Από τη Γεωργία Χριστίνα Κανελλοπούλου, Ψυχολόγο – Οικογενειακή Σύμβουλο

Και ξαφνικά προσγειώνεσαι στην ενήλικη ζωή, έχοντας μαζί σου μία αποσκευή. Είναι αυτή η αποσκευή που κουβαλάς από τότε που θυμάσαι τον εαυτό σου. Τι περιέχει αυτή; Όνειρα, στόχους, προσδοκίες, γνώσεις, ικανότητες, επιτυχίες, απογοητεύσεις, φόβους, επιδοκιμασίες, επικριτικές φωνές και άλλα πολλά. Για να γεμίσει αυτή η αποσκευή, χρειάστηκε να περάσουν αρκετά χρόνια, αρκετές καταστάσεις. Έφτασες να είσαι από μικρό παιδί, έφηβος και από έφηβος τώρα ενήλικας. Και τρομάζεις, τρομάζεις πολύ γιατί κάπου εκεί στην εφηβεία νόμιζες πως ξεκαθάρισες την βαλίτσα σου, πέταξες όσα δεν ήθελες και κράτησες αυτά που σε ικανοποιούσαν. Είσαι, όμως σίγουρος ότι κράτησες τα σωστά; Άφησες χώρο στη βαλίτσα για νέα πράγματα, στόχους, εμπειρίες, συναισθήματα; Πέταξες όλα εκείνα που δεν θα χρειαστείς;

Σε όλο αυτό το ταξίδι μέχρι την προσγείωση σου στην ενηλικίωση, ήταν παρόντες ή και απόντες δύο σημαντικοί άνθρωποι, οι γονείς σου.

Ήταν αυτοί που πάσχιζαν με έμμεσο ή άμεσο τρόπο να σου γεμίσουν ή να σου αδειάσουν την βαλίτσα από ό,τι αυτοί θεωρούσαν περιττό. Ήταν αυτοί που σε επιβράβευαν σε μία επιτυχία σου, γεμίζοντας με αυτοεκτίμηση την αποσκευή ή αυτοί που προσδοκούσαν πολλά από σένα, δημιουργώντας χώρο για φόβους και ενοχές. Ήταν αυτοί που σου κρατούσαν το χέρι, που σε συμβούλευαν στις εύκολές και δύσκολες στιγμές. Αυτοί που τελικά κάποιες φορές για όσα επέλεξες ή δεν επέλεξες θα αναφωνήσουν “Είδες που στα έλεγα εγώ;”.

Υπάρχουν, όμως και εκείνοι οι ενήλικες που θα ήθελαν να είχαν γεμίσει τις βαλίτσες τους με άλλες αλήθειες, αυτές που ξέχασαν να τους πουν οι γονείς τους, αυτές που ούτε οι ίδιοι οι γονείς γνώριζαν ή ασυνείδητα έκρυψαν. Στην ερώτηση “Τι θα ήθελες να σου έχουν πει οι γονείς σου για τη ζωή που δεν σου το είπαν;”, οι απαντήσεις ποικίλλουν, είναι μοναδικές και όλους κάπου μας αγγίζουν. Τι απαντήσατε εσείς σε αυτή την ερώτηση;

1. Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΑΙΗ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΗ, ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΦΕΡΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ.

“Ότι υπάρχουν φοβίες, που αν δε τις ζήσω, δε μπορώ να φανταστώ καν ότι υπάρχουν! Ότι η ζωή είναι σκληρή, πολύ σκληρή και μόνο όταν το συνειδητοποιήσει κανείς αυτό.. Παύει να είναι”

“Ότι οι άνθρωποι δε θα σου φερθούν πάντα το ίδιο καλά με εσένα..”

“Ότι η ζωή δε θα σε ανταμείψει υποχρεωτικά, επειδή είσαι καλό παιδί!”

“Το ότι ο κόσμος είναι απαθής και ζει κλεισμένος μέσα στο ψέμα του”

“Ό,τι ο κόσμος που μας περιτριγυρίζει είναι και κακός τελικά…..!!!!!”

2. Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΌΤΕΡΟ ΟΠΛΟ ΣΟΥ. ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ ΣΟΥ, ΝΑ ΣΕ ΑΠΟΔΕΧΕΣΑΙ, ΝΑ ΣΕ ΘΑΜΑΥΜΑΖΕΙΣ.

“Το να εμπιστεύεσαι και να πιστεύεις στον εαυτό σου….”

“Ζήσε παιδί μου τη ζωή σου και ας φας τα μούτρα σου! Η ζωή είναι γεμάτη υπέροχη μαθήματα και εμείς θα  είμαστε μαζί σου σε αυτά. :)”

“Να κοιτάζουμε να είμαστε πρώτα εμείς ευτυχισμένοι για να μπορούμε να την προσφέρουμε στους άλλους.”

“Δεν χρειάζεται να υποδύεσαι τον τέλειο άνθρωπο. Όταν κάνεις λάθος, παραδέξου το, δεν είναι ντροπή. Αυτοσαρκάσου, αποδέξου τις αδυναμίες σου και πάντα να προσπαθείς να βελτιώνεσαι.”

“Δεν υπάρχουν πρέπει στη ζωή. Ζήσε τη ζωή σου όπως εσύ τη θες .Άδραξε κάθε στιγμή και κάθε ευκαιρία.”

“Nα αγαπώ και να προσέχω πρώτα από όλους τον εαυτό μου , να χαρώ την ζωή μου ό,σο είμαι νέα, να διεκδικώ τα θέλω μου , να εκφράζω τα συναισθήματά μου …….πολλά θα ήθελα να μου έχουν πει , μα περισσότερα να μην έχουν κάνει !!!!”

“Να έχεις πάντα φωνή και άποψη. Να βγαίνεις μπροστά να την λες. Αξίζεις. Να το διεκδικείς.”

“Ότι δεν χρειάζεται «να είσαι πάντα η καλύτερη » και να μη φοβάμαι να αποτύχω. Αντιθέτως να χαίρομαι και να παίρνω δύναμη από κάθε αποτυχία που βιώνω αφού αυτή θα με οδηγήσει στην αυτοβελτίωση. Επίσης, δεν έχει σημασία τι έγινες ή θα γίνεις στη ζωή σου, αλλά η προσπάθεια του να γίνεις κάτι. ☺️(εντάξει το δεύτερο μου το είχαν πει αλλά θα ήθελα να το ακούω πιο συχνά)”

“Οι δικές σου ανάγκες ως προτεραιότητα δεν είναι εγωισμός” (..το κατάφερα ομως χάθηκε χρόνος) 😉”

3. ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΗΡΩΕΣ, ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ, ΚΑΤΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ, ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΚΟΥΒΑΛΑΝΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΕΙ.

“Πως είναι κ αυτοί άνθρωποι !!”

“Οι γονείς μας κάναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν. Πολλές φορές αυτό μπορεί να ήταν πολύ λίγο για εμάς. Όμως χρειάζεται πάντα να κοιτάμε πως μεγάλωσαν οι ίδιοι και τι έζησαν εκείνοι ως παιδιά. Θα ήθελα να μου είχαν πει ότι ο κόσμος είναι Παραδεισένιος και ότι όταν αποδέχεσαι και αγαπάς τον εαυτό σου, εκπέμπεις απέραντη αγάπη και αυτό μόνο θα συναντάς στο δρόμο σου! Δεν το ήξεραν όμως. Έτσι τους το μαθαίνω τώρα εγώ!”

“Να ήτανε ειλικρινείς σε όλα τα στάδια τις ζωής μού χωρίς να με προστατεύουν πάντοτε για το τί θα δω η τι θα ακούσω Επίσης να με αφήνανε να κάνω λάθη.”

4. ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ. Η ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ.

“Να μην επωμιστώ αυτό που ενδεχομένως επωμίστηκαν από τους δικούς τους. Να γίνω άνθρωπος εντελώς διαφορετικός από εκείνους όσων αφορά τα λάθη τους κ να μην επιτρέψω στα παιδιά μου αύριο να συμπεριφέρονται σε μένα όπως εγώ σε εκείνους τώρα.

Το κλειδί της επιτυχίας είναι φυσικά να μη γίνω εγώ σαν αυτούς για να μην επιβαρύνω τα παιδιά μου.”

5. Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΗ, ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΗ. ΜΠΟΡΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΝΑ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΧΡΗΜΑ, ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ, ΤΟ ΣΕΞ, ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ. ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΕ ΧΑΛΑΡΗ ΜΑΤΙΑ.

“Χαλαρά , γιατί η ζωή είναι λίγη και η καλή ζωή ακόμα πιο λίγη!!”

“Τίποτα δεν είναι δεδομένο”

“Τiς αλήθειες της”

Οι γονείς τελικά πολλά σου είπαν πολλά δεν σου είπαν, πολλά ανακάλυψες μόνος σου, πολλά θα μάθεις στη συνέχεια της ενήλικης ζωής σου. Μήπως ήρθε η στιγμή να αναλογιστείς και την αντίθετη ερώτηση “Τι εσύ δεν έχεις πει ποτέ στους γονείς σου που θα ήθελες να τους πεις;”

Εύχομαι το δικό σου ταξίδι στην ενηλικίωση να είναι μαγικό, μοναδικό, να σε φέρει πιο κοντά στις αλήθειες σου, να σε κάνει να αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Να πιστέψεις σε σένα. Να συγχωρήσεις τους γονείς σου. Μα πάνω απ’ όλα να συγχωρήσεις τον εαυτό σου. Το αξίζεις!

Πηγή: The Psy Trap

The post Όλα αυτά που θα ήθελες να σου είχαν πει οι γονείς σου για την ζωή appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Από τη Γεωργία Χριστίνα Κανελλοπούλου, Ψυχολόγο – Οικογενειακή Σύμβουλο

Κατά την διάρκεια της ζωή μας, μαθαίνουμε πως είναι σημαντικό να φροντίζουμε. Φροντίζουμε τα παιδιά μας, τους γονείς μας, τα κατοικίδια μας, τον κήπο μας, το σπίτι μας, τα παλιά μας αντικείμενα, οτιδήποτε νιώθουμε πως χρειάζεται την βοήθεια και την υποστήριξη μας. Μέσα σε όλα αυτά, πολλές φορές ξεχνάμε τον ίδιο μας τον εαυτό.

Η αυτοφροντίδα ως έννοια πλέον όχι μόνο άγνωστη δεν μας είναι, αλλά συχνά αποτελεί και το επίκεντρο όλων των συζητήσεων. Φράσεις, όπως “Μη ξεχνάς να φροντίζεις τον εαυτό σου.”, “Η αυτοφροντίδα πρέπει να σου γίνει τρόπος ζωής.”, έχουν μπει στο λεξιλόγιο μας. Έχουν μπει, όμως, πραγματικά στη ζωή μας και αν ναι, πως το αντιλαμβανόμαστε;

Αρχικά, ας ξεκινήσουμε με το να κάνουμε πιο ξεκάθαρο τι ΔΕΝ είναι αυτοφροντίδα:

– Να φερόμαστε εγωκεντρικά, να επευφημούμε συνεχώς τον εαυτό μας μπροστά σε άλλους, να απομονονώμαστε, να λέμε συνέχεια όχι. Αυτοφροντίδα δεν σημαίνει μαθαίνω να φροντίζω τον εαυτό μου για να μείνω μόνος, αλλά μαθαίνω να φροντίζω τον εαυτό μου για να σχετίζομαι αποτελεσματικά με τους άλλους, για να δημιουργώ σημαντικές σχέσεις ζωής.

– Να κάνουμε ό,τι κάνουν οι άλλοι. Η αυτοφροντίδα είναι μία μοναδική, εξατομικευμένη εμπειρία. Αυτό που χρειάζεται ο άλλος δεν σημαίνει πάντα πως το έχουμε ανάγκη και εμείς. Είναι καλό σε αυτήν την περίπτωση να θέσεις στον εαυτό σου την εξής ερώτηση; “Πως θα με φρόντιζα σήμερα αν εγώ ήμουν γονέας του εαυτού μου; Τι είδους φροντίδα θα επέλεγα για τις δικές μου ανάγκες;”

– Αυτοφροντίδα δεν είναι να περιποιείσαι αποκλειστικά το “έξω” σου. Θα ακούσουμε πολύ συχνά φράσεις όπως “πήγα για μασάζ, πήγα κομμωτήριο, πήρα ένα καινούριο ρούχο, άρα με φρόντισα.” Αυτές τις ονομάζουμε ισχνές δόσεις αυτοφροντίδας που λειτουργούν συμπληρωματικά με την περιποίηση του μέσα μας, σε καμία περίπτωση όμως, μεμονωμένα.

– Αυτοφροντίδα δεν είναι να έχω συνεχώς στο μυαλό μου πως θα με φροντίσω, ο,τι πρέπει να με φροντίσω, ότι δεν με φρόντισα τόσο καιρό, σκέψεις που μας οδηγούν συχνά σε άγχος και καταθλιπτικά συναισθήματα. Η αυτοφροντίδα δεν προγραμματίζεται πάντα, είναι τρόπος ζωής που μαθαίνουμε να αυτοματοποιούμε.

Η αυτοφροντίδα αφορά πέντε σημαντικές διαστάσεις που αφορούν το σωματικό, το πνευματικό, το συναισθηματικό, το κοινωνικό και το υπαρξιακό μας κομμάτι.

Αυτά τα πεδία φροντίζουμε, αυτά τα πεδία προσπαθούμε να φέρουμε σε αρμονία.

Τα καθημερινά μας, λοιπόν ερωτήματα που θα αφορούν την αυτοφροντίδα διαμορφώνονται ως εξής:

1. Τι έκανα για το σώμα μου τον τελευταίο μήνα, τι μηνύματα μου στέλνει; Που ακριβώς πονάω και τι θέλει να μου πει με αυτό;

2. Πως προστάτεψα σήμερα τον συναισθηματικό μου κόσμο; Που εξέφρασα τα συναισθήματα μου; Ποιος τα αγκάλιασε πραγματικά; Πόσα όχι ή ναι χρειάστηκε να πω; Ποιος με άκουσε πραγματικά; Πως αισθάνομαι τώρα;

3. Τι άκουσα, τι διάβασα, τι σκέφτηκα που με εξέλιξε και σήμερα; Πως ένιωσα ηρεμία; Ποιους ανθρώπους συνάντησα την τελευταία εβδομάδα και τι είδους συζητήσεις κάναμε; Ποιες θεματικές άγγιξα που με συνεπήραν;

4. Πόσα άτομα συνάντησα αυτόν τον μήνα; Πως νιώθω ότι οι άλλοι σκέφτονται για εμένα; Ποια είναι τα υποστηρικτικά μου συστήματα;

5. Πώς σκέφτομαι για την ζωή και το μέλλον μου; Πώς θα όριζα την ευτυχία; Νιώθω πραγματικά ευτυχισμένος αυτή την περίοδο;

Τέλος, οφείλω να σου προτείνω κάποιούς τρόπους αυτοφροντίδας που ίσως να μην έχεις σκεφτεί μέχρι σήμερα. Μη ξεχνάς πως και εσύ έχεις το δικαίωμα να απορρίψεις αυτούς τους τρόπους αν δεν σου κάνουν ή αν δεν σου αρέσουν. Η αυτοφροντίδα θα είναι πάντα δική σου επιλογή, ευτυχώς! Θα ξεκινάει από εσένα για εσένα και θα καταλήγει πάντα σε ένα συναίσθημα, αυτό της εσωτερικής πληρότητας.

4 tips αυτοφροντίδας:

1. Πρόσθεσε την απλότητα στη ζωή σου. Πολύ νερό, αφαίρεση παλιών και αχρησιμοποίητων αντικειμένων στο σπίτι, έκφρασης αγάπης με ένα σημείωμα στον σύντροφό σου.

2. Μη γεμίζεις με πολλά αντικείμενα την ζωή σου. Πέταξε και τα βαριά συναισθήματα. Αναλογίσου πάνω στο συναίσθημα της ντροπής και της ενοχής. Τι σου τα προκαλεί και με ποιόν τρόπο τα συντηρείς; Αναλογίσου ποια ενοχικά άτομα γνωρίζεις ή έχεις στη ζωή σου που δεν σου κάνουν καλό.

3. Ξεκίνησε κάποιο είδος διαλογισμού. Παρατήρησε αν έχεις μάθει να αναπνέεις σωστά, κυρίως όμως αν αντέχεις τις σιωπές μέσα στην ημέρα σου.

4. Επισκέψου έναν ειδικό ψυχικής υγείας. Για να εκφραστείς, να ακουστείς, να σε ακούσεις, να βρεις νέους δρόμους που θα διαχειρίζεσαι όλα εκείνα που σε δυσκολεύουν.

Μη ξεχνάς να γεμίζεις το ποτήρι της αυτοφροντίδας σου!

Πηγή: The Psy Trap

The post Αυτοφροντίδα – Σιγουρέψου αν την κάνεις σωστά appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Από τη Γεωργία Χριστίνα Κανελλοπούλου, Ψυχολόγο – Οικογενειακή Σύμβουλο

Ένα σύνηθες φαινόμενο κατά την διάρκεια της προσχολικής ηλικίας είναι η δημιουργία ενός φανταστικού φίλου. Τα παιδιά, πέρα από τους φανταστικούς διαλόγους με τις κούκλες και τα παιχνίδια τους, συχνά δημιουργούν φανταστικούς φίλους που τους δίνουν όνομα και χαρακτηριστικά. Στο άκουσμα “Μαμά δεν το έκανα εγώ, το έκανε η Μαρία”, “Μπαμπά κάνε στην άκρη θα πατήσεις τον Κώστα”, οι περισσότεροι γονείς τείνουν να ανησυχούν πως το παιδί τους έχει κάποιο πρόβλημα και μάλιστα πολλοί δεν διστάζουν να πάρουν την γνώμη του ειδικού. Η αλήθεια, όμως είναι πως οι γονείς δεν θα πρέπει να ανησυχούν, αντιθέτως να χαίρονται καθώς είναι μία φυσιολογική διαδικασία στην πορεία της  ψυχοσυναισθηματικής και γνωστικής ανάπτυξης του παιδιού.

Τι είναι οι φανταστικοί φίλοι;

Τα παιδιά ανάμεσα στην ηλικία των 3- 5 ετών τείνουν να δημιουργούν ένα φανταστικό φίλο που τον κρατούν συνήθως μέχρι την ηλικία των 7 ετών. Σπάνια ένα παιδί μπορεί να κρατήσει έναν φανταστικό φίλο μέχρι την προ εφηβεία, κάτι που ίσως να είναι ανησυχητικό. Στα κορίτσια το φαινόμενο είναι πιο συχνό. Αυτός ο φανταστικός φίλος έρχεται τη στιγμή που το παιδί αρχίζει να χτίζει την προσωπικότητά του, μία στιγμή που χρειάζεται αυτόν τον φίλο καθώς  αρχίζει να αντιλαμβάνεται τι είναι πραγματικότητα και τι φαντασία και κινείται ανάμεσα σ’ αυτές τις δύο καταστάσεις.

Ο φανταστικός φίλος θα έχει όνομα, θα έχει εξωτερικά, αλλά και εσωτερικά χαρακτηριστικά και όλα αυτά θα θέλουν τα παιδιά να τα μοιραστούν με τους γονείς τους.

Με λίγα λόγια, είναι πολύ σημαντικός ο φίλος τους και θέλουν να τον γνωρίσουν στους γονείς τους, κάτι που δεν διστάζουν να κάνουν.

Ποια είναι η λειτουργία των φανταστικών φίλων;

Ο φανταστικός φίλος είναι αυτός που θα είναι δίπλα στο παιδί σε στιγμές άγχους. Είναι εκείνες οι στιγμές που το παιδί τον χρειάζεται πιο πολύ. Ο φανταστικός φίλος θα είναι δίπλα του σε κάθε του φόβο, όπως ο φόβος για κάποιο ζώο, ο φόβος για το σκοτάδι, ο φόβος για το νερό, ο φόβος για τα φαντάσματα. Είναι αυτό ο φίλος που θα ενθαρρύνει το παιδί στο να μη φοβάται, που θα του κάνει συντροφιά ή που θα έχει και ο ίδιος κοινούς φόβους. Το παιδί μαζί του αισθάνεται ασφάλεια. Ακόμη, τα παιδιά μέσω του φανταστικού φίλου, μπορεί να εκφράσουν ανάγκες και επιθυμίες τους που υπό άλλες συνθήκες θα δείλιαζαν να εκφράσουν. Για παράδειγμα, μπορούν μέσω του φανταστικού φίλου, να δείξουν τόσο την αγάπη τους, όσο και την λύπη τους προς τους γονείς. Κάποιες φορές ο φανταστικός φίλος είναι αυτός που θα πάρει πάνω του τις ευθύνες των πράξεων των παιδιών. Ένα συχνό παράδειγμα είναι όταν το παιδί κάνει μία αταξία και ισχυρίζεται πως το έχει κάνει “ο φανταστικός” του φίλος και όχι ο ίδιος. Ο φανταστικός φίλος τη δεδομένη στιγμή χρησιμοποιείται ως μία ασπίδα προστασίας από την τιμωρία.

Ποιος είναι ο ρόλος του γονέα απέναντι στους φανταστικούς φίλους;

Το πρώτο βήμα που οφείλει να κάνει ένας γονιός είναι να αναγνωρίσει και να αποδεχτεί τον φανταστικό φίλο του παιδιού του. Να μη δείξει ταραχή ή ανησυχία ως προς το παιδί και φυσικά να μη το τιμωρήσει λες και έχει κάνει κάτι λάθος. Όσο πιο ψύχραιμα το αντιμετωπίσει ο γονέας, τόσο πιο πολύ θα βοηθήσει στην φυσιολογική ανάπτυξη του παιδιού του. Θα ήταν καλό να αρχίσει να ρωτάει με ενδιαφέρον προς το παιδί του ερωτήσεις για αυτόν τον φίλο, να τον συμπεριλάβει ως ένα νέο μέλος στην οικογένεια με ίσα δικαιώματα. Μ’ αυτόν τον τρόπο το παιδί θα νιώσει την αποδοχή των γονιών του ως προς το ίδιο και τις επιλογές του.

Κάποιες φορές χρειάζεται να αφήνουμε την φαντασία μας ελεύθεροι και ως ενήλικες. Σκέψου αν  είχες έναν φανταστικό φίλο στην ενήλικη ζωή, που και με ποιόν τρόπο θα ήθελες να σε βοηθήσει; Η απάντηση που θα δώσεις θα σε κάνει σίγουρα να κατανοήσεις καλύτερα το παιδί σου και να αγαπήσεις τον φανταστικό του φίλο. Η φαντασία αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά όπλα του παιδιού για την ανάπτυξη της γνωστικής και συναισθηματικής εξέλιξής του. Άλλωστε ο φανταστικός φίλος είναι μέρος της προσωπικότητας του παιδιού που αξίζει να γνωρίσουμε για να γνωρίσουμε καλύτερα και το παιδί μας.

The post Οι φανταστικοί φίλοι των παιδιών – Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Από τη Γεωργία Χριστίνα Κανελλοπούλου, Ψυχολόγο – Οικογενειακή Σύμβουλο

Η εποχή των διακοπών πλησιάζει. Φαντάζομαι πως και εσύ θα αγαπάς τις στιγμές που βρίσκεσαι με φίλους, οικογένεια, αγαπημένα πρόσωπα. Παρόλο, όμως που τα Χριστούγεννα είναι η γιορτή που αναμένεται πιο πολύ από όλες τις άλλες, είναι και μία περίοδος που δημιουργεί έντονο άγχος και στρες, που πολλές φορές δυσκολευόμαστε να διαχειριστούμε.

Αν και φέτος σε τρομάζει το άγχος και η θλίψη που φέρνουν μαζί τους οι γιορτινές μέρες, παρακάτω έχω να σου προτείνω τρία απλά βήματα, βήματα τα οποία θα σου προσφέρουν όχι μόνο πιο αισιόδοξες διακοπές, αλλά και μία πιο αισιόδοξη στάση προς την ζωή. Φέτος, αποφάσισε να εστιαστείς όχι σε όλα αυτά που σε αγχώνουν, αλλά σε όλα εκείνα που σε κάνουν να νιώθεις ευλογία.

Με ποια τρία ιδιαίτερα βήματα μπορεί να συμβεί αυτό;

1. Καθόρισε δέκα λεπτά μέσα στην ημέρα σου όπου θα σταματάς όλες σου τις δραστηριότητες, θα απομακρύνεις όλα τα εξωτερικά ερεθίσματα και θα εστιάζεις σε όλα αυτά που έχεις κατακτήσει, που σου έχουν προσφερθεί και που σου χαρίζουν γεμάτα χαμόγελα μέσα στην καθημερινότητά σου. Συνήθως, αυτά που σε γεμίζουν χαμόγελα είναι πιο απλά από όλα αυτά που φαντάζεσαι:

• Το αγαπημένο σου φαγητό.
• Η καλημέρα που σου στέλνει κάθε πρωί ο σύντροφός σου
• Η διαδρομή από την οποία πηγαίνεις κάθε μέρα στην δουλειά
• Η ώρα που απολαμβάνεις τον αγαπημένο σου καφέ και διαβάζεις ένα βιβλίο.
• Η στιγμές που απλά δεν κάνεις τίποτα και ξεκουράζεις το σώμα και το πνεύμα σου.
• Ο τρόπος που πέφτει πάνω σου ο σκύλος σου την στιγμή που γυρνάς σπίτι από μία κουραστική ημέρα.

2. Φτιάξε μία λίστα με όλα αυτά που σου αρέσουν και θαυμάζεις σε ένα άλλο πρόσωπο που υπάρχει στη ζωή σου. Σου προτείνω να τα γράψεις και να στείλεις στο άτομο, στο οποίο απευθύνονται. Έπειτα, ζήτησε και από τον ίδιο να σου πει τι του αρέσει και τι θαυμάζει σε εσένα.
3. Δημιούργησε ένα “γκρουπ σύνδεσης” και κάλεσε όλα τα άτομα που θα βρεθείτε μαζί τα Χριστούγεννα. Ζήτησε από τον καθένα να γράψει ένα πράγμα που του αρέσει πολύ πάνω  του και ένα που δεν του αρέσει. Στη συνέχεια, διοργάνωσε μία βραδιά, όπου θα βρεθείτε όλοι μαζί και θα ανταλλάξετε τις απαντήσεις σας, αλλά και τα βαθύτερα συναισθήματά σας. Πόσες φορές στις γιορτές, πέρα από φαγητό, πότο, χορό, υπάρχει το μοίρασμα συναισθημάτων, ακόμη και αρνητικών; Τι θα έλεγες να τους προσκαλέσεις όλους σε μία τέτοια βραδιά πραγματικής σύνδεση;

Μη ξεχνάς πως οι διακοπές των Χριστουγέννων δεν είναι κάτι άλλο, πάρα ένα ακόμη κομμάτι της όμορφης ζωής σου. Εστίασε στο πως θέλεις να ζεις την κάθε σου μέρα. Και να θυμάσαι, το άγχος είναι μέρος της ζωής, δεν είναι όμως η ίδια σου η ζωή. Μην του επιτρέπεις να καταλαμβάνει περισσότερο χώρο από όσο του αναλογεί.

Χαρούμενες Διακοπές!

Πηγή: The Psy Trap

The post Όταν οι διακοπές των Χριστουγέννων προκαλούν άγχος appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Από τη Γεωργία Χριστίνα Κανελλοπούλου, Ψυχολόγο – Οικογενειακή Σύμβουλο

Έφτασε η εποχή που πάλι θα γεμίσεις με ερωτήματα τον εαυτό σου για το ποια δώρα είναι κατάλληλα να προσφέρεις στα πρόσωπα που αγαπάς. Το ερώτημα αυτό γίνεται πιο δύσκολο όταν αυτά τα αγαπημένα σου πρόσωπα διανύουν μία δύσκολη περίοδο στη ζωή τους, κατά την οποία τους έχει κυριεύσει το άγχος και η θλίψη.

Έχεις σκεφτεί ποτέ πως τα δώρα σου μπορεί να είναι διαφορετικά από ό,τι φαντάζεσαι, αλλά παράλληλα τόσο μοναδικά και αναγκαία για ένα πρόσωπο που καταβάλλεται από άγχος; Στα φετινά Χριστούγεννα έχω να σου προτείνω κάποιες ιδέες για δώρα που μπορείς να κάνεις σε αυτά τα άτομα που “περνούν δύσκολα” στις γιορτές, δώρα που θα τους δώσουν φωτεινό χαμόγελο στην θλίψη, ανακούφιση στο επίπονο συναίσθημα του άγχους.

1. Φτιάξε ένα cd με τραγούδια που σου γεμίζουν χαρά, χαμόγελο, έμπνευση και ελπίδα. Πρόσθεσε σε αυτό το cd ακόμα και τραγούδια που βρίσκεις παιδικά ή ‘’ανόητα’’. Σίγουρα ο άνθρωπος που θα του το προσφέρεις θα σκάσει ένα χαμόγελο μόλις τα ακούσει. Άλλωστε εκεί που δεν μπορούν να βοηθήσουν οι λέξεις, μπορεί να μιλήσει η μουσική. Και η μουσική μιλάει πάντα μέσα στις καρδιές.
2. Στείλε ένα μήνυμα αγάπης στο κινητό, υπενθύμισε τους πως είσαι εκεί γι’ αυτούς και πως τους σκέφτεσαι. Θυμήσου πως αυτό το μήνυμα το έχουν ανάγκη και θα αποτελεί μία τεράστια αγκαλιά στα μοναχικά συναισθήματα που τους κατακλύζουν.
3. Αγόρασε τους ένα βιβλίο ζωγραφικής antistress. Κυκλοφορούν μάλιστα τέτοια βιβλία με Χριστουγεννιάτικα σκίτσα που σε τοποθετούν απευθείας σε γιορτινή ατμόσφαιρα. Μέσω της ζωγραφικής το άτομο αποφορτίζεται, νιώθει την χαρά  της δημιουργίας, αποτυπώνει όλα του τα αρνητικά και ανέκφραστα συναισθήματα στο χαρτί.
4. Πρότεινε μία έξοδο σε αυτά τα άτομα και προσπάθησε να τα βγάλεις έξω από το σπίτι. Πολλές φορές ψάχνουν συντροφιά, θέλουν να απεγκλωβιστούν από τον μαύρο σύννεφο τους, αλλά δεν ξέρουν πως να ζητήσουν βοήθεια. Ίσως να ντρέπονται ή να φοβούνται την απόρριψη. Κάνε εσύ, λοιπόν, το πρώτο βήμα και κανόνισε μία έξοδο σε ένα μέρος που ξέρεις πως κάποτε  τους άρεσε. Βοήθησε τους επίσης στα γιορτινά ψώνια τους, παρότρυνέ τους να αγοράσουν οι ίδιοι ένα δώρο στον εαυτό τους.
5. Κανόνισε ένα πάρτι με πυτζάμες και καλή διάθεση. Όταν ένα άτομο βιώνει κατάθλιψη ή στρες είναι καλό να βρίσκεται σε μέρη όπου αισθάνεται ασφαλές. Διοργάνωσε ένα ήσυχο πάρτι στο σπίτι του ατόμου, κάλεσε πρόσωπα που ξέρεις ότι θα ήθελε να έχει κοντά  του, διάλεξε μία όμορφη Χριστουγεννιάτικη ταινία και ετοίμασε την καλύτερη σου διάθεση. Θα νιώσει ασφάλεια στον χώρο του και θα πειστεί πως η χαρά μπορεί να βρίσκεται  ακόμα και στα πιο μικρά πράγματα.
6. Αγόρασε  ένα ημερολόγιο ευχών και θετικών μηνυμάτων για το νέο έτος που έρχεται.Πολύ συχνά αυτές οι ευχές είναι όλα όσα θα ήθελαν να ακούσουν ή να πουν οι ίδιοι στον εαυτό τους.
7. Δημιούργησε ένα κουτί επιβράβευσης και γράψε πρώτος ποια κομμάτια αγαπάς στον άνθρωπο αυτόν. Έπειτα δώσε του αυτό το κουτί και ζήτησε του να ορίσει μία συγκεκριμένη ημέρα μέσα στην εβδομάδα που θα διαβάζει όσα του έγραψες.
8. Από αυτά τα άτομα απουσιάζει η φροντίδα του εαυτού τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά. Δημιούργησε ένα πακέτο φροντίδας και περιποίησης για τους ίδιους, όπως ένα κουτί με αρωματικά έλαια, ένα πακέτο μασάζ και περιποίησης σώματος, ένα καλάθι γεμάτο από σοκολάτες και ζεστά ροφήματα. Χρειάζεται να ανακαλύψουν ξανά την χαλαρή τους πλευρά.

Να θυμάσαι πως ακόμα και αν όλα τα παραπάνω δώρα δεν βοηθήσουν άμεσα τα άτομα που αγαπάς, σίγουρα θα έχεις προσθέσει ένα λιθαράκι πιο κοντά στο να βρουν την φωτεινή τους πλευρά.

Καλές Γιορτές!

Πηγή: The Psy Trap

The post Ιδέες για δώρα σε πρόσωπα που βιώνουν άγχος και θλίψη appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Από τη Γεωργία Χριστίνα Κανελλοπούλου, Ψυχολόγο – Οικογενειακή Σύμβουλο

Κάποια στιγμή αποφάσισα να φτιάξω μία λίστα με όλα τα “καλά παιδιά” που γνωρίζω ή έχω γνωρίσει στη ζωή μου, με εκείνους τους ενήλικες που κουβαλούν για χρόνια την ταμπέλα του καλού, του ήσυχου, του επιτυχημένου, του υποχωρητικού, του βολικού. Συνειδητοποίησα πως τελικά είναι πολλά τα “καλά παιδιά” που γνωρίζω και συχνά μάλιστα είναι αυτά που δεν αργούν να επισκεφτούν το γραφείο ενός θεραπευτή.

Αποφάσισα πως στις επόμενες συνεδρίες μου, όταν συναντάω “το σύνδρομο του καλού παιδιού”, θα προσπαθώ όχι μόνο να το κατανοήσω, αλλά να βοηθήσω το άτομο να αποτινάξει από πάνω του αυτή την βαριά ταμπέλα. Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο πρέπει και το ίδιο το άτομο να την έχει κατανοήσει, αποδεχτεί και να θέλει φυσικά να απαλλαχτεί από αυτή. Μη ξεχνάς άλλωστε πως όλα αυτά που κουβαλάς έχουν ένα δευτερογενές όφελος, μία εθιστική δύναμη που δεν σε αφήνει να τα εγκαταλείψεις. Τι σημαίνει να είσαι άραγε καλός ή να αναγνωρίζεσαι ως καλός από τους άλλους; Πίστεψε με είναι παραπλανητικό, ύπουλο και σε οδηγεί πολύ συχνά σε συγκρουσιακή σχέση τόσο με τους άλλους όσο και με τον εαυτό σου.

Καλό παιδί είναι αυτό που ακούει τους γονείς τους, που είναι καλός μαθητής, που είναι ευγενικός, που δεν φωνάζει, δεν θυμώνει, εκφράζει μόνο τα θετικά του συναισθήματα, δεν κλαίει, δεν γκρινιάζει, δεν λέει όχι.

Μπορεί αυτό το καλό παιδί να επιβιώσει με όλα αυτά τα καθήκοντα που τον βαραίνει η ταμπέλα του.

Σαν παιδί ίσως και να επιβιώσει, θα πιεστεί, αλλά θα τα καταφέρει για να ικανοποιήσει τις ανάγκες των γονιών του ή των σημαντικών άλλων. Σαν ενήλικας όμως; Θα αντιδράσει, θα φωνάξει, θα οριοθετήσει, θα ακούσει επιτέλους τις δικές του ανάγκες;

Ένας καθηγητής μου, μου είχε πει κάποτε πως στη ζωή υπάρχουν δύο επιλογές, “είτε επαναστατείς είτε συμβιβάζεσαι.”

Το καλό παιδί καταλήγει πολύ συχνά ως ένας συμβιβασμένος ενήλικας που ζει μία ζωή που δεν θα ήθελε να ζει, κάνοντας επιλογές που δεν είναι δικές του. Από την άλλη πλευρά, αν το καλό παιδί καταλήξει να γίνει ένας επαναστάτης ενήλικας, θα είναι πολύ κοντά σε αυτό που θέλει να είναι, σε αυτό που πάντα επιθυμούσε. Αυτό, όμως θα επιφέρει και κάποιες συνέπειες. Συνέπειες που πολλές φορές τα “καλά παιδιά” στα γραφεία των ψυχολόγων δεν νιώθουν έτοιμα να τις διαχειριστούν. Ποιες μπορεί να είναι αυτές;

– Θυμός και απομάκρυνση των άλλων
– Μοναχικότητα
– Περισσότερες ευθύνες
– Άσχημη αντίδραση από τους άλλους
– Eνοχικό συναίσθημα και χαμηλή αυτοεκτίμηση

Όταν το άτομο συνειδητοποιεί πως το “καλό” παιδί δεν έχει να του προσφέρει τίποτα καλό, αρχίζει η αλλαγή, η εξέλιξη, η γνωριμία με τον πραγματικό του εαυτό.

Πλέον ξέρει, πως δεν γίνεται να αρέσει σε όλους. Δεν μπορεί να λέει σε όλα ναι. Οφείλει να βάζει προτεραιότητες. Οι άνθρωποι θα θυμώνουν μαζί του. Πολλοί από αυτούς που αγαπάει δεν θα τον κατανοούν πάντα. Θα αισθάνεται πολλές φορές μόνος. Οφείλει να αγαπήσει την μοναχικότητα. Όταν αντιδράει, πολλοί θα απομακρύνονται από κοντά του. Το “καλό παιδί” αρχίζει να μαθαίνει πως στη ζωή υπάρχουν αποχωρισμοί.
Μετά από αρκετή εσωτερική δουλειά με τον εαυτό του πείθεται πως δεν μπορεί ευτυχώς να τα κάνει όλα τέλεια, και κυρίως δεν μπορεί συνεχώς να ικανοποιεί τις προσδοκίες των άλλων.
Το “καλό παιδί” μπορεί να θυμώσει, να στεναχωρηθεί, να κλάψει, να αποτύχει σε μία δουλειά, να προδώσει μία σχέση, να πάρει κιλά, να αθετήσει μία υπόσχεση του, να βαρεθεί, να αντιδράσει, να αλλάξει.

Και όλα αυτά γιατι μπορεί πλεόν να απαρνηθεί αυτή την ταμπέλα. Γιατί γνωρίζει πως δεν υπάρχουν καλά ή κακά παιδιά. Υπάρχουν φωτεινά και σκοτείνα κομμάτια της παιδικής ηλικίας. Αυτά τα κομμάτια σαν ενήλικας θα αγκαλιάσει. Αυτά θα γνωρίσει μέσα από την θεραπεία.

“Πως θα μου μιλούσες αν δεν ήθελες να φανείς καλή στα ματιά μου;”, αποκρίθηκα στην θεραπευόμενη μου. Αυτή χαμογέλασε. Ήξερε πως έφτασε η ώρα να αποχωριστεί το καλό παιδί.

Πηγή: The Psy Trap

The post Όταν σταμάτησα να είμαι το καλό παιδί appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Από τη Γεωργία Χριστίνα Κανελλοπούλου, Ψυχολόγο – Οικογενειακή Σύμβουλο

Μας έχει περικυκλώσει ένα κύμα επινοημένων ψυχικών διαταραχών. Από πού όμως  προέρχεται αυτό; Ολοένα και περισσότεροι ενήλικες και παιδιά πέφτουν στην παγίδα να χαρακτηριστούν ψυχικά ασθενείς και να θυσιαστούν στο βωμό του χρήματος και των ψυχοφαρμακευτικών εταιρειών.

Όσο και αν έχει μεγαλώσει η βιομηχανία χορήγησης ψυχοφαρμάκων, οι ψυχίατροι σε συνεργασία με φαρμακοβιομηχανίες δουλεύουν σκληρά για να επινοήσουν ακόμη περισσότερες ψυχικές διαταραχές και να διευρύνουν  την αγορά τους. Οι ψυχίατροι ανά τον κόσμο βλέπουν το άτομο ως πελάτη. Κάνουν τον κόσμο να ανησυχεί για ασήμαντα προβλήματα και για χαρακτηριστικά του εαυτού που είναι φυσιολογικά. Για παράδειγμα αν ένα άτομο είναι υπερβολικά ντροπαλό το κατατάσσουν κατευθείαν στη κατηγορία των κοινωνικά φοβικών. Ακόμη και για κάποιες περιστασιακές καταστάσεις, όπως επιλόχεια κατάθλιψη ή μελαγχολία που χρήζουν βοήθειας και υποστήριξης του ατόμου, οι ψυχίατροι  χορηγούν πάντα ως εύκολη λύση ένα ψυχοφάρμακο.

Kανείς, όμως από τους ψυχιάτρους δεν ομολογεί με την σειρά του πόσο επικίνδυνα είναι τα ψυχοφάρμακα και τι παρενέργειες μπορούν να προκαλέσουν τόσο στη  σωματική υγεία του ατόμου όσο και στη προσωπική και κοινωνική του ζωή (αιτία πολλών εγκλημάτων).

Ο εθισμός στα ψυχοφάρμακα είναι τεράστιος και όσο πιο πολύ διάστημα τα παίρνει  το άτομο τόσο πιο πολύ εθίζεται στον παντοτινό ρόλο του “ασθενούς”.

Τι πρέπει όμως να γίνει για να μειωθεί και ίσως να εξαλειφθεί αυτό το φαινόμενο της εμπορευματοποίησης των ψυχικών ασθενειών; Σίγουρα ένα πρώτο βήμα είναι να καταρριφθούν οι μύθοι για τις ψυχικές διαταραχές. Δεν είναι όλα τα προβλήματα ψυχικές ασθένειες και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται έτσι. Τόσο τα παιδιά όσο και οι ενήλικες χαρακτηρίζονται συχνά με “ψυχικές διαταραχές” που βασίζονται αποκλειστικά και μόνο σε ενδείξεις συμπεριφορών. Πριν γίνει ο χαρακτηρισμός, καλό θα ήταν να υπάρχουν κάποιες εξετάσεις που να το διαγιγνώσκουν αξιόπιστα, όπως εγκεφαλογραφήματα και να μην στιγματίζονται τα άτομα με την ταμπέλα της ψυχικής διαταραχής για μία ζωή λαμβάνοντας επικίνδυνα ψυχιατρικά φάρμακα. Η φαρμακευτική αγωγή τόσο των παιδιών όσο και των ενηλίκων διαταραχών είναι μία βιομηχανία κέρδους. Ας μη την αφήσουμε να ανθίσει και άλλο!

Πηγή: The Psy Trap

The post Εμπορευματοποίηση ψυχικών διαταραχών appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Από τη Γεωργία Χριστίνα Κανελλοπούλου, Ψυχολόγο – Οικογενειακή Σύμβουλο

Στο άκουσμα της λέξης “τοξικός”, μας έρχεται αυτομάτως στο νού κάτι αρνητικό, κακό, άσχημο, μολυσματικό που θα πρέπει να αποφύγουμε και να απομακρύνουμε από κοντά μας. Στη ζωή μας τοξικό δεν είναι μόνο ένα υλικό αντικείμενο π.χ απόβλητα, καυσαέριο. Τοξικός μπορεί να είναι και ένας άνθρωπος ή μία σχέση που έχουμε. Πόσο κοντά σε τοξικούς ανθρώπους βρισκόμαστε; Τι χαρακτηριστικά έχουν αυτοί οι άνθρωποι και πώς επηρεάζουν τη σωματική και ψυχική μας υγεία; Άτομα που ασκούν χειριστική επιρροή πάνω μας. Πόσο εύκολα μπορούμε να τους αναγνωρίσουμε και με ποιούς τρόπους θα καταφέρουμε να τους απομακρύνουμε από κοντά μας;

Οι χειριστικοί άνθρωποι μπορούν να υπάρξουν με πολλά προσωπεία, σε όλα τα επίπεδα των σχέσεων της καθημερινότητάς μας: τοξικός σύντροφος, τοξικός συνάδελφος, τοξικός φίλος. Η παρουσία αυτών των ανθρώπων στη ζωή μας, μας εξαντλεί τόσο συναισθηματικά όσο και σωματικά και ρουφάει όλη μας την ενέργεια, γεμίζοντάς μας αρνητισμό, νευρικότητα, κόπωση, θυμό, θλίψη και ενοχές με συνέπεια να οδηγούμαστε πολύ συχνά σε αγχώδεις και καταθλιπτικές διαταραχές.

Ποιά είναι τα χαρακτηριστικά ενός τοξικού- χειριστικού ατόμου:

Γκρινιάζουν συνεχώς. Αυτά τα άτομα δεν είναι ποτέ ευχαριστημένα και δεν αντλούν με τίποτα ικανοποίηση από τους άλλους και τη ζωή τους.

Είναι άτομα υπερβολικά που εκφράζονται με έναν δραματικό τρόπο. Ζουν τη δική τους πραγματικότητα, πιστεύουν ότι τα δικά τους προβλήματα είναι μεγαλύτερα από οποιουδήποτε άλλου και δραματοποιούν κάθετί που τους συμβαίνει.

Έχουν σε έντονο βαθμό το αίσθημα της ζήλιας και του ανταγωνισμού. Άτομα με επικριτικό ύφος που τείνουν να υποτιμούν τις σχέσεις τους και τα προτερήματα των άλλων ανθρώπων, μειώνοντάς τους συνεχώς.

Είναι κατά βάση άτομα με ναρκισσιστική προσωπικότητα. Εγωκεντρισμός, εγωισμός, αμφιθυμία, και αντικοινωνικότητα είναι κάποια από τα βασικά χαρακτηριστικά τους. Οτιδήποτε και αν κάνουν θέλουν να τους προσφέρει ένα προσωπικό όφελος.

Άτομα, τα οποία στην προσπάθεια να κρύψουν την δική τους χαμηλή αυτοεκτίμηση, τους αρέσει να κάνουν παρέα με αυτούς που θεωρούν κατώτερούς τους.

Έχουν ένα μόνιμο αρνητισμό για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Δεν θα σου ευχηθούν ποτέ “Καλή επιτυχία” και στο άκουσμα της κάθε τους λέξης θα κρύβεται ένα κύμα απαισιοδοξίας.

Λένε πολλά ψέματα, είτε μικρά είτε μεγάλα προκειμένου να αποφύγουν συγκρούσεις.

Δεν αποδέχονται τον άλλον γι’αυτό που πραγματικά είναι και επιζητούν πάντα την αλλαγή, χωρίς να θέλουν να αλλάξουν οι ίδιοι.

Άτομα παρεμβατικά, αυταρχικά, τα οποία προσπαθούν συνεχώς να επιβάλλουν την άποψή τους.

Αν αναγνωρίζετε πολλά από τα παραπάνω χαρακτηριστικά στον σύντροφο, στον φίλο σας ή σε κάποιον συνάδελφο σας, αν νιώθετε “στραγγισμένος” τόσο σωματικά όσο και ψυχικά, μήπως ήρθε η ώρα να απομακρύνετε αυτό το άτομο από τη ζωή σας; Συνήθως τα άτομα αυτά με έναν μαγικό τρόπο δημιουργούν σχέσεις εξάρτησης και χειραγώγησης, όπου κανείς δεν μπορεί να τους εγκαταλείψει εύκολα γιατί έχουν την ικανότητα να αποδυναμώνουν  την αυτονομία και την ανεξαρτησία του άλλου.

Οι χειριστικοί χαρακτήρες παίρνουν τα ηνία της ζωής μας και την κατευθύνουν.

“Είναι σαν να περπατάμε τη δική μας ζωή, με τα δικά τους πόδια.”

Με ποιούς τρόπους μπορούμε να απαλλαγούμε από αυτούς τους τοξικούς ανθρώπους;

Αρχικά, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι βρισκόμαστε σε μία τέτοια σχέση. Πολλές φορές περνάνε αρκετά χρόνια μέχρι να το καταλάβουμε και να μετακινηθούμε ή και κάποιες φορές δυστυχώς δεν το συνειδητοποιούμε ποτέ.

Δεν πρέπει να προσπαθήσουμε ποτέ να αλλάξουμε έναν χειριστικό άνθρωπο. Αυτό που πρέπει να άλλαξουμε είναι ο τρόπος που σκεφτόμαστε γι’ αυτόν, να δούμε με πιο “καθαρά γυαλιά” τη συμπεριφορά του και έπειτα να αλλάξουμε τη δική μας συμπεριφορά.

Αξιολογούμε πόσο σημαντική είναι για μας η κάθε σχέση. Αν κατέχει σημαντική θέση στη ζωή μας, τότε είναι καλό να μιλήσουμε ανοιχτά με αυτό το άτομο για όσα μας ενοχλούν και μας προβληματίζουν.

Βάζουμε όρια και μαθαίνουμε να λέμε όχι. Τολμούμε να διαφωνήσουμε και να πούμε την άποψή μας με θάρρος, τόλμη και ειλικρίνεια.

Δεν διστάζουμε να ζητήσουμε τη βοήθεια κάποιου ειδικού.

Αν βλέπουμε ότι δεν υπάρχει άλλη λύση, απομακρυνόμαστε τελείως από το συγκεκριμένο άτομο είτε είναι φίλος, είτε σύντροφος, είτε ακόμη και συγγενικό πρόσωπο.

Σημαντικό κομμάτι μέσα σε όλα τα παραπάνω είναι να αναγνωρίσουμε τον δικό μας ρόλο μέσα στις σχέσεις μας. Εμείς πως είμαστε μέσα στο ρόλο του συντρόφου, του φίλου, του συναδέλφου και πως συνηθίζουμε να συμπεριφερόμαστε; Μόνο όταν κάνουμε την απαραίτητη αυτοκριτική μας, μπορούμε να διακρίνουμε και τα λάθη των άλλων.

Να θυμάστε πως η κάθε σχέση στη ζωή μας είτε είναι φιλική, είτε συναδελφική είτε ερωτική, πρέπει να μας πηγαίνει πάντα μπροστά, να μας εξελίσσει ως ανθρώπους, να μας κάνει να είμαστε η καλύτερη πτυχή του εαυτού μας. “Κανείς δεν μπορεί να μας πληγώσει χωρίς την συγκατάθεσή μας.” Μαχάτμα Γκάντι

The post Τοξικές σχέσεις: Απομακρύνοντας τους χειριστικούς ανθρώπους από τη ζωή μας appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Από τη Γεωργία Χριστίνα Κανελλοπούλου, Ψυχολόγο – Οικογενειακή Σύμβουλο

Το καλοκαίρι είναι η αγαπημένη εποχή των περισσότερων ατόμων. Είναι μία εποχή που περιμένουμε να έρθει και να φέρει μαζί της θετικά συναισθήματα, ήλιο, θάλασσα, όμορφες στιγμές και ανεβασμένη ψυχολογία. Όμως, όσο παράξενο και αν ακούγεται η κατάθλιψη ζει και υπάρχει και στους καλοκαιρινούς μήνες, κάνοντας αισθητή την παρουσία της στις ζωές πολλών ανθρώπων. Μάλιστα, σύμφωνα με έρευνες, τα ποσοστά κατάθλιψης παγκοσμίως αυξάνονται από Μάϊο μέχρι αρχές Σεπτέμβρη.

Αναρωτιέσαι γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό; Οι λόγοι είναι πολλοί και ιδιαίτερης σημασίας ο καθένας. Ουσιαστικά, το καλοκαίρι μιλάμε για μία εποχιακή κατάθλιψη, μία εποχιακή συναισθηματική διαταραχή. Βλέπουμε, λοιπόν πώς όχι μόνο ο χειμώνας αποτελεί κάποιες φορές “εχθρό” της συναισθηματικής μας κατάστασης, αλλά και το καλοκαίρι μπορεί να μεταμορφωθεί σε ένα “μαύρο τέρας μελαγχολίας” που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε.

Ποιοι λόγοι μπορούν να οδηγήσουν το άτομο σε καλοκαιρινή κατάθλιψη;

1. Εξωτερική εμφάνιση και χαμηλή αυτοεκτίμηση. Το καλοκαίρι είναι η εποχή που αναδεικνύεται το σώμα μας περισσότερο. Η θάλασσα παραμένει στις πρώτες επιλογές των περισσότερων και η έκθεση του σώματος με μαγιό δυσκολεύει τα άτομα με διαστρεβλωμένη εικόνα σώματος. Δυσκολεύει όλους αυτούς που δυσανασχετούν με την εξωτερική τους εμφάνιση, τα κιλά τους και την εικόνα του σώματος τους να νιώσουν καλά με τον εαυτό τους και να απολαύσουν τις καλοκαιρινές στιγμές. Όλο αυτό οδηγεί στην αύξηση των επιπέδων άγχους καθώς και όλων των μελαγχολικών συναισθημάτων. Συναισθήματα και σκέψεις όπως “είναι χάλια το σώμα μου”, “δεν αξίζω”, “είμαι η χειρότερη και η πιο άσχημη σε ολόκληρη την παραλία”. Σκέψεις, οι οποίες σαμποτάρουν τον εαυτό μας και μειώνουν την αυτοεκτίμησή μας. Μάλιστα, οι άνθρωποι που βιώνουν όλα τα παραπάνω, τείνουν να αποφεύγουν τις καλοκαιρινές εκδηλώσεις και την θάλασσα, με αποτέλεσμα να απομονώνονται από τους άλλους και να αυξάνουν παράλληλα το καταθλιπτικό σύμπτωμα.

2. Ελεύθερος χρόνος και περισσότερες αρνητικές σκέψεις. Το καλοκαίρι είναι η εποχή, όπου οι περισσότεροι θα πάρουν άδεια από την δουλειά τους, θα έχουν περισσότερο χρόνο χαλάρωσης, ξεκούρασης και προσωπικών στιγμών. Κάποιες φορές, όμως ο ελεύθερος χρόνος μπορεί να λειτουργήσει αρνητικά στον τρόπο που σκεφτόμαστε για εμάς, για τις σχέσεις μας, για την δουλειάς μας, για όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Κάποιες φορές ο ελεύθερος χρόνος μας κάνει να σκεφτόμαστε περισσότερο όλα αυτά που μας απασχολούν σε σημείο υπερανάλυσης.

Η υπεραναλυση ομως, συχνα φερνει παραλυση. Παραλυση τόσο σωματικη οσο και συναισθηματικη, προκαλωντας μας συχνα επιπονα και δυσαρεστα συναισθηματα.

3. Οικονομικά προβλήματα. Η καθημερινότητα μας είναι γεμάτη από οικονομικές υποχρεώσεις και οικονομικές δυσκολίες που απομακρύνουν από όλα αυτά που θα ήθελες να κάνεις το καλοκαίρι. Λες όχι στις διακοπές, σε μία βραδινή έξοδο, στο καινούριο φόρεμα που ήθελες να αγοράσεις. Και όλα αυτά σε κάνουν να αναρωτιέσαι τι νόημα έχει το καλοκαίρι αν δυσκολεύομαι οικονομικά, αν δεν μπορώ να ζήσω όλα αυτά που θέλω; Το άγχος για ακόμα μία φορά κάνει την εμφάνιση του, προκαλώντας μας στενάχωρα συναισθήματα. Ακόμα και αν επιλέξουμε τελικά να πάμε διακοπές, κάποιες φορές βιώνουμε ενοχές λόγω των οικονομικών δυσκολιών, ένα συναίσθημα αυτοκατηγορίας και τιμωρίας του εαυτού εν όψει οικονομικών δυσκολιών.

4. Η υψηλή θερμοκρασία και η μεγαλύτερη διάρκεια της ημέρας. Η αφόρητη, υπερβολική ζέστη προκαλεί ένα αίσθημα δυσφορίας στο σώμα και στην υγεία μας, κάτι που πολύ συχνά τείνει να ρίχνει την ψυχολογία μας.

Σίγουρα όπως κάθε κατάθλιψη, έτσι και η καλοκαιρινή μπορεί να αντιμετωπιστεί, ακόμα και να την σταματήσουμε πριν καν μας επισκεφτεί. Με ποιους τρόπους μπορεί να γίνει αυτό;

– Υγιεινός τρόπος ζωής και καλός ύπνος. Η έλλειψη ύπνου, καθώς και η ανθυγιεινή διατροφή ενισχύουν τα συμπτώματα κατάθλιψης. Είναι σημαντικό το καλοκαίρι να τρεφόμαστε σωστά και να κοιμόμαστε αρκετά. Άλλωστε η ψυχή ακολουθεί το σώμα. Αν αισθάνεται το σώμα μας καλά ακολουθεί και η ψυχή, και φυσικά το αντίθετο.

– Ενδυνάμωση αυτοεκτίμησης και αγάπη προς τον εαυτό μας. Ήρθε η ώρα να αναλογιστείς πάνω στα θετικά εξωτερικά και εσωτερικά σου κομμάτια, να αρχίζεις να αποδέχεσαι τα αρνητικά σου σημεία, να προσπαθείς να αλλάξεις προς το καλύτερο, πάντα με γνώμονα την σωματική και ψυχική σου υγεία και όχι κάτω από πίεση και εξαντλητικές δίαιτες. Είναι σημαντικό να σε αγαπήσεις και να σε αγκαλιάσεις. Είναι απαραίτητο αυτό το καλοκαίρι να νιώθεις καλά με τον εαυτό σου. Να αφήσεις τον πραγματικό σου εαυτό ελεύθερο, αυθόρμητο και αυθεντικό.

– Προτεραιότητες και ποιοτικός χρόνος. Είναι η ώρα να πάρουμε μολύβι και χαρτί και να σημειώσουμε μικρούς στόχους και προτεραιότητες, με τις οποίες θα θέλαμε να ασχοληθούμε το φετινό καλοκαίρι. Είναι σημαντικό να επενδύσουμε σε ποιοτικό χρόνο με τα αγαπημένα μας πρόσωπα, να προσφέρουμε στιγμές ξεγνοιασιάς στον εαυτό μας, να ασχοληθούμε με δραστηριότητες και χόμπι που πάντα θέλαμε, αλλά ποτέ δεν βρίσκαμε την κατάλληλη στιγμή.

– Αναζήτηση βοήθειας από ειδικό. Δεν είναι ντροπή να ζητήσουμε την βοήθεια κάποιου ειδικού ψυχικής υγείας, αν δούμε πως τα συμπτώματα της καταθλιπτικής διάθεσης συνεχίζουν και μας κλέβουν το χαμόγελο από το καλοκαίρι μας. Δεν πρέπει να αγνοούμε το πως νιώθουμε την κάθε στιγμή, να ακούμε το συναίσθημα μας και να το εκφράζουμε. Η ψυχική υγεία άλλωστε είναι το πολυτιμότερο δώρο που μπορούμε να προσφέρουμε στον εαυτό μας όλες τις εποχές του χρόνου.

The post Καλοκαιρινή κατάθλιψη; Και όμως υπάρχει! appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Από τη Γεωργία Χριστίνα Κανελλοπούλου, Ψυχολόγο – Οικογενειακή Σύμβουλο

Μία από τις πιο συχνές φράσεις που ακούμε όσο είμαστε παιδιά, αλλά και μεγαλώνοντας είναι “Μα τι θα πει ο κόσμος;“. Πολλοί ενήλικες κουβαλούν αυτή την φράση ως φορτίο, ως εμπόδιο στις αλλαγές τους, ακόμη και ως κριτήριο για τις επιλογές της ζωής τους.
Μήπως και εσύ ανήκεις σ’ αυτήν την κατηγορία; Μήπως κάθε φορά που θέλεις να κάνεις μία αλλαγή, μία μετάβαση, κάτι το διαφορετικό, σκέφτεσαι την γνώμη των άλλων, καταπιέζοντας την δική σου επιθυμία και στέλνοντας παράλληλα ένα τεράστιο “όχι” στον εαυτό σου;

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Η ανάγκη να ικανοποιούμε πρώτα τους άλλους και ύστερα τον εαυτό μας καθοδηγεί τις επιλογές μας, την ποιότητα των σχέσεων μας, ακόμα και την ίδια μας τη ζωή. Ο άνθρωπος είναι ένα κοινωνικό ον, κάτι που σημαίνει πως θέλει να ανήκει κάπου και πως έχει ενδιαφέρον για την γνώμη των άλλων. Δεν είναι άλλωστε λίγες οι φορές που ζητάμε την γνώμη των σημαντικών άλλων, τόσο για να πάρουμε επιβεβαίωση όσο και για να διαμορφώσουμε μία τελική, δική μας γνώμη που θα κουμπώνει με το μέσα μας, που θα μας ταιριάζει.

Τι γίνεται όμως, όταν οι επιλογές μας έχουν ως στόχο να ικανοποιούν τους άλλους; Γιατί μας είναι τόσο σημαντικό να αποφύγουμε την αρνητική κριτική και να γίνουμε αρεστοί;

Ο φόβος της κριτικής καθώς και η έλλειψη αυτοεκτίμησης αποτελούν δύο από τις βασικές αιτίες μέσα μας που συντηρούν το “τι θα πει ο κόσμος”. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι μία έννοια εύθραυστη και ευμετάβλητη και αναπτύσσεται από τα πρώτα χρόνια της ζωής του ατόμου. Σε αυτήν παίζουν σημαντικό ρόλο οι γονείς ή οι σημαντικοί άλλοι, που γίνονται ο καθρέφτης του ατόμου. Αν νιώθω πως αρέσω σε αυτούς, αν αισθάνομαι την πλήρη αποδοχή, τότε με αποδέχομαι και νιώθω εμπιστοσύνη ως προς τις επιλογές μου. Αν συμβεί όμως το αντίθετο, αν νιώθω πως δεν αξίζω, αν δεν παίρνω την αγάπη και την αποδοχή όπως την φανταζόμουν, απομακρύνομαι τόσο από την υψηλή αυτοεκτίμηση όσο και από τις πραγματικές μου επιθυμίες. Αυτό σημαίνει πως μπορώ ακόμα και να προδώσω τις προσωπικές μου αξίες, αρκεί “να μη πει τίποτα κακό ο κόσμος για εμένα”. Και όταν προδώσουμε τις προσωπικές μας αξίες, η ζωή μας πλέον δεν είναι στα χέρια μας και αισθανόμαστε πως έχουμε χάσει την “πυξίδα” μας.

Κάποιες φορές πάλι η φωνούλα “τι θα πει ο κόσμος”, δεν ανήκει σε εμάς τους ίδιους, αλλά αποτελεί μία εσωτερικευμένη φωνή που συνηθίζαμε να ακούμε ίσως από μικρή ηλικία.

Μία φωνή της μαμάς, του μπαμπά, της γιαγιάς, της δασκάλας. Όλες αυτές τις φωνές που στην ενήλικη ζωή φοβόμαστε να εγκαταλείψουμε, ακόμα και αν δεν λειτουργούν σε εμάς.

Τρόποι για να ξεπεράσεις τον φόβο κριτικής και να έρθεις πιο κοντά με τον εαυτό σου

1. Ξεχώρισε τι έχεις πραγματικά ανάγκη τη δεδομένη στιγμή και τι όχι. Ποιες είναι οι πραγματικές σου επιθυμίες, καθώς και ποιες αξίες δεν θέλεις να προδώσεις στη ζωή σου. Ποιες αξίες και ιδανικά δεν θα πρόδιδες ακόμα και για ένα αγαπημένο σου πρόσωπο;

2. Κάνε την διάκριση μέσα σου. Με ποιόν θέλεις να μοιράζεσαι, τι και γιατί; Δεν χρειάζεται οι άλλοι να ξέρουν τα πάντα για εμάς. Επέλεξε με προσοχή τα υποστηρικτικά σου δίκτυα.

3. Θυμήσου περιστατικά αρνητικής κριτικής που έχεις δεχθεί και “ξόρκισέ” τα. Το να θυμηθούμε περιστατικά που μας πλήγωσαν, περιστατικά όπου βιώσαμε την απόρριψη και την μη αποδοχή, μας κάνουν να τα δούμε με μία διαφορετική οπτική, με μία ματιά ενήλικη που μπορεί να αγκαλιάσει ζεστά τον πληγωμένο εαυτό μας.

4. Θέσε ρεαλιστικές προσδοκίες από εσένα και από τους άλλους. Μη περιμένεις από τους άλλους να κατανοούν και να αποδέχονται όλες σου τις κινήσεις. Μην έχεις απαιτήσεις από τον ίδιο σου τον εαυτό να τα κάνεις όλα σωστά.

5. Κράτησε κάποια κομμάτια αποκλειστικά για τον εαυτό σου. Είναι εκείνα που δεν θα μοιραστείς με κανέναν, όλα εκείνα που και εσύ κάποιες φορές τα απωθείς στο ασυνείδητο και απλά σε καθοδηγούν, χωρίς να τα ελέγχεις.

6. Εντόπισε τις φωνές των άλλων μέσα σου και αποφάσισε ποιες από αυτές θέλεις να κρατήσεις και ποιες να εγκαταλείψεις. Επέλεξε να κρατήσεις τις φωνές που ταιριάζουν με τα πιστεύω σου, όλες εκείνες τις θετικές φωνές που σε εξελίσσουν.

7. Άρχισε να μιλάς όμορφα τόσο για τον εαυτό σου όσο και για τις πράξεις σου. Αν θεωρείς πως αυτό είναι δύσκολο να γίνει πράξη, μπορεί να δοκιμάσεις για αρχή δύο απλούς τρόπους : – προσπάθησε να μιλάς κάθε μέρα για πέντε λεπτά μπροστά στον καθρέφτη και να εκφράζεις θετικά σχόλια, – Γράψε ένα γράμμα αγάπης προς τον εαυτό σου.

Εύχομαι να επιλέγεις καθημερινώς να κάνεις αυτό που πραγματικά θέλεις, εύχομαι να νιώθεις με αυτή σου την επιλογή ελεύθερος και ουσιαστικά ευτυχισμένος!

Πηγή: The Psy Trap

The post Τι θα πει ο κόσμος; Τρόποι να διαχειριστώ τον φόβο κριτικής appeared first on Ψυχο-γραφήματα.