Σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Journal of Tourism Analysis, όσοι ταξιδεύουν συχνά είναι πιο ευτυχισμένοι στη ζωή τους σε σχέση με αυτούς που δεν ταξιδεύουν καθόλου. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με επικεφαλής τον βοηθό καθηγητή Chun-Chu (Bamboo) Chen, από το School of Hospitality Business Management του Πανεπιστημίου της Washington, προκειμένου να μελετηθεί γιατί κάποιοι ταξιδεύουν πιο συχνά από άλλους και αν η τουριστική εμπειρία έχει μακροπρόθεσμη επίδραση στην ευτυχία και την ευεξία ενός ανθρώπου.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όσοι ταξιδεύουν τακτικά, τουλάχιστον 120 χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι τους, αναφέρουν 7% περισσότερη ευτυχία σε σχέση με αυτούς που ταξιδεύουν σπάνια ή καθόλου. Όπως αναφέρει ο επικεφαλής, παρ’ όλο που η οικογενειακή ζωή, η δουλειά, οι φίλοι παίζουν μεγαλύτερο ρόλο στην ευτυχία μας, η συγκέντρωση ταξιδιωτικών εμπειριών φαίνεται να έχει επίσης μια μικρή, αλλά ορατή επίδραση στην ικανοποίησή μας στη ζωή. Ουσιαστικά, τονίζει τη σημασία του να μπορούμε να βγούμε από τη ρουτίνα μας και να ζήσουμε νέες εμπειρίες.

Προηγούμενες μελέτες είχαν εξετάσει τη μείωση του στρες και άλλα οφέλη υγεία από τα ταξίδια, αλλά εξέταζαν μονάχα την επίδραση ενός ταξιδιού ή απόδρασης. Η εν λόγω έρευνα, από την άλλη, εξετάζει τα οφέλη σε βάθος ενός έτους και έρχεται να προσθέσει νέα δεδομένα στα ευρήματα.

Οι συμμετέχοντες στη μελέτη ρωτήθηκαν για τη σημασία του ταξιδιού στη ζωή τους, για τον χρόνο που περνούν σχεδιάζοντας μελλοντικές διακοπές, όπως και για το πόσα ταξίδια πηγαίνουν τον χρόνο. Από τους 500 συμμετέχοντες, περισσότεροι από τους μισούς ανέφεραν περισσότερα από 4 ταξίδια αναψυχής το έτος και μόλις το 7% δεν έκανε καθόλου διακοπές.

Με τους ταξιδιωτικούς περιορισμούς λόγω Covid-19 να αναμένεται να χαλαρώσουν στο μέλλον, η έρευνα αυτή μπορεί να επηρεάσει τόσο τους τουρίστες, όσο και τη βιομηχανία τουρισμού. Με βάση τα αποτελέσματα, ο Chen αναφέρει ότι οι ταξιδιωτικές εταιρίες, τα resort, ακόμη και οι αεροπορικές θα μπορούσαν να λανσάρουν εκστρατείες στα social media, όπως δημιουργώντας hashtag για τα επιστημονικά οφέλη των ταξιδιών, ούτως ώστε να «ξυπνήσει» ξανά το ενδιαφέρον των εν δυνάμει ταξιδιωτών για να συζητήσουν και να μοιραστούν απόψεις για το ταξίδι.

Η έρευνα δείχνει ότι όσο περισσότερο οι άνθρωποι μιλούν για τα ταξιδιωτικά τους πλάνα, τόσο πιο πιθανό είναι να τα πραγματοποιήσουν. Συνεπώς, η εν λόγω έρευνα θα μπορούσε να τους δώσει ένα κίνητρο για να οραματιστούν το επόμενο Covid-free ταξίδι τους.

The post Φέρνουν τα ταξίδια την ευτυχία; appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Πηγή: huffingtonpost.gr

The post Πώς τα άτομα με διπολική διαταραχή επηρεάζονται από την άνοιξη appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Η τακτική επαφή με τη φύση αποτελεί «φάρμακο» για την ψυχοσωματική υγεία. Οι άνθρωποι που περνούν αρκετό χρόνο στη φύση, κοντά σε δέντρα, νερά και βουνά, έχουν μειωμένη ανάγκη να πάρουν φάρμακα για το άγχος, την υπέρταση, το άσθμα και άλλες παθήσεις, σύμφωνα με μια νέα φινλανδική επιστημονική μελέτη.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρ Άνου Τουρούνεν του Φινλανδικού Ινστιτούτου για την Υγεία και την Ευημερία στο Ελσίνκι, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό επαγγελματικής και περιβαλλοντικής ιατρικής «Occupational & Environmental Medicine», ανέλυσαν στοιχεία για 7.321 ανθρώπους που ζουν σε μεγάλες πόλεις. Αξιολογήθηκε πόσο συχνή, εύκολη ή κοντινή πρόσβαση είχαν σε χώρους πρασίνου και νερού (σε απόσταση έως ένα χιλιόμετρο από το σπίτι τους), όπως μεγάλους κήπους, πάρκα, δάση, ποτάμια και λίμνες και πώς αυτό σχετιζόταν με τα φάρμακα που έπαιρναν.

Διαπιστώθηκε ότι όσοι απολάμβαναν τη φύση έως τέσσερις φορές την εβδομάδα, είχαν γενικά μειωμένη πιθανότητα κατά 33% να παίρνουν διαφόρων ειδών ψυχοφάρμακα (αγχολυτικά, αντικαταθλιπτικά, υπνωτικά), καθώς επίσης 36% μικρότερη πιθανότητα να παίρνουν φάρμακα κατά της υπέρτασης και 26% κατά του άσθματος.

Η μελέτη συμπέρανε ότι «η έκθεση στα φυσικά περιβάλλοντα θεωρείται πως είναι ωφέλιμη για την ανθρώπινη υγεία». Όσο συχνότερη είναι η επίσκεψη σε χώρους πρασίνου και νερού μέσα στην πόλη ή γύρω από αυτήν, τόσο μειώνεται η ανάγκη για χρήση διαφόρων φαρμάκων.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

The post Η συχνή επαφή με τη φύση αντίδοτο στη φαρμακευτική αγωγή appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Από τους Mala Rao & Richard A. Powell

Μετάφραση: Μύρω Χριστοδούλου

Το κλίμα στον κόσμο αλλάζει σε κάθε περιοχή και σε ολόκληρο το κλιματικό σύστημα, επιβεβαίωσε η Διακυβερνητική Ομάδα Εργασίας για την Κλιματική Αλλαγή στην έκθεση της «Climate Change 2021: the Physical Science Basis» τον Αύγουστο του 2021. [1] Ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Αντόνιο Γκουτέρες τον περιέγραψε ως «κόκκινο κωδικό για την ανθρωπότητα». Ο κώδωνας κινδύνου της έκθεσης ήταν «εκκωφαντικά δυνατός» αφού διευκρίνισε το αδιαμφισβήτητο ότι «οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από την καύση ορυκτών καυσίμων και την αποψίλωση των δασών πνίγουν τον πλανήτη μας και θέτουν δισεκατομμύρια ανθρώπους σε άμεσο κίνδυνο και ότι πολλές από τις αλλαγές εξελίσσονται σε μη αναστρέψιμες.»  [2]

Για τους οικολογικά ανήσυχους, περισσότερο ενοχλητικό από αυτή την αποκαλυπτική είδηση είναι το απαράμιλλο επίπεδο αδιαφορίας με το οποίο αντιμετωπίζεται η κλιματική κρίση από πολλούς, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βρίσκονται σε θέσεις επιρροής. Το οικο-άγχος μεγαλώνει και υποδεικνύει τον χρόνιο φόβο της περιβαλλοντικής καταστροφής που πιθανώς περιεγράφηκε για πρώτη φορά το 2017 από την Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία. [3] Αν και δεν θεωρείται ακόμη επίσημα ως διαγνώσιμη πάθηση, η αναγνώριση του οικο-άγχους και των πολύπλοκων ψυχολογικών του αντιδράσεων αυξάνεται, όπως και οι υπερβολικές επιπτώσεις του στα παιδιά, τους νέους και τις κοινότητες με τους λιγότερους πόρους για να ξεπεράσουν τις δυσμενείς συνέπειες της κλιματική κρίσης. [3]

Έχει σημασία το οικολογικό άγχος μπροστά στις πιο γνωστές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη σωματική υγεία, όπως είναι το άγχος που προκαλείται από τη ζέστη, το άσθμα, οι αλλεργίες, οι μεταδιδόμενες ασθένειες και οι συνέπειες στην υγεία από τις πλημμύρες και την ξηρασία;  Η πραγματική επιβάρυνση και οι συνέπειες του δεν έχουν ακόμη εκτιμηθεί, αλλά είναι πιθανό να είναι σημαντικές και δυνητικά επιζήμιες για τα άτομα και την κοινωνία. Τα στοιχεία δείχνουν μια σαφή συσχέτιση μεταξύ των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής και των αυξημένων πιθανοτήτων κατάθλιψης, χαμηλής διάθεσης, ακραίας ψυχικής δυσφορίας, διαταραχής μετατραυματικού στρες, αυτοκτονίας και περαιτέρω επιδείνωσης σε άτομα με ιστορικό ψυχικής ασθένειας. [4] Μια μελέτη στις ΗΠΑ έδειξε υψηλά επίπεδα φόβου μεταξύ των ερωτηθέντων ηλικίας 27 έως 45 ετών για τα παιδιά τους που παλεύουν μέσα από μια κλιματική αποκάλυψη και τη συνεκτίμηση της κλιματικής αλλαγής στις αναπαραγωγικές τους επιλογές. [5,6] Ενώ το εύρος αυτού του άγχους είναι άγνωστο, είναι πιθανό να αυξηθεί παγκοσμίως.

Άγχος στους νέους

Μια έρευνα παιδοψυχιάτρων στην Αγγλία το 2020, διέκρινε έντονα ότι περισσότεροι από τους μισούς ανθρώπους (57%) βλέπουν τα παιδιά και τους νέους αγχωμένους σε σχέση με την κλιματική κρίση και την κατάσταση του περιβάλλοντος. [7,8] Το κλιματικό άγχος δεν περιορίζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο και επιβεβαιώθηκε πρόσφατα από τη «μεγαλύτερη και διεθνέστερη» έρευνα για το κλιματικό άγχος σε νέους ηλικίας 16 έως 25 ετών μέχρι σήμερα, η οποία έδειξε ότι τα ψυχολογικά (συναισθηματικά, γνωστικά, κοινωνικά και λειτουργικά) βάρη της κλιματικής αλλαγής «επηρεάζουν βαθιά τεράστια ποσοστά αυτών των νέων σε όλο τον κόσμο». [9]

Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι ερωτηθέντες από χώρες στον «παγκόσμιο νότο», που μπορεί να έχουν βιώσει ή να έχουν παρατηρήσει την κλιματική αλλαγή, εξέφρασαν μεγαλύτερη ανησυχία και μεγαλύτερο αντίκτυπο στον τρόπο που λειτουργούν αλλά, σημαντικός αριθμός από όλες τις χώρες ανέφερε ότι αισθάνονταν «πολύ ή εξαιρετικά ανήσυχοι και ότι τα συναισθήματα τους για την κλιματική αλλαγή επηρέασαν την καθημερινότητά τους».

Επιπλέον, είναι η πρώτη μελέτη που δίνει πληροφορίες για το πώς τα συναισθήματα των νέων συνδέονται με συναισθήματα προδοσίας και εγκατάλειψης από τις κυβερνήσεις και τους ενήλικες.

Οι κυβερνήσεις θεωρείται ότι αποτυγχάνουν να ανταποκριθούν επαρκώς, αφήνοντας τους νέους «χωρίς μέλλον» και «την ανθρωπότητα καταδικασμένη».

Οι επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης στην ψυχική υγεία έχουν έντονες συνέπειες. Οι ψυχολογικές αντιδράσεις όπως η αποφυγή συγκρούσεων, ο φόβος, η ανεπάρκεια και η παραίτηση, αποτελούν σοβαρά εμπόδια στη συλλογική δράση για τον μετριασμό της περαιτέρω υπερθέρμανσης του πλανήτη και για την οικοδόμηση στρατηγικών ανθεκτικότητας και προσαρμογής. Αψηφώντας τις επιπτώσεις του αυξανόμενου οικο-άγχους ενέχεται ο κίνδυνος επιδείνωσης της υγείας και των κοινωνικών ανισοτήτων μεταξύ εκείνων που είναι περισσότερο ή λιγότερο ευάλωτοι σε αυτές τις ψυχολογικές επιβαρύνσεις. Οι κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις — που είναι ακόμα αόρατες και μη καταγεγραμμένες— θα επιβαρύνουν σημαντικά το εθνικό κόστος αντιμετώπισης της κλιματικής κρίσης.

Τι πρέπει να γίνει για να μετριαστεί η αύξηση του άγχους για το περιβάλλον; Η καλύτερη πιθανότητα για αύξηση της αισιοδοξίας και της ελπίδας στους οικολογικά ανήσυχους νέους και ηλικιωμένους είναι να διασφαλιστεί η πρόσβαση τους στις καλύτερες και πιο αξιόπιστες πληροφορίες για τον μετριασμό και την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή. Ιδιαίτερα σημαντικές είναι οι πληροφορίες σχετικά με το πώς θα μπορούσαν να συνδεθούν περαιτέρω με τη φύση, τη συμβολή τους, σε ατομικό επίπεδο, σε πράσινες επιλογές και πώς να ενώσουν τις δυνάμεις τους με κοινότητες και ομάδες ομοϊδεατών.

Το να περνάμε χρόνο στη φύση ως οικογένεια είναι μία από τις πολλές ενέργειες που προτείνονται για τη διαχείριση της οικολογικής δυσφορίας σε παιδιά και νέους από το Βασιλικό Κολλέγιο Ψυχιάτρων. [10] Το να βοηθάμε τα άτομα να αναπτύξουν τη συναισθηματική τους ανθεκτικότητα και αισιοδοξία είναι επίσης επωφελές.

Η κλιματική κρίση είναι μια υπαρξιακή απειλή και ο φόβος για το μέλλον δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί πλήρως μέχρις ότου τεθεί σε εφαρμογή μια κοινή παγκόσμια στρατηγική για την αντιμετώπιση της βασικής αιτίας, την υπερθέρμανση του πλανήτη και για να δώσει σε όλους -ιδιαίτερα στους νέους και στις πιο ευάλωτες κοινότητες- την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Ο John Kenneth Galbraith, διακεκριμένος Αμερικανός οικονομολόγος, αναφέρει: «Όλοι οι μεγάλοι ηγέτες είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό: την προθυμία να αντιμετωπίσουν χωρίς περιστροφές το μεγάλο άγχος του λαού τους κατά τη διοίκησή τους. Αυτή είναι η ουσία της ηγεσίας». Πρέπει να ελπίζουμε ότι οι ηγέτες μας αναγνωρίζουν τις προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας, την ανάγκη να δράσουμε τώρα και τη δέσμευση που απαιτείται για να δημιουργήσουμε ένα μονοπάτι προς ένα πιο ευτυχισμένο και υγιές μέλλον, χωρίς να αφήνουμε κανέναν πίσω.

Βιβλιογραφία

1. InterGovernmental Panel on Climate Change. 2021. https://www.ipcc.ch/site/assets/uploads/2021/08/IPCC_WGI-AR6-Press-Release_en.pdf.
2. United Nations. UN secretary-general calls latest IPCC climate report ‘code red for Humanity’, stressing ‘irrefutable’ evidence of human influence. 2021. https://www.un.org/press/en/2021/sgsm20847.doc.htm
3. Clayton S, Manning CM, Krygsman K, Speiser M. Mental health and our changing climate: impacts, implications, and guidance. American Psychological Association, and ecoAmerica, 2017. https://www.apa.org/news/press/releases/2017/03/mental-health-climate.pdf.
4. Lawrence E, Thompson R, Fontana G, Jennings N. The impact of climate change on mental health and emotional wellbeing: current evidence and implications for policy and practice. Grantham Institute Imperial College London Briefing paper, 2021. 10.25561/88568
5. Schneider-Mayerson M, Leong KL. Eco-reproductive concerns in the age of climate change. Clim Change 2020;163:1007-23. doi:10.1007/s10584-020-02923-y.
6. Carrington D. Climate ‘apocalypse’ fears stopping people having children—study. Guardian 2020.https://www.theguardian.com/environment/2020/nov/27/climate-apocalypse-fears-stopping-people-having-children-study.
7. Watts J, Campbell D. Half of child psychiatrists surveyed say patients have environment anxiety. Guardian 2020.https://www.theguardian.com/society/2020/nov/20/half-of-child-psychiatrists-surveyed-say-patients-have-environment-anxiety
8. Royal College of Psychiatrists. The climate crisis is taking a toll on the mental health of children and young people. 2020. https://www.rcpsych.ac.uk/news-and-features/latest-news/detail/2020/11/20/the-climate-crisis-is-taking-a-toll-on-the-mental-health-of-children-and-young-people?searchTerms=child%20psychiatrists%20survey
9. Marks E, Hickman C, Pihkala P, et al. Young people’s voices on climate anxiety, government betrayal and moral injury: a global phenomenon.https://ssrn.com/abstract=3918955 or 10.2139/ssrn.3918955
10. Royal College of Psychiatrists. Eco-distress: For parents and carers. https://www.rcpsych.ac.uk/mental-health/parents-and-young-people/information-for-parents-and-carers/eco-distress-for-parents-and-carers

Πηγή: blogs.bmj.com

The post Η κλιματική κρίση και η άνοδος του οικολογικού άγχους appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Οι άνθρωποι σε μία χώρα είναι πιθανότερο να πιστεύουν στο «κακό μάτι», στον διάβολο, στη μαγεία και γενικότερα στις δαιμονικές δυνάμεις, όσο πιο εξαπλωμένες είναι οι λοιμώδεις νόσοι και όσο οι ίδιοι αρρωσταίνουν συχνότερα από τα μικρόβια, σύμφωνα με μία νέα διεθνή επιστημονική έρευνα.

Η μελέτη, που συμπεριέλαβε και την Ελλάδα, με τίτλο «Εξηγώντας την αρρώστια με το κακό», δείχνει ότι όχι μόνο στο μακρινό παρελθόν αλλά και στην εποχή μας αρκετοί άνθρωποι τείνουν να ερμηνεύουν την ύπαρξη των ασθενειών με τη δράση δαιμονικών δυνάμεων.

Οι ερευνητές από πολλές χώρες, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Μπροκ Μπαστιάν της Σχολής Ψυχολογικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης στην Αυστραλία, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Proceedings B» της Βασιλικής Εταιρείας Επιστημών της Βρετανίας, ανέλυσαν δειγματοληπτικά στοιχεία από 3.130 άτομα σε 28 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα (με βάση σχετικά ερωτηματολόγια για την πίστη στο κακό), καθώς και παρόμοια παλαιότερα στοιχεία για περίπου 58.000 ανθρώπους σε 50 χώρες, συσχετίζοντάς τα με δεδομένα για την εξάπλωση των παθογόνων οργανισμών και των ασθενειών.

Διαπιστώθηκε ότι σε χώρες όπου ιστορικά οι λοιμώδεις νόσοι είναι πιο εξαπλωμένες, οι άνθρωποι ήταν και είναι ακόμη πιθανότερο να πιστεύουν στη δύναμη του κακού, στις μαγγανείες και γενικότερα στη δράση αόρατων δαιμονικών δυνάμεων στον κόσμο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν στον Μεσαίωνα η πανώλη («μαύρος θάνατος») θέρισε την Ευρώπη, το κυνήγι κατά των -πραγματικών ή φανταστικών- μαγισσών έφθασε στο τραγικό αποκορύφωμά του, ενώ ακόμη και σήμερα παρατηρούνται ανάλογα φαινόμενα ιδίως στην Αφρική, που μαστίζεται από λοιμώδεις νόσους όπως ο Έμπολα.

Σε ορισμένες χώρες (Νιγηρία, Μπαγκλαντές, Φιλιππίνες, Κίνα κ.ά.) είναι σήμερα πιο αισθητή αυτή η συσχέτιση μεταξύ μικροβίων και δαιμόνων. Αντίθετα, σε άλλες (Φινλανδία, Γερμανία, Αυστρία, Ελβετία, Σουηδία κ.ά.) είναι πια πολύ εξασθενημένη, προφανώς λόγω της επικράτησης των επιστημονικών εξηγήσεων για τις αρρώστιες. Περιέργως, όμως, δεν συμβαίνει το ίδιο σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες όπως οι ΗΠΑ και η Ιαπωνία, ενώ η Ελλάδα και η Ισπανία -πιθανώς ως χώρες που ισορροπούν μεταξύ παράδοσης και σύγχρονης ζωής– βρίσκονται κάπου στη μέση.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

The post Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι φταίει το «κακό μάτι» για τις αρρώστιες appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Η έκθεση σε μια μεγάλης κλίμακας καταστροφή επηρεάζει την σωματική και ψυχική υγεία των ανθρώπων ακόμα και πάνω από μια δεκαετία αργότερα, σύμφωνα με μια νέα μελέτη διεπιστημονικής ομάδας ερευνητών από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ινδονησία. Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Proceedings of the National Academy of Sciences».

Κατά τη διάρκεια της έρευνας μελετήθηκαν γυναίκες που ζούσαν κατά μήκος της ακτής της επαρχίας Άτσεχ στην Ινδονησία, όταν αυτή χτυπήθηκε από τα κύματα του τσουνάμι του 2004. Όπως διαπιστώθηκε, 14 χρόνια αργότερα είχαν χαμηλότερα επίπεδα κορτιζόλης από ό,τι οι γυναίκες που ζούσαν σε άλλες κοντινές παράκτιες κοινότητες, οι οποίες όμως δεν επλήγησαν άμεσα.

Η κορτιζόλη είναι μια ορμόνη του στρες που παράγεται από τα επινεφρίδια.

Τα επίπεδα κορτιζόλης αυξάνονται ως απάντηση στο στρες που προκαλείται κατά την αντίδραση μάχης ή φυγής.

Όμως, το σταθερά αυξημένο στρες μπορεί να οδηγήσει σε δυσλειτουργία του άξονα υποθάλαμος-υπόφυση-επινεφρίδια (HPA axis), ενός από τα σημαντικότερα λειτουργικά συστήματα του οργανισμού, που είναι υπεύθυνο για την εξασφάλιση της ισορροπίας του σώματος. Η συγκεκριμένη μελέτη συνδέει το στρες από την έκθεση στο τσουνάμι με την «εξουθένωση» του άξονα αυτού, που εκδηλώνεται με χαμηλά επίπεδα κορτιζόλης μακροπρόθεσμα.

Για την έρευνα συλλέχθηκαν δείγματα μαλλιών από ενήλικες 14 χρόνια μετά το τσουνάμι. «Ένα σημαντικό εύρημα είναι ότι οι άνθρωποι με χαμηλά επίπεδα κορτιζόλης έχουν χειρότερη σωματική και ψυχοκοινωνική υγεία 14 χρόνια μετά το τσουνάμι, απόδειξη των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων του στρες που προκάλεσαν το τσουνάμι και οι συνέπειές του», δηλώνει ο Ντάνκαν Τόμας, ένας από τους επικεφαλής της έρευνας.

«Τα διδάγματα που αντλήσαμε παρακολουθώντας τους ανθρώπους στο Άτσεχ επί 20 χρόνια παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για τις πιθανές μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στους πληθυσμούς των ΗΠΑ και όλου του κόσμου», επισημαίνει η Ελίζαμπεθ Φράνκενμπεργκ, επίσης κύρια ερευνήτρια.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

The post Οι επιπτώσεις των περιβαλλοντικών καταστροφών στην ψυχική υγεία appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Όσες περισσότερες «έξυπνες» ηλεκτρονικές συσκευές έχει κανείς στο σπίτι του, όπως π.χ. τα ηχεία Amazon Echo με τεχνητή νοημοσύνη, τόσο λιγότερο ικανοποιημένος τείνει να νιώσει με τη νέα τεχνολογία. Αυτό είναι το συμπέρασμα μίας νέας έρευνας Ελλήνων ερευνητών της διασποράς, που εστιάζει στα νέα «γκάτζετ» των «έξυπνων» σπιτιών (smart homes), διαπιστώνοντας ότι τελικά οι περισσότεροι άνθρωποι αισθάνονται μάλλον καλύτερα, όταν έχουν λίγες μόνο τέτοιες συσκευές γύρω τους.

Η μελέτη βρήκε, επίσης, ότι η ηλικία δεν παίζει ρόλο, καθώς οι μεγαλύτεροι σε ηλικία νιώθουν εξίσου ικανοποιημένοι (ή ανικανοποίητοι) με αυτές τις συσκευές όσο και οι νεότεροι, ενώ από την άλλη το φύλο και το επίπεδο εισοδήματος δεν επηρεάζουν το πόσο ικανοποιημένοι νιώθουν οι άνθρωποι με τα καινούρια τεχνολογικά αποκτήματα στο σπίτι τους.

Οι ερευνητές του βρετανικού Πανεπιστημίου του Νιούκαστλ, με επικεφαλής τον καθηγητή καινοτομίας και επιχειρηματικότητας Σάββα Παπαγιαννίδη και τον συνεργάτη του λέκτορα μάρκετινγκ δρα Ελευθέριο Αλαμάνο, που παρουσίασαν την έρευνά τους στο ετήσιο συνέδριο της Βρετανικής Ακαδημίας Μάνατζμεντ στο Μπέρμιγχαμ, έκαναν online δειγματοληπτική μελέτη 457 ανθρώπων στις ΗΠΑ, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν τεχνολογία «έξυπνου» σπιτιού, όπως «έξυπνα» φώτα, αισθητήρες κίνησης, «έξυπνα» ηχεία Google Home ή Amazon Echo κ.ά.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

The post Όσες περισσότερες «έξυπνες» συσκευές έχει κανείς, τόσο λιγότερο ικανοποιημένος νιώθει appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Τα παιδιά αναπτύσσουν ισχυρότερους δεσμούς με τους γονείς τους όταν αυτοί τους διαβάζουν ιστορίες από βιβλία παρά από ηλεκτρονικά τάμπλετ, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Η παρούσα μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «JAMA Pediatrics» έδειξε πως τα τελευταία χρόνια οι γονείς όλο και περισσότερο διαβάζουν στα παιδιά τους από τάμπλετ αντί για βιβλία.

Η δρ Τίφανι Μούζνερ, αναπτυξιακή και συμπεριφορική παιδίατρος του Παιδιατρικού Νοσοκομείου στο Ανν Άρμπορ του Μίσιγκαν και του αντίστοιχου Πανεπιστημίου, επιχείρησε να εξηγήσει τα αποτελέσματα της μελέτης, λέγοντας πως ενδέχεται ο τρόπος με τον οποίο τα τάμπλετ είναι σχεδιασμένα να εξηγεί γιατί η χρήση αυτών στη θέση των βιβλίων πλήττει το δεσμό παιδιού – γονέα.

«Πρόκειται για μια συσκευή που είναι σχεδιασμένη για προσωπική χρήση, οι πιθανότητες ύπαρξης στιγμών σύνδεσης κατά τη χρήση της είναι ιδιαίτερα περιορισμένες», εξηγεί η ίδια.

Για τη διερεύνηση του συγκεκριμένου ζητήματος, οι μελετητές εξέτασαν 37 ζεύγη παιδιών – γονέων. Διεξήχθη ένα πείραμα τα οποίο χωρίστηκε σε τρία μέρη: οι γονείς διάβαζαν στα παιδιά τους μια ιστορία από ένα εξελιγμένο τάμπλετ τελευταίας τεχνολογίας, ένα βασικό μοντέλο τάμπλετ και ένα έντυπο βιβλίο. Όλα τα παιδιά ήταν από 24 έως 36 μηνών και δεν είχαν αναπτυξιακά ή άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας.

Η μελέτη έλαβε χώρα σε ένα εργαστήριο το οποίο είχε προσαρμοστεί κατάλληλα ώστε να μοιάζει με σαλόνι και περιλάμβανε καναπέδες και ένα κουτί με τρία βιβλία (ένα έντυπο και δύο ηλεκτρονικά) τα οποία ήταν εκτός του πεδίου που θα μπορούσε να προσεγγίσει το παιδί. Υπήρχαν μονόδρομοι καθρέφτες και βιντεοκάμερες για τη διευκόλυνση των ερευνητών. Αυτοί οι τελευταίοι έλαβαν επίσης υπόψη τους τις θέσεις που έπαιρναν τα παιδιά κατά το διάβασμα του βιβλίου αλλά και δημογραφικά στοιχεία των γονέων.

Από την ανάλυση του βιντεοσκοπημένου υλικού διαπιστώθηκε ότι όταν οι γονείς διάβαζαν από τάμπλετ, ήταν 3,3 φορές πιθανότερο τα παιδιά να κάθονται με έναν τρόπο σαν να διαβάζουν μόνα τους συγκριτικά με την περίπτωση που οι γονείς τους διάβαζαν από έντυπο βιβλίο. Ήταν επίσης πιο πιθανό τα παιδιά να επιδιώξουν να χρησιμοποιήσουν το τάμπλετ μόνα τους απομακρύνοντας τα χέρια των γονιών τους σε σχέση με τα βιβλία

Παράλληλα, όταν οι γονείς διαβάζουν από τάμπλετ είναι λιγότερο πιθανό να χρωματίζουν τη φωνή τους και να κάνουν την ιστορία να μοιάζει ζωντανή, ερχόμενοι έτσι πιο κοντά με τα παιδιά τους. Αντίθετα, η χρήση των τάμπλετ ενισχύει τις ελεγκτικές συμπεριφορές με τους γονείς να χειρίζονται μόνοι τους τα τάμπλετ σπρώχνοντας τα χέρια των παιδιών μακριά και τα παιδιά να προσπαθούν να τα αρπάξουν.

Ο δρ Μπάρι Σόλομον, καθηγητής παιδιατρικής στη Σχολή Ιατρικής του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς στη Βαλτιμόρη στο Μέριλαντ, τονίζει ότι τα παρόντα ευρήματα είναι συνεπή με τη μέχρι τώρα γνώση μας για τη χρήση των κινητών ηλεκτρονικών μέσων.

Ο ίδιος υποστηρίζει ότι συνήθως τα παιδιά χρησιμοποιούν μόνα τους τις ηλεκτρονικές συσκευές, όπως τα τάμπλετ.

Ωστόσο, το διάβασμα βιβλίων είναι μια εμπειρία που τη μοιράζεσαι.

Τα οπτικοακουστικά μέσα (π.χ. τα κουδουνίσματα κ.ά.) τραβούν την προσοχή των παιδιών και τα αποτρέπουν από την σε βάθος αλληλεπίδραση με τους γονείς τους.

Ο Σόλομον καταλήγει ότι η έρευνα αυτή επιβεβαιώνει αυτό που και ο ίδιος παρατηρεί στην κλινική του πρακτική, δηλαδή ότι όταν δίνεται ένα έντυπο βιβλίο τα πρόσωπα γονέων και παιδιών φωτίζονται και διαβάζουν μαζί με χαρά και με την αίσθηση ενός κοινού στόχου.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

The post Γονείς και παιδιά αναπτύσσουν ουσιαστικούς δεσμούς όταν διαβάζουν appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Συγγραφέας: Jeremy Dean, PhD
Μετάφραση: Μύρω Χριστοδούλου

Οι άνθρωποι μπορεί να διαφέρουν ως προς τον τρόπο που προστατεύουν τον εαυτό του από τις ασθένεις, αναλόγως με τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς τους, σύμφωνα με τα ευρήματα έρευνας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ.

Στα συμπεράσματα της έρευνας συγκαταλέγεται το ότι τα άτομα με συναισθηματική σταθερότητα έχουν πιο ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα. 

Καθώς οι  συναισθηματικά σταθεροί άνθρωποι συνήθως καταφέρνουν να ελέγχουν πιο εύκολα τις ορμές τους και είναι ασυγκίνητοι, η συναισθηματική σταθερότητα έχει συνδεθεί με την καλύτερη διαχείριση του στρες, των μικρών απογοητεύσεων και των εκνευρισμών.

Από την άλλη, τα νευρωτικά άτομα που συγκαταλέγονται σε άλλη κατηγορία του φάσματος της συναισθηματικής σταθερότητας συνήθως βιώνουν σε μεγαλύτερο βαθμό αρνητικές σκέψεις και τείνουν να έχουν χειρότερη ψυχική υγεία.

Στην εν λόγω μελέτη συμμετείχαν 84 άτομα στα οποία εξετάστηκε η αντίδρασή τους στο εμβόλιο της Ηπατίτιδας Β. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα άτομα που ήταν πιο νευρωτικά, δηλαδή που αγχώνονται πιο εύκολα, είναι νευρικά και ιδιότροπα, έτειναν να έχουν πιο αδύναμη αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Τα άτομα που ήταν πιο σταθερά συναισθηματικά, είχαν πιο δυνατή αντίδραση του ανοσοποιητικού.

Η Δρ. Anna L. Marsland, η κύρια ερευνήτρια της επιστηνομικής ομάδας που διεξήγαγε την μελέτη σημείωσε: «Τα παρόντα ευρήματα καταδεικνύουν μια σύνδεση μεταξύ της χαρακτηριστικής αρνητικής επίδρασης και της αντικειμενικής μέτρησης της υγείας – ανταπόκριση των αντισωμάτων στο εμβόλιο – αυξάνοντας την πιθανότητα τα άτομα με υψηλή αρνητική ανταπόκριση ή νευρωτισμό να ενδέχεται να έχουν λιγότερη προστασία στις ανοσοαποκρίσεις.»

Στο δεύτερο μέρος της έρευνας, ανατέθηκε στους συμμετέχοντες μια στρεσογόνα εργασία για να μελετηθεί η λειτουργία του ανοσοποιητικού τους. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως το στρες έτεινε να μειώνει τις αντιδράσεις του ανοσοποιητικού των συμμετεχόντων, όπως έδειξαν και προηγούμενες έρευνες.

Εξωστρεφείς

Πέρα από τη συναισθηματική σταθερότητα, η εξωστρέφεια, έχει επίσης συνδεθεί, μέσω γενετικής ανάλυσης, με το ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα.

Οι εξωστρεφείς είναι κατά κανόνα πρόσχαροι, ομιλητικοί και γεμάτοι ενέργεια που σημαίνει ότι τείνουν να αλληλεπιδρούν περισσότερο με τους άλλους ανθρώπους. Επομένως, είναι πιο εκτεθειμένοι σε λοιμώξεις.

Ένα πιο ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να βοηθήσει στην προστασία των εξωστρεφών από μολυσματικές ασθένειες.

Εν τω μεταξύ, οι εσωστρεφείς φαίνεται πως τείνουν να έχουν πιο αδύναμη αντίδραση του ανοσοποιητικού όπως και οι προσεκτικοί άνθρωποι. Σε έρευνα που συμμετείχαν 121 άτομα που απάντησαν σε ερωτηματολόγιο και παράλληλα εξετάστηκαν με γενετικά τεστ και γενικούς ελέγχους υγείας, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι εξωστρεφείς είχαν υψηλότερους δείκτες των προφλεγμονωδών γονιδίων (γονίδια που βοηθούν στην απομάκρυνση των λοιμώξεων). Οι εσωστρεφείς και οι προσεκτικά ευσυνείδητοι άνθρωποι έτειναν να έχουν χαμηλότερη φλεγμονώδη αντίδραση.

Με πληροφορίες από:
spring.org.uk

The post Χαρακτηριστικά της προσωπικότητας συνδέονται με ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Επιμέλεια – Μετάφραση: Ελεάνα Πανδιά, Επικοινωνιολόγος, MA, υπ. διδάκτωρ Παντείου Πανεπιστημίου

Σύμφωνα με έρευνα, μια μικρή βόλτα γύρω από το γραφείο σας, μπορεί να αυξήσει κατακόρυφα τη δημιουργικότητά σας ώστε να  βρείτε την απαραίτητη έμπνευση, να κάνετε την παρουσίαση των πωλήσεων του τριμήνου συναρπαστική και το άρθρο σας στην εφημερίδα καθηλωτικό.

Όλοι μας γνωρίζουμε ότι η άσκηση γενικότερα και το περπάτημα ειδικότερα,  διευκολύνουν τη διαδικασία της σκέψης άμεσα, αλλά και μακροπρόθεσμα. Πολλές έρευνες δείχνουν ότι τόσο τα ζώα όσο και οι άνθρωποι βελτιώνουν τις επιδόσεις τους σε έργα εκτέλεσης και μνήμης μετά από σωματική άσκηση διευκολύνοντας την ικανότητα λήψης αποφάσεων και οργάνωσης της σκέψης.  Παρ’ όλα αυτά έχετε υπόψη σας ότι η παρατεταμένη έντονη άσκηση ενδέχεται να προκαλεί πνευματική κόπωση, οπότε μην επιχειρήσετε να λύσετε ασκήσεις μαθηματικών αφού έχετε τρέξει μαραθώνιο.

Παρά το γεγονός ότι πολλοί δημιουργοί και επιστήμονες έχουν εξαίρει τη συνεισφορά των περιπάτων στη δημιουργικότητά τους, δεν υπήρξαν ως σήμερα επαρκείς μελέτες που να συνδέουν το περπάτημα με τη δημιουργικότητα.

Ερευνητές στο πανεπιστήμιο του Stanford αποφάσισαν πρόσφατα να εξετάσουν την πιθανότητα αιτιακής σχέσης ανάμεσα στο περπάτημα και την αυξημένη δημιουργικότητα, βασιζόμενοι αρχικά σε δικές τους ενδείξεις. Η Marily Oppezzo ήταν τελειόφοιτη στο Stanford όταν μαζί με τον επόπτη της καθηγητή Daniel Schwartz αποφάσισαν να μελετήσουν αν το περπάτημα επηρεάζει τη δημιουργικότητα, ενώ περπατούσαν ψάχνοντας θέματα για τη διπλωματική της εργασία.

Η δόκτωρ σήμερα, Marily Oppezzo με την ενθουσιώδη υποστήριξη του καθηγητή Schwartz συγκέντρωσε προπτυχιακούς φοιτητές ως εθελοντές προκειμένου να διαπιστώσει αν  υπάρχουν διακυμάνσεις στη δημιουργικότητά τους που μπορούν να συσχετιστούν με το περπάτημα. Οι φοιτητές βρέθηκαν σε ένα απλό δωμάτιο επιπλωμένο μόνο με ένα γραφείο και ένα διάδρομο γυμναστικής. Η Δρ Oppezzo ζήτησε από τους φοιτητές να συμπληρώσουν κάποιες δοκιμασίες  δημιουργικότητας που περιλάμβαναν να σκεφτούν όσο το δυνατόν περισσότερες και πιο πρωτότυπες ιδέες για τη χρήση καθημερινών αντικειμένων όπως  για παράδειγμα τα κουμπιά. Στη συνέχεια οι συμμετέχοντες περπάτησαν στο διάδρομο γυμναστικής σε ρυθμό που επέλεγαν  οι ίδιοι. Ο διάδρομος είχε θέα ένα «γυμνό» τοίχο. Καθώς καθένας από τους φοιτητές περπατούσε στο διάδρομο, επαναλάμβανε τις δοκιμασίες δημιουργικότητας που διαρκούσαν περίπου οκτώ  λεπτά.

Η δημιουργικότητα σχεδόν όλων των εθελοντών που συμμετείχαν στην έρευνα αυξήθηκε όταν περπατούσαν.

Οι περισσότεροι είχαν την ικανότητα να παραγάγουν 60% περισσότερες πρακτικές και καινοτόμες ιδέες για τη χρήση καθημερινών αντικειμένων. Το αποτέλεσμα αυτής της μελέτης θα μπορούσε να είναι ήσσονος σημασίας αν η δημιουργικότητα αυξανόταν μονάχα όσο περπατούσαν οι φοιτητές εθελοντές στην έρευνα γιατί προφανώς κανείς από εμάς δε μπορεί να έχει επαγγελματικές συναντήσεις στο γυμναστήριο. Έτσι, η  Δρ. Oppezzo εξέτασε κατά πόσο τα αποτελέσματα διαρκούσαν μετά το τέλος του περιπάτου βάζοντας μια ομάδα φοιτητών να απαντήσουν σε δυο τεστ με δοκιμασίες το ένα μετά το άλλο και στη συνέχεια τους ζήτησε να κάνουν έναν περίπατο διάρκειας οκτώ λεπτών και μετά να επαναλάβουν τα τεστ.

 Η Δρ. Oppezzo αμφισβήτησε την κυρίαρχη άποψη ότι ο περίπατος πρέπει να είναι στη φύση για να επηρεάσει θετικά τη δημιουργικότητα. Όταν οι φοιτητές εθελοντές της έρευνας έκαναν περιπάτους στο καταπράσινο αλσύλλιο του πανεπιστημίου του Stanford για οκτώ λεπτά, δεν αύξησαν τη δημιουργικότητά τους περισσότερο από ότι όταν έκαναν διάδρομο κοιτώντας ένα άδειο τοίχο στη σχεδόν άδεια αίθουσα όπου διεξαγόταν η έρευνα.

Φαίνεται λοιπόν, πως αυτό που πυροδοτεί τη δημιουργικότητα δεν είναι το φυσικό περιβάλλον ή η αλλαγή σκηνικού αλλά το ίδιο το περπάτημα, η φυσική άσκηση. Η δρ. Oppezzo συμπληρώνει: « Η αύξηση της δημιουργικότητας είναι μια άμεση συνέπεια του περιπάτου και δε σχετίζεται με τα μακροχρόνια οφέλη που η συστηματική άσκηση μπορεί να επιφέρει στον εγκέφαλο. Μπορεί να συσχετίζεται τελικά με το γεγονός ότι μια βόλτα συχνά βελτιώνει τη διάθεση ευνοώντας τη συνθήκη αύξησης της δημιουργικότητας. Ίσως ένας περίπατος να μπορεί να ανανεώσει τη δημιουργική σκέψη και να μειώσει την υπερανάλυση».

Πηγή: The New York Times, April 30, 2014

Σχετική δημοσίευση The Journal of Experimental Psychology: Learning, Memory and Cognition, 2014

The post Αυξήστε τη δημιουργικότητά σας, περπατώντας appeared first on Ψυχο-γραφήματα.