Η μικρή κόκκινη Χριστουγεννιάτικη μπάλα

Γράφει η Αναστασία Αρτεμίου

Φωλιασμένη μέσα στα Χριστουγεννιάτικα στολίδια μιας σύγχρονης οικογένειας, μια μικρή κόκκινη Χριστουγεννιάτικη μπάλα ήταν η τελευταία από τα πολύχρωμα vintage στολίδια που, μια φορά κι έναν καιρό, έλαμψαν λαμπρά και ακούραστα ανάμεσα στα δέντρα του χθες.

Με το πέρασμα των χρόνων, η μικρή κόκκινη Χριστουγεννιάτικη μπάλα βρέθηκε γεμάτη ανασφάλεια και παντελώς υποτιμημένη στο πίσω μέρος του μεγαλοπρεπούς χριστουγεννιάτικου δέντρου.

Φοβόταν ότι έγινε απλά πολύ συνηθισμένη ανάμεσα στα φανταχτερά στολίδια της σύγχρονης εποχής, που είναι εξοπλισμένα με κατασκευαστική γοητεία.

Παρόλα αυτά, η μικρή κόκκινη Χριστουγεννιάτικη μπαλίτσα ήξερε καλά ότι ο αληθινός σκοπός της,είναι να λάμψει φωτεινά και να προσφέρει το όνειρο μέσα στο όλο πνεύμα των Χριστουγέννων.

«Ένα δικό μου, κλαδί και ένα σπίτι να φωτίσω», τι περισσότερο θα μπορούσε μια μικρή κόκκινη Χριστουγεννιάτικη μπάλα να ζητήσει; «Τι είδους μικρή κόκκινη χριστουγεννιάτικη μπάλα θα ήμουν, αν έχανα τα Χριστούγεννα; Δε θα έχω κανέναν σκοπό, κανένα σκοπό …»

Ο φόβος της μη ύπαρξης φούντωνε μέσα της, όσο σκεφτόταν ότι έχει κι ένα πολύ μικρό ράγισμα στο στόμιό της, που το κάλυπτε περίτεχνα η χρυσή κορδέλα της.

Είχε κρυφακούσει πολλές κουβέντες, που την ήθελαν στην αποθήκη ή και στα σκουπίδια. Ένιωθε τόσο διαφορετική και μόνη. Πόσο σκληροί μπορούν να γίνουν οι άνθρωποι. Με πόση ευκολία σε ξεφορτώνονται, αν δεν τους κάνεις… αν δεν ταιριάζεις με τους γύρω σου…

 Πάντα,όμως, η δύναμη της θέλησης κάνει θαύματα. Έτσι και η κόκκινη μπαλίτσα, παραμονή Χριστουγέννων έζησε το θαύμα της. Η μαμά της οικογένειας αποφάσισε να πάρει τη μπαλίτσα από το δέντρο και να την στολίσει σ’ ένα όμορφο κλαδί πεύκου επάνω από το τζάκι μαζί με κάποιες άλλες όμοιές της, που είχαν ξεμείνει σ ένα κουτί στο πατάρι. Η κόκκινη μπαλίτσα στραφτάλιζε από τη χαρά της, στην περίοπτη θέση που τοποθετήθηκε μέσα στο σπίτι.

Σε μια εποχή του βαθύτερου σκοταδιού, ένα φως πάντα λάμπει. Τώρα, αν δεν πιστεύετε ότι οι μπάλες έχουν συναισθήματα, σίγουρα θα πιστέψετε ότι οι άνθρωποι αισθάνονται συναισθηματικά πληγωμένοι, όταν τους προσπεράσουν για οποιοδήποτε λόγο.

Είναι δύσκολο να είσαι «διαφορετικός», αλλά είναι και σπουδαίο να διαμορφώνεις μόνος σου, τις δικές σου, αξίες και να μη δέχεσαι παθητικά την κοινή λογική και τη γνώμη των άλλων.

Αυτά είναι τα διδάγματα που μας έμαθε η μικρή κόκκινη Χριστουγεννιάτικη μπαλίτσα,  η οποία αγωνίζεται μέσα στη μακριά χειμωνιάτικη νύχτα, ακόμα, μετά από όλα τα χρόνια να «λάμπει φωτεινά και να χρωματίζει όνειρα» ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές.

 

Πρώτη δημοσίευση: typologos.com