Από την Krissy Brady

Πηγή: huffingtonpost.gr

The post Δώδεκα συνήθειες που μας αφήνουν χωρίς ενέργεια appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Η εκπαίδευση σώζει ζωές ανεξάρτητα από την ηλικία, το φύλο, την τοποθεσία και το κοινωνικό και δημογραφικό υπόβαθρο. Αυτό προκύπτει από μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «The Lancet Public Health».

Όπως διαπιστώθηκε, ο κίνδυνος θανάτου μειώνεται κατά 2% με κάθε επιπλέον έτος εκπαίδευσης. Αυτό σημαίνει ότι όσοι ολοκλήρωσαν έξι χρόνια δημοτικού είχαν κατά μέσο όρο 13% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου. Μετά την αποφοίτηση από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ο κίνδυνος θανάτου μειωνόταν κατά σχεδόν 25%, ενώ 18 χρόνια εκπαίδευσης μείωναν τον κίνδυνο κατά 34%. Τα οφέλη της εκπαίδευσης είναι μεγαλύτερα για τους νέους, αλλά και οι μεγαλύτερες ηλικίες άνω των 50 ή και άνω των 70 ετών εξακολουθούν να επωφελούνται από τις προστατευτικές επιδράσεις της εκπαίδευσης.

Οι ερευνητές συνέκριναν επίσης τα αποτελέσματα της εκπαίδευσης με άλλους παράγοντες κινδύνου, όπως η υγιεινή διατροφή, το κάπνισμα και η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, και διαπίστωσαν ότι τα αποτελέσματα για την υγεία ήταν παρόμοια.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ότι το όφελος των 18 ετών εκπαίδευσης μπορεί να συγκριθεί με αυτό της κατανάλωσης της ιδανικής ποσότητας λαχανικών.

Το να μην πηγαίνεις καθόλου σχολείο είναι τόσο κακό για την υγεία σου, όσο το να πίνεις πέντε ή περισσότερα αλκοολούχα ποτά την ημέρα ή να καπνίζεις δέκα τσιγάρα την ημέρα για δέκα χρόνια.

«Η εκπαίδευση είναι σημαντική από μόνη της, όχι μόνο για τα οφέλη της στην υγεία, αλλά τώρα μπορούμε να ποσοτικοποιήσουμε το μέγεθος αυτού του οφέλους», σημειώνει ο Τεργέ Αντρέας Έικεμο, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης και επικεφαλής του Κέντρου Έρευνας για τις Ανισότητες στην Παγκόσμια Υγεία στο Νορβηγικό Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας.

«Η περισσότερη εκπαίδευση οδηγεί σε καλύτερη απασχόληση και υψηλότερο εισόδημα, καλύτερη πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη και μας βοηθά να φροντίζουμε την υγεία μας. Οι άνθρωποι με υψηλό μορφωτικό επίπεδο τείνουν επίσης να αναπτύσσουν μεγαλύτερο σύνολο κοινωνικών και ψυχολογικών πόρων που συμβάλλουν στην υγεία τους και στη διάρκεια της ζωής τους», εξηγεί η Μίρζα Μπαλάι, συνεπικεφαλής συγγραφέας και μεταδιδακτορική συνεργάτιδα στο Τμήμα Κοινωνιολογίας και Πολιτικών Επιστημών του ίδιου πανεπιστημίου.

Στην έρευνα αξιολογήθηκαν δεδομένα από 59 χώρες και από περισσότερα από 600 δημοσιευμένα άρθρα. Οι ερευνητές επισημαίνουν ωστόσο ότι χρειάζεται περισσότερη έρευνα σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, ιδίως στην υποσαχάρια και τη βόρεια Αφρική, όπου τα δεδομένα είναι ελάχιστα.

«Η εστίασή μας θα πρέπει τώρα να επικεντρωθεί σε περιοχές του κόσμου, όπου γνωρίζουμε ότι η πρόσβαση στη σχολική εκπαίδευση είναι χαμηλή και όπου υπάρχει επίσης περιορισμένη έρευνα σχετικά με την εκπαίδευση ως καθοριστικό παράγοντα της υγείας», δηλώνει η Εμμανουέλα Γακίδου, μία από τις συγγραφείς της μελέτης και καθηγήτρια στο Ινστιτούτο Μετρήσεων και Αξιολόγησης της Υγείας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

The post Κάθε έτος εκπαίδευσης μειώνει τη θνησιμότητα κατά 2% appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Έξι συγκεκριμένα συμπτώματα κατάθλιψης που εμφανίζονται στη μέση ηλικία συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο άνοιας αργότερα στη ζωή, σύμφωνα με νέα μελέτη, με επικεφαλής ερευνητές του University College London (UCL).

Η κατάθλιψη στη μέση ηλικία θεωρείται εδώ και καιρό παράγοντας κινδύνου για την εμφάνιση άνοιας αργότερα στη ζωή. Νέα ευρήματα που δημοσιεύονται στο περιοδικό «The Lancet Psychiatry» υποδηλώνουν ότι αυτή η σχέση δεν οφείλεται στην κατάθλιψη συνολικά, αλλά σε μια μικρή ομάδα συγκεκριμένων συμπτωμάτων.

Τα συμπτώματα αυτά είναι η απώλεια αυτοπεποίθησης, η αδυναμία αντιμετώπισης προβλημάτων, η έλλειψη ζεστασιάς και στοργής προς τους άλλους, το διαρκές αίσθημα νευρικότητας και άγχους, η δυσαρέσκεια για τον τρόπο εκτέλεσης των εργασιών και οι δυσκολίες συγκέντρωσης.

Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από 5.811 άτομα μέσης ηλικίας που συμμετείχαν στη μελέτη Whitehall II, μια βρετανική μακροχρόνια μελέτη που ξεκίνησε το 1985 και χρηματοδοτήθηκε από το Συμβούλιο Ιατρικής Έρευνας και το ίδρυμα Wellcome Trust. Τα συμπτώματα κατάθλιψης στη μέση ηλικία αξιολογήθηκαν την περίοδο 1997-1999, όταν όλοι οι συμμετέχοντες ήταν ηλικίας 45-69 ετών (μέση ηλικία 55 έτη) και δεν είχαν άνοια. Οι συμμετέχοντες απάντησαν σε ερωτηματολόγιο που κάλυπτε 30 κοινά συμπτώματα κατάθλιψης.

Στη συνέχεια η κατάσταση της υγείας τους παρακολουθήθηκε για 25 χρόνια μέσω εθνικών μητρώων υγείας, με τις διαγνώσεις άνοιας να καταγράφονται έως το 2023. Κατά την περίοδο αυτή, το 10,1% των συμμετεχόντων εμφάνισε άνοια.

Η μακρά περίοδος παρακολούθησης επέτρεψε στους ερευνητές να διερευνήσουν τη συσχέτιση κατάθλιψης και άνοιας, πολύ πριν εμφανιστούν οι τυπικές νευροεκφυλιστικές αλλαγές.

Οι αναλύσεις έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες που εμφάνισαν κατάθλιψη (πέντε ή περισσότερα συμπτώματα) στη μέση ηλικία είχαν 27% υψηλότερο κίνδυνο να εμφανίσουν άνοια στη συνέχεια. Ωστόσο, αυτός ο αυξημένος κίνδυνος οφειλόταν αποκλειστικά στα έξι συγκεκριμένα συμπτώματα σε ενήλικες κάτω των 60 ετών. Ιδιαίτερα η απώλεια αυτοπεποίθησης και η δυσκολία αντιμετώπισης προβλημάτων συσχετίστηκαν με περίπου 50% αυξημένο κίνδυνο άνοιας το κάθε ένα.

Όπως υπογραμμίζουν οι ερευνητές, τα συμπτώματα αυτά μπορούν να οδηγήσουν σε μειωμένη κοινωνική εμπλοκή και λιγότερες εμπειρίες γνωστικής διέγερσης, τα οποία είναι σημαντικά για τη διατήρηση του γνωστικού αποθέματος, δηλαδή της ικανότητας του εγκεφάλου να αντιμετωπίζει βλάβες ή ασθένειες.

Αντίθετα, άλλα συμπτώματα κατάθλιψης, όπως τα προβλήματα ύπνου, ο αυτοκτονικός ιδεασμός ή η κακή διάθεση δεν έδειξαν καμία ουσιαστική συσχέτιση με την άνοια μακροπρόθεσμα.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η εστίαση σε αυτά τα έξι συμπτώματα κατά τη θεραπεία της κατάθλιψης στη μέση ηλικία μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας αργότερα στη ζωή, συμπληρώνοντας ωστόσο ότι απαιτείται περαιτέρω έρευνα. Όπως διευκρινίζουν, οι συμμετέχοντες στη μελέτη Whitehall II ήταν δημόσιοι υπάλληλοι που προσλήφθηκαν τη δεκαετία του 1980 και το δείγμα που χρησιμοποιήθηκε ήταν κατά 72% άνδρες και 92% λευκοί. Χρειάζεται λοιπόν περισσότερη έρευνα σε διαφορετικούς πληθυσμούς για να επιβεβαιωθεί πόσο ισχύουν τα ευρήματα και σε γυναίκες και σε εθνοτικές μειονότητες.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

The post Συμπτώματα κατάθλιψης στη μέση ηλικία συνδέονται με κίνδυνο άνοιας appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Ακόμα και μικρές βελτιώσεις στην καθημερινότητα, όπως λίγα λεπτά περισσότερης κίνησης, λιγότερη καθιστική ζωή ή βελτιώσεις στον ύπνο και τη διατροφή, φαίνεται ότι μπορούν να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη μακροζωία και στη συνολική υγεία του πληθυσμού, όπως διαπιστώνουν δύο μεγάλες μελέτες, που δημοσιεύθηκαν σε επιστημονικά περιοδικά του ομίλου «The Lancet».

Στην πρώτη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «The Lancet» αναλύθηκαν δεδομένα από περισσότερους από 135.000 ενήλικες σε επτά ομάδες στη Νορβηγία, τη Σουηδία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και από τη UK Biobank, με μέση διάρκεια παρακολούθησης τα οκτώ έτη. Χρησιμοποιώντας μετρήσεις σωματικής δραστηριότητας και καθιστικού χρόνου με τη βοήθεια συσκευής, οι ερευνητές εκτίμησαν το ποσοστό των θανάτων που θα μπορούσαν δυνητικά να προληφθούν με μικρές καθημερινές αυξήσεις στη μέτρια έως έντονη δραστηριότητα ή με μειώσεις του χρόνου καθιστικής ζωής.

Όπως διαπιστώθηκε, η μέτριας έντασης σωματική δραστηριότητα, όπως το περπάτημα με μέση ταχύτητα πέντε χιλιομέτρων την ώρα για μόλις πέντε επιπλέον λεπτά την ημέρα, συνδέεται με μείωση της συνολικής θνησιμότητας κατά 10% για την πλειονότητα των ενηλίκων, οι οποίοι καταγράφουν περίπου 17 λεπτά δραστηριότητας μέτριας έντασης την ημέρα κατά μέσο όρο. Επίσης, συνδέεται με μείωση της θνησιμότητας κατά περίπου 6% για τους λιγότερο δραστήριους ενήλικες, οι οποίοι κινούνται με μέτρια ένταση κατά μέσο όρο μόλις δύο λεπτά την ημέρα. Η αύξηση της άσκησης κατά επιπλέον δέκα λεπτά την ημέρα συσχετίστηκε με μείωση κατά 15% όλων των θανάτων στους περισσότερους ενήλικες και κατά 9% στους λιγότερο δραστήριους ενήλικες.

Η μείωση του καθιστικού χρόνου κατά 30 λεπτά την ημέρα συνδέεται με εκτιμώμενη μείωση της συνολικής θνησιμότητας κατά 7% όταν υιοθετείται από τους ενήλικες που περνούν κατά μέσο όρο περίπου δέκα ώρες την ημέρα σε καθιστική στάση.

Οι συγγραφείς επισημαίνουν ότι, όπως σε κάθε μελέτη παρατήρησης, παράγοντες που δεν έχουν μετρηθεί ενδέχεται να επηρεάζουν τα αποτελέσματα και ότι οι συσχετίσεις δεν αποδεικνύουν αιτιότητα.

Παρ’ όλα αυτά, τονίζουν πως τα ευρήματα αναδεικνύουν το ευρύ όφελος για τη δημόσια υγεία από ακόμη και πολύ μικρές αλλαγές στη δραστηριότητα και στη μείωση της αδράνειας.

Στη δεύτερη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «eClinicalMedicine», εντοπίστηκε ότι συνδυασμένες αλλαγές στον ύπνο, τη σωματική δραστηριότητα και τη διατροφή θα μπορούσαν να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη συνολική διάρκεια ζωής.

Για παράδειγμα, μόλις πέντε επιπλέον λεπτά ύπνου, δύο λεπτά μέτριας έως έντονης σωματικής δραστηριότητας (όπως γρήγορο περπάτημα ή ανέβασμα σκάλας) και μισή επιπλέον μερίδα λαχανικών την ημέρα θα μπορούσαν να προσθέσουν ένα επιπλέον έτος ζωής σε άτομα με τις χειρότερες υφιστάμενες συνήθειες.

Ο ύπνος, η φυσική δραστηριότητα και η διατροφή αποτελούν βασικούς παράγοντες για τη μακροζωία και τη μείωση του κινδύνου ασθένειας, ωστόσο συνήθως μελετώνται ξεχωριστά. Πρόκειται για την πρώτη μελέτη που εξετάζει τις ελάχιστες συνδυασμένες βελτιώσεις σε αυτούς τους τρεις τομείς που μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντικά μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και περισσότερα χρόνια καλής υγείας.

Η μελέτη ανέλυσε δεδομένα από σχεδόν 60.000 άτομα που περιλαμβάνονται στη βρετανική Biobank από την περίοδο 2006-2010 και παρακολουθήθηκαν κατά μέσο όρο για οκτώ έτη. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν στατιστικό μοντέλο για να εκτιμήσουν τη διάρκεια ζωής και τα έτη καλής υγείας για διαφορετικούς συνδυασμούς συμπεριφορών. Σε σύγκριση με τα άτομα με τις χειρότερες συνήθειες, ο βέλτιστος συνδυασμός, επτά έως οκτώ ώρες ύπνου ημερησίως, περισσότερα από 40 λεπτά μέτριας έως έντονης φυσικής δραστηριότητας και υγιεινή διατροφή, συνδέθηκε με περισσότερα από εννέα επιπλέον χρόνια ζωής και καλής υγείας.

Οι ερευνητές και σε αυτή την έρευνα διευκρινίζουν πάντως ότι απαιτούνται επιπλέον μελέτες προκειμένου τα αποτελέσματα να μεταφραστούν σε κλινική πρακτική και πολιτικές δημόσιας υγείας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

The post Μικρές αλλαγές στην καθημερινότητα μπορούν να δώσουν χρόνια ζωής appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Τα τατουάζ αποτελούν κομμάτι της σύγχρονης κουλτούρας, με την Ευρώπη να εκτιμάται ότι έως και το 20-25% του πληθυσμού φέρει τουλάχιστον ένα τατουάζ, και ποσοστά ακόμη υψηλότερα στις νεότερες ηλικιακές ομάδες. Παρά τη μαζική τους αποδοχή, ωστόσο, η συζήτηση γύρω από την ασφάλεια των τατουάζ και ειδικότερα του μελανιού που εισέρχεται στο σώμα παραμένει περιορισμένη.

Μια πρόσφατη επιστημονική μελέτη από τη Δανία, που δημοσιεύθηκε στο έγκριτο περιοδικό BMC Public Health, επαναφέρει το θέμα στο προσκήνιο, εξετάζοντας για πρώτη φορά σε μεγάλη κλίμακα τη σχέση μεταξύ της έκθεσης σε μελάνι τατουάζ και της εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου, όπως το λέμφωμα και οι καρκίνοι του δέρματος. Η έρευνα βασίστηκε σε δεδομένα από δίδυμα άτομα, αξιοποιώντας το Δανέζικο Μητρώο Διδύμων, ένα από τα πληρέστερα στον κόσμο. Η επιλογή αυτή δεν ήταν τυχαία, καθώς οι δίδυμοι προσφέρουν ένα μοναδικό πλεονέκτημα: μοιράζονται σε μεγάλο βαθμό το ίδιο γενετικό υπόβαθρο και παρόμοιες περιβαλλοντικές συνθήκες, γεγονός που επιτρέπει στους επιστήμονες να απομονώσουν καλύτερα την επίδραση συγκεκριμένων παραγόντων, όπως το τατουάζ, από άλλες αιτίες. Η Καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής, Παθολόγος (Θεραπευτική Κλινική Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) Θεοδώρα Ψαλτοπούλου και η Αλεξάνδρα Σταυροπούλου (Βιολόγος), παραθέτουν τα κυριότερα τα σημεία της μελέτης.

Ένα από τα βασικά σημεία της μελέτης είναι η διαπίστωση ότι το μελάνι του τατουάζ δεν παραμένει αποκλειστικά στο σημείο όπου εγχέεται. Προηγούμενες εργαστηριακές και κλινικές έρευνες έχουν δείξει ότι σωματίδια μελανιού μπορούν να μεταφερθούν μέσω του λεμφικού συστήματος και της κυκλοφορίας του αίματος, συσσωρευόμενα κυρίως στους λεμφαδένες, αλλά και σε όργανα όπως το ήπαρ. Η παρουσία αυτών των ξένων σωματιδίων στο σώμα ενδέχεται να προκαλέσει χρόνια φλεγμονή, μια κατάσταση που έχει συνδεθεί εδώ και δεκαετίες με αυξημένο κίνδυνο καρκινογένεσης.

“Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι το πιο διαδεδομένο μελάνι, το μαύρο, περιέχει συχνά carbon black, μια ουσία που έχει χαρακτηριστεί ως πιθανώς καρκινογόνος για τον άνθρωπο. Κατά την παραγωγή της, δημιουργούνται επίσης πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες, ορισμένοι από τους οποίους είναι αποδεδειγμένα καρκινογόνοι. Άλλες χρωστικές, ειδικά σε έγχρωμα μελάνια, μπορεί να διασπώνται με την έκθεση στον ήλιο ή κατά τη διαδικασία αφαίρεσης με λέιζερ, απελευθερώνοντας επιβλαβείς χημικές ενώσεις”, σύμφωνα με τους ειδικούς.

Τα αποτελέσματα της δανέζικης μελέτης δείχνουν ότι τα άτομα με τατουάζ εμφάνισαν αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του δέρματος σε σύγκριση με άτομα χωρίς τατουάζ. Σε ορισμένες αναλύσεις, ο κίνδυνος αυτός ήταν σημαντικά υψηλότερος, ενώ παρατηρήθηκε ότι τα μεγάλα τατουάζ – εκείνα που καλύπτουν επιφάνεια μεγαλύτερη από την παλάμη του χεριού – συνδέονταν με ακόμη αυξημένο κίνδυνο τόσο για καρκίνο του δέρματος όσο και για λέμφωμα.

Το εύρημα αυτό ενισχύει την υπόθεση ότι η ποσότητα του μελανιού και η συνολική έκθεση του οργανισμού παίζουν ρόλο.

Παράλληλα, οι ερευνητές εξέτασαν παράγοντες όπως το κάπνισμα και ο τρόπος ζωής, χωρίς να διαπιστώσουν ότι αυτοί εξηγούν πλήρως τη συσχέτιση. Ωστόσο, υπογραμμίζουν ότι η μελέτη δεν αποδεικνύει αιτιώδη σχέση. Με άλλα λόγια, δεν μπορεί να ειπωθεί ότι τα τατουάζ προκαλούν καρκίνο, αλλά ότι φαίνεται να υπάρχει μια στατιστική συσχέτιση που αξίζει περαιτέρω διερεύνησης.

Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα που αναδεικνύεται έμμεσα αφορά την έγκαιρη διάγνωση. Τα τατουάζ ενδέχεται σε ορισμένες περιπτώσεις να δυσκολεύουν τον εντοπισμό ύποπτων αλλοιώσεων στο δέρμα, όπως νέους σπίλους ή αλλαγές στο χρώμα και το σχήμα υπαρχόντων. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε καθυστέρηση της διάγνωσης του καρκίνου του δέρματος, με πιθανές συνέπειες στη σοβαρότητα της νόσου κατά τη στιγμή της ανίχνευσης. Για τον λόγο αυτό, οι ειδικοί συνιστούν στα άτομα με εκτεταμένα τατουάζ να υποβάλλονται σε τακτικούς δερματολογικούς ελέγχους, ιδιαίτερα αν έχουν αυξημένη έκθεση στον ήλιο ή οικογενειακό ιστορικό καρκίνου.

Τα τατουάζ είναι ευρέως διαδεδομένα και τα συνολικά ποσοστά καρκίνου στον γενικό πληθυσμό δεν έχουν εκτοξευθεί. Ωστόσο, καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι αποκτούν τατουάζ από νεαρή ηλικία, η μακροχρόνια έκθεση του οργανισμού στο μελάνι αποτελεί ένα σχετικά νέο φαινόμενο, του οποίου οι συνέπειες δεν έχουν ακόμη πλήρως κατανοηθεί, αναφέρουν οι επιστήμονες.

Σε επίπεδο δημόσιας υγείας, τα ευρήματα αυτά ενισχύουν την ανάγκη για καλύτερη ενημέρωση των πολιτών, αυστηρότερους ελέγχους στη σύνθεση των μελανιών και συνεχή επιστημονική έρευνα. Η απόφαση για ένα τατουάζ δεν αφορά μόνο την αισθητική ή την προσωπική έκφραση, αλλά και μια μακροπρόθεσμη σχέση του σώματος με χημικές ουσίες που παραμένουν μέσα του για δεκαετίες.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

The post Το τατουάζ μπορεί να συνδέεται με καρκίνο appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Η έκθεση σε μια μεγάλης κλίμακας καταστροφή επηρεάζει την σωματική και ψυχική υγεία των ανθρώπων ακόμα και πάνω από μια δεκαετία αργότερα, σύμφωνα με μια νέα μελέτη διεπιστημονικής ομάδας ερευνητών από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ινδονησία. Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Proceedings of the National Academy of Sciences».

Κατά τη διάρκεια της έρευνας μελετήθηκαν γυναίκες που ζούσαν κατά μήκος της ακτής της επαρχίας Άτσεχ στην Ινδονησία, όταν αυτή χτυπήθηκε από τα κύματα του τσουνάμι του 2004. Όπως διαπιστώθηκε, 14 χρόνια αργότερα είχαν χαμηλότερα επίπεδα κορτιζόλης από ό,τι οι γυναίκες που ζούσαν σε άλλες κοντινές παράκτιες κοινότητες, οι οποίες όμως δεν επλήγησαν άμεσα.

Η κορτιζόλη είναι μια ορμόνη του στρες που παράγεται από τα επινεφρίδια.

Τα επίπεδα κορτιζόλης αυξάνονται ως απάντηση στο στρες που προκαλείται κατά την αντίδραση μάχης ή φυγής.

Όμως, το σταθερά αυξημένο στρες μπορεί να οδηγήσει σε δυσλειτουργία του άξονα υποθάλαμος-υπόφυση-επινεφρίδια (HPA axis), ενός από τα σημαντικότερα λειτουργικά συστήματα του οργανισμού, που είναι υπεύθυνο για την εξασφάλιση της ισορροπίας του σώματος. Η συγκεκριμένη μελέτη συνδέει το στρες από την έκθεση στο τσουνάμι με την «εξουθένωση» του άξονα αυτού, που εκδηλώνεται με χαμηλά επίπεδα κορτιζόλης μακροπρόθεσμα.

Για την έρευνα συλλέχθηκαν δείγματα μαλλιών από ενήλικες 14 χρόνια μετά το τσουνάμι. «Ένα σημαντικό εύρημα είναι ότι οι άνθρωποι με χαμηλά επίπεδα κορτιζόλης έχουν χειρότερη σωματική και ψυχοκοινωνική υγεία 14 χρόνια μετά το τσουνάμι, απόδειξη των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων του στρες που προκάλεσαν το τσουνάμι και οι συνέπειές του», δηλώνει ο Ντάνκαν Τόμας, ένας από τους επικεφαλής της έρευνας.

«Τα διδάγματα που αντλήσαμε παρακολουθώντας τους ανθρώπους στο Άτσεχ επί 20 χρόνια παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για τις πιθανές μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στους πληθυσμούς των ΗΠΑ και όλου του κόσμου», επισημαίνει η Ελίζαμπεθ Φράνκενμπεργκ, επίσης κύρια ερευνήτρια.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

The post Οι επιπτώσεις των περιβαλλοντικών καταστροφών στην ψυχική υγεία appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Συγγραφέας: Jeremy Dean, PhD
Μετάφραση: Μύρω Χριστοδούλου

Οι άνθρωποι μπορεί να διαφέρουν ως προς τον τρόπο που προστατεύουν τον εαυτό του από τις ασθένεις, αναλόγως με τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς τους, σύμφωνα με τα ευρήματα έρευνας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ.

Στα συμπεράσματα της έρευνας συγκαταλέγεται το ότι τα άτομα με συναισθηματική σταθερότητα έχουν πιο ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα. 

Καθώς οι  συναισθηματικά σταθεροί άνθρωποι συνήθως καταφέρνουν να ελέγχουν πιο εύκολα τις ορμές τους και είναι ασυγκίνητοι, η συναισθηματική σταθερότητα έχει συνδεθεί με την καλύτερη διαχείριση του στρες, των μικρών απογοητεύσεων και των εκνευρισμών.

Από την άλλη, τα νευρωτικά άτομα που συγκαταλέγονται σε άλλη κατηγορία του φάσματος της συναισθηματικής σταθερότητας συνήθως βιώνουν σε μεγαλύτερο βαθμό αρνητικές σκέψεις και τείνουν να έχουν χειρότερη ψυχική υγεία.

Στην εν λόγω μελέτη συμμετείχαν 84 άτομα στα οποία εξετάστηκε η αντίδρασή τους στο εμβόλιο της Ηπατίτιδας Β. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα άτομα που ήταν πιο νευρωτικά, δηλαδή που αγχώνονται πιο εύκολα, είναι νευρικά και ιδιότροπα, έτειναν να έχουν πιο αδύναμη αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Τα άτομα που ήταν πιο σταθερά συναισθηματικά, είχαν πιο δυνατή αντίδραση του ανοσοποιητικού.

Η Δρ. Anna L. Marsland, η κύρια ερευνήτρια της επιστηνομικής ομάδας που διεξήγαγε την μελέτη σημείωσε: «Τα παρόντα ευρήματα καταδεικνύουν μια σύνδεση μεταξύ της χαρακτηριστικής αρνητικής επίδρασης και της αντικειμενικής μέτρησης της υγείας – ανταπόκριση των αντισωμάτων στο εμβόλιο – αυξάνοντας την πιθανότητα τα άτομα με υψηλή αρνητική ανταπόκριση ή νευρωτισμό να ενδέχεται να έχουν λιγότερη προστασία στις ανοσοαποκρίσεις.»

Στο δεύτερο μέρος της έρευνας, ανατέθηκε στους συμμετέχοντες μια στρεσογόνα εργασία για να μελετηθεί η λειτουργία του ανοσοποιητικού τους. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως το στρες έτεινε να μειώνει τις αντιδράσεις του ανοσοποιητικού των συμμετεχόντων, όπως έδειξαν και προηγούμενες έρευνες.

Εξωστρεφείς

Πέρα από τη συναισθηματική σταθερότητα, η εξωστρέφεια, έχει επίσης συνδεθεί, μέσω γενετικής ανάλυσης, με το ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα.

Οι εξωστρεφείς είναι κατά κανόνα πρόσχαροι, ομιλητικοί και γεμάτοι ενέργεια που σημαίνει ότι τείνουν να αλληλεπιδρούν περισσότερο με τους άλλους ανθρώπους. Επομένως, είναι πιο εκτεθειμένοι σε λοιμώξεις.

Ένα πιο ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να βοηθήσει στην προστασία των εξωστρεφών από μολυσματικές ασθένειες.

Εν τω μεταξύ, οι εσωστρεφείς φαίνεται πως τείνουν να έχουν πιο αδύναμη αντίδραση του ανοσοποιητικού όπως και οι προσεκτικοί άνθρωποι. Σε έρευνα που συμμετείχαν 121 άτομα που απάντησαν σε ερωτηματολόγιο και παράλληλα εξετάστηκαν με γενετικά τεστ και γενικούς ελέγχους υγείας, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι εξωστρεφείς είχαν υψηλότερους δείκτες των προφλεγμονωδών γονιδίων (γονίδια που βοηθούν στην απομάκρυνση των λοιμώξεων). Οι εσωστρεφείς και οι προσεκτικά ευσυνείδητοι άνθρωποι έτειναν να έχουν χαμηλότερη φλεγμονώδη αντίδραση.

Με πληροφορίες από:
spring.org.uk

The post Χαρακτηριστικά της προσωπικότητας συνδέονται με ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Οι άνθρωποι συχνά συγχρονίζουν υποσυνείδητα ορισμένες σωματικές λειτουργίες τους, όπως οι παλμοί της καρδιάς και η αναπνοή τους, όταν μοιράζονται κάποια εμπειρία, όπως ένα κονσέρτο ή μια θεατρική παράσταση ή όταν συζητούν μεταξύ τους. Μία νέα διεθνής επιστημονική μελέτη βρήκε ότι οι χτύποι της καρδιάς των ανθρώπων μπορούν να συγχρονιστούν ακόμη και όταν ακούνε με προσοχή μία ιστορία.

Οι ερευνητές από τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και τη Βρετανία, με επικεφαλής τον καθηγητή Λούκας Πάρα του Τμήματος Βιοϊατρικής Μηχανικής του Πανεπιστημίου Σίτι της Νέας Υόρκης, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Βιολογίας «Cell Reports», πραγματοποίησαν τέσσερα πειράματα για να εξερευνήσουν τον ρόλο της συνείδησης και της προσοχής στον συγχρονισμό των καρδιών.

«Υπάρχουν πολλές μελέτες που δείχνουν ότι οι άνθρωποι συγχρονίζουν τη φυσιολογία τους, όμως έχουν δώσει έμφαση στο να υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ των ανθρώπων και φυσική παρουσία στον ίδιο χώρο. Όμως βρήκαμε ότι το φαινόμενο του συγχρονισμού είναι πολύ ευρύτερο και αρκεί να παρακολουθεί κανείς την ίδια ιστορία για να προκληθούν παρόμοιες διακυμάνσεις στους χτύπους της καρδιάς των ανθρώπων. Είναι η γνωστική λειτουργία του νου που ωθεί τους παλμούς να επιταχυνθούν ή να επιβραδυνθούν”, δήλωσε ο δρ Πάρα.

«Αυτό που είναι σημαντικό, είναι ο ακροατής να δίνει προσοχή στη δράση της ιστορίας. Δεν έχει να κάνει τόσο με τα συναισθήματα, όσο με το να είναι κανείς συγκεντρωμένος και προσεκτικός και να σκέφτεται τι πρόκειται να συμβεί στη συνέχεια. Η καρδιά ανταποκρίνεται στα σήματα του εγκεφάλου», ανέφερε ο ερευνητής Τζιάκομπο Σιτ του Ινστιτούτου Εγκεφάλου του Παρισιού και του γαλλικού ιατρικού ινστιτούτου INSERM.

Σε ένα από τα πειράματα οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να ακούσουν την ανάγνωση του βιβλίου του Ιουλίου Βερν «20.000 Λεύγες κάτω από τη Θάλασσα», ενώ η καρδιά τους παρακολουθείτο μέσω ηλεκτροκαρδιογραφήματος. Διαπιστώθηκε ότι οι περισσότεροι ακροατές εμφάνιζαν πιο γρήγορους ή πιο αργούς χτύπους της καρδιάς τους ακριβώς στα ίδια σημεία της αφήγησης.

Σε ένα άλλο πείραμα οι συμμετέχοντες παρακολούθησαν εκπαιδευτικά βίντεο χωρίς έντονο συναισθηματικό περιεχόμενο. Επιβεβαιώθηκε ότι η συναισθηματική φόρτιση δεν παίζει σημαντικό ρόλο στον συγχρονισμό, καθώς πάλι οι συμμετέχοντες ανεβοκατέβαζαν τους παλμούς της καρδιάς τους με συντονισμένο τρόπο, αλλά μόνο όταν ήταν συγκεντρωμένοι σε αυτό που έβλεπαν και όχι όταν ήταν αφηρημένοι. Αυτό δείχνει, κατά τους ερευνητές, ότι ο παράγοντας-κλειδί για τον συγχρονισμό είναι ο βαθμός προσοχής.

Σε ένα τρίτο πείραμα οι συμμετέχοντες άκουσαν σύντομες παιδικές ιστορίες, είτε σε κατάσταση συγκέντρωσης είτε σε κατάσταση αφηρημάδας, και μετά κλήθηκαν να θυμηθούν διάφορα από αυτά που είχαν ακούσει. Διαπιστώθηκε ότι όσο περισσότερο είχαν προσέξει και είχαν συγχρονιστεί οι καρδιές τους κατά την ακρόαση τόσο καλύτερη μνήμη είχαν μετά.

«Η νευροεπιστήμη διευρύνει πλέον την οπτική της, αντιμετωπίζοντας τον εγκέφαλο ως μέρος ενός πραγματικού ανατομικού, φυσικού σώματος. Η νέα έρευνα αποτελεί ένα βήμα προς την κατεύθυνση της μελέτης της ευρύτερης σύνδεσης εγκεφάλου-σώματος, όσον αφορά ιδίως το πώς ο εγκέφαλος επηρεάζει το σώμα», τόνισε ο δρ Πάρα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

The post Οι καρδιές των ανθρώπων μπορούν να συγχρονίζονται appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

The post Ποιες τροφές ενισχύουν την κατάθλιψη appeared first on Ψυχο-γραφήματα.

Η εν τω βάθει διέγερση του εγκεφάλου μέσω ηλεκτροδίων (deep brain stimulation) μπορεί να μειώσει κατά το ήμισυ τα συμπτώματα σε ανθρώπους με σοβαρή ψυχαναγκαστική διαταραχή (obsessive-compulsive disorder-OCD), δείχνει μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Η εν λόγω ψυχική διαταραχή χαρακτηρίζεται από ενοχλητικές και επίμονες σκέψεις, μαζί με δυσλειτουργικές και “τελετουργικές” συμπεριφορές. Εκτιμάται ότι εμφανίζεται έως στο 3% του πληθυσμού, ξεκινώντας συνήθως νωρίς στη ζωή κάποιου και συνοδευόμενη από σοβαρή κατάθλιψη ή/και άγχος. Σε σοβαρές περιπτώσεις, οι πάσχοντες δυσκολεύονται να πάνε στο σχολείο ή στη δουλειά τους. Ορισμένα φάρμακα και η γνωστική-συμπεριφορική ψυχοθεραπεία φέρνουν αρκετές φορές καλό αποτέλεσμα, αλλά περίπου ο ένας στους δέκα ασθενείς (10%) δεν ανταποκρίνεται καθόλου σε αυτές, οπότε χρειάζεται άλλες εναλλακτικές λύσεις.

Η σε βάθος εγκεφαλική διέγερση γίνεται μέσω της εμφύτευσης ηλεκτροδίων σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου, με στόχο να ρυθμιστεί η αφύσικη ηλεκτρική δραστηριότητα του.

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες έχει αξιοποιηθεί ως εναλλακτική ή συμπληρωματική θεραπεία για ορισμένες παθήσεις και συνεχίζει να δοκιμάζεται σε άλλες.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Σαμίρ Σεθ του Τμήματος Νευροχειρουργικής του Ιατρικού Κολλεγίου Μπέιλορ στο Χιούστον του Τέξας, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευρολογίας, νευροχειρουργικής και ψυχιατρικής “Journal of Neurology, Neurosurgery and Psychiatry”, προχώρησαν σε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση όλων των έως τώρα ερευνών πάνω στη χρήση ηλεκτρικής εγκεφαλικής διέγερσης σε άτομα με OCD.

Συνολικά αξιολογήθηκαν 34 κλινικές μελέτες της περιόδου 2005-2021, οι οποίες αφορούσαν 352 ανθρώπους άνω των 40 ετών με σοβαρή έως ακραία OCD, τα συμπτώματα των οποίων δεν είχαν εμφανίσει βελτίωση με καμία έως τότε θεραπεία. Η μέση διάρκεια των συμπτωμάτων τους ήταν τα 24 έτη.

Στα άτομα αυτά δοκιμάστηκε η εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση και μετά παρακολουθήθηκαν κατά μέσο όρο επί δύο χρόνια. Η νέα μελέτη εκτίμησε ότι υπήρξε μείωση κατά 47% των επίμονων συμπτωμάτων – δηλαδή σχεδόν στο μισό – με τα δύο τρίτα των ασθενών να εμφανίζουν σημαντική βελτίωση της κατάστασης τους.

Όσον αφορά τα συνοδευτικά συμπτώματα κατάθλιψης, σχεδόν οι μισοί ασθενείς εμφάνισαν πλήρη ύφεση και ένα πρόσθετο 16% μερική ύφεση. Από την άλλη όμως, τουλάχιστον 78 άτομα από τα 352 εμφάνισαν τουλάχιστον μια σοβαρή παρενέργεια της εγκεφαλικής θεραπείας, όπως μόλυνση, επιληπτική κρίση, απόπειρα αυτοκτονίας, εγκεφαλικό κ.α.

Συμπερασματικά, οι ερευνητές ανέφεραν ότι “υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις” υπέρ της εν των βάθει εγκεφαλικής διέγερσης για τη θεραπεία της σοβαρής OCD. Αλλά πρόσθεσαν ότι “μολονότι αυτά τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά, είναι σημαντικό να θυμόμαστε πως η εν λόγω τεχνική δεν είναι χωρίς περιορισμούς. Πρωτίστως απαιτεί χρόνια εμφύτευση των ηλεκτροδίων και ενέχει τον σχετικό κίνδυνο επιπλοκών”.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

The post Ηλεκτρική διέγερση του εγκεφάλου κατά της ψυχαναγκαστικής διαταραχής appeared first on Ψυχο-γραφήματα.