Παλαιά Διαθήκη
(Σοφία Σειράχ, ΛΔ: 1-7) «Στον ανόητο λέγει άνδρα, οι κούφιες, οι άδειες, οι ψεύτικες ελπίδες, όπως και τα όνειρα, αναπτερώνουν και δίδουν ψεύτικα φτερά και εντυπωσιάζουν τους άφρονες και τους ανόητους».

Από την ψυχή όταν κοιμώμεθα αδρανεί η βούλησις η θέλησις δηλαδή ο θυρωρός αυτός και χωροφύλαξ της ψυχής. Παραμένουν όμως και αγρυπνούν τα συναισθήματα η φαντασία και η κρίσης. Επειδή δε αδρανεί ο χωροφύλαξ δηλαδή η βούλησις, γι αυτό στον ύπνο τα συναισθήματα μας αφηνιάζουν και η φαντασία οργιάζει, σαν τα παιδιά τα κλεισμένα στην αίθουσα του σχολείου, όταν λείπη ο δάσκαλος. Γι’αυτο τα όνειρα μας είναι ασυνάρτητα, στο σημείο να βλέπει κανείς πράγματα, και να συναισθάνεται συναισθήματα, που ουδέποτε εσκέφθη η έζησε.
Επομένως τα όνειρα προκαλούνται από εσσωτρικούς η εξωτερικούς εθισμούς τους οποίους παραποιεί και παραμορφώνει η ψυχή.

Από το βιβλίο του Αρχιμανδρίτη Χαράλαμπου Βασιλόπουλου ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ.

Μετά σεβασμού
Κωνσταντινος James Wiliams