<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Ψυχο-γραφήματα</title>
	<atom:link href="https://www.psychografimata.com/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.psychografimata.com</link>
	<description>...γιατί όλα είναι θέμα ψυχολογίας</description>
	<lastBuildDate>Wed, 29 Apr 2026 09:35:18 +0000</lastBuildDate>
	<language>el</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=5.4.19</generator>
	<item>
		<title>Ο άνθρωπος είναι πάνω από κάθε διάγνωση</title>
		<link>https://www.psychografimata.com/%ce%bf-%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%80%ce%bf%cf%82-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%89-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%ce%ba%ce%ac%ce%b8%ce%b5-%ce%b4%ce%b9%ce%ac%ce%b3%ce%bd%cf%89%cf%83/</link>
					<comments>https://www.psychografimata.com/%ce%bf-%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%80%ce%bf%cf%82-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%89-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%ce%ba%ce%ac%ce%b8%ce%b5-%ce%b4%ce%b9%ce%ac%ce%b3%ce%bd%cf%89%cf%83/#disqus_thread</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[syntaktis4]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 05 May 2026 05:07:36 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Newsletter]]></category>
		<category><![CDATA[Άρθρα]]></category>
		<category><![CDATA[Γενικά]]></category>
		<category><![CDATA[Κατερίνα Τζωρτζακάκη]]></category>
		<category><![CDATA[Στήλες]]></category>
		<category><![CDATA[Ψυχο...λόγια]]></category>
		<category><![CDATA[αξιοπρέπεια]]></category>
		<category><![CDATA[διάγνωση]]></category>
		<category><![CDATA[ειδικοί ψυχικής υγείας]]></category>
		<category><![CDATA[κοινωνια]]></category>
		<category><![CDATA[στερεότυπο]]></category>
		<category><![CDATA[ψυχιατρική]]></category>
		<category><![CDATA[ψυχιατρική διάγνωση]]></category>
		<category><![CDATA[ψυχική υγεία]]></category>
		<category><![CDATA[ψυχολογια]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.psychografimata.com/?p=66455</guid>

					<description><![CDATA[<p><span class="rt-reading-time" style="display: block;"><span class="rt-label rt-prefix">Χρόνος ανάγνωσης</span> <span class="rt-time">3</span> <span class="rt-label rt-postfix">΄</span></span> Από την Κατερίνα Τζωρτζακάκη, Ψυχολόγο – Συγγραφέα Κι ο άνθρωπος κατάντησε πραμάτεια Γιώργος Σεφέρης Ίσως και να διανύουμε τη χρυσή περίοδο της Ψυχιατρικής και των ειδικών ψυχικής υγείας. Αν κάποτε ήταν ταμπού η επίσκεψη σε έναν ψυχολόγο, σήμερα οι μητέρες ανταλλάσσουν τηλέφωνα παιδοψυχιάτρων έξω από τα σχολεία. Είναι πραγματικά πολύ λιγότερα σε σχέση με το παρελθόν τα παιδιά [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com/%ce%bf-%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%80%ce%bf%cf%82-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%89-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%ce%ba%ce%ac%ce%b8%ce%b5-%ce%b4%ce%b9%ce%ac%ce%b3%ce%bd%cf%89%cf%83/">Ο άνθρωπος είναι πάνω από κάθε διάγνωση</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com">Ψυχο-γραφήματα</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<span class="rt-reading-time" style="display: block;"><span class="rt-label rt-prefix">Χρόνος ανάγνωσης</span> <span class="rt-time">3</span> <span class="rt-label rt-postfix">΄</span></span><p><strong>Από την <a href="https://www.psychografimata.com/%ce%b2%ce%b9%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%af%ce%bd%ce%b1-%cf%84%ce%b6%cf%89%cf%81%cf%84%ce%b6%ce%b1%ce%ba%ce%ac%ce%ba%ce%b7/" target="_blank" rel="noopener noreferrer">Κατερίνα Τζωρτζακάκη</a>, Ψυχολόγο – Συγγραφέα</strong></p>
<div class="primary-cli cli cli-text ">
<p><em>Κι ο άνθρωπος κατάντησε πραμάτεια</em><br />
<em>Γιώργος Σεφέρης</em></p>
<div class="primary-cli cli cli-text ">
<p style="text-align: justify;">Ίσως και να διανύουμε <strong>τη χρυσή περίοδο της Ψυχιατρικής και των ειδικών ψυχικής υγείας</strong>. Αν κάποτε ήταν ταμπού η επίσκεψη σε έναν ψυχολόγο, σήμερα οι μητέρες ανταλλάσσουν τηλέφωνα παιδοψυχιάτρων έξω από τα σχολεία. Είναι πραγματικά πολύ λιγότερα σε σχέση με το παρελθόν τα παιδιά που μέχρι το γυμνάσιο δεν έχουν κάνει κάποιου είδους θεραπεία, όπως λογοθεραπεία, εργοθεραπεία, ψυχοθεραπεία ή παρέμβαση για μαθησιακά προβλήματα. Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν εκατοντάδες άρθρα με όρους της Ψυχολογίας και της Ψυχιατρικής. Σχεδόν προτρέπουν το άτομο να κάνει αυτοδιάγνωση ή να κάνει διάγνωση σε άλλους. Αυτές οι πληροφορίες μοιράζονται, κατά τη γνώμη μου, όπως μοιράζονται τα φυλλάδια από τις πιτσαρίες στην είσοδο της πολυκατοικίας μας. <strong>Υπερβολικά πρόχειρα</strong>.</p>
</div>
<div class="primary-cli cli cli-text ">
<p style="text-align: justify;">Να ξεκινήσουμε λέγοντας πως δεν είναι καθόλου κακό να είναι αποδεκτές οι επιστήμες της Ψυχιατρικής και της Ψυχολογίας στην κουλτούρα μας, γιατί πολλοί άνθρωποι μπορούν να βρίσκουν τη βοήθεια που χρειάζονται. Επίσης, πολλές δυσκολίες που παλιότερα μπορεί να μην ανιχνεύονταν στα παιδιά, μπορούν να αντιμετωπιστούν πρώιμα και αυτό να συμβάλλει σε μια πολύ καλύτερη εξέλιξη που θα έχουν. Πότε, όμως, όλα αυτά μπορούν να αποβούν προβληματικά;</p>
<div class="primary-cli cli cli-text ">
<p style="text-align: justify;">Το <strong>μεγαλύτερο λάθος</strong> που μπορούμε να κάνουμε είναι <strong>να ταυτίζουμε τον άνθρωπο με τη διάγνωσή του</strong>. Να θεωρούμε δηλαδή ότι η διάγνωση αρκεί για να περιγράψει ένα άτομο στο σύνολό του και να αγκιστρωνόμαστε στα προβλήματα που περιγράφει χωρίς να μπορούμε να δούμε τις δυνατότητες και τα καλά στοιχεία του.</p>
</div>
<div class="primary-cli cli cli-text " style="text-align: justify;">
<p>Η διάγνωση μπορεί να περιγράφει ένα σύνολο δυσκολιών που μπορεί να είναι κοινές σε πολλούς ανθρώπους. <strong>Ποτέ, όμως, ένας άνθρωπος δεν είναι ίδιος με κάποιον άλλον</strong>, ακόμη κι αν μοιράζονται κάποιες παρόμοιες δυσκολίες. Υπάρχουν αμέτρητοι παράγοντες που επηρεάζουν και δεν είναι μόνο ατομικοί ή οικογενειακοί. Μια υποστηρικτική κοινότητα, για παράδειγμα, ή μια πολύ καλή σχέση με έναν δάσκαλο μπορούν να κάνουν ένα παιδί πιο ανθεκτικό ψυχικά. Ο άνθρωπος είναι λοιπόν κάτι <strong>πολύ περίπλοκο</strong> για να χωρέσει σε ένα χαρακτηριστικό του μόνο.</p>
<blockquote>
<p style="text-align: center;">Μία διάγνωση είναι ένα μέρος ενός μεγάλου συνόλου.</p>
</blockquote>
</div>
<div class="primary-cli cli cli-text ">
<p style="text-align: justify;">Θα φέρω ένα παράδειγμα. Πολλοί άνθρωποι έχουν μυωπία και αυτό αποτελεί μια κοινή τους δυσκολία, που θα διαγνώσει κάποιος οφθαλμίατρος. Άλλος έχει έναν βαθμό κι άλλος έχει δέκα. Κάποιος μπορεί να μην έχει χρήματα για να αγοράσει γυαλιά. Άλλος μπορεί να φοράει τα γυαλιά ανελλιπώς κι άλλος μπορεί να μην θέλει να τα φοράει, να οδηγήσει και να σκοτώσει άνθρωπο. Άλλος μπορεί να φορέσει φακούς επαφής και να πάθει μόλυνση στο μάτι κι άλλος μπορεί να αποφασίσει να κάνει επέμβαση με λέιζερ. Σε κάποιον η μυωπία μπορεί να συνεχίσει να αυξάνεται όσο μεγαλώνει, ενώ σε άλλους μετά τα σαράντα μειώνεται. Τι θέλω να πω με αυτό; Οι πιθανότητες μετά από μία διάγνωση είναι πάρα πολλές.</p>
<div class="primary-cli cli cli-text ">
<p style="text-align: justify;">Αντίστοιχα, λοιπόν, μετά από μια ψυχιατρική ή οποιαδήποτε άλλη διάγνωση <strong>οι πιθανότητες είναι πάρα πολλές</strong>. Η εξέλιξη θα επηρεαστεί από την προσωπικότητα του ατόμου, από το αν θα είναι υποστηρικτικό το περιβάλλον του, από το αν θα βρει έναν καλό ειδικό που θα του ταιριάζει, από τις ευκαιρίες που μπορεί να έχει σε τομείς επαγγελματικούς, από την οικονομική του κατάσταση κ.τ.λ. Η εξέλιξη μπορεί να επηρεαστεί ακόμη και από το πώς αντιμετωπίζει η κοινωνία τη συγκεκριμένη εποχή αυτή τη διάγνωση.</p>
</div>
<div class="primary-cli cli cli-text " style="text-align: justify;">
<p>Μία διάγνωση λοιπόν <strong>είναι ένα θέμα και κοινωνικό</strong>. Κάποτε η ομοφυλοφιλία θεωρείτο ασθένεια και υπήρξαν άνθρωποι που υποβλήθηκαν σε βίαιες θεραπείες, όπως ήταν ο χημικός ευνουχισμός. Ένα παιδί με δυσλεξία στα 1960 δεν θα είχε καμία ελπίδα να σπουδάσει, ενώ σήμερα έχοντας τη δυνατότητα να εξετάζεται προφορικά ακόμη και στις πανελλήνιες και στο πανεπιστήμιο, δεν θα παρεμποδιστεί τόσο από τη συγκεκριμένη δυσκολία.</p>
</div>
<div class="primary-cli cli cli-text ">
<p style="text-align: justify;">Ακριβώς επειδή οι εποχές αλλάζουν και αλλάζουν μαζί και οι γνώσεις μας και οι πεποιθήσεις μας για τον άνθρωπο πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί όταν χαρακτηρίζουμε τον οποιοδήποτε. Πρέπει να προσέχουμε να μην του στερούμε την αξιοπρέπειά του, να μην τον στιγματίζουμε, να μην τον κρίνουμε παρασυρμένοι από κάποιο δικό μας στερεότυπο ή από την ημιμάθειά μας. <strong>Οι επιστήμες της Ψυχιατρικής και της Ψυχολογίας είναι οι πρώτες που οφείλουν να το κάνουν αυτό.</strong> Εξίσου σημαντικό είναι να το κάνουν και τα ΜΜΕ, που έχουν τη δύναμη να μεταφέρουν με μια τους πρόταση στερεότυπα, μηνύματα και πεποιθήσεις σε πολύ μεγάλο αριθμό αναγνωστών ή τηλεθεατών.</p>
</div>
</div>
</div>
<div class="cli cli-advertisement advertisement-holder loaded">
<div class="advertisement-sticky-wrapper">
<div class="primary-cli cli cli-text ">
<p style="text-align: justify;">«Ο άνθρωπος είναι πάνω από κάθε διάγνωση» λέει συχνά η Βασιλεία Κατσαούνου, η ψυχολόγος και πολύ καλή μου συνεργάτρια, δίπλα στην οποία βλέπω πόσοι δρόμοι ανοίγονται όταν δεν κλείνουμε τρομοκρατημένοι τις πόρτες μπροστά στη δυσκολία του άλλου. Ή όπως έγραψε και ο Γιάννης Ρίτσος:</p>
</div>
<div class="primary-cli cli cli-text ">
<p>«Κάθε άνθρωπος έχει έναν ουρανό πάνω από την πληγή του»</p>
</div>
</div>
</div>
</div>
<p>&nbsp;</p>
<p><em>Πηγή: <a href="https://www.huffingtonpost.gr/entry/o-anthropos-einai-pano-apo-kathe-diaynose_gr_67bc8b67e4b05645f4fee0dd" target="_blank" rel="noopener noreferrer">huffingtonpost.gr</a></em></p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com/%ce%bf-%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%80%ce%bf%cf%82-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%89-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%ce%ba%ce%ac%ce%b8%ce%b5-%ce%b4%ce%b9%ce%ac%ce%b3%ce%bd%cf%89%cf%83/">Ο άνθρωπος είναι πάνω από κάθε διάγνωση</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com">Ψυχο-γραφήματα</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.psychografimata.com/%ce%bf-%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%80%ce%bf%cf%82-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%89-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%ce%ba%ce%ac%ce%b8%ce%b5-%ce%b4%ce%b9%ce%ac%ce%b3%ce%bd%cf%89%cf%83/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>10 τρόποι για να διδάξετε στο παιδί σας την πρόληψη της σεξουαλικής κακοποίησης</title>
		<link>https://www.psychografimata.com/10-%cf%84%cf%81%cf%8c%cf%80%ce%bf%ce%b9-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%bd%ce%b1-%ce%b4%ce%b9%ce%b4%ce%ac%ce%be%ce%b5%cf%84%ce%b5-%cf%83%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%af-%cf%83%ce%b1%cf%82-%cf%84/</link>
					<comments>https://www.psychografimata.com/10-%cf%84%cf%81%cf%8c%cf%80%ce%bf%ce%b9-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%bd%ce%b1-%ce%b4%ce%b9%ce%b4%ce%ac%ce%be%ce%b5%cf%84%ce%b5-%cf%83%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%af-%cf%83%ce%b1%cf%82-%cf%84/#disqus_thread</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[syntaktis4]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 04 May 2026 05:15:13 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Newsletter]]></category>
		<category><![CDATA[Άρθρα]]></category>
		<category><![CDATA[Γενικά]]></category>
		<category><![CDATA[Παιδί]]></category>
		<category><![CDATA[Ψυχο...λόγια]]></category>
		<category><![CDATA[γονείς]]></category>
		<category><![CDATA[παιδιά]]></category>
		<category><![CDATA[σεξουαλική κακοποίηση]]></category>
		<category><![CDATA[σώμα]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.psychografimata.com/?p=58962</guid>

					<description><![CDATA[<p><span class="rt-reading-time" style="display: block;"><span class="rt-label rt-prefix">Χρόνος ανάγνωσης</span> <span class="rt-time">5</span> <span class="rt-label rt-postfix">΄</span></span> Από την Natasha Daniels Διδάσκουμε στα μικρά παιδιά όλους τους τρόπους για να μένουν ασφαλή. Τα μαθαίνουμε να προσέχουν να μην ακουμπήσουν την καυτή σόμπα, τα μαθαίνουμε να ελέγχουν και τις δύο κατευθύνσεις πριν περάσουν τον δρόμο. Όμως, συνήθως, δεν τα διδάσκουμε για την ασφάλεια του σώματος παρά μόνο όταν φτάσουν σε μεγαλύτερη ηλικία. Κάποιες φορές, [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com/10-%cf%84%cf%81%cf%8c%cf%80%ce%bf%ce%b9-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%bd%ce%b1-%ce%b4%ce%b9%ce%b4%ce%ac%ce%be%ce%b5%cf%84%ce%b5-%cf%83%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%af-%cf%83%ce%b1%cf%82-%cf%84/">10 τρόποι για να διδάξετε στο παιδί σας την πρόληψη της σεξουαλικής κακοποίησης</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com">Ψυχο-γραφήματα</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<span class="rt-reading-time" style="display: block;"><span class="rt-label rt-prefix">Χρόνος ανάγνωσης</span> <span class="rt-time">5</span> <span class="rt-label rt-postfix">΄</span></span><p style="text-align: left;"><strong>Από την Natasha Daniels</strong></p>
<p style="text-align: justify;">Διδάσκουμε στα μικρά παιδιά όλους τους τρόπους για να μένουν ασφαλή. Τα μαθαίνουμε να προσέχουν να μην ακουμπήσουν την καυτή σόμπα, τα μαθαίνουμε να ελέγχουν και τις δύο κατευθύνσεις πριν περάσουν τον δρόμο. Όμως, <strong>συνήθως, δεν τα διδάσκουμε για την ασφάλεια του σώματος</strong> παρά μόνο όταν φτάσουν σε μεγαλύτερη ηλικία. Κάποιες φορές, είναι ήδη αργά. Σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη στα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) εκτιμάται πως περίπου 1 στα 6 αγόρια και 1 στα 4 κορίτσια έχουν δεχθεί σεξουαλική κακοποίηση πριν από την ηλικία των 18. Θέλετε να ακούσετε και κάτι ακόμα πιο τρομακτικό; Σύμφωνα με το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (<strong><a title="nsopw" href="https://upbility.gr/blogs/blog/www.nsopw.org" target="_blank" rel="noopener noreferrer">nsopw.org</a></strong>) μόνο το 10% των δραστών ήταν ξένοι προς το παιδί και το 23% των δραστών ήταν τα ίδια παιδιά!</p>
<p style="text-align: justify;">Οι στατιστικές αυτές δεν με εκπλήσσουν. Στην πρακτική μου συναντώ παιδιά σε εβδομαδιαία βάση που έχουν υπάρξει τα ίδια θύματα σεξουαλικής κακοποίησης. Πολλά από αυτά είναι <strong>κάτω από πέντε ετών</strong>. Σχεδόν όλα τα παιδιά αυτά γνωρίζουν τον δράστη και αρκετά συχνά ο δράστης είναι κάποιο άλλο παιδί!</p>
<p style="text-align: justify;">Οι γονείς συνήθως μου λένε ότι ποτέ δεν πίστευαν ότι αυτό μπορούσε να συμβεί σε εκείνους. Ότι ποτέ δεν αφήνουν τα παιδιά τους με ξένους. Ότι ποτέ δεν αφήνουν τα παιδιά εκτός του οπτικού τους πεδίου.</p>
<p style="text-align: justify;">Πηγαίνετε τα παιδιά σας σε συναντήσεις για παιχνίδι με άλλα παιδιά; Τα πηγαίνετε στον παιδικό σταθμό ή σε χώρο ημερήσιας φύλαξης; Έχετε φίλους ή οικογένεια που έρχονται στο σπίτι σας; Παίζουν στο σπίτι των γειτόνων σας; Η πραγματικότητα είναι ότι δεν μπορείτε να εξαλείψετε πλήρως τον κίνδυνο σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών σας.</p>
<p style="text-align: justify;">Τα παιδιά με τα οποία έχω δουλέψει προέρχονται από καλές γειτονιές, καλά σπίτια και πηγαίνουν σε καλά σχολεία. Έχω δουλέψει με παιδιά τα οποία έχουν δεχθεί σεξουαλική κακοποίηση σε συναντήσεις για παιχνίδι, σε διανυκτερεύσεις σε σπίτια φίλων, στην αίθουσα διδασκαλίας, στην παιδική χαρά, στο σχολικό λεωφορείο, στο δωμάτιό τους και έξω στην αυλή τους.</p>
<blockquote>
<p style="text-align: center;">Μπορούμε να οπλίσουμε τα παιδιά με γνώση η οποία μπορεί να τα σώσει από το να γίνουν θύματα.</p>
</blockquote>
<p style="text-align: justify;">Τώρα που επισήμως σας τρόμαξα, θα προσπαθήσω να σας καθοδηγήσω σε όλη αυτήν την προσπάθεια. Οφείλουμε να <strong>επιτρέψουμε</strong> στα παιδιά μας να βγουν στον κόσμο και να <strong>αλληλεπιδράσουν</strong> με τον κόσμο γύρω τους. Ωστόσο μπορούμε να τα <strong>οπλίσουμε με γνώση</strong> η οποία μπορεί να τα σώσει από το να γίνουν θύματα.</p>
<p style="text-align: justify;">Οι γονείς δεν μιλούν πάντα στα παιδιά τους για την ασφάλεια του σώματος αρκετά νωρίς. Πιστεύουν ότι τα παιδιά είναι πολύ μικρά. Ότι είναι πολύ τρομακτικό. Αλλά ποτέ δεν είναι πολύ νωρίς και <strong>δεν χρειάζεται να είναι μια τρομακτική συζήτηση</strong>. Παρακάτω θα βρείτε 10 πράγματα που μπορούν να βοηθήσουν το παιδί σας να είναι λιγότερο ευάλωτο στη σεξουαλική κακοποίηση:</p>
<ol style="text-align: justify;">
<li><span style="text-decoration: underline;"><strong>Μιλήστε του νωρίς για τα μέρη του σώματος.</strong></span></li>
</ol>
<p style="text-align: justify;"><strong>Ονοματίστε</strong> τα μέρη του σώματος και μιλήστε για αυτά πολύ νωρίς. Χρησιμοποιήστε <strong>σωστά ονόματα</strong> για τα μέρη του σώματος ή τουλάχιστον μάθετε στο παιδί σας τα πραγματικά ονόματα για τα μέρη του σώματός του. Δεν μπορώ να θυμηθώ πόσα μικρά παιδιά με τα οποία έχω δουλέψει χρησιμοποιούν για τον κόλπο τους τη λέξη «το κάτω μου». Αν νιώθει άνετα χρησιμοποιώντας αυτές τις λέξεις και αν γνωρίζει τι σημαίνουν, το παιδί <strong>μπορεί να μιλήσει πιο καθαρά</strong> για κάτι ακατάλληλο που μπορεί να του συνέβη.</p>
<ol style="text-align: justify;" start="2">
<li><span style="text-decoration: underline;"><strong>Μάθετε στα παιδιά ότι τα μέρη του σώματός τους είναι «προσωπικά».</strong></span></li>
</ol>
<p style="text-align: justify;">Πείτε στα παιδιά πως τα «προσωπικά» μέρη τους λέγονται προσωπικά <strong>επειδή δεν πρέπει να τα βλέπουν όλοι</strong>. Εξηγήστε τους ότι η μαμά και ο μπαμπάς μπορούν να τα βλέπουν γυμνά, αλλά τα άτομα εκτός του σπιτιού τους μπορούν να τα βλέπουν μόνο με τα ρούχα. Εξηγήστε τους ότι ο γιατρός μπορεί να τα δει χωρίς τα ρούχα επειδή η μαμά και ο μπαμπάς είναι εκεί μαζί και ότι ο γιατρός βλέπει το σώμα τους για να ελέγξει την υγεία τους.</p>
<ol style="text-align: justify;" start="3">
<li><span style="text-decoration: underline;"><strong>Μάθετε στα παιδιά τα όρια του σώματος.</strong></span></li>
</ol>
<p style="text-align: justify;">Πείτε στο παιδί σας ότι κανένας δεν πρέπει να αγγίζει τα «προσωπικά» του μέρη και κανένας δεν πρέπει να του ζητήσει να αγγίξει τα «προσωπικά» μέρη κάποιου άλλου. Οι γονείς <strong>συνήθως ξεχνούν το δεύτερο σκέλος</strong> αυτής της πρότασης. Η σεξουαλική κακοποίηση συχνά ξεκινά με τον δράστη να ζητά από το παιδί να αγγίξει αυτόν(-ήν) ή κάποιον άλλον.</p>
<ol style="text-align: justify;" start="4">
<li><span style="text-decoration: underline;"><strong>Πείτε στο παιδί σας ότι τα μυστικά που αφορούν το σώμα δεν είναι κάτι καλό.</strong></span></li>
</ol>
<p style="text-align: justify;">Οι περισσότεροι δράστες θα πουν στα παιδιά να κρατήσουν κρυφό το συμβάν της κακοποίησης. Αυτό μπορεί να γίνει με φιλικό τρόπο, όπως «Μου αρέσει να παίζω μαζί σου, αλλά αν πεις σε κάποιον ότι παίξαμε δεν θα με αφήσουν να ξαναέρθω». Ή μπορεί να γίνει και με τη μορφή απειλής: «Αυτό είναι το μυστικό μας. Αν το πεις σε κάποιον θα πω ότι ήταν δική σου ιδέα και θα μπλέξεις άσχημα!» Πείτε στα παιδιά σας ότι ανεξαρτήτως του τι τους πει κάποιος, <strong>τα μυστικά με το σώμα δεν είναι κάτι καλό</strong> και ότι πρέπει να σας το πουν αν κάποιος προσπαθήσει να τους πείσει να κρατήσουν ένα τέτοιο μυστικό.</p>
<ol style="text-align: justify;" start="5">
<li><span style="text-decoration: underline;"><strong>Πείτε στο παιδί σας ότι κανένας δεν πρέπει να φωτογραφίσει τα «προσωπικά» μέρη του.</strong></span></li>
</ol>
<p style="text-align: justify;">Αυτό <strong>συχνά παραλείπεται</strong> από τους γονείς. Υπάρχει ένας άρρωστος κόσμος γεμάτος με παιδόφιλους που ικανοποιούνται με να τραβούν και να εμπορεύονται φωτογραφίες γυμνών παιδιών στο διαδίκτυο. Πρόκειται για <strong>επιδημία</strong> και βάζει τα παιδιά σας σε κίνδυνο. Πείτε στο παιδί σας ότι κανένας δεν πρέπει ποτέ να φωτογραφίσει τα «προσωπικά» του μέρη.</p>
<ol style="text-align: justify;" start="6">
<li><span style="text-decoration: underline;"><strong>Μάθετε στο παιδί σας πώς να ξεφεύγει από τρομακτικές ή άβολες καταστάσεις.</strong></span></li>
</ol>
<p style="text-align: justify;">Κάποια παιδιά νιώθουν άβολα όταν λένε «όχι» στους ανθρώπους. Ειδικά σε μεγαλύτερους ανθρώπους ή ενήλικες. Πείτε τους ότι <strong>δεν πειράζει να πουν σε έναν ενήλικα</strong> ότι πρέπει να φύγουν, αν νιώσουν ότι κάτι άσχημο συμβαίνει και ενθαρρύνετέ τα προτείνοντάς τους λέξεις για να ξεφεύγουν από άβολες καταστάσεις. Πείτε στο παιδί σας ότι αν κάποιος θέλει να δει ή να αγγίξει τα «προσωπικά» του μέρη, μπορεί να πει ότι θέλει να πάει για τσίσα.</p>
<ol style="text-align: justify;" start="7">
<li><span style="text-decoration: underline;"><strong>Να έχετε μια κωδική λέξη που τα παιδιά σας μπορούν να χρησιμοποιήσουν αν νιώσουν ανασφάλεια ή αν θέλουν να πάτε να τα πάρετε.</strong></span></li>
</ol>
<p style="text-align: justify;">Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, μπορείτε να τους δώσετε μια <strong>κωδική λέξη</strong> που μπορούν να χρησιμοποιήσουν όταν νιώσουν ανασφάλεια. Αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο σπίτι, όταν υπάρχουν καλεσμένοι ή όταν βρίσκονται σε συνάντηση για παιχνίδι ή όταν έχουν πάει να κοιμηθούν στο σπίτι κάποιου φίλους ή φίλης.</p>
<ol style="text-align: justify;" start="8">
<li><span style="text-decoration: underline;"><strong>Πείτε στα παιδιά σας ότι ποτέ δεν θα μπλέξουν αν σας πουν κάποιο μυστικό που έχει να κάνει με μέρος του σώματός τους.</strong></span></li>
</ol>
<p style="text-align: justify;">Τα παιδιά συχνά μου λένε ότι δεν είπαν τίποτα επειδή πίστευαν ότι θα μπλέξουν και τα ίδια. Ο <strong>φόβος</strong> αυτός χρησιμοποιείται συχνά από τον δράστη. Πείτε στο παιδί σας ότι ανεξάρτητα από το τι συμβαίνει, <strong>ΠΟΤΕ δεν θα μπλέξουν</strong> αν σας πουν κάτι που αφορά την ασφάλεια του σώματός τους ή κάποιο μυστικό που έχει να κάνει με μέρος του σώματός τους.</p>
<ol style="text-align: justify;" start="9">
<li><span style="text-decoration: underline;"><strong>Πείτε στο παιδί σας ότι ένα άγγιγμα στο σώμα μπορεί να το γαργαλήσει ή να αισθανθεί ωραία.</strong></span></li>
</ol>
<p style="text-align: justify;">Πολλοί γονείς και βιβλία αναφέρονται σε «καλό άγγιγμα και κακό άγγιγμα», αλλά αυτό μπορεί να προκαλέσει <strong>σύγχυση</strong> καθώς συχνά αυτά τα αγγίγματα δεν πονάνε ή δεν προκαλούν άσχημη αίσθηση. Προτιμώ τον όρο «κρυφό άγγιγμα». Ο όρος αυτό αποδίδει καλύτερα το τι μπορεί να συμβαίνει.</p>
<ol style="text-align: justify;" start="10">
<li><span style="text-decoration: underline;"><strong>Πείτε στο παιδί σας ότι οι κανόνες αυτοί ισχύουν και για τους ανθρώπους που γνωρίζουν και ακόμα και για τα άλλα παιδιά.</strong></span></li>
</ol>
<p style="text-align: justify;">Αυτό είναι ένα σημαντικό σημείο για να συζητήσετε με το παιδί σας. Αν ρωτήσετε το μικρό παιδί σας πώς μοιάζει «ένας κακός τύπος» θα σας τον περιγράψει σαν τον κακό που βλέπει στα καρτούν. Μπορείτε να πείτε κάτι όπως, «Η μαμά και ο μπαμπάς μπορούν να αγγίξουν τα «προσωπικά» μέρη σου όταν σε κάνουν μπάνιο ή όταν χρειάζεσαι κρέμα, αλλά κανείς άλλος δεν πρέπει να σε αγγίξει εκεί. Ούτε οι φίλοι, ούτε οι θείοι, οι θείες, ούτε οι δάσκαλοι, ούτε οι προπονητές. Ακόμα και αν τους συμπαθείς ή πιστεύεις ότι εκείνη την ώρα σε προσέχουν, δεν πρέπει να αγγίξουν τα «προσωπικά» μέρη σου».</p>
<p style="text-align: justify;">Δεν είμαι τόσο αφελής φυσικά να πιστεύω πως αυτές οι συζητήσεις θα αποτρέψουν σε απόλυτο βαθμό τη σεξουαλική κακοποίηση, ωστόσο <strong>η γνώση αποτελεί ισχυρό αποτρεπτικό παράγοντα</strong>, ειδικά για τα μικρά παιδιά τα οποία στοχοποιούνται λόγω της αθωότητας και της άγνοιάς τους σε αυτόν τον τομέα.</p>
<p style="text-align: justify;">Και μία συζήτηση δεν αρκεί. Βρείτε φυσικές στιγμές κατά τις οποίες μπορείτε να <strong>επαναλαμβάνετε αυτά τα μηνύματα</strong>, όπως την ώρα του μπάνιου ή όταν γυρνάνε γύρω-γύρω γυμνά. Και σας παρακαλώ κοινοποιήστε το άρθρο αυτό στα άτομα που αγαπάτε και για τα οποία νοιάζεστε και βοηθήστε με να μεταδώσω το μήνυμα της ασφάλειας του σώματος!</p>
<p>&nbsp;</p>
<p><em>Πηγή: <a href="https://upbility.gr/blogs/blog/10-dexiotites-apofigis-sexoualikis-kakopoiisis-gia-paidia" target="_blank" rel="noopener noreferrer">upbility.gr </a>(Μετάφραση / Προσαρμογή)   </em></p>
<p><em>Αρχική πηγή: anxioustoddlers.com</em></p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com/10-%cf%84%cf%81%cf%8c%cf%80%ce%bf%ce%b9-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%bd%ce%b1-%ce%b4%ce%b9%ce%b4%ce%ac%ce%be%ce%b5%cf%84%ce%b5-%cf%83%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%af-%cf%83%ce%b1%cf%82-%cf%84/">10 τρόποι για να διδάξετε στο παιδί σας την πρόληψη της σεξουαλικής κακοποίησης</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com">Ψυχο-γραφήματα</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.psychografimata.com/10-%cf%84%cf%81%cf%8c%cf%80%ce%bf%ce%b9-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%bd%ce%b1-%ce%b4%ce%b9%ce%b4%ce%ac%ce%be%ce%b5%cf%84%ce%b5-%cf%83%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%af-%cf%83%ce%b1%cf%82-%cf%84/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>8 ερωτήσεις προς τον εαυτό σου όταν νιώθεις συναισθηματικά πνιγμένος</title>
		<link>https://www.psychografimata.com/8-%ce%b5%cf%81%cf%89%cf%84%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b5%ce%b1%cf%85%cf%84%cf%8c-%cf%83%ce%bf%cf%85-%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%ce%bd%ce%b9%cf%8e%ce%b8/</link>
					<comments>https://www.psychografimata.com/8-%ce%b5%cf%81%cf%89%cf%84%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b5%ce%b1%cf%85%cf%84%cf%8c-%cf%83%ce%bf%cf%85-%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%ce%bd%ce%b9%cf%8e%ce%b8/#disqus_thread</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[syntaktis4]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 03 May 2026 05:23:58 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Newsletter]]></category>
		<category><![CDATA[Άρθρα]]></category>
		<category><![CDATA[Γεωργία Κανελλοπούλου]]></category>
		<category><![CDATA[Στήλες]]></category>
		<category><![CDATA[εξάντληση]]></category>
		<category><![CDATA[συναισθηματικά πνιγμένος]]></category>
		<category><![CDATA[ψυχικά εξαντλημένος]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.psychografimata.com/?p=55715</guid>

					<description><![CDATA[<p><span class="rt-reading-time" style="display: block;"><span class="rt-label rt-prefix">Χρόνος ανάγνωσης</span> <span class="rt-time">3</span> <span class="rt-label rt-postfix">΄</span></span> Από τη Γεωργία Χριστίνα Κανελλοπούλου, Ψυχολόγο &#8211; Οικογενειακή Σύμβουλο Τον τελευταίο καιρό ακούμε συχνά την έκφραση &#8220;συναισθηματικά πνιγμένος&#8221;. Δύο λέξεις που κρύβουν πολλές άλλες από πίσω, όπως καταβεβλημένος, φορτισμένος, αγχωμένος, ψυχικά εξαντλημένος. Είναι αυτό που νιώθεις όταν έχει φτάσει στα όριά σου, έχεις χαθεί και δεν γνωρίζεις πλέον ποιος είναι ο κατάλληλος τρόπος να αντιμετωπίσεις [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com/8-%ce%b5%cf%81%cf%89%cf%84%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b5%ce%b1%cf%85%cf%84%cf%8c-%cf%83%ce%bf%cf%85-%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%ce%bd%ce%b9%cf%8e%ce%b8/">8 ερωτήσεις προς τον εαυτό σου όταν νιώθεις συναισθηματικά πνιγμένος</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com">Ψυχο-γραφήματα</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<span class="rt-reading-time" style="display: block;"><span class="rt-label rt-prefix">Χρόνος ανάγνωσης</span> <span class="rt-time">3</span> <span class="rt-label rt-postfix">΄</span></span><p><strong>Από τη <a href="https://www.psychografimata.com/%ce%b2%ce%b9%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%b3%ce%b5%cf%89%cf%81%ce%b3%ce%af%ce%b1-%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%af%ce%bd%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%bd%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%bf/" target="_blank" rel="noopener noreferrer">Γεωργία Χριστίνα Κανελλοπούλου</a>, Ψυχολόγο &#8211; Οικογενειακή Σύμβουλο</strong></p>
<p style="font-weight: 400; text-align: justify;">Τον τελευταίο καιρό ακούμε συχνά την έκφραση <strong>&#8220;συναισθηματικά πνιγμένος&#8221;</strong>. Δύο λέξεις που κρύβουν πολλές άλλες από πίσω, όπως καταβεβλημένος, φορτισμένος, αγχωμένος, ψυχικά εξαντλημένος. Είναι αυτό που νιώθεις όταν έχει φτάσει στα όριά σου, έχεις χαθεί και δεν γνωρίζεις πλέον ποιος είναι ο κατάλληλος τρόπος να αντιμετωπίσεις τα προβλήματά σου.</p>
<p style="font-weight: 400; text-align: justify;">Το καλύτερο που έχεις να κάνεις εκείνη τη στιγμή στον εαυτό σου είναι να του θέσεις κάποιες ερωτήσεις, ερωτήσεις διερεύνησης και κατανόησης όλου αυτού που βιώνεις. Αυτές οι ερωτήσεις θα σε βοηθήσουν:</p>
<p style="font-weight: 400;">&#8211;  <strong>Να καταλάβεις καλύτερα το συναίσθημα </strong>σου έτσι ώστε να μπορέσεις να το ελέγξεις</p>
<p style="font-weight: 400;">&#8211;  <strong>Να δώσεις ένα όνομα σε όλο αυτό που βιώνεις. </strong>Αυτό θα το κάνει και πιο εύκολο στο να το αντιμετωπίσεις</p>
<p style="font-weight: 400;">&#8211;  <strong>Να σταθείς ένα βήμα μακριά</strong> από αυτό που βιώνεις και να το κοιτάξεις με άλλη οπτική. Θα κάνεις, έτσι μία παύση στο έντονο συναίσθημα που σε κατακλύζει.</p>
<p style="font-weight: 400;">Αναρωτιέσαι, λοιπόν <strong>τι ερωτήσεις μπορείς</strong> να θέσεις στο εαυτό σου όταν είσαι ψυχικά καταβεβλημένος; Πιάσε μολύβι και χαρτί.</p>
<ol>
<li style="font-weight: 400; text-align: justify;"><strong>Τι αισθάνομαι ακριβώς αυτή τη στιγμή; </strong>Το να μπορέσουμε να δώσουμε όνομα στο συναίσθημα μας είναι κάτι πολύ δύσκολο. Έχουμε μάθει να απαντάμε με ένα απλό καλά ή όχι και τόσο καλά. Τι κρύβεται πίσω από αυτό όμως; Φόβος, θλίψη, ματαίωση; Δώσε όνομα στο συναίσθημα σου για να φτάσεις λίγο πιο κοντά στο να το κατανοήσεις.</li>
</ol>
<ol style="text-align: justify;" start="2">
<li style="font-weight: 400;"><strong>Τι σημασία θα έχει αυτό που αισθάνομαι σε λίγα χρόνια από τώρα; </strong>Πήγαινε στην καρέκλα του μέλλοντος και αναλογίσου ‘’ αυτό που βιώνω τώρα τι σημασία θα έχει για μένα σε 3 χρόνια από τώρα; Πώς θα με έχει επηρεάσει; Μήπως οι συνέπειες θα είναι πολύ καλύτερες από όσο φαντάζομαι;’’ Οραματίσου τον εαυτό σου στο μέλλον, λοιπόν, και δες αν το τωρινό σου πρόβλημα χωράει εκεί.</li>
</ol>
<ol style="text-align: justify;" start="3">
<li style="font-weight: 400;"><strong>Τι μπορώ να ελέγξω στην κατάσταση που βιώνω και τι όχι; </strong>Η αλήθεια είναι πως ο έλεγχος που έχουμε στα πράγματα και στις καταστάσεις γύρω μας είναι ελάχιστος. Η συνειδητοποίηση πως το μοναδικό πράγμα που μπορούμε να ελέγχουμε είναι η σκέψη μας, ο εαυτό μας, η δική μας συμπεριφορά, ίσως μας κάνει να δούμε τα πράγματα με μία πιο ρεαλιστική ματιά.</li>
</ol>
<ol style="text-align: justify;" start="4">
<li style="font-weight: 400;"><strong>Ποιοι μπορούν να είναι τα υποστηρικτικά μου συστήματα τη δεδομένη στιγμή</strong>; Το να έχεις άτομα να σε στηρίζουν είναι βασικό χαρακτηριστικό για να μην αισθάνεσαι μόνος. Το να αναγνωρίζεις ποια είναι αυτά τα άτομα και να έχεις τη δύναμη να ζητήσεις βοήθεια είναι ένα όπλο που θα σε βοηθήσει στις δύσκολες στιγμές άγχους που βιώνεις. Μη διστάζεις να ζητάς βοήθεια από τα υποστηρικτικά σου συστήματα.</li>
</ol>
<ol style="text-align: justify;" start="5">
<li style="font-weight: 400;"><strong>Αν όλο αυτό που βιώνω εγώ το βίωνε ένας φίλος μου, τι θα του συμβούλευα; </strong>Βγές για λίγο έξω από τον εαυτό σου και δες το πρόβλημα σου από μακριά. Αν το βίωνε ένα αγαπημένο σου πρόσωπο τι συμβουλή θα του έδινες; Ποια συμβουλή θα ήθελες και εσύ να ακούσεις από τους άλλους;</li>
</ol>
<ol style="text-align: justify;" start="6">
<li style="font-weight: 400;"><strong>Τι με ενδιαφέρει περισσότερο αυτή τη στιγμή; </strong>Μη χάνεις τον στόχο σου. Τι πραγματικά σε ενδιαφέρει περισσότερο αυτή τη στιγμή; Τι είναι σημαντικό να έχεις πραγματοποιήσει σε ένα δύο μήνες από τώρα; Θέσε, μικρούς και ρεαλιστικούς στόχους και κυνήγησε αυτό που σε ενδιαφέρει τώρα, όχι αυτό που φαντάζεσαι πως θα είναι καλό για το μέλλον σου.</li>
</ol>
<ol style="text-align: justify;" start="7">
<li style="font-weight: 400;"><strong>Ποιο είναι το καλύτερο και ποιο το χειρότερο που μπορεί να μου συμβεί</strong>; Φτιάξε στο μυαλό σου δύο υποθετικά σενάρια. Το καλύτερο που θα μπορούσε να σου συμβεί με βάση αυτό που βιώνεις, αλλά και το χειρότερο. Ποια δυνατά κομμάτια έχεις στο να αντιμετωπίσεις το χειρότερο; Αναγνώρισέ τα και προσπάθησε να τα θέσεις σε εφαρμογή.</li>
</ol>
<ol start="8">
<li style="font-weight: 400; text-align: justify;"><strong>Από ποιο βήμα είναι πιο εύκολο να ξεκινήσω; </strong>Θέσε ένα ρεαλιστικό πλάνο με μικρά και πολύ συγκεκριμένα βήματα. Ξεκίνησε από αυτά που εσύ θεωρείς πιο εύκολα. Ιεράρχησε τα βήματα που θέλεις να ακολουθήσεις και θυμήσου πως υπάρχει πιθανότητα να υπάρξει αποθάρρυνση κατά την διάρκεια. Πόσο θα την αφήσω να κρατήσει; Ποιο είναι το κίνητρό μου; Το κίνητρό μας είναι πάντα ο εαυτό μας και το καλύτερο που μπορούμε να του προσφέρουμε. Διεκδίκησε το!</li>
</ol>
<p style="text-align: justify;">Και να θυμάσαι: Όταν νιώθεις πως όλα καταρρέουν, όταν σε κατακλύζει το στρες και όταν το συναίσθημα σου ψάχνει κάπου να ακουμπήσει, εσύ έχεις πολλά για τα οποία πρέπει να νιώθεις ευγνώμων. Είναι εκεί, δίπλα σου, μαζί σου, τα έχεις ζήσει, τα ζεις, θα συνεχίσεις να τα ζεις! Η λύση που ψάχνεις βρίσκεται μέσα σου!</p>
<p>&nbsp;</p>
<p><em>Πηγή: <a href="https://www.thepsytrap.gr/2018/01/8.html" target="_blank" rel="noopener noreferrer">The Psy Trap</a></em></p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com/8-%ce%b5%cf%81%cf%89%cf%84%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b5%ce%b1%cf%85%cf%84%cf%8c-%cf%83%ce%bf%cf%85-%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%ce%bd%ce%b9%cf%8e%ce%b8/">8 ερωτήσεις προς τον εαυτό σου όταν νιώθεις συναισθηματικά πνιγμένος</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com">Ψυχο-γραφήματα</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.psychografimata.com/8-%ce%b5%cf%81%cf%89%cf%84%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b5%ce%b1%cf%85%cf%84%cf%8c-%cf%83%ce%bf%cf%85-%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%ce%bd%ce%b9%cf%8e%ce%b8/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Η γλώσσα του ψεύδους</title>
		<link>https://www.psychografimata.com/%ce%b7-%ce%b3%ce%bb%cf%8e%cf%83%cf%83%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%88%ce%b5%cf%8d%ce%b4%ce%bf%cf%85%cf%82/</link>
					<comments>https://www.psychografimata.com/%ce%b7-%ce%b3%ce%bb%cf%8e%cf%83%cf%83%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%88%ce%b5%cf%8d%ce%b4%ce%bf%cf%85%cf%82/#disqus_thread</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[syntaktis4]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 02 May 2026 05:20:39 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Art Therapy]]></category>
		<category><![CDATA[Newsletter]]></category>
		<category><![CDATA[Videos]]></category>
		<category><![CDATA[βίντεο]]></category>
		<category><![CDATA[επικοινωνία]]></category>
		<category><![CDATA[παραδείγματα ψέματος]]></category>
		<category><![CDATA[ψέματα]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.psychografimata.com/?p=59855</guid>

					<description><![CDATA[<p><span class="rt-reading-time" style="display: block;"><span class="rt-label rt-prefix">Χρόνος ανάγνωσης</span> <span class="rt-time">&#60; 1</span> <span class="rt-label rt-postfix">΄</span></span> Ακούμε από 10 έως 200 ψέματα την ημέρα. Μολονότι έχουμε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ιστορίας μας για να βρούμε τρόπους να ανιχνεύσουμε αυτά τα ψέματα, παρακολουθώντας τις φυσιογνωμικές αλλαγές σε αυτούς που τα λένε, οι συγκεκριμένες μέθοδοι έχουν αποδειχθεί αναξιόπιστες. Υπάρχει πιο άμεση προσέγγιση; Ο Noah Zandan, χρησιμοποιεί μερικά γνωστά παραδείγματα ψέματος για να δείξει [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com/%ce%b7-%ce%b3%ce%bb%cf%8e%cf%83%cf%83%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%88%ce%b5%cf%8d%ce%b4%ce%bf%cf%85%cf%82/">Η γλώσσα του ψεύδους</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com">Ψυχο-γραφήματα</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<span class="rt-reading-time" style="display: block;"><span class="rt-label rt-prefix">Χρόνος ανάγνωσης</span> <span class="rt-time">&lt; 1</span> <span class="rt-label rt-postfix">΄</span></span><p><iframe title="The language of lying — Noah Zandan" width="696" height="392" src="https://www.youtube.com/embed/H0-WkpmTPrM?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe></p>
<p style="text-align: justify;">Ακούμε από 10 έως 200 ψέματα την ημέρα. Μολονότι έχουμε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ιστορίας μας για να βρούμε τρόπους να ανιχνεύσουμε αυτά τα ψέματα, παρακολουθώντας τις φυσιογνωμικές αλλαγές σε αυτούς που τα λένε, οι συγκεκριμένες μέθοδοι έχουν αποδειχθεί αναξιόπιστες. Υπάρχει πιο άμεση προσέγγιση;</p>
<p>Ο Noah Zandan, χρησιμοποιεί μερικά γνωστά παραδείγματα ψέματος για να δείξει πώς θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε την επιστήμη της επικοινωνίας για να αναλύσουμε τα ίδια τα ψέματα.</p>
<p>Μάθημα: Noah Zandan</p>
<p>Αnimation: The Moving Company Animation Studio</p>
<p>Διάρκεια: 5′ 41”</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com/%ce%b7-%ce%b3%ce%bb%cf%8e%cf%83%cf%83%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%88%ce%b5%cf%8d%ce%b4%ce%bf%cf%85%cf%82/">Η γλώσσα του ψεύδους</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com">Ψυχο-γραφήματα</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.psychografimata.com/%ce%b7-%ce%b3%ce%bb%cf%8e%cf%83%cf%83%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%88%ce%b5%cf%8d%ce%b4%ce%bf%cf%85%cf%82/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Ποιος φοβάται το φύλο;</title>
		<link>https://www.psychografimata.com/%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bf%cf%82-%cf%86%ce%bf%ce%b2%ce%ac%cf%84%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%cf%86%cf%8d%ce%bb%ce%bf/</link>
					<comments>https://www.psychografimata.com/%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bf%cf%82-%cf%86%ce%bf%ce%b2%ce%ac%cf%84%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%cf%86%cf%8d%ce%bb%ce%bf/#disqus_thread</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[syntaktis4]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 02 May 2026 05:05:56 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Newsletter]]></category>
		<category><![CDATA[Βιβλιοθεραπεία]]></category>
		<category><![CDATA[Φιλοσοφία]]></category>
		<category><![CDATA[Judith Butler]]></category>
		<category><![CDATA[βιβλίο]]></category>
		<category><![CDATA[Εκδόσεις Αλεξάνδρεια]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.psychografimata.com/?p=68005</guid>

					<description><![CDATA[<p><span class="rt-reading-time" style="display: block;"><span class="rt-label rt-prefix">Χρόνος ανάγνωσης</span> <span class="rt-time">&#60; 1</span> <span class="rt-label rt-postfix">΄</span></span> Συγγραφέας: Judith Butler Τζούντιθ Μπάτλερ – η εμβληματική προσωπικότητα που με το πρωτοποριακό βιβλίο Αναταραχή φύλου επαναπροσδιόρισε την αντίληψή μας για το φύλο και τη σεξουαλικότητα, καταπιάνεται εδώ όχι με μια νέα θεωρία αλλά με τις επιθέσεις κατά του φύλου, που έχουν αποκτήσει κεντρική θέση στα σημερινά συντηρητικά και αντιδραστικά κινήματα. Παγκόσμια δίκτυα, αυταρχικά καθεστώτα, [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com/%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bf%cf%82-%cf%86%ce%bf%ce%b2%ce%ac%cf%84%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%cf%86%cf%8d%ce%bb%ce%bf/">Ποιος φοβάται το φύλο;</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com">Ψυχο-γραφήματα</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<span class="rt-reading-time" style="display: block;"><span class="rt-label rt-prefix">Χρόνος ανάγνωσης</span> <span class="rt-time">&lt; 1</span> <span class="rt-label rt-postfix">΄</span></span><p><strong>Συγγραφέας: Judith Butler</strong></p>
<p style="text-align: justify;">Τζούντιθ Μπάτλερ – η εμβληματική προσωπικότητα που με το πρωτοποριακό βιβλίο Αναταραχή φύλου επαναπροσδιόρισε την αντίληψή μας για το φύλο και τη σεξουαλικότητα, καταπιάνεται εδώ όχι με μια νέα θεωρία αλλά με τις επιθέσεις κατά του φύλου, που έχουν αποκτήσει κεντρική θέση στα σημερινά συντηρητικά και αντιδραστικά κινήματα.</p>
<p style="text-align: justify;">Παγκόσμια δίκτυα, αυταρχικά καθεστώτα, φασιστικά μορφώματα, ακόμη και τρανσφοβικές φεμινίστριες, στρέφονται κατά της «ιδεολογίας του φύλου» διαδίδοντας μια φαντασίωση που θέλει το φύλο επικίνδυνη, ίσως και διαβολική απειλή για τις οικογένειες, τις τοπικές κουλτούρες, τον πολιτισμό, τον ίδιο τον «άνθρωπο». Υποδαυλισμένο από τη ρητορική δημόσιων προσώπων, το κίνημα αυτό θέλει να καταργήσει την αναπαραγωγική δικαιοσύνη, να υπονομεύσει κάθε προστασία από τη σεξουαλική και την έμφυλη βία και να αφαιρέσει από τρανς και κουίρ άτομα το δικαίωμα να ζουν χωρίς τον φόβο της καταπίεσης, του αποκλεισμού και της βίας. Συγκεντρώνοντας και μεταθέτοντας άγχη και φόβους καταστροφής, δρώντας σε συνδυασμό με παραπλανητικές ερμηνείες της «κριτικής θεωρίας της φυλής» και ξενοφοβικούς πανικούς απέναντι στη μετανάστευση, δαιμονοποιεί τους αγώνες για ισότητα, τροφοδοτεί τον επιθετικό εθνικισμό και κάνει ευάλωτους εκατομμύρια ανθρώπους.</p>
<p style="text-align: justify;">Το βιβλίο είναι ένα τολμηρό κάλεσμα να αρνηθούμε κάθε σύμπραξη με αυταρχικά κινήματα και να σχηματίσουμε μια ευρύτερη συμμαχία με άτομα και ομάδες που ο αγώνας τους για ισότητα συνδέεται με την καταπολέμηση κάθε είδους αδικίας.</p>
<p><strong>ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ</strong></p>
<p>Εκδόσεις: Αλεξάνδρεια<br />
Αριθμός σελίδων: 288<br />
Έτος έκδοσης: 2025<br />
Τιμή: €20,99</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com/%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bf%cf%82-%cf%86%ce%bf%ce%b2%ce%ac%cf%84%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%cf%86%cf%8d%ce%bb%ce%bf/">Ποιος φοβάται το φύλο;</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com">Ψυχο-γραφήματα</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.psychografimata.com/%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bf%cf%82-%cf%86%ce%bf%ce%b2%ce%ac%cf%84%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%cf%86%cf%8d%ce%bb%ce%bf/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Σταθμός &#8211; Πρόταση παράστασης</title>
		<link>https://www.psychografimata.com/%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%b8%ce%bc%cf%8c%cf%82-%cf%80%cf%81%cf%8c%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7%cf%82/</link>
					<comments>https://www.psychografimata.com/%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%b8%ce%bc%cf%8c%cf%82-%cf%80%cf%81%cf%8c%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7%cf%82/#disqus_thread</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[syntaktis4]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 01 May 2026 05:32:12 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Art Therapy]]></category>
		<category><![CDATA[Παραστάσεις]]></category>
		<category><![CDATA[θέατρο]]></category>
		<category><![CDATA[παράσταση]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.psychografimata.com/?p=68285</guid>

					<description><![CDATA[<p><span class="rt-reading-time" style="display: block;"><span class="rt-label rt-prefix">Χρόνος ανάγνωσης</span> <span class="rt-time">&#60; 1</span> <span class="rt-label rt-postfix">΄</span></span> Χώμα είμαστε όλοι&#8230; Χώμα είμαστε όλοι&#8230; Σκεφτήκατε άραγε ποτέ σ&#8217; ένα σταθμό, πώς συνυπάρχουν καημοί, χαρές και λαχτάρες; Άστεγοι, Ηθοποιοί, Εργαζόμενοι, Ζευγάρια, Μοναχικές Ψυχές, Χτυπημένοι Άνθρωποι, Μουσικοί του Δρόμου. Άλλος πηγαίνει σε γιορτή, άλλος πάει να συναντήσει την πίκρα, άλλος να καλύψει την μοναξιά του, άλλος να ξεκινήσει τη ζωή του, άλλος να ξεφύγει&#8230; Οι [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com/%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%b8%ce%bc%cf%8c%cf%82-%cf%80%cf%81%cf%8c%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7%cf%82/">Σταθμός &#8211; Πρόταση παράστασης</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com">Ψυχο-γραφήματα</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<span class="rt-reading-time" style="display: block;"><span class="rt-label rt-prefix">Χρόνος ανάγνωσης</span> <span class="rt-time">&lt; 1</span> <span class="rt-label rt-postfix">΄</span></span><p>Χώμα είμαστε όλοι&#8230;</p>
<p>Χώμα είμαστε όλοι&#8230;<br />
Σκεφτήκατε άραγε ποτέ σ&#8217; ένα σταθμό, πώς συνυπάρχουν καημοί,<br />
χαρές και λαχτάρες; Άστεγοι, Ηθοποιοί, Εργαζόμενοι, Ζευγάρια,<br />
Μοναχικές Ψυχές, Χτυπημένοι Άνθρωποι, Μουσικοί του Δρόμου.<br />
Άλλος πηγαίνει σε γιορτή, άλλος πάει να συναντήσει την πίκρα,<br />
άλλος να καλύψει την μοναξιά του, άλλος να ξεκινήσει τη ζωή του,<br />
άλλος να ξεφύγει&#8230;</p>
<p>Οι έρημοι σταθμοί σου ματώνουν την ψυχή. Ζούνε μονάχα μια<br />
στιγμή. Και ύστερα πάλι η σιωπή και το σκοτάδι.<br />
Σκεφτήκατε άραγε ποτέ με όλες αυτές τις διαδρομές σε ποιό<br />
σταθμό και σε ποιό βαγόνι είμασταν χθες;<br />
Σ&#8217; ένα τραίνο είμαστε όλοι που τρέχει πάνω στη ζωή κι όσο μαζεύει<br />
η γραμμή όλο και πιο κοντά φτάνει το τέλος. Ένα ταξίδι που οδηγεί<br />
για όλους στην ίδια αφετηρία.</p>
<p><strong>ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ</strong></p>
<p>Σκηνοθεσία: Νίκος Τουλιάτος</p>
<p>Βοηθός Σκηνοθέτη: Γεώργιος Ερμήνοος Καπετανάκος</p>
<p>Διασκευές: Νίκος Τουλιάτος</p>
<p>Συγγραφείς: Ευάγγελος Καμπέρος, Δήμητρα Καλλιγέρη, Γιώτα Καλλίνωση κ.α.</p>
<p>Φωτογραφίες – Βίντεο: Παναγιώτης Ζέρβας</p>
<p><strong>ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ</strong></p>
<p>Ιωάννα Κινινή, Βίκυ Μισκεδάκη, Ιάσονας Μανούσος, Χρυσηίδα, Σταματίνα Κωτσιοπούλου, Γεώργιος Καπετανάκος, Ιφιγένεια Παπαγεωργίου, Ειρήνη Καπελώνη, Νίκη Χαραλαμπίδου, Γιάννης Χατζηδάκης, Νίκος Τουλιάτος</p>
<p>Παραγωγή ΑΜΚΕ ΗΧΟΔΡΑΣΗ</p>
<p>Διάρκεια: 75 λεπτά χωρίς διάλειμμα</p>
<p>Ώρα έναρξης: 20.00</p>
<p>Διάθεση εισιτηρίων στο <a href="http://www.more.com/gr-el/tickets/theater/stathmos/" target="_blank" rel="noopener noreferrer"><span style="color: #008080;"><strong>More.com</strong></span></a> και στο ταμείο του θεάτρου</p>
<p>Πληροφορίες κρατήσεις: <a href="mailto:echodrasi.info@gmail.com" target="_blank" rel="noopener noreferrer">echodrasi.info@gmail.com</a> και στo τηλέφωνo 6953004227</p>
<p>ΧΩΡΟΣ ΤΕΧΝΗΣ ΗΧΟΔΡΑΣΗ<br />
Γενναίου Κολοκοτρώνη 12, Κουκάκι Αθήνα</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com/%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%b8%ce%bc%cf%8c%cf%82-%cf%80%cf%81%cf%8c%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7%cf%82/">Σταθμός &#8211; Πρόταση παράστασης</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com">Ψυχο-γραφήματα</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.psychografimata.com/%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%b8%ce%bc%cf%8c%cf%82-%cf%80%cf%81%cf%8c%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7%cf%82/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Πώς να γιατρέψετε μια πληγωμένη καρδιά</title>
		<link>https://www.psychografimata.com/%cf%80%cf%8e%cf%82-%ce%bd%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%ad%cf%88%ce%b5%cf%84%ce%b5-%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%bb%ce%b7%ce%b3%cf%89%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b4%ce%b9/</link>
					<comments>https://www.psychografimata.com/%cf%80%cf%8e%cf%82-%ce%bd%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%ad%cf%88%ce%b5%cf%84%ce%b5-%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%bb%ce%b7%ce%b3%cf%89%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b4%ce%b9/#disqus_thread</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Ρεβέκκα Τσοχαντάρη]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 01 May 2026 04:34:32 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Newsletter]]></category>
		<category><![CDATA[Ομιλίες]]></category>
		<category><![CDATA[αγάπη]]></category>
		<category><![CDATA[εθισμός]]></category>
		<category><![CDATA[ερωτας]]></category>
		<category><![CDATA[καρδιά]]></category>
		<category><![CDATA[καταθλιψη]]></category>
		<category><![CDATA[προσωπική ανάπτυξη]]></category>
		<category><![CDATA[συναίσθημα]]></category>
		<category><![CDATA[σχεσεις]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.psychografimata.com/?p=44399</guid>

					<description><![CDATA[<p><span class="rt-reading-time" style="display: block;"><span class="rt-label rt-prefix">Χρόνος ανάγνωσης</span> <span class="rt-time">&#60; 1</span> <span class="rt-label rt-postfix">΄</span></span> Σχεδόν σε όλους μας θα τύχει κάποια στιγμή στη ζωή μας να μας ραγίσουν την καρδιά. Φανταστείτε πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν δίναμε μεγαλύτερη προσοχή σε αυτόν τον μοναδικό συναισθηματικό πόνο. Ο ψυχολόγος Γκάι Γουίντς αποκαλύπτει πώς η ανάκαμψη από μια ερωτική απογοήτευση ξεκινά από την αποφασιστικότητα να πολεμήσουμε το ένστικτο της εξιδανίκευσης [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com/%cf%80%cf%8e%cf%82-%ce%bd%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%ad%cf%88%ce%b5%cf%84%ce%b5-%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%bb%ce%b7%ce%b3%cf%89%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b4%ce%b9/">Πώς να γιατρέψετε μια πληγωμένη καρδιά</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com">Ψυχο-γραφήματα</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<span class="rt-reading-time" style="display: block;"><span class="rt-label rt-prefix">Χρόνος ανάγνωσης</span> <span class="rt-time">&lt; 1</span> <span class="rt-label rt-postfix">΄</span></span><p><iframe title="Γκάι Γουίντς: Πώς να γιατρέψετε μια πληγωμένη καρδιά" src="https://embed.ted.com/talks/lang/el/guy_winch_how_to_fix_a_broken_heart" width="696" height="392" frameborder="0" scrolling="no" webkitAllowFullScreen mozallowfullscreen allowFullScreen></iframe></p>
<p>Σχεδόν σε όλους μας θα τύχει κάποια στιγμή στη ζωή μας να μας ραγίσουν την καρδιά. Φανταστείτε πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν δίναμε μεγαλύτερη προσοχή σε αυτόν τον μοναδικό συναισθηματικό πόνο. Ο ψυχολόγος Γκάι Γουίντς αποκαλύπτει πώς η ανάκαμψη από μια ερωτική απογοήτευση ξεκινά από την αποφασιστικότητα να πολεμήσουμε το ένστικτο της εξιδανίκευσης και την αναζήτηση για απαντήσεις που δεν υπάρχουν και μας δίνει τα εργαλεία για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε παρακάτω. Μπορεί κάποιες φορές η καρδιά μας να πληγωθεί, όμως δεν χρειάζεται να απομακρυνθούμε από αυτήν.</p>
<p>Διάρκεια: 12’26”</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com/%cf%80%cf%8e%cf%82-%ce%bd%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%ad%cf%88%ce%b5%cf%84%ce%b5-%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%bb%ce%b7%ce%b3%cf%89%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b4%ce%b9/">Πώς να γιατρέψετε μια πληγωμένη καρδιά</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com">Ψυχο-γραφήματα</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.psychografimata.com/%cf%80%cf%8e%cf%82-%ce%bd%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%ad%cf%88%ce%b5%cf%84%ce%b5-%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%bb%ce%b7%ce%b3%cf%89%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b4%ce%b9/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Κάθε έτος εκπαίδευσης μειώνει τη θνησιμότητα κατά 2%</title>
		<link>https://www.psychografimata.com/%ce%ba%ce%ac%ce%b8%ce%b5-%ce%ad%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b5%ce%ba%cf%80%ce%b1%ce%af%ce%b4%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%b5%ce%b9%cf%8e%ce%bd%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%b7-%ce%b8%ce%bd%ce%b7%cf%83/</link>
					<comments>https://www.psychografimata.com/%ce%ba%ce%ac%ce%b8%ce%b5-%ce%ad%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b5%ce%ba%cf%80%ce%b1%ce%af%ce%b4%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%b5%ce%b9%cf%8e%ce%bd%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%b7-%ce%b8%ce%bd%ce%b7%cf%83/#disqus_thread</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[syntaktis4]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 30 Apr 2026 05:04:46 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Newsletter]]></category>
		<category><![CDATA[Άρθρα]]></category>
		<category><![CDATA[Έρευνες]]></category>
		<category><![CDATA[Ιατρικά Νέα]]></category>
		<category><![CDATA[εκπαίδευση]]></category>
		<category><![CDATA[έρευνα]]></category>
		<category><![CDATA[θνησιμότητα]]></category>
		<category><![CDATA[υγεία]]></category>
		<category><![CDATA[υγειονομική περίθαλψη]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.psychografimata.com/?p=64179</guid>

					<description><![CDATA[<p><span class="rt-reading-time" style="display: block;"><span class="rt-label rt-prefix">Χρόνος ανάγνωσης</span> <span class="rt-time">2</span> <span class="rt-label rt-postfix">΄</span></span> Η εκπαίδευση σώζει ζωές ανεξάρτητα από την ηλικία, το φύλο, την τοποθεσία και το κοινωνικό και δημογραφικό υπόβαθρο. Αυτό προκύπτει από μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «The Lancet Public Health». Όπως διαπιστώθηκε, ο κίνδυνος θανάτου μειώνεται κατά 2% με κάθε επιπλέον έτος εκπαίδευσης. Αυτό σημαίνει ότι όσοι ολοκλήρωσαν έξι χρόνια δημοτικού είχαν κατά μέσο όρο 13% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου. Μετά την αποφοίτηση [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com/%ce%ba%ce%ac%ce%b8%ce%b5-%ce%ad%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b5%ce%ba%cf%80%ce%b1%ce%af%ce%b4%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%b5%ce%b9%cf%8e%ce%bd%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%b7-%ce%b8%ce%bd%ce%b7%cf%83/">Κάθε έτος εκπαίδευσης μειώνει τη θνησιμότητα κατά 2%</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com">Ψυχο-γραφήματα</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<span class="rt-reading-time" style="display: block;"><span class="rt-label rt-prefix">Χρόνος ανάγνωσης</span> <span class="rt-time">2</span> <span class="rt-label rt-postfix">΄</span></span><p style="text-align: justify;"><strong>Η εκπαίδευση σώζει ζωές</strong> ανεξάρτητα από την ηλικία, το φύλο, την τοποθεσία και το κοινωνικό και δημογραφικό υπόβαθρο. Αυτό προκύπτει από μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «The Lancet Public Health».</p>
<p style="text-align: justify;">Όπως διαπιστώθηκε, ο κίνδυνος θανάτου <strong>μειώνεται</strong> κατά 2% με κάθε <strong>επιπλέον έτος εκπαίδευσης</strong>. Αυτό σημαίνει ότι όσοι ολοκλήρωσαν έξι χρόνια δημοτικού είχαν κατά μέσο όρο 13% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου. Μετά την αποφοίτηση από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ο κίνδυνος θανάτου μειωνόταν κατά σχεδόν 25%, ενώ 18 χρόνια εκπαίδευσης μείωναν τον κίνδυνο κατά 34%. Τα οφέλη της εκπαίδευσης είναι μεγαλύτερα για τους νέους, αλλά και οι μεγαλύτερες ηλικίες άνω των 50 ή και άνω των 70 ετών <strong>εξακολουθούν να επωφελούνται</strong> από τις προστατευτικές επιδράσεις της εκπαίδευσης.</p>
<p style="text-align: justify;">Οι ερευνητές συνέκριναν επίσης τα αποτελέσματα της εκπαίδευσης με άλλους παράγοντες κινδύνου, όπως η υγιεινή διατροφή, το κάπνισμα και η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, και διαπίστωσαν ότι τα αποτελέσματα για την υγεία ήταν παρόμοια.</p>
<blockquote>
<p style="text-align: center;">Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ότι το όφελος των 18 ετών εκπαίδευσης μπορεί να συγκριθεί με αυτό της κατανάλωσης της ιδανικής ποσότητας λαχανικών.</p>
</blockquote>
<p style="text-align: justify;">Το να μην πηγαίνεις καθόλου σχολείο είναι τόσο κακό για την υγεία σου, όσο το να πίνεις πέντε ή περισσότερα αλκοολούχα ποτά την ημέρα ή να καπνίζεις δέκα τσιγάρα την ημέρα για δέκα χρόνια.</p>
<p style="text-align: justify;">«Η εκπαίδευση είναι σημαντική από μόνη της, όχι μόνο για τα οφέλη της στην υγεία, αλλά τώρα μπορούμε να ποσοτικοποιήσουμε το μέγεθος αυτού του οφέλους», σημειώνει ο Τεργέ Αντρέας Έικεμο, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης και επικεφαλής του Κέντρου Έρευνας για τις Ανισότητες στην Παγκόσμια Υγεία στο Νορβηγικό Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας.</p>
<p style="text-align: justify;">«Η περισσότερη εκπαίδευση οδηγεί <strong>σε καλύτερη απασχόληση </strong>και<strong> υψηλότερο εισόδημα</strong>, καλύτερη πρόσβαση στην <strong>υγειονομική περίθαλψη</strong> και μας βοηθά να φροντίζουμε την υγεία μας. Οι άνθρωποι με υψηλό μορφωτικό επίπεδο τείνουν επίσης να αναπτύσσουν <strong>μεγαλύτερο σύνολο κοινωνικών και ψυχολογικών πόρων</strong> που συμβάλλουν στην υγεία τους και στη διάρκεια της ζωής τους», εξηγεί η Μίρζα Μπαλάι, συνεπικεφαλής συγγραφέας και μεταδιδακτορική συνεργάτιδα στο Τμήμα Κοινωνιολογίας και Πολιτικών Επιστημών του ίδιου πανεπιστημίου.</p>
<p style="text-align: justify;">Στην έρευνα αξιολογήθηκαν δεδομένα από <strong>59 χώρες</strong> και από περισσότερα από 600 δημοσιευμένα άρθρα. Οι ερευνητές επισημαίνουν ωστόσο ότι χρειάζεται περισσότερη έρευνα σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, ιδίως στην υποσαχάρια και τη βόρεια Αφρική, όπου τα δεδομένα είναι ελάχιστα.</p>
<p style="text-align: justify;">«Η εστίασή μας θα πρέπει τώρα να επικεντρωθεί σε περιοχές του κόσμου, όπου γνωρίζουμε ότι η πρόσβαση στη σχολική εκπαίδευση είναι χαμηλή και όπου υπάρχει επίσης περιορισμένη έρευνα σχετικά με την εκπαίδευση ως καθοριστικό παράγοντα της υγείας», δηλώνει η Εμμανουέλα Γακίδου, μία από τις συγγραφείς της μελέτης και καθηγήτρια στο Ινστιτούτο Μετρήσεων και Αξιολόγησης της Υγείας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον.</p>
<p style="text-align: left;"><em>Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ</em></p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com/%ce%ba%ce%ac%ce%b8%ce%b5-%ce%ad%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b5%ce%ba%cf%80%ce%b1%ce%af%ce%b4%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%b5%ce%b9%cf%8e%ce%bd%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%b7-%ce%b8%ce%bd%ce%b7%cf%83/">Κάθε έτος εκπαίδευσης μειώνει τη θνησιμότητα κατά 2%</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com">Ψυχο-γραφήματα</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.psychografimata.com/%ce%ba%ce%ac%ce%b8%ce%b5-%ce%ad%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%b5%ce%ba%cf%80%ce%b1%ce%af%ce%b4%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%b5%ce%b9%cf%8e%ce%bd%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%b7-%ce%b8%ce%bd%ce%b7%cf%83/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Ο φίλος μου ο Τζιμ</title>
		<link>https://www.psychografimata.com/%ce%bf-%cf%86%ce%af%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%bf-%cf%84%ce%b6%ce%b9%ce%bc/</link>
					<comments>https://www.psychografimata.com/%ce%bf-%cf%86%ce%af%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%bf-%cf%84%ce%b6%ce%b9%ce%bc/#disqus_thread</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[syntaktis4]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 30 Apr 2026 05:04:24 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Newsletter]]></category>
		<category><![CDATA[Βιβλιοθεραπεία]]></category>
		<category><![CDATA[Παιδί]]></category>
		<category><![CDATA[Kitty Crowther]]></category>
		<category><![CDATA[βιβλίο]]></category>
		<category><![CDATA[Εκδόσεις Μάρτης]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.psychografimata.com/?p=68056</guid>

					<description><![CDATA[<p><span class="rt-reading-time" style="display: block;"><span class="rt-label rt-prefix">Χρόνος ανάγνωσης</span> <span class="rt-time">&#60; 1</span> <span class="rt-label rt-postfix">΄</span></span> Συγγραφέας: Kitty Crowther Μια ωραία μέρα ο Τζακ αποφάσισε πως θέλει να γνωρίσει τον κόσμο. Περισσότερο απ’ όλα θέλει να δει τη θάλασσα, την τόσο γαλάζια, την τόσο μεγάλη… Το κλασικό πλέον βιβλίο της Kitty Crowther Ο φίλος μου ο Τζιμ (Ο μαύρος κότσυφας και ο άσπρος γλάρος, όπως πρωτοκυκλοφόρησε στα ελληνικά), που την καθιέρωσε στη συνείδηση [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com/%ce%bf-%cf%86%ce%af%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%bf-%cf%84%ce%b6%ce%b9%ce%bc/">Ο φίλος μου ο Τζιμ</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com">Ψυχο-γραφήματα</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<span class="rt-reading-time" style="display: block;"><span class="rt-label rt-prefix">Χρόνος ανάγνωσης</span> <span class="rt-time">&lt; 1</span> <span class="rt-label rt-postfix">΄</span></span><p><strong>Συγγραφέας: Kitty Crowther</strong></p>
<p><em>Μια ωραία μέρα ο Τζακ αποφάσισε πως θέλει να γνωρίσει τον κόσμο. Περισσότερο απ’ όλα θέλει να δει τη θάλασσα, την τόσο γαλάζια, την τόσο μεγάλη…</em></p>
<p>Το κλασικό πλέον βιβλίο της Kitty Crowther <strong><em>Ο φίλος μου ο Τζιμ</em></strong> (<em>Ο μαύρος κότσυφας και ο άσπρος γλάρος</em>, όπως πρωτοκυκλοφόρησε στα ελληνικά), που την καθιέρωσε στη συνείδηση του αναγνωστικού κοινού και έθιξε το ζήτημα της διαφορετικότητας και της αποδοχής, κυκλοφορεί ξανά στα ελληνικά σε αναθεωρημένη έκδοση και νέα μετάφραση, πιστή στο πρωτότυπο, της Μυρσίνης Γκανά.</p>
<p><strong>ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ</strong></p>
<p>Εκδόσεις: Μάρτης<br />
Αριθμός σελίδων: 32<br />
Έτος έκδοσης: 2019<br />
Τιμή: €12,96</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com/%ce%bf-%cf%86%ce%af%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%bf-%cf%84%ce%b6%ce%b9%ce%bc/">Ο φίλος μου ο Τζιμ</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com">Ψυχο-γραφήματα</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.psychografimata.com/%ce%bf-%cf%86%ce%af%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%bf-%cf%84%ce%b6%ce%b9%ce%bc/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Τι μπορούμε να μάθουμε από την ψυχική κατάρρευση</title>
		<link>https://www.psychografimata.com/%cf%88%cf%85%cf%87%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ac%cf%81%cf%81%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%af-%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af-%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%82/</link>
					<comments>https://www.psychografimata.com/%cf%88%cf%85%cf%87%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ac%cf%81%cf%81%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%af-%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af-%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%82/#disqus_thread</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Δήμητρα Διδαγγέλου]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 29 Apr 2026 06:30:25 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Newsletter]]></category>
		<category><![CDATA[Άρθρα]]></category>
		<category><![CDATA[Γενικά]]></category>
		<category><![CDATA[Ψυχο...λόγια]]></category>
		<category><![CDATA[Ψυχοπαθολογία]]></category>
		<category><![CDATA[άγχος]]></category>
		<category><![CDATA[αυθεντικότητα]]></category>
		<category><![CDATA[αυτογνωσία]]></category>
		<category><![CDATA[αυτοεκπλήρωση]]></category>
		<category><![CDATA[αυτοεκτίμηση]]></category>
		<category><![CDATA[αυτοπραγμάτωση]]></category>
		<category><![CDATA[ειλικρίνεια]]></category>
		<category><![CDATA[καταθλιψη]]></category>
		<category><![CDATA[κατάρρευση]]></category>
		<category><![CDATA[κρίση]]></category>
		<category><![CDATA[πανικός]]></category>
		<category><![CDATA[στρες]]></category>
		<category><![CDATA[ψυχιατρική διάγνωση]]></category>
		<category><![CDATA[ψυχίατρος]]></category>
		<category><![CDATA[ψυχική ασθένεια]]></category>
		<category><![CDATA[ψυχική ισορροπία]]></category>
		<category><![CDATA[ψυχική υγεία]]></category>
		<category><![CDATA[ψυχοθεραπεία]]></category>
		<category><![CDATA[ψυχοθεραπευτής]]></category>
		<category><![CDATA[ψυχολογια]]></category>
		<category><![CDATA[ψυχολόγος]]></category>
		<category><![CDATA[ψυχοπαθολογία]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://psychografimata.com/?p=38590</guid>

					<description><![CDATA[<p><span class="rt-reading-time" style="display: block;"><span class="rt-label rt-prefix">Χρόνος ανάγνωσης</span> <span class="rt-time">3</span> <span class="rt-label rt-postfix">΄</span></span> Επιμέλεια – Μετάφραση: Ρεβέκκα Τσοχαντάρη, MSc Ψυχολογία Ένα από τα μεγάλα προβλήματα των ανθρώπων είναι ότι είμαστε υπερβολικά καλοί στο να μην σταματάμε. Είμαστε ειδικοί στο να παραδινόμαστε στις απαιτήσεις της ζωής, ν’ ανταποκρινόμαστε σε όλα αυτά που μας ζητούνται και να εκτελούμε πιστά όλες τις προτεραιότητες που οι άλλοι μας ορίζουν. Είμαστε πάντα παρόντες [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com/%cf%88%cf%85%cf%87%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ac%cf%81%cf%81%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%af-%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af-%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%82/">Τι μπορούμε να μάθουμε από την ψυχική κατάρρευση</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com">Ψυχο-γραφήματα</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<span class="rt-reading-time" style="display: block;"><span class="rt-label rt-prefix">Χρόνος ανάγνωσης</span> <span class="rt-time">3</span> <span class="rt-label rt-postfix">΄</span></span><p><strong>Επιμέλεια – Μετάφραση: <a href="http://psychografimata.com/viografiko-revekka-tsochantari/">Ρεβέκκα Τσοχαντάρη, MSc Ψυχολογία</a></strong></p>
<p>Ένα από τα μεγάλα προβλήματα των ανθρώπων είναι ότι είμαστε υπερβολικά καλοί στο να μην σταματάμε. <strong>Είμαστε ειδικοί στο να παραδινόμαστε στις απαιτήσεις της ζωής</strong>, ν’ ανταποκρινόμαστε σε όλα αυτά που μας ζητούνται και να εκτελούμε πιστά όλες τις προτεραιότητες που οι άλλοι μας ορίζουν. Είμαστε πάντα παρόντες ως εξαίρετα αγόρια ή κορίτσια – και φέρνουμε σε βόλτα αυτό το μαγικό κατόρθωμα για δεκαετίες, χωρίς την παραμικρή ενόχληση ή την παραμικρή ρωγμή στην προσωπικότητά μας.</p>
<p><strong>Μέχρι που ξαφνικά μια μέρα, προς έκπληξη όλων γύρω μας, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μας, σπάμε.</strong> Δεν μπορούμε να σηκωθούμε από το κρεβάτι. Πέφτουμε σε βαριά κατάθλιψη. Αναπτύσσουμε αφόρητο κοινωνικό άγχος. Δεν τρώμε. Μιλάμε ακατάπαυστα χωρίς νόημα. Χάνουμε τον έλεγχο κάποιου μέρους του σώματός μας. <strong>Νιώθουμε την ανάγκη να κάνουμε κάτι που είναι εντελώς εκτός εαυτού</strong>. Γινόμαστε παρανοϊκοί για κάποιο θέμα. Δεν θέλουμε πια ν’ ακολουθήσουμε τους όρους μιας σχέσης, ξεκινούμε εξωσυζυγική σχέση, εντατικοποιούμε τους τσακωμούς, και γενικότερα ταράζουμε την καθημερινότητα με όποιο τρόπο μπορούμε.</p>
<p>Μια ψυχική κατάρρευση, είναι εξαιρετικά ενοχλητική για όλους, κι έτσι, υπάρχει μια έντονη προσπάθεια να θεραπεύσουμε τα συμπτώματα το συντομότερο, να τα εξαφανίσουμε και έτσι να συνεχίσουμε με την καθημερινότητά μας όπως πριν.</p>
<p>Μια τέτοια αντιμετώπιση όμως, δείχνει ότι μάλλον δεν έχουμε καταλάβει τι έχει συμβεί. <strong>Μια κατάρρευση δεν είναι απλά μια ένδειξη προσωρινής τρέλας ή δυσλειτουργίας, αλλά μια πραγματική – αν και άκρως άναρθρη – έκκληση για ψυχική υγεία</strong>. Είναι μια προσπάθεια ενός μέρους του μυαλού μας, να παρασύρει ένα άλλο μέρος, προς την ανάπτυξη και την κατανόηση την οποία αρνούνταν να κάνει μέχρι τώρα. <strong>Αν το δούμε ως παράδοξο, είναι μια προσπάθεια να ξεκινήσει μια διαδικασία ανάρρωσης, μέσα από μια ασθένεια.</strong></p>
<p>Κι έτσι, ο κίνδυνος στο να βλέπουμε μια κατάρρευση μόνο μέσα από μια ιατρική ματιά και να προσπαθούμε να την θεραπεύσουμε άμεσα, είναι ότι μπορεί να χάσουμε ένα μεγάλο μάθημα που είναι ενσωματωμένο μέσα στην ασθένειά μας. Μια κατάρρευση δεν είναι μόνο πόνος, αν και είναι και αυτό φυσικά, αλλά και μια μεγάλη ευκαιρία μάθησης.</p>
<p><strong>Ο λόγος που καταρρέουμε, είναι γιατί τα προηγούμενα χρόνια δεν ήμασταν αρκετά ‘ελαστικοί’</strong>. Υπήρχαν πράγματα που παραμερίζαμε στην άκρη του μυαλού μας, μηνύματα που έπρεπε να προσέξουμε, συναισθηματική μάθηση και επικοινωνία που δεν κάναμε – και τώρα, ο συναισθηματικός μας εαυτός, έχοντας περιμένει υπομονετικά για τόσο καιρό, προσπαθεί να ακουστεί με τον μόνο τρόπο που ξέρει. Είναι σε απόγνωση – και θα πρέπει να τον καταλάβουμε και να συμμεριστούμε την σιωπηλή οργή του. <strong>Το πιο σημαντικό μήνυμα μιας κατάρρευσης, είναι ότι δεν πρέπει να συνεχίσουμε όπως πριν</strong> – ότι τα πράγματα πρέπει ν’ αλλάξουν ή αλλιώς (και αυτό είναι τρομαχτικό όταν το αναγνωρίζουμε), μπορεί να είναι προτιμότερος ο θάνατος.</p>
<p><strong>Γιατί, όμως, δεν μπορούμε ν’ ακούσουμε τις συναισθηματικής μας ανάγκες νωρίτερα με μεγαλύτερη ηρεμία και ν’ αποφύγουμε το μελόδραμα μιας κατάρρευσης;</strong> Διότι, η συνείδηση μας είναι από φύση της τεμπέλα και δυσκολεύεται να διακρίνει τέτοια μηνύματα μέχρι να έρθει η βαρβαρότητα της κατάρρευσης. Για χρόνια, δεν ακούει κάποια στεναχώρια, αποφεύγει ν’ αντιμετωπίσει μια δυσλειτουργία σε μια σχέση ή απορρίπτει κάποιες επιθυμίες.</p>
<p><strong>Θα μπορούσαμε να συγκρίνουμε την κατάρρευση με μια επανάσταση</strong>. Για πολλά χρόνια, ο λαός πιέζει τους κυβερνώντες να ακούσουν τα αιτήματα του και να κάνουν τις απαραίτητες αλλαγές. Για χρόνια, οι κυβερνώντες κάνουν υποτυπώδης κινήσεις, αλλά βασικά δεν ακούνε – μέχρι μια μέρα, ο κόσμος δεν αντέχει άλλο, μπαίνει στο παλάτι, καταστρέφει όλα τα υπάρχοντα και πυροβολεί στην τύχη, αθώους και ενόχους.</p>
<p>Συνήθως οι επαναστάσεις δεν έχουν καλό τέλος. Τα πραγματικά προβλήματα και οι ανάγκες του κόσμου δεν λύνονται, ούτε καν ανακαλύπτονται. Γίνεται ένας εμφύλιος πόλεμος – καμιά φορά κυριολεκτικά, αυτοκτονία. Το ίδιο ισχύει και στην κατάρρευση.</p>
<p>Ένας καλός θεραπευτής, προσπαθεί να ακούσει τα μηνύματα μιας κατάρρευσης, παρά να σιωπήσει την ασθένεια. Συνήθως ανακαλύπτουμε, μέσα από τις ιδιαιτερότητες της, <strong>μια έκκληση για περισσότερο προσωπικό χρόνο, μια πιο στενή σχέση με τον άλλον, έναν πιο ειλικρινή και ολοκληρωμένο τρόπο ύπαρξης, μια αποδοχή ως προς το ποιοι είμαστε σεξουαλικά</strong>. Γι’ αυτό το λόγο, ξεκινάμε να πίνουμε, βάζουμε τον εαυτό μας σε απομόνωση, γινόμαστε άκρως παρανοϊκοί ή μανιακά σαγηνευτικοί.</p>
<blockquote class="td_pull_quote td_pull_center"><p>Μια κρίση όμως, δείχνει όρεξη για ανάπτυξη, η οποία δεν έχει βρει άλλο τρόπο να εκφραστεί.</p></blockquote>
<p>Πολλοί άνθρωποι, μετά από κάποιους τρομαχτικούς μήνες ή και κάποιων χρόνων λένε: «<em>Δεν ξέρω αν θα είχα γίνει καλά, αν δεν είχα αρρωστήσει</em>».</p>
<p>Κατά την διάρκεια μιας κατάρρευσης, συχνά αναρωτιόμαστε αν έχουμε τρελαθεί. Όμως, δεν έχουμε. Σίγουρα συμπεριφερόμαστε πολύ περίεργα, αλλά κάτω από την επιφάνεια, είμαστε σε μια κρυφή, αλλά πολύ λογική αναζήτηση για υγεία. <strong>Δεν έχουμε αρρωστήσει· ήμασταν ήδη άρρωστοι</strong>. Η κρίση, αν καταφέρουμε να την ξεπεράσουμε, είναι η προσπάθεια να ξεφύγουμε από ένα τοξικό status quo, μια επίμονη έκκληση να ξαναχτίσουμε τις ζωές μας πάνω σε μια πιο αυθεντική και ειλικρινή βάση.</p>
<p><em>Πηγή: www.thebookoflife.org</em><em> </em></p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com/%cf%88%cf%85%cf%87%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ac%cf%81%cf%81%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%af-%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af-%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%82/">Τι μπορούμε να μάθουμε από την ψυχική κατάρρευση</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://www.psychografimata.com">Ψυχο-γραφήματα</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.psychografimata.com/%cf%88%cf%85%cf%87%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ac%cf%81%cf%81%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%af-%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af-%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%82/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
