνα τα πρώτα ισχυρά κύματα της θλίψης.

Βιβλιογραφία

Bonanno, G. A., & Kaltman, S. (1999). Toward an integrative perspective on bereavement. Psychological Bulletin, 125(6), 1004-1008.

Engel, G. (1961). Is grief a disease? Psychosomatic Medicine, 23, 18–22.

Frankl dies at age 92. (1997, November). Monitor on Psychology, 28(11), 46.

Frankl, Viktor E. (1969). Man’s search for meaning: An introduction to logotherapy. New York: Washington Square Press.

Kubler-Ross, E. (1969). Death and dying. New York: Macmillan.

Kushner, H. (1981). When bad things happen to good people. New York: Avon Books.

Lewis, C. S. (1961). A grief observed. San Francisco: Harper.

The post Η Θλίψη και το Πένθος: Το Ταξίδι από τον Πόνο στην Αποδοχή appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Από τη Γεωργία Φέλιου, Σύμβουλο Ψυχικής Υγείας

Πώς συνδυάζεται ο υπαρξισμός (που περιλαμβάνει έννοιες όπως π.χ. η εγκόσμια ρίψη, η έλλειψη νοήματος, κτλ.) με την ύπαρξη του Θεού;

Αν και ο κάθε ένας υπαρξιστής λέει εντελώς διαφορετικά πράγματα από τον άλλο, εντούτοις υπάρχει κοινή θεματολογία:

1. Οι υπαρξιστές θεωρούν ότι ο άνθρωπος δεν έχει μια προκαθορισμένη ουσία ή σκοπό που να του έχει δοθεί από το Θεό ή τη φύση. Εξαρτάται από τον κάθε ένα από μας ξεχωριστά να αποφασίσουμε ποιοι και τι είμαστε μέσω των πράξεών μας. Είναι το πολύ γνωστό απόφθεγμα του Σαρτρ: «η ύπαρξη προηγείται της ουσίας». Δηλαδή, πρώτα υπάρχουμε, σε ένα κόσμο τον οποίο δεν επιλέξαμε, και κατόπιν εξαρτάται από εμάς να καθορίσουμε την ταυτότητά μας , τα βασικά μας χαρακτηριστικά καθώς ζούμε τη ζωή μας και δρούμε μέσα σε αυτήν. Ως εκ τούτου, η ουσία μας (το σύνολο των καθορισμένων χαρακτηριστικών) επιλέγεται, δεν δίνεται, δεν είναι δεδομένη.
2. Δεύτερον, οι υπαρξιστές πιστεύουν ότι οι άνθρωποι αποφασίζουν οι ίδιοι για τη μοίρα τους και είναι υπεύθυνοι για το τι κάνουν τη ζωή τους. Έχουμε ελεύθερη βούληση με την έννοια ότι όποιοι και αν είναι οι βιολογικοί ή οι κοινωνικοί παράγοντες που  επηρεάζουν τις αποφάσεις μας είναι στο δικό μας χέρι να αποφασίσουμε πώς να διαχειριστούμε αυτούς του παράγοντες και να κάνουμε τις όποιες αλλαγές. Ακριβώς επειδή είμαστε κατ’ ουσίαν αυτοδημιούργητοι έχουμε την πλήρη ευθύνη για το τι θα κάνουμε την ζωή μας.
3. Οι υπαρξιστές ενδιαφέρονται να βρουν ποιος είναι ο ποιο αυθεντικός τρόπος να πραγματώσουμε τη ζωή μας ως άτομα. Συνήθως συμμορφωνόμαστε στις απαιτήσεις της «αγέλης». Κατ’ αυτόν τον τρόπο ζούμε μια ζωή μη-αυθεντική, όχι πραγματικά δική μας. Για να γίνουμε αυθεντικοί, πρέπει να αναλάβουμε τη ζωή μας με καθαρότητα και ένταση[1]. Αυτά, τα βιώνουμε σε στιγμές συναισθηματικών εμπειριών όπως η υπαρξιακή αγωνία και η υπαρξιακή ενοχή. Σε τέτοιες περιπτώσεις καταλαβαίνουμε καλά τι συμβαίνει στη ζωή μας.
4. Τέλος, ο υπαρξισμός  θεωρεί ότι δεν μπορούμε να κρυφτούμε πίσω από υπερβατικές αρχές για να ζήσουμε τη ζωή μας, πιο σωστά να αποφύγουμε να ζήσουμε τη ζωή μας. Βρισκόμαστε «ριγμένοι» στον κόσμο. Χωρίς να το έχουμε επιλέξει, χωρίς να έχουμε κάποιες οδηγίες. Δεν ξέρουμε πώς είναι σωστό για μας να ζήσουμε. Πρέπει να αναλάβουμε οι ίδιοι αυτή την ευθύνη.

Κάτω από αυτό το πρίσμα  δύσκολα βρίσκουμε γέφυρες με την πίστη στο Θεό. Ποιο Θεό, όμως; Ποιός υπαρξισμός επίσης είναι αυτός που είναι ασύμβατος με την πίστη; Ποια πίστη;

Τι σημαίνει να είσαι ένθεος; Τι σημαίνει να είσαι ένθεος υπαρξιστής;

Έχει υπάρξει ένας προβληματισμός, που πρώτος ο Σαρτρ τον έθεσε, ως προς το αν υπάρχει διαχωρισμός μεταξύ των ένθεων και τον άθεων υπαρξιστών. Ο Kierkegaard, ο Marcel και ο Jaspers ομαδοποιούνται μαζί ως ένθεοι (εμείς θα προσθέταμε φυσικά ως ένθεους υπαρξιστές και τον Martin Buber, τον Nikolai Berdyaev, τον περσοναλισμό του Emmanuel Mounier, τον Paul Tillich, τον John Macquarrie, τον Lev Shestof, τον Miguel de Unamuno και τον Fyodor Dostoevsky). Οι περισσότεροι, εκτός του Buber, χριστιανοί. Αφήνουμε κατά μέρος τους φαινομενολόγους όπως ο Levinas, ο Ricoeur, κ.α. για να μην τα μπερδέψουμε. Δεν θα τους αναλύσουμε. Δεν προλαβαίνουμε. Θα επικεντρωθούμε στις ερωτήσεις μας.

Ομαδοποιούνται, λοιπόν, μαζί  αλλά όλοι αυτοί έχουν τόσο διαφορετικές τοποθετήσεις και θεωρίες ο ένας από τον άλλο συμπεριλαμβανομένου το πώς βιώνουν τη θρησκευτικότητά τους. Π.χ. Ο Kierkegaard μιλάει για σχέση με το συγκεκριμένο (για δυαδική σχέση με το Θεό) ενώ ο Marcel και ο Jaspers μιλάνε για τη σχέση με το «μυστήριο» ο ένας και το «υπερβατικό» ο άλλος. Ταυτόχρονα οι άθεοι υπαρξιστές όπως ο Χάιντεγκερ (που καθόλου δεν συμφωνούσε με το χαρακτηρισμό του υπαρξιστή) και ο Σαρτρ μοιάζουν να συμφωνούν με τον Kierkegaard ότι η δέσμευση σε ένα σκοπό είναι απαραίτητο στοιχείο για μια πλήρη ζωή. Και ο διαχωρισμός μεταξύ ένθεων και άθεων υπαρξιστών μοιάζει  όλο και πιο δύσκολος όταν αναλογιστούμε ότι το πιο σημαντικό  για τους ένθεους στοχαστές δεν είναι το τι είδους πίστη ακολουθεί ο κάθε άνθρωπος αλλά η εσωτερική κατάσταση του πιστού, το πώς σχετίζεται  με την πίστη του. Π.χ. ο Kierkegaard θεωρεί σημαντικό όχι αυτό που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε «αντικειμενική αλήθεια» αυτού που πιστεύει κάποιος αλλά την ένταση της πίστης (την υποκειμενική αλήθεια). Αυτή η ιδέα της έντασης (των συναισθημάτων) και της δέσμευσης (σε ένα σκοπό, π.χ.) και η σχέση αυτών των 2 με την αυθεντικότητα είναι στην προβληματική όλων των υπαρξιστών.

Όσον αφορά λοιπόν τα κοινά σημεία των υπαρξιστών, μια πιθανή απάντηση των ένθεων θα ήταν:

1’ Ποια ύπαρξη; Ποια τα χαρακτηριστικά της; Από πού προήλθε. Τι είναι; (Σε αυτό, οι άθεοι υπαρξιστές είναι κάπως ασαφείς).Εξ’ άλλου, όσον αφορά την ελευθερία να δημιουργούμε τον εαυτό μας, οι ένθεοι δεν διαφωνούν. Ο Θεός μα ς έπλασε ελεύθερους και είναι στο χέρι μας το τι θα μας κάνουμε. «Εκ του όντος η ουσία» (Γρηγόριος Παλαμάς).

2’. Δεν υπάρχει σύγκρουση απόψεων.

3’. Δεν υπάρχει σύγκρουση απόψεων.

4’. Όντως, δεν μπορούμε να κρυφτούμε πίσω από υπερβατολογικές αρχές για να αποφύγουμε τις ευθύνες μας. Η πίστη δεν είναι δικαιολογία, π.χ. διαβάζω τη Βίβλο και επαναπαύομαι ότι βρήκα τις απαντήσεις.

Άρα:

Ελευθερία/ελεύθερη βούληση/ευθύνη: Δεν υπάρχει διαφωνία μεταξύ ένθεων και άθεων.

Εγκόσμια ρίψη: Η πίστη δεν μας θωρακίζει από αυτή. Η πίστη είναι ένα άνοιγμα στην ετερότητα του Άλλου σε απόλυτο βαθμό. Αυτή η ετερότητα μας εκθέτει σε αναθεωρήσεις (προκαταλήψεων, παγιωμένων θέσεων), στον αναστοχασμό και στην αυτοκριτική και μας φέρνει προ των ευθυνών μας απέναντι στον οποιοδήποτε άλλο.

Αυθεντικότητα: Για τον Σαρτρ αυθεντικότητα σημαίνει τη συνειδητοποίηση ότι ακριβώς επειδή είμαστε ελεύθεροι να μεταμορφώσουμε τον εαυτό μας  μέσω των επιλογών μας, το να διατηρήσουμε στο χρόνο μια συγκεκριμένη ταυτότητα είναι θέμα επιλογής. Παρόμοια σκέφτεται και ο Kierkegaard και ο Χάιντεγκερ που θεωρούν ότι διατηρούμε την όποια ταυτότητά μας μέσω της «επανάληψης» των επιλογών μας. Γενικώς πάντως στους ένθεους υπαρξιστές η αυθεντικότητα έχει σχέση με τον Άλλο και τη δέσμευσή μας προς αυτόν: για τον Marcel η δημιουργική αφοσίωση και όχι η δουλική υποταγή, για τον Buber η σχέση Εγώ-Εσύ εν αντιθέσει με το Εγώ-Αυτό. Η αυθεντικότητα εστιάζεται στις διαλογικές σχέσεις και όχι στις ωφελιμιστικές ή τις χειριστικές. Και βέβαια, υπάρχει αυτό που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε «ορθόδοξο υπαρξισμό» (βλέπε Μητροπολίτη Περγάμου Ζηζιούλα αλλά και Χρήστο Γιανναρά), ο οποίος μιλάει για τη σχέση προσώπων και λέει ότι μόνο ως πρόσωπα μπορούμε να είμαστε αυθεντικοί. Είμαι μια ολόκληρη όχι μόνο θεολογική αλλά και φιλοσοφική προσέγγιση η οποία έχει τεράστιο πλούτο και αξίζει να μελετηθεί ξεχωριστά.

Σχέση

Στους ένθεους υπαρξιστές είναι η σχέση το βασικό θέμα. Η αίσθηση της σχέσης με ένα άλλο πρόσωπο. Άρα, το θέμα είναι πώς σχετιζόμαστε με την εγκόσμια ρίψη, τον Άλλο, την αυθεντικότητά του, την αυθεντικότητά μας. Δέχονται την εγκόσμια ρίψη αλλά δεν απορροφώνται από αυτή. Το κυριότερο είναι η Σχέση που μας εμπλουτίζει, διότι ο Θεός προπορεύεται του ανθρώπου. Αλλιώς είναι είδωλο. Ο Βιβλικός Θεός μας καλεί συνεχώς σε αναθεωρήσεις οι οποίες παραπέμπουν σε μια αυθεντική ζωή, η οποία έχει επικαλυφθεί από τη σκουριά της καθημερινότητας και της συμβατικής σκέψης και ηθικής.

Η έμφαση στο σχεσιακό μέρος του εαυτού δείχνει και το ημιτελές, το ανολοκλήρωτο της ανθρώπινης ύπαρξης, κατά την άποψη των ένθεων υπαρξιστών. Δηλαδή: είμαστε σε σχέση, άρα ανοιχτοί, άρα ανολοκλήρωτοι και συνεχώς μεταβαλλόμενοι.

Ο  Kierkegaard, λέει ότι ο άνθρωπος είναι μια σχέση που σχετίζεται με τον εαυτό της, με την έννοια ότι είναι μια σύνθεση το απέραντου και του πεπερασμένου, του χρονικού και του αιώνιου, της ελευθερίας και της αναγκαιότητας. Είναι η διαδικασία ενός έντονου στοχασμού για τον εαυτό που οδηγεί στη συνειδητοποίηση των αντιθετικών αυτών συστατικών και στην αποδοχή του εαυτού. Μιλάει για τα τρία στάδια που θα τα εξετάζουμε πάλι όταν μιλήσουμε για την πίστη. Από την άποψη της σχέσης, υπάρχουν 3 τρόποι ύπαρξης: Η αισθητική ύπαρξη είναι συνεχώς συνδεδεμένη με τον εξωτερικό κόσμο. Απορροφάται από τις εξωτερικές παρορμήσεις και δραστηριότητες. Μας απασχολεί  η διασκέδασή μας, η απόλαυσή μας, το «χάι» μας. Το αισθητικό άτομο ζει για τη στιγμή. Οι επιλογές του άγονται και φέρονται από τα εξωτερικά ερεθίσματα· το ίδιο συμβαίνει και για το νόημα της ζωής του. Η ηθική ύπαρξη είναι κοντά στην υποκειμενικότητα[2]. Η ηθική ύπαρξη, υπό μία έννοια, είναι πιο κοντά στην ευθύνη για το συνάνθρωπο (και το Θεό) καθώς στο στάδιο αυτό ο άνθρωπος παραιτείται από την πλήρη εγωκεντρικότητά του και την ηδονοθηρία της αισθητικής φάσης και αρχίζει να κάνει χώρο για τον Άλλο μέσω της υποταγής σε κοινούς κανόνες. Βέβαια, και η ηθική φάση περιέχει πολλά προβλήματα: πολλές φορές οδηγεί στην αυτοδικαίωση και το φαρισαϊσμό ενώ ταυτόχρονα μπορεί να υποτάξει τον άνθρωπο σε απρόσωπες ηθικές αρχές (μιλάμε εδώ για τον ηθικισμό) που επιβάλλουν την ομοιομορφία και εμποδίζουν έτσι την αυτοπραγμάτωση του ανθρώπου. Γι’ αυτό όσο κι αν είναι ένα βήμα προόδου σε σχέση με το αισθητικό στάδιο, η ηθική υπολείπεται ακόμα πολύ, κατά τον Kierkegaard, ο οποίος, γι’ αυτό το λόγο προτείνει τελικά την υπέρβαση και της ηθικής και τη μετάβαση στο στάδιο της Πίστης.

Η θρησκευτική ύπαρξη συνίσταται στη προσωπική σχέση μεταξύ του ατόμου και του Θεού.

Αυτή η σχέση είναι η συνειδητοποίηση της αληθινής ατομικότητάς μας στο εδώ και στο τώρα, στην παρούσα στιγμή. Είναι μία εξαιρετικά  υποκειμενική και άμεση εμπειρία. Δεν γίνεται ούτε να την συλλάβουμε ούτε να την επικοινωνήσουμε ως μία αντικειμενική γνώση.  Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε το Θεό αντικειμενικά διότι ο Θεός είναι υποκείμενο (στον «ορθόδοξο υπαρξισμό» θα λέγαμε πρόσωπο) και μόνο ως τέτοιο σχετίζεται. Σε αυτό το επίπεδο το πρόσωπο αντιλαμβάνεται την αιωνιότητα.

Η συνειδητοποίηση της ατομικότητας, του αληθινού μας εαυτού, μέσω της σχέσης είναι κάτι για το οποίο έχει μιλήσει και ο Jaspers. Ποια είναι η αληθινή ατομικότητα, ο αληθινός εαυτός; Η μη-πραγματιστική, η μη-αντικειμενική διάσταση της ανθρωπότητας. Η Existenz. Η  Existenz μπορεί να πραγματοποιηθεί σε συγκεκριμένες στιγμές της ζωής μας, ή σε οριακές καταστάσεις (θάνατος, ενοχή, πόνος, αγώνας) ή με την υπαρξιακή επικοινωνία με έναν άλλο άνθρωπο. Οι οριακές καταστάσεις απαιτούν μια ριζική αλλαγή στον τρόπο που σκεφτόμαστε. Ο τρόπος που καλούμαστε να τις αντιμετωπίσουμε δεν είναι με μαθηματικούς ή άλλους επιστημονικούς υπολογισμούς ή με κάποια αντικειμενική γνώση αλλά με το να γίνουμε η Existenz που είμαστε πάντα δυνάμει. Οι οριακές καταστάσεις είναι απαραίτητες για τον εσωτερικό στοχασμό, για να στοχαστούμε τον εαυτό μας, να χτίσουμε μια σχέση (μη-αντικειμενική) με τον εαυτό μας. Αυτή η αυτοσυνείδηση της Existenz, συνοδεύεται με τη συνειδητοποίηση της Υπέρβασης η οποία δεν βασίζεται σε αντικειμενικές αποκαλύψεις αλλά εκδηλώνεται μέσω γρίφων. Υπάρχει εδώ μια διαπροσωπική επικοινωνία. Η Existenz έχει να κάνει με μια τριμερή σχέση: τη σχέση του εαυτού με τον εαυτό του, τη σχέση με ένα άλλο πρόσωπο ως Existenz και τη σχέση με την Υπέρβαση.  Για να υπάρχει μια υπαρξιακή επικοινωνία πρέπει, κατά Γιάσπερς, να υπάρχουν κάποιες ηθικές προϋποθέσεις[3].

Ο Buber αναλύει τις σχέσεις Εγώ-Αυτό, Εγώ-Εσύ. Η σχέση Εγώ-Εσύ είναι μια σχέση πρόσώπων, θα λέγαμε όπου ο ένας βλέπει στον άλλο τη μοναδικότητά του και την αποδέχτεται σχετιζόμενος με ελευθερία και σεβασμό. Στη σχέση Εγώ-Αυτό (που μερικές φορές είναι απαραίτητη) ο άλλος «αντικειμενοποιείται».  Τον βλέπουμε ως ένα αντικείμενο (χρηστικό μερικές φορές) προς ανάλυση, εξέταση, κρίση (άρα και επίκριση), κτλ. Να προσθέσουμε ότι και με τη φύση μπορούμε να έχουμε σχέση Εγώ-Εσύ.

Ο Marcel θεωρεί ότι η πραγματική προσωπικότητα πραγματώνεται όταν συμμετέχουμε στο Μυστήριο της ύπαρξης, στο οποίο μυστήριο έχουμε πρόσβαση όταν είμαστε σε διαλογική σχέση με το προσωπικό Εσύ ή το Απόλυτο Εσύ (το Θεό). Πώς έχουμε πρόσβαση στο μυστήριο; Μέσω της αγάπης, της αφοσίωσης, της ελπίδας και της πίστης.

Τι κοινό έχουν όλοι αυτοί; Κατ’ αρχάς τον διαχωρισμό μεταξύ αυθεντικής και μη-αυθεντικής σχέσης (εδώ βλέπουμε ότι μια παρόμοια προσέγγιση έχει και ο Χάιντεγκερ). Όλοι επίσης συμφωνούν ότι οι μη-αυθεντικές σχέσεις είναι απαραίτητες σε αυτή τη ζωή αν και χαρακτηρίζονται με αρνητικά πρόσημα (αντικειμενικότητα, δημόσιες, αφηρημένες, επιδερμικές, μη-συνειδητοποιημένες, εγωκεντρικές, κτλ). Η υπέρβαση της αναυθεντικότητας απαιτεί συνεχή προσπάθεια. Και εδώ βλέπουμε πως οι άθεοι υπαρξιστές συμφωνούν… εκτός από το κομμάτι του Υπερβατικού Εσύ!

Ως εκ τούτου: Η σχέση με το Θεό, κατά τους ένθεους υπαρξιστές δεν βασίζεται τόσο ή δεν βασίζεται καθόλου στην ηθική, όσο στην Αγάπη και την αυτοπαράδοση του ανθρώπου στην Ετερότητα του Θεού. Η ανάδυση, δηλαδή, της ατομικότητας συμβαίνει στη συνάντηση με τον όντως Άλλο που είναι ο Θεός.

Διαβάστε εδώ το Μέρος ΙΙ.

Το κείμενο είναι από την ομιλία της κ.Φέλιου στο Εργαστήρι Υπαρξιακών θεμάτων του “γίγνεσθαι“.

Ενδεικτική βιβλιογραφία:
Βαλ, Ζ. (1988). Εισαγωγή στις φιλοσοφίες του υπαρξισμού. 2^η εκδ. Αθήνα: Δωδώνη.

Audi, R. (ed.) (1999). The Cambridge dictionary of philosophy. 2^nd. ed. Cambridge: Cambridge University Press.

Berdyaev, N. (2009). The divine and the human. San Rafael: Semantron Press.

Buber, M. (1951). Two types of faith. Oxford: Routledge.

Moore, C. H. (ed.) (2002). Provocations: spiritual writings of Kierkegaard. Farmington: Bruderhof Foundation.

Marcel, G. (1950). The mystery of being. Chicago: Henry Regnery.

The post Ένθεοι υπαρξιστές- ΜΕΡΟΣ Α’ appeared first on Ψυχο-γραφήματα.