Γεια σου Ina,
Σου απανταω σαν καποιος που ταυτιστηκε σε απιστευτο βαθμο με το αρθρο αυτο.Εχω περασει κ εγω απο τον προβληματισμο του πως γινεται αυτη η στροφη και δεν εχω φυγει εντελως εδω που τα λεμε.Καταρχας να πω οτι εχω κανει ατομικη και ομαδικη ψυχοθεραπεια καθως και δραματοθεραπεια.Αυτα με βοηθησαν πολυ ωστε να ειμαι ο εαυτος μου σε νεες γνωριμιες και γεβικα σε κοινωνικους χωρους που θα ημουν πολυ πιο ντροπαλος και διστακτικος.Αυτο πιστευω ειναι ενα σημαντικο κομματι αλλαγης, αλλα σιγουρα ειναι πιο δυσκολη η στροφη με οσους ηδη ξερεις.Εγω σο ημουν στη θεραπεια εφυγα απο μια παρεα χωρις εξηγησεις, δεν ειναι η ενδεδειγμενη λυση αλα ηταν το καλυτερο που μπορουσα να κανω σ αυτη τη φαση.Γενικα συγκρουσεις δεν μπορουμε αν αποφυγουμε ομως, ειναι ο μονος τροπος.Αλλα νομιζω πρεπει να γινει μια επιλογη σε ποιους αξιζουν οι απολογιες που λες.Απο κει και περα οσο περισσοτερο εισαι ο πραγματικος εαυτος σου, τοσο περισσοτερο κοντα θα ερθεις με οσους θες και τοσο περισσοτερο θα απομακρυνθεις με οσους δε θες στη ζωη σου.
Καλη τυχη 🙂