Σε μια εποχή υπερπληροφόρησης και διαρκούς θορύβου, όπου οι λέξεις περισσεύουν αλλά το νόημα συχνά διαφεύγει, η Ελένη Κοτσώνη στρέφεται σε ό,τι δεν αρθρώνεται εύκολα. Η νέα της ατομική έκθεση, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Δεν έχω τα λόγια σου», ανοίγει έναν στοχαστικό διάλογο γύρω από το άρρητο, τα όρια της επικοινωνίας και τη δύναμη της εικόνας να λειτουργεί πέρα από τη γλώσσα. Μέσα από γλυπτικές και μεικτές συνθέσεις που μοιάζουν με εύθραυστα οπτικά αρχεία, η καλλιτέχνιδα προτείνει έναν χώρο όπου η πληροφορία αποδομείται και το βλέμμα καλείται να αποκωδικοποιήσει — ή να αποδεχθεί — το αίνιγμα.

Η νέα ατομική έκθεση της Ελένης Κοτσώνη «Δεν έχω τα λόγια σου» αναπτύσσεται ως ένας στοχασμός γύρω από το άρρητο, την αδιαφάνεια, την επικοινωνία και την πληροφόρηση. Η έκθεση περιλαμβάνει μια in situ γλυπτική εγκατάσταση φτιαγμένη από χαρτί, πηλό, νήματα και ύφασμα, καθώς και μια σειρά επιτοίχιων έργων μεικτής τεχνικής. Τα έργα ακολουθούν την πρακτική της καλλιτέχνιδας: τη συρραφή θραυσμάτων από σχέδια, εικόνες, σημειώσεις και καθημερινά υλικά. Πάνω σε αυτά τα αυτοσχέδια «ψηφιδωτά» εμφανίζονται ακατέργαστες φόρμες, σβησμένες πληροφορίες και αφαιρετικά σχέδια, εμπνευσμένα από αρχαία γεωμετρικά και φυτικά μοτίβα. Η έκθεση κινείται σε ένα υβριδικό πεδίο αφηρημένων γραφών και συμβόλων που λειτουργούν ως άτυποι οπτικοί κώδικες.

Η έκθεση «Δεν έχω τα λόγια σου» αναφέρεται σε όσα δεν μπορούν να ειπωθούν, αλλά και σε όσα εκφράζονται κωδικοποιημένα. Ο τίτλος παραπέμπει στην αντίληψη ότι το έργο τέχνης δεν λειτουργεί ως φορέας πληροφορίας ή επικοινωνίας, αλλά ως μια πράξη καθαυτή, απαλλαγμένη από κάποιο τελικό σκοπό. Παράλληλα, εξετάζει και την αντίστροφη οπτική: το ενδιαφέρον για έργα τέχνης που έχουν δημιουργηθεί ως κρυπτογραφημένα οπτικά κείμενα. Σε διαφορετικά ιστορικά και γεωγραφικά πλαίσια, τα έργα αυτά αξιοποιήθηκαν ως μέσα μνήμης, μετάδοσης μηνυμάτων και επιβίωσης.

Η Ελένη Κοτσώνη «χαρτογραφεί» τη σχέση ανάμεσα στον αναπαραστατικό ρεαλισμό, την τεκμηρίωση, τον έλεγχο και την πολιτική αφήγηση, δημιουργώντας αινιγματικά πεδία που ανακινούν ερωτήματα γύρω από τον ρόλο και τα όρια της πληροφορίας.

Εγκαίνια: Τετάρτη 11 Μαρτίου, 19:00–22:00

Διάρκεια έκθεσης: 11-23 Μαρτίου 2026

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη έως Σάββατο 12:00 – 18:00, Δευτέρα κατόπιν ραντεβού

Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό

1927 art space
Κυψέλης 35, 1ος όροφος

Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 21 1414 0970

The post Δεν έχω τα λόγια σου appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Με χαρά σας προσκαλούμε στα εγκαίνια της έκθεσης “Ένα ταξίδι στην απτική τέχνη” που υλοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος TouchingART της amaka.
Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 19.00 – 21.00 στο Μουσείο του Ιδρύματος Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή στο Παγκράτι (Φουαγιέ αμφιθεάτρου, επίπεδο -3). H έκθεση θα παρουσιάζεται έως την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026.

Πρόκειται για μια πολυαισθητηριακή και συμμετοχικά επιμελημένη έκθεση με έργα βασισμένα στη μόνιμη συλλογή του Μουσείου. H  έκθεση είναι ανοιχτή για όλες τις ταυτότητες και δυνατότητες, βλέποντες αλλά και κοινό με τυφλότητα. Η έκθεση περιλαμβάνει:

• απτικά έργα
• ακουστική περιγραφή με αναγνώστη οθόνης στα Ελληνικά (QR)
• ηχοτοπία
• γραφή Braille
• προσαρμοσμένες ξεναγήσεις

The post Touching ART appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Η Pace Gallery και η The Intermission έχουν την χαρά να ανακοινώσουν τη συνεργασία τους για τη διοργάνωση της έκθεσης αναδρομικού χαρακτήρα του Ελληνοαμερικανού καλλιτέχνη Λουκά Σαμαρά, η οποία θα εγκαινιαστεί στις 25 Σεπτεμβρίου στον εκθεσιακό χώρο της The Intermission στον Πειραιά.  Η έκθεση, η οποία αποτελεί την πρώτη ατομική παρουσίαση του έργου του Σαμαρά στη γενέτειρά του έπειτα από είκοσι χρόνια, συγκεντρώνει έργα που καλύπτουν το ευρύ και πολυμορφικό του έργο. Σηματοδοτεί, επίσης, τη σχεδόν εξηντάχρονη σχέση του καλλιτέχνη με την Pace, η οποία τον εκπροσωπεί αποκλειστικά από το 1965.

Γεννημένος στην Καστοριά το 1936, ο Σαμαράς μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1948, όπου δημιούργησε ένα πρωτοποριακό σύνολο έργων, που εκτείνεται από τη γλυπτική, τη φωτογραφία, τη ζωγραφική, ως τα ψηφιακά μέσα και την τέχνη που φοριέται. Η πρακτική του διερεύνησε σε βάθος την ταυτότητα, τη μνήμη και τη μεταμόρφωση, χρησιμοποιώντας συχνά το ίδιο του το σώμα ως θέμα — μια εστίαση που διαμορφώθηκε εν μέρει από τη συμμετοχή του στα Happenings, μια υβριδική μορφή τέχνης που συνδύαζε εγκαταστάσεις, performance και άλλα μέσα και αναδείχθηκε στο Lower East Side της Νέας Υόρκης στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Σημαντική μορφή της avant-garde σκηνής της πόλης στα μέσα του 20ού αιώνα, ο Σαμαράς υιοθέτησε αυτή την διεπιστημονική προσέγγιση για να χαράξει μια μοναδική πορεία. Στις δεκαετίες που ακολούθησαν, το έργο του αντιστάθηκε σθεναρά σε κάθε εύκολη κατηγοριοποίηση, καθώς ο καλλιτέχνης κινήθηκε με ευελιξία από τα παραστατικά έργα σε παστέλ, στις συνθέσεις των Κουτιών, στα καθηλωτικά δωμάτια με καθρέφτες (Μirrored Room), στις αυτοπροσωπογραφίες με Polaroid, έως τα ψυχεδελικά ζωγραφικά έργα και τα πρωτοποριακά digital έργα.

25 Σεπτεμβρίου – 20 Δεκεμβρίου 2025

The Intermission
Πολυδεύκους 37Α,
Πειραιάς 18545, Ελλάδα

The post Lucas Samaras: Master of the Uncanny appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Ομαδική Εικαστική Έκθεση

7 Καλλιτεχνών από Κύπρο και Ελλάδα

Βίκυ Καμένου, Δέσποινα Κατζαγιαννάκη, Σαβέλλα Μιχαήλ, Κωστής Καπελώνης, Γιώργης Καπελώνης, Χρυσούλα Σκεπετζή, Χουρίκ Τοροσιάν

ΣΥΝ Κατοίκηση (Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στην Τέχνη)

«Η μόνη βεβαιότητα για μια υγιή συγκατοίκηση, αν αποπειραθούμε να την αναγνώσουμε κοινωνιολογικά, είναι πως οφείλουμε να διαλύσουμε τις βεβαιότητές μας και να «υπογράψουμε» ένα από κοινού συμφωνηθέν συμβόλαιο. Να μοιραστούμε τις σκέψεις μας, αφήνοντας χώρο στις προσδοκίες των μελών της ομάδας και έπειτα να συν-αντιμετωπίσουμε τους βηματισμούς μας.

Για τον καθένα είναι διαφορετικός ο ορισμός της συγκατοίκησης. Άνθρωποι με έντονη την ανάγκη συνδιαλλαγής, μπορεί να θεωρούν αυτονόητο το μοίρασμα του ελεύθερου χρόνου με συνανθρώπους τους. Για άλλους η καθημερινή συναναστροφή μπορεί να βιώνεται ως εγκλωβιστική και να επιθυμούν περισσότερο χρόνο με τον εαυτό τους.

Η μεθοδολογική βάση, πάνω στην οποία οικοδομήθηκε η δική μας προσπάθεια συγκατοίκησης, είναι η απόπειρα αμοιβαίων προσεγγίσεων ανάμεσα στους καλλιτέχνες, με τη βοήθεια της «αλληλεπίδρασης». Στο πλαίσιο εφαρμογής μιας τέτοιας μεθόδου, σ’ αυτή τη συνθήκη, αντιμετωπιζόμαστε ως μια ιδιόμορφα κλειστή ομάδα, μέσα στην οποία η έννοια της ενότητας αποτελεί ενότητα προσωπικοτήτων κάτω από αμοιβαία επίδραση. Κοινός παρονομαστής η Τέχνη, η Φιλία και ο Αλληλοσεβασμός. Ενοποιητικό στοιχείο όλων των έργων είναι η σχέση μεταξύ των καλλιτεχνών, ο διάλογος, η αυτονομία στη δουλειά και η ανάπτυξη της Τέχνης σε ένα οικείο χώρο, διαμορφωμένο σαν οροφοδιαμέρισμα, όπου οι δημιουργοί συνδέονται ειλικρινά και η κοινή έκθεση, που προκύπτει, είναι αποτέλεσμα της ελεύθερης διαδικασίας και της κοινής προσπάθειας, που είναι η παραγωγή της Τέχνης.

Η συλλογική εγκατάσταση, μετά την πρώτη παρουσίαση στο πλαίσιο του 7th N.S. Art Festival στο «Σπίτι του Πολιτισμού» στο Ρέθυμνο, μετακομίζει στο «Σπίτι της Κύπρου», πιστεύοντας ότι θα έχει την ίδια αποδοχή και ουσιαστική επικοινωνία με τους αποδέκτες- θεατές της έκθεσης.

Η εγκατάσταση περιλαμβάνει πολλαπλά επίπεδα οπτικών πληροφοριών και εκφραστικών μέσων, καθώς οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν προέρχονται από διαφορετικά πεδία Τέχνης. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της εγκατάστασης είναι η ενσωμάτωση οικιακών αντικειμένων που ανήκουν στους καλλιτέχνες, αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι του οπτικού περιεχομένου και του ερευνητικού πλαισίου της έκθεσης».

Χρυσούλα Σκεπετζή, Χουρίκ Τοροσιάν

Χώρος: Σπίτι της Κύπρου, Ξενοφώντος 2^Α, Σύνταγμα

Εγκαίνια: Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2025 | 20.00 – 22.00

Διάρκεια: 04 – 20 Δεκεμβρίου 2025

Ώρες Λειτουργίας: Δευτέρα, Τετάρτη: 10.00 – 19.00

Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 10.00 – 15.00

Σάββατο: 11.00 – 16.00

Ξεναγήσεις για μια «συν κατοίκηση» στις 6 και 20/12/25, 12:30 – 13:30

Επιμέλεια έκθεσης: Χρυσούλα Σκεπετζή, Χουρίκ Τοροσιάν

Συντονισμός: Σαβέλλα Μιχαήλ, Μαρία Ραγιά

The post ΣΥΝ Κατοίκηση appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Η ΕΝΙΑ Gallery παρουσιάζει το Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2025 την ατομική έκθεση της Clara Juliane Glauert με τίτλο «Just Stop Now!». 

Τα σχέδια της Glauert χρησιμοποιούν παλιές τεχνικές και συμβολισμούς για να περιηγηθούν στον σημερινό κόσμο με τους υπόρρητους φόβους και τις κρυφές του πραγματικότητες. Εμπνευσμένη από την εικονογράφηση των μεσαιωνικών βιβλίων, η σειρά κάνει ένα σουρεαλιστικό προς τα πίσω κατά αρκετούς αιώνες προκειμένου να δει πιο καθαρά το σήμερα.

Συναφής με τη δημοσιογραφική φωτογραφία, η σειρά “JUST STOP NOW!” μοιάζει με κραυγή απελπισίας όπως αυτές που συνήθως συναντά κανείς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά υιοθετεί μια μεσαιωνική προσέγγιση στις σύγχρονες συγκρούσεις. Βασισμένα σε μια αργή και στοχαστική σχεδιαστική διαδικασία, τα έργα αναφέρονται στον πόλεμο και τη βία που συναντάμε σε πολλά μέρη του κόσμου. Τα γράμματα που συνθέτουν το σύνθημα μάς θυμίζουν εικονογράφηση βιβλίων και παραπέμπουν σε μια μακρά ιστορία βίας. Πρόκειται για μια έκκληση ανθρωπιάς που αποφεύγει προσεκτικά να λάβει τη μια ή την άλλη θέση ενώ ξαναμαγεύει απροσδόκητα τη σύγχρονη κοινωνία μας.

Εγκαίνια Έκθεσης:  Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2025 και ώρα 18:00 με 22:00

Διάρκεια Έκθεσης:  22 Νοεμβρίου 2025 έως 28 Φεβρουαρίου 2026

Ώρες Λειτουργίας:  Πέμπτη – Παρασκευή 12:00-19:30, Σάββατο 12:00-16:00

Η είσοδος στην έκθεση είναι ελεύθερη για το κοινό.

Η Γκαλερί θα παραμείνει κλειστή κατά την περίοδο των εορτών, από 25 Δεκεμβρίου 2025 έως 8 Ιανουαρίου 2026.

ENIA GALLERY
Αγίου Δημητρίου 74 & Μεσολογγίου 55, Πειραιάς

The post Just Stop Now! appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Η ΔΛ Gallery παρουσιάζει το Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2025 την ομαδική έκθεση φωτογραφίας με τίτλο “Somewhere called Home” με έργα που έχουν παραχθεί από διεθνείς και Έλληνες καλλιτέχνες, στο πλαίσιο του προγράμματος return2ithaca 2023 & 2024*.

Στην έκθεση με τίτλο “Somewhere called home” δεκαεννέα φωτογράφοι, μέσα μια συλλογική πορεία μνήμης και κατανόησης της εμπειρίας της Ιθάκης, αποτυπώνουν τον νόστο, την αέναη ανθρώπινη αναζήτηση για έναν προορισμό, πραγματικό ή ονειρικό, για έναν τόπο που μπορεί να ονομαστεί «σπίτι».

Η έκθεση εξετάζει την αναζήτηση του χώρου που γεννά το αίσθημα της πατρίδας, της οικειότητας και του ανήκειν, φωτίζοντας τις πολυπλοκότητες και τα αντιφατικά συναισθήματα που συνοδεύουν κάθε πορεία επιστροφής.

Η επιστροφή παρουσιάζεται όχι μόνο ως φυσική κίνηση προς έναν τόπο, αλλά και ως πνευματική και συναισθηματική διαδρομή αυτογνωσίας, εμπνευσμένη από το διαχρονικό έπος της Οδύσσειας. Οι φωτεινές και οι σκοτεινές διαδρομές της έκθεσης αντανακλούν τις δοκιμασίες ενός πολύχρονου ταξιδιού, υπενθυμίζοντας πως κάθε επιστροφή προϋποθέτει κόπο, ανατροπές και μια εις βάθος προσωπική μεταμόρφωση.

Οι επισκέπτες προσκαλούνται να αναλογιστούν με ποιον τρόπο ο Μύθος, στην περίπτωσή μας η Οδύσσεια, συνεχίζει να κατοικεί μέσα μας  πώς τα νοήματα που ανακύπτον εξακολουθούν να μας καθοδηγούν και πώς η επιστροφή μπορεί να μετατραπεί σε αφετηρία νέων διαδρομών και ανακαλύψεων.

Συμμετέχοντες Φωτογράφοι

Κωστής Αργυριάδης, Marco Ansaloni, Aniko Antalfi, Cristobal Ascencio, Χρήστος Δημητρίου, Ιουστίνη Δρακουλάκου, Αλέξανδρος Ζαφειρίδης, Francesca Loprieno, Akshay Mahajan, Ignacio Navas, Ana Nunez Rodriguez, Mara Palena, Σπύρος Παλούκης, Φωτεινή Παπαχατζή, Verena Andrea Prenner, Alessia Rollo, Elena de la Rua, Mouna Saboni, Κατερίνα Τσακίρη.

Επιμέλεια: Νίνα Κασσιανού

Εγκαίνια Έκθεσης:  Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2025 και ώρα 18:00 με 22:00

Διάρκεια Έκθεσης:  22 Νοεμβρίου 2025 έως 28 Φεβρουαρίου 2026

Ώρες Λειτουργίας:  Πέμπτη – Παρασκευή 12:00-19:30, Σάββατο 12:00-16:00

Η είσοδος στην έκθεση είναι ελεύθερη για το κοινό.

Η Γκαλερί θα παραμείνει κλειστή κατά την περίοδο των εορτών, από 25 Δεκεμβρίου 2025 έως 8 Ιανουαρίου 2026.

ΔΛ Gallery
Μεσολογγίου 55, 18545 Πειραιάς

The post Somewhere called Home appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Η ΔΛ Gallery παρουσιάζει το Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2025 την ομαδική έκθεση με τίτλο « Just Abstraction II ».

Τι είναι αφαίρεση στην τέχνη και τι οδηγεί τους καλλιτέχνες να τη χρησιμοποιήσουν  ως εικαστική γλώσσα? Τις απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα καλούνται να δώσουν 5 καλλιτέχνες στην έκθεση “Just Abstraction II”. Η αφαίρεση ως λέξη σημαίνει κυριολεκτικά να διαχωρίζεις ή να αποσύρεις κάτι από κάτι άλλο.  Στις εικαστικές τέχνες, στην αφηρημένη τέχνη ή μη αναπαραστατική τέχνη, αυτό επιτυγχάνεται με την απομάκρυνση της κυριολεκτικής απεικόνισης ή οποιασδήποτε αναπαραστατικής αναφοράς.

Η αφαίρεση χρησιμοποιώντας την  οπτική γλώσσα – σχήμα,  χρώμα, φόρμα, γραμμή ή ακόμα και αποτυπώματα χειρονομιών  – δημιουργεί μια σύνθεση  που δεν επιχειρεί να αναπαραστήσει μια ακριβή απεικόνιση μιας οπτικής πραγματικότητας.

Η έκθεση “Just Abstraction II” διερευνάει τους διαφορετικούς τρόπους και μέσα με τα οποία σύγχρονοι καλλιτέχνες οδηγούνται στην αφαίρεση.

Η ζωγραφική του Απόστολου Καρακατσάνη αναπαριστά τη διάχυση του φωτός μέσα από τα ασαφή όρια χρωματικών πεδίων, δημιουργώντας χώρους και πτυχώσεις της τρίτης διάστασης που προκύπτουν μέσα από μία προσεκτικά μελετημένη ζωγραφική διαδικασία.

Στα έργα του Νίκου Σαμαρά υπάρχει πάντα η αναφορά στο χώρο στην πραγματιστική του διάσταση χρησιμοποιώντας τον αντικατοπτρισμότην προοπτική ως οπτική παραμόρφωση δημιουργεί ένα παιχνίδι του έσω με το έξω, του φωτός με τη σκιά, της εναλλαγής του κενού με το πλήρες που ανα-δομούν έναν τρισδιάστατο χώρο που φέρει ταυτόχρονα στοιχεία παρελθόντος και μέλλοντος.

Εγκαίνια Έκθεσης:  Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2025 και ώρα 18:00 έως 22:00
Διάρκεια Έκθεσης:  22 Νοεμβρίου 2025 έως 28 Φεβρουαρίου 2026

Ώρες Λειτουργίας:  Πέμπτη – Παρασκευή 12:00-19:30, Σάββατο 12:00-16:00

Η είσοδος στην έκθεση είναι ελεύθερη για το κοινό.

The post Just Abstraction II appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Ελένη Μπαγάκη, Σοφία Μιτσώλα, Janice Nowinski

Η Γκαλερί Ελένη Κορωναίου παρουσιάζει την ομαδική έκθεση «As She Sees It: Three Women, Three Gazes» με έργα των Ελένη Μπαγάκη, Σοφία Μιτσώλα και Janice Nowinski. Η έκθεση «As She Sees It» συγκεντρώνει τρεις καλλιτέχνιδες που χρησιμοποιούν τη ζωγραφική ως εργαλείο για να εξετάσουν πώς οι γυναίκες κοιτάζουν, πώς τις κοιτάζουν και πώς διεκδικούν τη δύναμη της αντίληψης. Μέσα από διαφορετικά μέσα, στυλ και εννοιολογικές προσεγγίσεις, το βλέμμα παρουσιάζεται όχι ως σταθερό σημείο, αλλά ως μια εξελισσόμενη σχέση ανάμεσα στον θεατή, το υποκείμενο και τον εαυτό. Οι οικείες, αποσπασματικές συνθέσεις της Μπαγάκη αντλούν από την προσωπική και τη συλλογική μνήμη για να εξερευνήσουν την επιθυμία και τη θολή γραμμή μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας. Οι επιβλητικές γυναικείες φιγούρες της Μιτσώλα εμποτισμένες με μύθο και σκηνικότητα, αμφισβητούν τις παραδοσιακές απεικονίσεις του ερωτισμού και της εξουσίας. Οι δυναμικές, χειρονομιακές μορφές της Nowinski ανατρέπουν το κλασικό γυμνό, αγκαλιάζοντας το αμήχανο, το ευάλωτο και το συναισθηματικά φορτισμένο. Μαζί, οι πρακτικές τους συνθέτουν ένα πολύπλευρο πεδίο που κινείται μεταξύ παρατήρησης και ενδοσκόπησης, προσφέροντας τρεις διαφορετικές αλλά βαθιά αλληλένδετες οπτικές για το τι σημαίνει να βλέπεις -και να σε βλέπουν- με τους δικούς σου όρους.

Διάρκεια Έκθεσης: 30 Μαΐου – 19 Ιουλίου & 2 – 30 Σεπτεμβρίου 2025

Ωράριο λειτουργίας: Τρίτη – Παρασκευή 12-6 μ.μ., Σαβ. 12-4 μ.μ.

Eleni Koroneou Gallery
Δημοφώντος 30 & Θορικίων, Θησείο

Δείτε περισσότερα εδώ

The post As She Sees It: Three Women, Three Gazes appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Η ΔΛ Gallery παρουσιάζει το Σάββατο 29 Μαρτίου 2025 την ατομική έκθεση φωτογραφίας του Δημήτρη Μυτά με τίτλο “ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ”, σε επιμέλεια της Νίνας Κασσιανού.

Το νέο φωτογραφικό έργο του καλλιτέχνη αποτελεί μια βαθιά προσωπική διερεύνηση του συνδρόμου της «άδειας φωλιάς». Μέσα από 52 ασπρόμαυρες φωτογραφίες, ο ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ ξεδιπλώνεται ως μια οπτική αναζήτηση της απουσίας, της θλίψης, της μεταμόρφωσης και της λύτρωσης.

Το έργο γεννήθηκε από μια καθοριστική στιγμή—την αναχώρηση του γιου του για σπουδές. Η απουσία δημιούργησε μια βαριά σκιά, που πήρε τη μορφή ενός γιγάντιου ελέφαντα που κατακλύζει τον χώρο του σπιτιού με την παρουσία του. Βυθισμένος σε αυτή την συναισθηματική δίνη, ο Μυτάς στράφηκε στο φωτογραφικό του αρχείο, αναζητώντας τον τρόπο να διαχειριστεί αυτή τη βαθιά εμπειρία. Εκεί, ανακάλυψε αποσπάσματα από τη ζωή του γιου του—εικόνες αποκομμένες από το αρχικό τους πλαίσιο, αλλά βαθιά συνδεδεμένες με τη νέα πραγματικότητα. Αυτές οι εικόνες, μαζί με νέες που δημιουργήθηκαν, σχηματίζουν μια αφήγηση που εξελίσσεται από την απώλεια στην αποδοχή και κορυφώνεται στην τελική σκηνή: το παιδί απομακρύνεται σε ένα χιονισμένο τοπίο, συμβολίζοντας αφενός τη δική του ελευθερία να εξερευνήσει τον κόσμο και αφετέρου τον επαναπροσδιορισμό της πατρικής ταυτότητας.

Μέσα από αυτή τη διαδικασία, ο Μυτάς δεν εξετάζει μόνο το προσωπικό του βίωμα, αλλά και την κοινή ανθρώπινη εμπειρία της μετάβασης και της αλλαγής. Συγχωνεύοντας παρελθόν και παρόν μέσα από αρχειακό και νέο φωτογραφικό υλικό, ο ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ συνδυάζει αφηρημένα στοιχεία με έντονα προσωπικά οπτικά σύμβολα, μετατρέποντας τις πιο εσωτερικές συναισθηματικές καταστάσεις σε μια ευρύτερη εικαστική αφήγηση.
Ο ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ, προσκαλεί το κοινό να συνδεθεί με τις δικές του στιγμές μετάβασης, να αναλογιστεί τα συναισθηματικά τοπία του αποχωρισμού, της μνήμης και της ανθεκτικότητας και να ανακαλύψει τις αθόρυβες λυτρωτικές στιγμές που κρύβονται μέσα στην αλλαγή.

* Στα εγκαίνια θα παρουσιαστεί το ομότιτλο φωτογραφικό βιβλίο (αυτοέκδοση / συνεργασία: ZOETROPE ATHENS).

Εγκαίνια Έκθεσης:  Σάββατο 29 Μαρτίου 2025 και ώρα 18:00 με 22:00

Διάρκεια Έκθεσης:  29 Μαρτίου έως 28 Ιουνίου 2025

Ώρες Λειτουργίας:  Πέμπτη – Παρασκευή   12:00-19:30, Σάββατο   12:00-16:00

Η είσοδος στην έκθεση είναι ελεύθερη για το κοινό.

ΔΛ Gallery
Μεσολογγίου 55α
Πειραιάς 18545

The post Ελέφαντας appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Η ομαδική έκθεση σύγχρονης τέχνης με τίτλο «Ο χώρος μου του άλλου» σε επιμέλεια της Στέλλας Χριστοφή διαπραγματεύεται τη διαλογική σχέση μεταξύ όντων, ανθρωπίνων και μη. Δημιουργεί προβληματισμούς για μία διερεύνηση στον ενδιάμεσο χώρο του Είναι και του Άλλου για το πώς επιτυγχάνεται και μέσα σε ποια όρια. Η απόσταση και η οικειότητα ως τρόπος εμπλοκής και συσχέτισής μας με τον άλλο εγείρει κάποια ερωτήματα. Πώς συμβιώνουμε με τον άλλο; Πώς αντικατοπτρίζεται ο εαυτός στον χώρο του άλλου; Στην προτεινόμενη έκθεση, η συνύπαρξη των εικαστικών φωνών διαπλέκεται μέσω της καλλιτεχνικής διανόησης και επεξεργασίας διερευνώντας τα ενδιάμεσα, το άδυτο, το απρόβλεπτο ή το φάντασμα του Εαυτού και του Άλλου μέσα από διαδικασίες νοητικής διείσδυσης, συμπλοκής, ενσυναίσθησης και συμβίωσης επιχειρώντας να τονίσει τις δυνητικές σχέσεις μεταξύ των υποκειμένων μέσα από τις ανθρωπολογικές, κοινωνικές και πολιτισμικές καταβολές.

Τα έργα τέχνης έχουν φωνή, μπορούν να τροφοδοτήσουν και την δική μας κοινωνική και ψυχολογική γνώση με θέματα, έννοιες και ιδέες που δεν είχαμε πριν τα συναντήσουμε. Το ομιλών γλυπτό ή η ομιλούσα μορφή στη δυσδιάστατη επιφάνεια συνομιλεί με τον διερχόμενο θεατή. «Βλέπουμε αυτό που μας κοιτάζει», θα πει ο Huberman.

Στην έκθεση συμμετέχουν Έλληνες και Κύπριοι καλλιτέχνες: Χρίστος Ακορδαλίτης,  Αμαλία Βεκρή, Γιώργος Καζάζης, Αντώνης Κανέλλος, Αντρέας Μαλλούρης, Παναγιώτης Μιχαήλ, Άγγελος Παπαδημητρίου, Ηλίας Παπαηλιάκης, Βίκυ Περικλέους, Νάνα Σαχίνη, Πάνος Σκλαβενίτης, Μαργαρίτα Τσουλουχά, Δήμητρα Χανιώτη, Ερατώ Χατζησάββα, Θάλεια Χιώτη, Στέλλα Χριστοφή, Διονύσης Χριστοφιλογιάννης, VASKOS.

Εγκαίνια: Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου 2024 | 19:30-22:00
Διάρκεια έκθεσης: 16 Δεκεμβρίου 2024 – 10 Ιανουαρίου 2025
Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα και Τετάρτη: 10:00 – 18:00  & Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή: 10:00 – 15:00
Επιμέλεια: Στέλλα Χριστοφή
Συντονισμός: Μαρία Ραγιά, Σπίτι της Κύπρου

Σπίτι της Κύπρου
Ξενοφώντος 2Α, Σύνταγμα 10557

The post Ο χώρος μου του άλλου appeared first on Ψυχο-γραφήματα.